അതിഥിര്ബ്രാഹ്മണോ വാഽപി കിം ചകാര തദാ പ്രഭോ
അല്ലെങ്കില് അതിസ്വാഗതം ലഭിച്ച ബ്രാഹ്മണന് അന്നത്തെ സമയത്ത് എന്ത് ചെയ്തു, പ്രഭോ?
മഹേശ്വര ഉവാച പ്രേരിതശ്ച വസിഷ്ഠേന ധര്മിഷ്ഠേന പുരോധസാ
മഹേശ്വരന് പറഞ്ഞു: ധര്മനിഷ്ഠനായ വസിഷ്ഠന് പ്രേരിപ്പിച്ചതിനാല്
പപാത ദണ്ഡവദ്ഭൂമൌ പാദയോര്ബ്രാഹ്മണസ്യ ച
അവന് നിലത്തേക്ക് ദണ്ഡവത്പ്രണാമം ചെയ്ത് ബ്രാഹ്മണന്റെ കാലുകളില് വീണു.
സസ്മിതം ബ്രാഹ്മണം ദൃഷ്ട്വാ ത്യക്തമന്യും കൃപാമയമ്
സ്നേഹവും ദയയും നിറഞ്ഞു, കോപം വിട്ട്, സ്നേഹത്തോടെ ചിരിച്ചുനില്ക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണനെ കണ്ടു,
രാജോവാച കിംനാമാ വാഽപി തദ്ബ്രൂഹി ക്വ വാസഃ കഥമാഗതഃ
രാജാവ് ചോദിച്ചു: നിങ്ങളുടെ പേര് എന്താണ്, എവിടെയാണ് താമസം, എങ്ങനെ ഇവിടെ എത്തി?
വിപ്രരൂപീ സ്വയം വിഷ്ണുര്ഗൂഢഃ കപടമാനുഷഃ
നിങ്ങള് ബ്രാഹ്മണന്റെ രൂപത്തില് മറഞ്ഞു മനുഷ്യവേഷം ധരിച്ചിരിക്കുന്ന വിഷ്ണുവാണ്.
കോ വാ ഗുരുസ്തേ ഭഗവന്നിഷ്ടദേവശ്ച ഭാരതേ
ഭഗവന്, ഭാരതഭൂമിയില് നിങ്ങളുടെ ഗുരു ആര്, ആരാധിക്കുന്ന ദൈവം ആര്?
ഗൃഹാണ രാജ്യം നിഖിലമൈശ്വര്യ്യം കോശമേവ ച
സമ്പൂര്ണമായ രാജ്യം, എല്ലായിശ്വര്യവും, ധനസമ്പത്തും ദയവായി സ്വീകരിക്കൂ.
സപ്തസാഗരസംയുക്താം സപ്തദ്വീപാം വസുന്ധരാമ് 2.53.
ഏഴു സമുദ്രങ്ങളോടും ഏഴു ദ്വീപുകളോടും കൂടിയ ഭൂമിയെ ഭരിക്കൂ.
മയാ ഭൃത്യേന ശാധി ത്വം രാജേന്ദ്രോ ഭവ ഭാരതേ
എന്നെ നിങ്ങളുടെ ദാസനായി കണക്കാക്കി ഭരിക്കൂ; ഭാരതത്തില് രാജാധിരാജനാവൂ.
നൃപസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ ജഹാസ മുനിപുങ്ഗവഃ
രാജാവിന്റെ വാക്കുകള് കേട്ട മഹാനായ മുനി ചിരിച്ചു.
അതിഥിരുവാച കശ്യപസ്യ സുതാഃ സര്വേ പ്രാപ്താ ദേവത്വമീപ്സിതമ്
അതിഥി പറഞ്ഞു: കശ്യപന്റെ മക്കള് എല്ലാവരും ആഗ്രഹിച്ച ദൈവപദം നേടിയിരിക്കുന്നു.
തേഷു ത്വഷ്ടാ മഹാജ്ഞാനീ ചകാര പരമം തപഃ
അവരില് മഹാജ്ഞാനിയായ ത്വഷ്ടാവ് അത്യുത്തമമായ തപസ്സു ചെയ്തു.
സിഷേവേ ബ്രാഹ്മണാര്ഥം ച ദേവദേവം ഹരിം പരമ്
ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ ഭാവിയ്ക്കായി ദേവദേവനായ ഹരിയെ ത്വഷ്ടാവ് ആരാധിച്ചു.
തതോ ബഭൂവ തേജസ്വീ വിശ്വരൂപസ്തപോധനഃ
അതിനുശേഷം തപസ്സില് സമ്പന്നനും പ്രകാശവാനുമായ വിശ്വരൂപന് ജനിച്ചു.
