പാരിജാതദ്രുമാകീര്ണൈര്വേഷ്ടിതം കാമധേനുഭിഃ 2.54.
പാരിജാതവൃക്ഷങ്ങളും, കാമധേനുക്കളും ചുറ്റി വളഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
അത്യൂര്ധ്വമപി വൈകുണ്ഠാത്പഞ്ചാശത്കോടിയോജനമ്
അത് വൈകുണ്ഠത്തേക്കാൾ അമ്പത് കോടി യോജനങ്ങൾ മുകളിലാണ്.
ആത്മാകാശസമം നിത്യമസ്മാകം ച സുദുര്ലഭമ്
ആത്മാകാശം പോലെ വിശാലവും, ശാശ്വതവും, നമ്മുക്ക് വളരെ ദുർലഭവുമാണ്.
ധര്മക്ഷുദ്രവിരാട്സംഘോ ഗങ്ഗാ ലക്ഷ്മീഃ സരസ്വതീ
ധർമ്മം, ക്ഷുദ്രൻ, വിരാട്, ജീവികളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ, ഗംഗ, ലക്ഷ്മി, ശരസ്വതി—
സനത്കുമാരഃ സ്കന്ദശ്ച നരനാരായണാവൃഷീ
സനത്കുമാരൻ, സ്കന്ദൻ, നരനും നാരായണനും എന്നി ഋഷികൾ—
പവനോ വരുണശ്ചന്ദ്രഃ സൂര്യ്യോ രുദ്രോ ഹുതാശനഃ
വായു, വരുണൻ, ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, രുദ്രൻ, അഗ്നിദേവൻ—
ഏഭിര്ദൃഷ്ടശ്ച ഗോലോകോ നാന്യൈര്ദൃഷ്ടഃ കദാചന
ഈ ഗോളോകം ഇവർക്ക് മാത്രമാണ് കാണാൻ കഴിഞ്ഞത്; മറ്റാരും ഒരിക്കലും കാണാൻ സാധിച്ചില്ല.
രത്നമാലാകിരീടൈശ്ച ഭൂഷിതം രത്നഭൂഷണൈഃ
അനേകം രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച കിരീടങ്ങളും രത്നാഭരണങ്ങളും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ചന്ദനോക്ഷിതസര്വാങ്ഗം കിശോരം ഗോപരൂപിണമ്
സന്താനചന്ദനത്തിൽ മുഴുവനും പുരട്ടിയ, ബാലഗോപൻ രൂപത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നു.
ശരത്പാര്വണചന്ദ്രാസ്യമീഷദ്ധാസ്യം മനോഹരമ്
ശരത്കാലത്തിലെ പൂർണചന്ദ്രം പോലെ മുഖം, അല്പം പുഞ്ചിരിയോടെ മനോഹരമായി.
സ്വേച്ഛാമയം പരം ബ്രഹ്മ നിര്ഗുണം പ്രകൃതേഃ പരമ് 2.54.
സ്വച്ഛാനുസരണം നിലനിൽക്കുന്ന, ഗുണങ്ങൾക്കും പ്രകൃതിക്കും അതീതമായ പരബ്രഹ്മം.
പ്രിയൈര്ദ്വാദശഗോപാലൈഃ സേവിതം ശ്വേതചാമരൈഃ
പ്രിയപ്പെട്ട പന്ത്രണ്ടു ഗോപാലന്മാർ വെള്ള ചാമരങ്ങൾ കൊണ്ടു സേവിക്കുന്നു.
പീഡിതൈഃ കാമബാണൈശ്ച ശശ്വത്സുസ്ഥിരയൌവനൈഃ
കാമബാണങ്ങൾ കൊണ്ടു തൊട്ടു, എപ്പോഴും യുവത്വത്തിൽ അചഞ്ചലവും മനോഹരവുമാണ്.
രാസമണ്ഡലമധ്യസ്ഥം ശ്രീകൃഷ്ണം ച പരാത്പരമ്
രാസമണ്ഡലത്തിന്റെ നടുവിൽ, പരമോന്നതനായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ നിലകൊള്ളുന്നു.
സ്തുതം ചതുര്ഭിവേദൈശ്ച മൂര്തിമദ്ഭിര്മനോഹരൈഃ
നാലു വേദങ്ങൾ മനോഹരമായ രൂപങ്ങളിൽ സ്തുതിക്കുന്നു.
