താഭിര്ഭക്ത്യാ യുതാഭിശ്ച കാതരാഭിശ്ച സംസ്തുതാ ദശയോജനവിസ്തീര്ണം ദൈര്ഘ്യേ തച്ഛതയോജനമ്
ഭക്തിയോടെ ഭീതിയോടെ അവളെ സ്തുതിച്ച സുഹൃത്തുക്കൾക്കിടയിൽ, ആ സ്ഥലം പത്ത് യോജന വീതിയും നൂറ് യോജന ദൈർഘ്യവും ആയിരുന്നു.
സഹസ്രചക്രയുക്തം ച നാനാചിത്രസമന്വിതമ്
ആ സ്ഥലത്ത് ആയിരം ചക്രങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു, പലവിധ മനോഹരമായ രൂപങ്ങൾ കൊണ്ടു അലങ്കരിച്ചിരുന്നു.
അമൂല്യരത്നനിര്മാണദര്പണൈഃ പരിശോഭിതമ്
അമൂല്യ രത്നങ്ങളിൽ നിർമ്മിച്ച ദർപ്പണങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സദ്രത്ന കലശൈര്യുക്തം രമ്യൈര്മന്ദിരകോടിഭിഃ
ശുഭമായ രത്നങ്ങൾ കൊണ്ടുള്ള കലശങ്ങളും അനേകം മനോഹരമായ മന്ദിരങ്ങളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
യയൌ രഥേന തേനൈവ സുമനോമാലിനാ പ്രിയേ
പ്രിയേ, മനോഹരമായ പൂമാലയുമായി അവൻ അതേ രഥത്തിൽ യാത്ര തുടങ്ങി.
കൃഷ്ണം കൃത്വാ സാവധാനം ഗോപൈഃ സാര്ദ്ധം പലായിതഃ 2.49.
കൃഷ്ണനെ ജാഗ്രതയോടെ കൂട്ടി, ഗോപന്മാരോടൊപ്പം അവൻ രക്ഷപ്പെട്ടു.
സ്വപ്രേമമഗ്നഃ കൃഷ്ണോഽപി തിരോധാനം ചകാര സഃ
കൃഷ്ണനും സ്വന്തം പ്രണയത്തിൽ മുഴുകി, അദൃശ്യനായി മാറി.
രാധാപ്രകോപഭീതാ ച പ്രാണാംസ്തത്യാജ തത്ക്ഷണമ്
കൃഷ്ണന്റെ കോപം കണ്ടു ഭയപ്പെട്ട രാധാ ആ കണത്തിൽ തന്നെ ജീവൻ ഉപേക്ഷിച്ചു.
പ്രയയുഃ ശരണം സാധ്വീം വിരജാം തത്ക്ഷണം ഭിയാ
ഭയത്തിൽ അവർ അതേ കണത്തിൽ തന്നെ സദ്ഗുണമുള്ള വിരജയിലേയ്ക്ക് അഭയം തേടി.
കോടിയോജനവിസ്തീര്ണാ ദീര്ഘേ ശതഗുണാ തഥാ
അവൾ കോടിയോജനങ്ങൾ വ്യാപിച്ചും നൂറു മടങ്ങ് ദൈർഘ്യമുള്ളതും ആയി变.
ബഭൂവുഃ ക്ഷുദ്രനദ്യശ്ച തദാഽന്യാ ഗോപ്യ ഏവ ച
അപ്പോൾ മറ്റു ചെറിയ നദികളും ഗോപികളും അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ഇമേ സപ്ത സമുദ്രാശ്ച വിരജാനന്ദനാ ഭുവി
ഈ ഏഴ് സമുദ്രങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ വിരജയുടെ പുത്രികൾ ആണ്.
ന ദൃഷ്ട്വാ വിരജാം കൃഷ്ണം സ്വഗൃഹം ച പുനര്യയൌ
വിരജയെയും കൃഷ്ണനെയും കാണാതെ, അവൻ സ്വന്തം വീട്ടിലേയ്ക്ക് തിരികെ പോയില്ല.
ഗോപീഭിര്ദ്വാരി യുക്താഭിര്വാരിതോഽപി പുനഃ പുനഃ
ഗോപികൾ വാതിൽക്കൽ ഒന്നിച്ചു നിന്നു പലതവണ തടഞ്ഞിട്ടും,
സുദാമാ ഭര്ത്സയാമാസ താം തഥാ കൃഷ്ണസന്നിധൌ
സുദാമാ കൃഷ്ണന്റെ സാന്നിധിയിൽ അവളെ അങ്ങനെ ശാസിച്ചു.
