ബഭൂവുഃ ക്ഷുദ്രനദ്യശ്ച തദാഽന്യാ ഗോപ്യ ഏവ ച
അപ്പോൾ മറ്റു ചെറിയ നദികളും ഗോപികളും അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ഇമേ സപ്ത സമുദ്രാശ്ച വിരജാനന്ദനാ ഭുവി
ഈ ഏഴ് സമുദ്രങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ വിരജയുടെ പുത്രികൾ ആണ്.
ന ദൃഷ്ട്വാ വിരജാം കൃഷ്ണം സ്വഗൃഹം ച പുനര്യയൌ
വിരജയെയും കൃഷ്ണനെയും കാണാതെ, അവൻ സ്വന്തം വീട്ടിലേയ്ക്ക് തിരികെ പോയില്ല.
ഗോപീഭിര്ദ്വാരി യുക്താഭിര്വാരിതോഽപി പുനഃ പുനഃ
ഗോപികൾ വാതിൽക്കൽ ഒന്നിച്ചു നിന്നു പലതവണ തടഞ്ഞിട്ടും,
സുദാമാ ഭര്ത്സയാമാസ താം തഥാ കൃഷ്ണസന്നിധൌ
സുദാമാ കൃഷ്ണന്റെ സാന്നിധിയിൽ അവളെ അങ്ങനെ ശാസിച്ചു.
ഗച്ഛ ത്വമാസുരീം യോനിം ഗച്ഛ ദൂരമതോ ദ്രുതമ് 2.49.
നീ അസുരിയുടെ ഗർഭത്തിൽ പോകൂ; ഈ സ്ഥലത്തുനിന്ന് ഉടൻ ദൂരേ പോകൂ.
ഭവ ഗോപീ ഗോപകന്യാമുഖ്യാഭിഃ സ്വാഭിരേവ ച
നീ ഗോപിയായി, ഗോപകന്യകളിൽ പ്രധാനികളോടൊപ്പം ജനിക്കൂ.
തത്ര ഭാരാവതരണം ഭഗവാംശ്ച കരിഷ്യതി സാശ്രുനേത്രോ മോഹയുക്തസ്തതോ ഗന്തും സമുദ്യതഃ
അവിടെ ഭഗവാൻ ഭൂഭാരമൊഴിക്കൽ നടത്തും; കണ്ണിൽ കണ്ണീരും മനസ്സിൽ ഭ്രമവും ഉള്ള അവൾ പുറപ്പെടാൻ തയ്യാറായി.
രാധാ ജഗാമ തത്പശ്ചാത്സാശ്രുനേത്രാഽതിവിഹ്വലാ
രാധാ കണ്ണിൽ കണ്ണീർ നിറഞ്ഞ് അതീവ വിഷാദത്തോടെ അവളുടെ പിന്നാലെ പോയി.
കൃഷ്ണസ്താം ബോധയാമാസ വിദ്യയാ ച കൃപാനിധിഃ
കൃപയുടെ സമുദ്രമായ കൃഷ്ണൻ അവളെ ജ്ഞാനത്തോടെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
സ ചാസുരഃ ശങ്ഖചൂഡോ ബഭൂവ തുലസീപതിഃ
അവൻ അസുരനായ ശംഖചൂഡൻ ആയി, തുളസിയുടെ ഭർത്താവായി ജനിച്ചു.
രാധാ ജഗാമ വാരാഹേ ഗോകുലം ഭാരതം സതീ
ഭാരതാ, വാരാഹകൽപ്പത്തിൽ സതിയായ രാധാ ഗോകുലത്തിലേക്ക് പോയി.
അയോനിസമ്ഭവാ ദേവീ വായുഗര്ഭാ കലാവതീ
ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കാതിരുന്ന ദേവിയായ കലാവതിയെ വായു ഗർഭം ധരിപ്പിച്ചു.
അതീതേ ദ്വാദശാബ്ദേ തു ദൃഷ്ട്വാ താം നവയൌവനാമ്
പന്ത്രണ്ടു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അവളെ പുതുവയസ്സിൽ കാണുമ്പോൾ—
ഛായാം സംസ്ഥാപ്യ തദ്ഗേഹേ സാഽന്തര്ദ്ധാനമവാപ ഹ
അവൾ ആ വീട്ടിൽ തൻറെ നിഴൽ വെച്ച് അവിടെ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷയായി.