മാതാമഹേഭ്യോ ദൈത്യേഭ്യോ ദത്തവന്തം ഘൃതാഹുതിമ്
അവന് തന്റെ അമ്മാവന്മാരായ ദൈത്യന്മാര്ക്കായി നെയ്യ് ഹോമം നടത്തി.
വിശ്വരൂപസ്യ തനയോ വിരൂപോ മത്പിതാ നൃപ
രാജാവേ, വിശ്വരൂപന്റെ മകനാണ് വിരൂപൻ, അവൻ എന്റെ അച്ഛനുമാണ്.
മഹാദേവോ മമ ഗുരുര്വിദ്യാജ്ഞാനമനുപ്രദഃ
മഹാദേവൻ എനിക്ക് ഗുരുവാണ്, വിജ്ഞാനവും അറിവും നൽകുന്നവൻ.
തച്ചിന്തയാമി പാദാബ്ജം ന മേ വാഞ്ഛാ ഽസ്തി സമ്പദി 2.53.
അവന്റെ കമലപാദങ്ങൾ ഞാൻ ധ്യാനിക്കുന്നു; സമ്പത്ത് എന്നെ ആഗ്രഹമില്ല.
തേന ദത്തം ന ഗൃഹ്ണാമി വിനാ തത്സേവനം ശുഭമ്
അവൻ നൽകുന്നതെന്തും അവന്റെ ശുഭമായ സേവനമില്ലാതെ ഞാൻ സ്വീകരിക്കില്ല.
ഭക്തിവ്യവഹിതം മിഥ്യാഭ്രമമേവ തു നശ്വരമ്
ഭക്തിയില്ലാത്തത് എല്ലാം വ്യാജമായ ഭ്രമവും നശ്വരവുമാണ്.
ന മന്യേ ജലരേഖേതി നൃപത്വം കേന ഗണ്യതേ
ജലത്തിൽ വരയിടുന്നതുപോലെ, രാജത്വം എനിക്ക് മൂല്യമില്ലെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
ലാലസാം വിഷ്ണുഭക്തിം തേ സംപ്രാപയിതുമാഗതഃ
വിഷ്ണുഭക്തിയിലേക്കുള്ള ആഗ്രഹം നിനക്കു നൽകാനാണ് ഞാൻ വന്നത്.
സമുദ്ധൃതശ്ച പതിതോ ഘോരേ നിമ്നേ ഭവാര്ണവേ
ഭയങ്കരമായ ഭവസമുദ്രത്തിൽ വീണവനെ അവിടെ നിന്ന് ഉയർത്തുന്നു.
തേ പുനന്ത്യുരുകാലേന കൃഷ്ണഭക്താശ്ച ദര്ശനാത്
കൃഷ്ണഭക്തന്മാർ ദീർഘകാലത്തിനുശേഷം, അവരുടെ ദർശനത്തിലൂടെ പോലും മറ്റുള്ളവരെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.
പുത്രേ ന്യസ്യ പ്രിയാം സാധ്വീം ഗച്ഛ വത്സ വനം ദ്രുതമ്
കുഞ്ഞേ, പ്രിയപത്നിയെ മകന്റെ കൈയിൽ ഏൽപ്പിച്ച് നീ വേഗം കാടിലേക്ക് പോവു.
ശ്രീകൃഷ്ണം ഭജ രാധേശം പരമാത്മാ നമീശ്വരമ്
ശ്രീകൃഷ്ണനെ, രാധയുടെ നാഥനെയും പരമാത്മാവിനെയും, വന്ദ്യനായ ഈശ്വരനെയും ഭജിച്ചുകൊൾക.
ദിക്പാലാശ്ച ദിഗീശാശ്ച ഭ്രമന്ത്യേവാസ്യ മായയാ ।। 2.53.
ദിശകളുടെ രക്ഷകരും ദിക്കിന്റെ അധിപന്മാരും അവന്റെ മായയാൽ ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്നു.
നിശാപതിഃ ശശീ ശശ്വത്സസ്യസുസ്നിഗ്ധതാകരഃ
രാത്രിയുടെ അധിപനായ ചന്ദ്രൻ എപ്പോഴും വിളയിലേക്കുള്ള മൃദുലമായ പോഷകത്വം നൽകുന്നു.
കാലേ വര്ഷതി ശക്രശ്ച ദഹത്യഗ്നിശ്ച കാലതഃ
സമയമെത്തുമ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ മഴവർഷിക്കുന്നു, അഗ്നിയും സമയമനുസരിച്ച് കത്തുന്നു.