കഥം ദദര്ശ താം ദേവോ മഹാലക്ഷ്മീം പുരാ സതീമ്
പണ്ടു, ദേവൻ ആ സതിയായ മഹാലക്ഷ്മിയെ എങ്ങനെ കണ്ടു?
കഥം ത്രിജഗതാം ധാതാ തസ്മൈ തത്കവചം ദദൌ
മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും സ്രഷ്ടാവ് അവന് ആ കാവചം എങ്ങനെ നൽകി?
ശ്രീമഹാദേവ ഉവാച ബ്രഹ്മാത്മജസ്തപസ്വീ ച ശതരൂപാപതിഃ പ്രഭുഃ
ശ്രീമഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: ബ്രഹ്മാവിന്റെ മകനും തപസ്സുകാരനുമായ, ശതരൂപയുടെ ഭർത്താവായ പ്രഭു.
ഉത്താനപാദസ്തത്പുത്രസ്തത്പുത്രോ ധ്രുവ ഏവ ച
അവന്റെ മകൻ ഉത്താനപാദൻ, ഉത്താനപാദന്റെ മകൻ ധ്രുവൻ.
ഉത്കലസ്തസ്യ പുത്രശ്ച നാരായണപരായണഃ
അവന്റെ മകൻ ഉത്കലൻ, നാരായണഭക്തനായിരുന്നു.
സര്വാണി രത്നപാത്രാണി ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ ദദൌ മുദാ
അവൻ സന്തോഷത്തോടെ എല്ലാ രത്നപാത്രങ്ങളും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നൽകി.
ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ ദദൌ രാജാ യജ്ഞാന്തേ സ മഹോത്സവേ 2.50.
യാഗം കഴിഞ്ഞ് മഹോത്സവത്തിൽ രാജാവ് ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദാനം നൽകി.
സുയജ്ഞം നാമ നൃപതിം ചകാര സുരസംസദി
ദേവസഭയിൽ രാജാവിനെ 'സുയജ്ഞൻ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു.
അന്നദാതാ രത്നദാതാ ദാതാ വൈ സര്വസമ്പദാമ്
അവൻ അന്നദാതാവും രത്നദാതാവും എല്ലാ സമ്പത്തിന്റെയും ദാതാവുമായിരുന്നു.
നിത്യം ദദൌ സ വിപ്രേഭ്യോ മുദായുക്തഃ സദക്ഷിണമ്
അവൻ എപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദാനം നൽകി, യോജിച്ച ദക്ഷിണയോടുകൂടി.
സുപക്വാനി ച മാംസാനി ബ്രാഹ്മണേഭ്യശ്ച പാര്വതി
പാർവതി, അവൻ നല്ലപോലെ വേവിച്ച മാംസം ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നൽകി.
ചോഷ്യൈശ്ചര്വ്യൈര്ലേഹ്യപേയൈരതിതൃപ്തം ദിനേ ദിനേ
വറുത്തതും ചവച്ചതും ലേഹ്യവും പാനീയവും ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ വിഭവങ്ങളും നൽകി, അവർ ഓരോ ദിവസവും തൃപ്തരായി.
പൂര്ണമന്നം ച സൂപാക്തം സഗവ്യം മാംസവര്ജിതമ്
അവൻ പൂർണ്ണമായ അന്നവും സൂപും, നെയ്യോടുകൂടി, മാംസം ചേർക്കാതെ നൽകി.
ന തുഷ്ടുവുഃ സുയജ്ഞം ച തുഷ്ടുവുസ്തത്പിതൄംശ്ച തേ
എന്നാൽ അവർ സുയജ്ഞനെ പ്രശംസിച്ചില്ല; പകരം അവരുടെ പിതാക്കളെ മാത്രം സ്തുതിച്ചു.
ചക്രുഃ സുഭോജനം വിപ്രാശ്ചാതിതൃപ്താശ്ച സുന്ദരി
ബ്രാഹ്മണന്മാർ നല്ല ഭക്ഷണം ഒരുക്കി, സുന്ദരിയേ, അവർ അതിൽ അത്യന്തം തൃപ്തരായി.
വൃഷലേഭ്യോ ദദുഃ കിഞ്ചിത്കിഞ്ചിത്പഥി ച തത്യജുഃ
അവർ കുറച്ച് ഭക്ഷണം പുറത്തു നിന്നവർക്കും വഴിയിലുമുള്ളവർക്കും നൽകി.