ഗതേ ചതുര്ദശാബ്ദേ തു കംസഭീതേശ്ഛലേന ച 2.49.
പതിനാലാം വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, കംസന്റെ ഭയത്താൽ ഒരു വ്യാജം കാണിച്ചു—
കൃഷ്ണമാതാ യശോദാ യാ രായാണസ്തത്സഹോദരഃ
കൃഷ്ണന്റെ അമ്മയായ യശോദയും സഹോദരനായ രായാണനും—
കൃഷ്ണേന സഹ രാധായാഃ പുണ്യേ വൃന്ദാവനേ വനേ
കൃഷ്ണനോടൊപ്പം, രാധയോടൊപ്പം, വിശുദ്ധമായ വൃന്ദാവനവനത്തിൽ—
സ്വപ്നേ രാധാപദാമ്ഭോജം നഹി പശ്യന്തി ബല്ലവാഃ
കുറിശ്ശുകാർ സ്വപ്നത്തിൽ രാധയുടെ പാദപദ്മങ്ങൾ കാണുന്നില്ല.
ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി തപസ്തേപേ പുരാ വിധിഃ
പഴയകാലത്ത് ബ്രഹ്മാവ് അറുപതിനായിരം വർഷം തപസ്സു ചെയ്തു.
ഭാരാവതരണേ ഭൂമേര്ഭാരതേ നന്ദഗോകുലേ ।। ദദര്ശ തത്പദാമ്ഭോജം തപസസ്തത്ഫലേന ച
ഭൂഭാരമിറക്കാൻ ഭാരതത്തിൽ നന്ദഗോകുലത്തിൽ, തപസ്സിന്റെ ഫലമായി അവൻ അവളുടെ പാദപദ്മങ്ങൾ കണ്ടു.
കിഞ്ചിത്കാലം സ വൈ കൃഷ്ണഃ പുണ്യേ വൃന്ദാവനേ വനേ
കുറെക്കാലം കൃഷ്ണൻ വിശുദ്ധമായ വൃന്ദാവനവനത്തിൽ താമസിച്ചു.
തതഃ സുദാമശാപേന വിച്ഛേദശ്ച ബഭൂവ ഹ
അതിനുശേഷം സുദാമന്റെ ശാപം മൂലം വേർപാട് സംഭവിച്ചു.
ശതാബ്ദേ സമതീതേ തു തീര്ഥയാത്രാപ്രസംഗതഃ
നൂറ്റാണ്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, തീർത്ഥയാത്രയുടെ അവസരത്തിൽ—
തതോ ജഗാമ ഗോലോകം രാധയാ സഹ തത്ത്വവിത്
അതിനുശേഷം സത്യം അറിഞ്ഞവൻ രാധയോടൊപ്പം ഗോളോകത്തിലേക്ക് പോയി.
വൃഷഭാനുശ്ച നന്ദശ്ച യയൌ ഗോലോകമുത്തമമ് 2.49.
വൃഷഭാനുവും നന്ദനും ഉത്തമമായ ഗോളോകത്തിലേക്ക് ചേർന്നു.
ഛായാ ഗോപാശ്ച ഗോപ്യശ്ച പ്രാപുര്മുക്തിം ച സന്നിധൌ
നിഴലും, ഗോപന്മാരും, ഗോപികളുമെല്ലാം അവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ മോക്ഷം നേടി.
ഷട്ത്രിംശല്ലക്ഷകോട്യശ്ച ഗോപ്യോ ഗോപാശ്ച തത്സമാഃ
മുപ്പത്താറ് ലക്ഷം കോടിയോളം ഗോപികളും ഗോപന്മാരും അവർക്കു തുല്യരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദ്രോണഃ പ്രജാപതിര്നന്ദോ യശോദാ തത്പ്രിയാ ധരാ
ദ്രോണൻ പ്രജാപതി, നന്ദൻ; യശോദയാണ് അവന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ധരാ.
വസുദേവഃ കശ്യപശ്ച ദേവകീ ചാദിതിഃ സതീ
വസുദേവൻ കശ്യപൻ, ദേവകി സതിയായ ആദിതി.