ഗതേ പ്രാകൃതികേ ഘോരേ മഹതി പ്രലയേ തഥാ
ഭയങ്കരമായ പ്രകൃതിപ്രളയം വന്നപ്പോൾ,
ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി വിഷ്ഠായാം ച കൃമിര്ഭവേത്
അവൻ അറുപതിനായിരം വർഷം മലത്തിൽ കൃമിയായി ജനിക്കും.
സപ്തജന്മസു ശുദ്ധശ്ച ഗലത്കുഷ്ഠീ നപുംസകഃ
ഏഴു ജന്മങ്ങളിൽ അവൻ ശുദ്ധനാകും, പക്ഷേ കുഷ്ഠരോഗവും പുംസ്വഭാവം ഇല്ലായ്മയും അനുഭവിക്കും.
ലബ്ധ്വൈവം സപ്ത ജന്മാനി മഹാപാപീ ഭവേച്ഛുചിഃ ।। 2.52.
ഇങ്ങനെ ഏഴു ജന്മങ്ങൾക്കുശേഷം വലിയ പാപി ശുദ്ധനാകുന്നു.
മുനയ ഊചുഃ ഏഭിസ്തുല്യോ ഭവേദ്ദോഷോഽപ്യതിഥീനാം പരാഭവേ
മുനികളാണ് പറഞ്ഞു: അതിഥികളെ അവഗണിച്ചാലും ഇതുപോലെയുള്ളsame പാപം ഉണ്ടാകും.
പ്രണാമം കുരു വിപ്രേന്ദ്രം ഗൃഹം പ്രാപയ നിശ്ചിതമ്
ബ്രാഹ്മണപ്രഭുവിനെ ആദരത്തോടെ വണങ്ങി, അവനെ ഉറപ്പോടെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുവരിക.
വനം ഗച്ഛ മഹാരാജ തപസ്യാം കുരു സത്വരമ്
മഹാരാജാവേ, വനത്തിലേക്ക് പോയി ഉടൻ തപസ്സ് ചെയ്യുക.
ഇത്യുക്ത്വാ മുനയഃ സര്വേ യയുസ്തൂര്ണം സ്വമന്ദിരമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് എല്ലാ മുനികളും വേഗത്തിൽ തങ്ങളുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മവൈവര്ത്തേ മഹാപുരാണേ ദ്വിതീയേ പ്രകൃതിഖണ്ഡേ നാരദനാരായണസംവാദാന്തര്ഗതഹരഗൌരീസംവാദേ രാധോപാഖ്യാനേ സുയജ്ഞോപാഖ്യാനേ കര്മവിപാകോ നാമ ദ്വിപഞ്ചാശത്തമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീബ്രഹ്മവൈവര്ത്ത മഹാപുരാണത്തിലെ രണ്ടാം ഭാഗമായ പ്രകൃതിഖണ്ഡത്തില് നാരദനും നാരായണനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തില് ഹരനും ഗൗരിയും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തില് രാധോപാഖ്യാനത്തിലെ സുയജ്ഞോപാഖ്യാനത്തില് കര്മഫലങ്ങള് എന്ന അദ്ധ്യായം ഇരുപത്തിരണ്ടാമത്തേതായി സമാപിക്കുന്നു.
ശ്രീപാര്വത്യുവാച കിം ചകാര നൃപശ്രേഷ്ഠോ ബ്രഹ്മശാപേന വിഹ്വലഃ
ശ്രീപാര്വ്വതി ചോദിച്ചു: ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശാപം മൂലം വിഷണ്ണനായ ആ രാജാവു പിന്നെ എന്ത് ചെയ്തു?
അതിഥിര്ബ്രാഹ്മണോ വാഽപി കിം ചകാര തദാ പ്രഭോ
അല്ലെങ്കില് അതിസ്വാഗതം ലഭിച്ച ബ്രാഹ്മണന് അന്നത്തെ സമയത്ത് എന്ത് ചെയ്തു, പ്രഭോ?
മഹേശ്വര ഉവാച പ്രേരിതശ്ച വസിഷ്ഠേന ധര്മിഷ്ഠേന പുരോധസാ
മഹേശ്വരന് പറഞ്ഞു: ധര്മനിഷ്ഠനായ വസിഷ്ഠന് പ്രേരിപ്പിച്ചതിനാല്
പപാത ദണ്ഡവദ്ഭൂമൌ പാദയോര്ബ്രാഹ്മണസ്യ ച
അവന് നിലത്തേക്ക് ദണ്ഡവത്പ്രണാമം ചെയ്ത് ബ്രാഹ്മണന്റെ കാലുകളില് വീണു.