ഗച്ഛ ത്വമാസുരീം യോനിം ഗച്ഛ ദൂരമതോ ദ്രുതമ് 2.49.
നീ അസുരിയുടെ ഗർഭത്തിൽ പോകൂ; ഈ സ്ഥലത്തുനിന്ന് ഉടൻ ദൂരേ പോകൂ.
ഭവ ഗോപീ ഗോപകന്യാമുഖ്യാഭിഃ സ്വാഭിരേവ ച
നീ ഗോപിയായി, ഗോപകന്യകളിൽ പ്രധാനികളോടൊപ്പം ജനിക്കൂ.
തത്ര ഭാരാവതരണം ഭഗവാംശ്ച കരിഷ്യതി സാശ്രുനേത്രോ മോഹയുക്തസ്തതോ ഗന്തും സമുദ്യതഃ
അവിടെ ഭഗവാൻ ഭൂഭാരമൊഴിക്കൽ നടത്തും; കണ്ണിൽ കണ്ണീരും മനസ്സിൽ ഭ്രമവും ഉള്ള അവൾ പുറപ്പെടാൻ തയ്യാറായി.
രാധാ ജഗാമ തത്പശ്ചാത്സാശ്രുനേത്രാഽതിവിഹ്വലാ
രാധാ കണ്ണിൽ കണ്ണീർ നിറഞ്ഞ് അതീവ വിഷാദത്തോടെ അവളുടെ പിന്നാലെ പോയി.
കൃഷ്ണസ്താം ബോധയാമാസ വിദ്യയാ ച കൃപാനിധിഃ
കൃപയുടെ സമുദ്രമായ കൃഷ്ണൻ അവളെ ജ്ഞാനത്തോടെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
സ ചാസുരഃ ശങ്ഖചൂഡോ ബഭൂവ തുലസീപതിഃ
അവൻ അസുരനായ ശംഖചൂഡൻ ആയി, തുളസിയുടെ ഭർത്താവായി ജനിച്ചു.
രാധാ ജഗാമ വാരാഹേ ഗോകുലം ഭാരതം സതീ
ഭാരതാ, വാരാഹകൽപ്പത്തിൽ സതിയായ രാധാ ഗോകുലത്തിലേക്ക് പോയി.
അയോനിസമ്ഭവാ ദേവീ വായുഗര്ഭാ കലാവതീ
ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കാതിരുന്ന ദേവിയായ കലാവതിയെ വായു ഗർഭം ധരിപ്പിച്ചു.
അതീതേ ദ്വാദശാബ്ദേ തു ദൃഷ്ട്വാ താം നവയൌവനാമ്
പന്ത്രണ്ടു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അവളെ പുതുവയസ്സിൽ കാണുമ്പോൾ—
ഛായാം സംസ്ഥാപ്യ തദ്ഗേഹേ സാഽന്തര്ദ്ധാനമവാപ ഹ
അവൾ ആ വീട്ടിൽ തൻറെ നിഴൽ വെച്ച് അവിടെ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷയായി.
ഗതേ ചതുര്ദശാബ്ദേ തു കംസഭീതേശ്ഛലേന ച 2.49.
പതിനാലാം വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, കംസന്റെ ഭയത്താൽ ഒരു വ്യാജം കാണിച്ചു—
കൃഷ്ണമാതാ യശോദാ യാ രായാണസ്തത്സഹോദരഃ
കൃഷ്ണന്റെ അമ്മയായ യശോദയും സഹോദരനായ രായാണനും—
കൃഷ്ണേന സഹ രാധായാഃ പുണ്യേ വൃന്ദാവനേ വനേ
കൃഷ്ണനോടൊപ്പം, രാധയോടൊപ്പം, വിശുദ്ധമായ വൃന്ദാവനവനത്തിൽ—
സ്വപ്നേ രാധാപദാമ്ഭോജം നഹി പശ്യന്തി ബല്ലവാഃ
കുറിശ്ശുകാർ സ്വപ്നത്തിൽ രാധയുടെ പാദപദ്മങ്ങൾ കാണുന്നില്ല.
ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി തപസ്തേപേ പുരാ വിധിഃ
പഴയകാലത്ത് ബ്രഹ്മാവ് അറുപതിനായിരം വർഷം തപസ്സു ചെയ്തു.