ശ്രുതവന്തം ച സങ്ഗീതം യന്ത്രവക്ത്രോത്ഥിതം ശിവേ
യന്ത്രങ്ങൾക്കും വാക്കുകൾക്കും നിന്നു ഉരുത്തിരിയുന്ന സംഗീതം കേട്ടു, ശിവേ.
ശശ്വത്പൂജിതപാദാബ്ജമഖണ്ഡതുലസീദലൈഃ
അവന്റെ പാദപദ്മം എപ്പോഴും അഖണ്ഡമായ തുളസിയിലകളാൽ പൂജിക്കുന്നു.
ദൂര്വാഭിരക്ഷതാഭിശ്ച പാരിജാതപ്രസൂനകൈഃ
ദൂവാ പുല്ലും അക്ഷതയും പാരിജാത പൂക്കളും കൊണ്ടു.
സുപ്രസന്നം സ്വതന്ത്രം ച സര്വകാരണകാരണമ്
എപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെ, സ്വതന്ത്രനായി, എല്ലായ്കാരണങ്ങളുടെയും കാരണമായി.
സര്വമങ്ഗലരൂപം ച സര്വമങ്ഗലകാരണമ് 2.54.
സകലമംഗലത്തിന്റെ രൂപവും, സകലമംഗലത്തിന്റെയും കാരണവും.
തം ദൃഷ്ട്വാ നൃപതിസ്ത്രസ്തോ ഹ്യവരുഹ്യ രഥാത്ത്വരന്
അവനെ കണ്ട രാജാവ് ഭയപ്പെട്ട്, വേഗത്തിൽ തന്റെ രഥത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി.
പരമാത്മാ ദദൌ തസ്മൈ സ്വദാസ്യം ച ശുഭാശിഷമ്
പരമാത്മാവ് അവനു ദാസ്യവും ശുഭാശംസകളും നൽകിച്ചു.
രാധാഽവരുഹ്യ സ്വരഥാത്കൃഷ്ണവക്ഷസ്യുവാസ സാ
രാധാ തന്റെ രഥത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി, കൃഷ്ണന്റെ നെഞ്ചിൽ ചേർന്നു.
സമ്ഭാഷിതാ ശ്രീകൃഷ്ണേന സസ്മിതേന ച പൂജിതാ
ശ്രീകൃഷ്ണൻ അവളോട് പുഞ്ചിരിയോടെ സംസാരിച്ച് ആദരിച്ചു.
ആദൌ രാധാം സമുച്ചാര്യ്യ പശ്ചാത്കൃഷ്ണം ച മാധവമ്
ആദ്യം രാധയുടെ പേര് ഉച്ചരിക്കണം, പിന്നെ കൃഷ്ണന് എന്ന മാധവന്റെ പേരും പറയണം.
വിപര്യ്യയം യേ വദന്തി യേ നിന്ദന്തി ജഗത്പ്രസൂമ്
ആ പേര് മറിച്ചുപറയുന്നവരും ലോകമാതാവിനെ അപമാനിക്കുന്നവരും,
തേ പച്യന്തേ കാലസൂത്രേ യാവച്ചന്ദ്രദിവാകരമ്
അത്തരം ആളുകള് ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നിലനില്ക്കുന്നത്രയും കാലം കാലത്തിന്റെ കയറ്റത്തില് വേദന അനുഭവിക്കും.
ഇത്യേവം കഥിതം ദുര്ഗേ രാധികാഖ്യാനമുത്തമമ്
ഇങ്ങനെ ദുർഗ്ഗയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ രാധികയുടെ ഉത്തമമായ കഥ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
നാരായണീ വിഷ്ണുമായാ മൂലപ്രകൃതിരീശ്വരീ
അവൾ നാരായണി, വിഷ്ണുവിന്റെ ശക്തിയും ആദിപ്രകൃതിയും പരമേശ്വരിയും ആകുന്നു.
സ്ത്രീജാതിഷ്വധിദേവീ ച പരാ ജാതിസ്മരാ വരാ 2.54.
സ്ത്രീകളിൽ അവൾ പ്രധാനദേവതയും, ഏറ്റവും ഉന്നതയും, ഉത്തമയും, ജന്മം ഓർക്കുന്നവളുമാണ്.