തഥാപ്യുര്വരിതം തത്ര ചാന്നരാശിസഹസ്രകമ് ।। 2.50.
അങ്ങിനെ ചെയ്തിട്ടും അവിടെ ആയിരം ഭക്ഷണകൂമ്പാരങ്ങൾ ശേഷിച്ചിരുന്നു.
രത്നേന്ദ്രസാരസംക്ലൃപ്തച്ഛത്രകോടിസമന്വിതേ
മൂല്യവസ്തുക്കളുടെ സാരത്താൽ അലങ്കരിച്ച അനേകം കുടകൾ കൊണ്ട് ശോഭിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു.
ചന്ദനാദിസുസംസൃഷ്ടേ രമ്യേ ചന്ദനപല്ലവൈഃ
ചന്ദനവും മറ്റു സുഗന്ധവസ്തുക്കളും ചേർത്ത്, ചന്ദന ഇലകളാൽ അലങ്കരിച്ച മനോഹരമായ സ്ഥലമായിരുന്നു.
ചന്ദനാഗുരുകസ്തൂരീവനസിന്ദൂരസംസ്കൃതേ
ചന്ദന, അഗരു, കസ്തൂരി, വനസിന്ദൂരം എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് ഒരുക്കിയിരുന്നതായിരുന്നു.
മുനിനാരദമന്വാദിബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാന്വിതേ
നാരദൻ, മനു തുടങ്ങിയ മുനികൾ, ബ്രഹ്മ, വിഷ്ണു, ശിവൻ എന്നിവരോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നതായിരുന്നു.
രൂക്ഷോ മലിനവാസാശ്ച ശുഷ്കകണ്ഠൌഷ്ഠതാലുകഃ
കഠിനമായ, മലിന വസ്ത്രം ധരിച്ച, ഉണങ്ങിയ തൊണ്ടയും, അധവും, तालുവും ഉള്ളവരായിരുന്നു.
രാജാനമാശിഷം ചക്രേ സസ്മിതഃ സമ്പുടാഞ്ജലിഃ
രാജാവ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, കൈകൂടിച്ചുചേർത്ത്, ആശീർവാദം നൽകി.
സഭാസദശ്ച നോത്തസ്ഥുര്ജഹസുഃ സ്വല്പമേവ ച
സഭയിലെ അംഗങ്ങൾ എഴുന്നേറ്റില്ല; അവർ അല്പം മാത്രം ചിരിച്ചു.
ശശാപ നൃപതിം ക്രോധാത്തത്രാതിഷ്ഠന്നിരംകുശഃ
അവൻ അവിടെ നിശ്ചലമായി നിന്നു, നിയന്ത്രണമില്ലാതെ, രാജാവിനെ കോപത്തോടെ ശപിച്ചു.
ഭവാചിരം ഗലത്കുഷ്ഠീ ബുദ്ധിഹീനോഽപ്യുപദ്രുതഃ
നീ ഉടൻ കുഷ്ഠരോഗം ബാധിച്ച, ബുദ്ധിയില്ലാത്ത, പീഡിതനായവനാകട്ടെ.
യേ യത്ര ജഹസുഃ സര്വേ സമുത്തസ്ഥുഃ സഭാസദഃ 2.50.
അവിടെ ചിരിച്ച എല്ലാവരും, സഭാസദസ്യർ, ഒരുമിച്ച് എഴുന്നേറ്റു.
പ്രണമ്യാഗത്യ രാജാ തം രുരോദ ഭയകാതരഃ
രാജാവ് അടുത്ത് ചെന്നു നമസ്കരിച്ചു, ഭയത്തിൽ ആകുലനായി കരഞ്ഞു.
ബ്രാഹ്മണോ ഗൂഢരൂപീ ച പ്രജ്വലന്ബ്രഹ്മതേജസാ
ബ്രാഹ്മണൻ രഹസ്യരൂപത്തിൽ, ബ്രഹ്മതേജസ്സിൽ പ്രകാശിച്ചു.
ഹേ വിപ്ര തിഷ്ഠ തിഷ്ഠേതി സമുച്ചാര്യ്യ പുനഃ പുനഃ
അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും വിളിച്ചു: 'ഹേ ബ്രാഹ്മണൻ, നിൽക്കൂ, നിൽക്കൂ.'