സസ്മിതം ബ്രാഹ്മണം ദൃഷ്ട്വാ ത്യക്തമന്യും കൃപാമയമ്
സ്നേഹവും ദയയും നിറഞ്ഞു, കോപം വിട്ട്, സ്നേഹത്തോടെ ചിരിച്ചുനില്ക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണനെ കണ്ടു,
രാജോവാച കിംനാമാ വാഽപി തദ്ബ്രൂഹി ക്വ വാസഃ കഥമാഗതഃ
രാജാവ് ചോദിച്ചു: നിങ്ങളുടെ പേര് എന്താണ്, എവിടെയാണ് താമസം, എങ്ങനെ ഇവിടെ എത്തി?
വിപ്രരൂപീ സ്വയം വിഷ്ണുര്ഗൂഢഃ കപടമാനുഷഃ
നിങ്ങള് ബ്രാഹ്മണന്റെ രൂപത്തില് മറഞ്ഞു മനുഷ്യവേഷം ധരിച്ചിരിക്കുന്ന വിഷ്ണുവാണ്.
കോ വാ ഗുരുസ്തേ ഭഗവന്നിഷ്ടദേവശ്ച ഭാരതേ
ഭഗവന്, ഭാരതഭൂമിയില് നിങ്ങളുടെ ഗുരു ആര്, ആരാധിക്കുന്ന ദൈവം ആര്?
ഗൃഹാണ രാജ്യം നിഖിലമൈശ്വര്യ്യം കോശമേവ ച
സമ്പൂര്ണമായ രാജ്യം, എല്ലായിശ്വര്യവും, ധനസമ്പത്തും ദയവായി സ്വീകരിക്കൂ.
സപ്തസാഗരസംയുക്താം സപ്തദ്വീപാം വസുന്ധരാമ് 2.53.
ഏഴു സമുദ്രങ്ങളോടും ഏഴു ദ്വീപുകളോടും കൂടിയ ഭൂമിയെ ഭരിക്കൂ.
മയാ ഭൃത്യേന ശാധി ത്വം രാജേന്ദ്രോ ഭവ ഭാരതേ
എന്നെ നിങ്ങളുടെ ദാസനായി കണക്കാക്കി ഭരിക്കൂ; ഭാരതത്തില് രാജാധിരാജനാവൂ.
നൃപസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ ജഹാസ മുനിപുങ്ഗവഃ
രാജാവിന്റെ വാക്കുകള് കേട്ട മഹാനായ മുനി ചിരിച്ചു.
അതിഥിരുവാച കശ്യപസ്യ സുതാഃ സര്വേ പ്രാപ്താ ദേവത്വമീപ്സിതമ്
അതിഥി പറഞ്ഞു: കശ്യപന്റെ മക്കള് എല്ലാവരും ആഗ്രഹിച്ച ദൈവപദം നേടിയിരിക്കുന്നു.
തേഷു ത്വഷ്ടാ മഹാജ്ഞാനീ ചകാര പരമം തപഃ
അവരില് മഹാജ്ഞാനിയായ ത്വഷ്ടാവ് അത്യുത്തമമായ തപസ്സു ചെയ്തു.
സിഷേവേ ബ്രാഹ്മണാര്ഥം ച ദേവദേവം ഹരിം പരമ്
ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ ഭാവിയ്ക്കായി ദേവദേവനായ ഹരിയെ ത്വഷ്ടാവ് ആരാധിച്ചു.
തതോ ബഭൂവ തേജസ്വീ വിശ്വരൂപസ്തപോധനഃ
അതിനുശേഷം തപസ്സില് സമ്പന്നനും പ്രകാശവാനുമായ വിശ്വരൂപന് ജനിച്ചു.
മാതാമഹേഭ്യോ ദൈത്യേഭ്യോ ദത്തവന്തം ഘൃതാഹുതിമ്
അവന് തന്റെ അമ്മാവന്മാരായ ദൈത്യന്മാര്ക്കായി നെയ്യ് ഹോമം നടത്തി.
വിശ്വരൂപസ്യ തനയോ വിരൂപോ മത്പിതാ നൃപ
രാജാവേ, വിശ്വരൂപന്റെ മകനാണ് വിരൂപൻ, അവൻ എന്റെ അച്ഛനുമാണ്.
മഹാദേവോ മമ ഗുരുര്വിദ്യാജ്ഞാനമനുപ്രദഃ
മഹാദേവൻ എനിക്ക് ഗുരുവാണ്, വിജ്ഞാനവും അറിവും നൽകുന്നവൻ.
തച്ചിന്തയാമി പാദാബ്ജം ന മേ വാഞ്ഛാ ഽസ്തി സമ്പദി 2.53.
അവന്റെ കമലപാദങ്ങൾ ഞാൻ ധ്യാനിക്കുന്നു; സമ്പത്ത് എന്നെ ആഗ്രഹമില്ല.
തേന ദത്തം ന ഗൃഹ്ണാമി വിനാ തത്സേവനം ശുഭമ്
അവൻ നൽകുന്നതെന്തും അവന്റെ ശുഭമായ സേവനമില്ലാതെ ഞാൻ സ്വീകരിക്കില്ല.