ശ്രീപാര്വത്യുവാച പാഞ്ചരാത്രാദികം നീതിശാസ്ത്രയോഗം ച യോഗിനാമ്
ശ്രീപാർവതി പറഞ്ഞു: പാഞ്ചരാത്രം തുടങ്ങിയവയും യോഗികൾക്കുള്ള നയശാസ്ത്രയോഗവും,
സിദ്ധാനാം സിദ്ധിശാസ്ത്രം ച നാനാതന്ത്രം മനോഹരമ് 2.48.
സിദ്ധന്മാർക്കുള്ള സിദ്ധിശാസ്ത്രവും വിവിധ മനോഹരമായ തന്ത്രങ്ങളും,
ശ്രുതൌ ശ്രുതം പ്രശസ്തം ച രാധായാശ്ച സമാസതഃ
വേദങ്ങളിൽ രാധയുടെ പ്രശംസിതമായ കഥ ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
ആഗമാഖ്യാനകാലേ ച ഭവതാ സ്വീകൃതം പുരാ
ആഗമങ്ങളുടെ കഥ പറയുമ്പോൾ, അതു മുമ്പ് നിങ്ങൾ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു.
തദുത്പതിം ച തദ്ധ്യാനം നാമ്നോ മാഹാത്മ്യമുത്തമമ്
അവളുടെ ഉത്ഭവം, അവളെ ധ്യാനിക്കുന്ന വിധി, അവളുടെ നാമത്തിന്റെ പരമമായ മഹത്വം.
ആരാധനവിധാനം ച പൂജാപദ്ധതിമീപ്സിതാമ്
അവളെ ആരാധിക്കുന്ന വിധിയും, ആഗ്രഹിക്കുന്ന പൂജാപദ്ധതിയും,
കഥം ന കഥിതം പൂര്വമാഗമാഖ്യാനകാലതഃ
ആഗമങ്ങളുടെ കഥ പറയുമ്പോൾ ഇത് മുമ്പ് പറയാതിരുന്നതെന്തുകൊണ്ടാണ്?
പഞ്ചവക്ത്രശ്ച ഭഗവാഞ്ഛുഷ്കകണ്ഠോഷ്ഠതാലുകഃ
അഞ്ചുമുഖങ്ങളുള്ള ഭഗവാൻ, ഉണങ്ങിയ കണ്ഠവും അധരവും താലുവും ഉള്ളവൻ.
സസ്മാര കൃഷ്ണം ധ്യാനേനാഭീഷ്ടദേവം കൃപാനിധിമ്
അവൾ തന്റെ ഇഷ്ടദൈവമായ കൃഷ്ണനെ, കരുണയുടെ സമുദ്രമായവനെ, ധ്യാനത്തിലൂടെ ഓർമ്മിച്ചു.
നിഷിദ്ധോഽഹം ഭഗവതാ കൃഷ്ണേന പരമാത്മനാ
എനിക്ക് കൃപാനിധിയായ കൃഷ്ണൻ, പരമാത്മാവ്, വിലക്കി കല്പിച്ചു.
മദര്ദ്ധാംഗസ്വരൂപാ ത്വം ന മദ്ഭിന്നാ സ്വരൂപതഃ 2.48.
നീ എന്റെ അർദ്ധശരീരമായ രൂപം തന്നെയാണ്; സ്വഭാവത്തിൽ നീ എന്നിൽ നിന്ന് വേറെയല്ല.
മദിഷ്ടദേവകാന്തായാ രാധായാശ്ചരിതം സതി
എന്റെ ഇഷ്ടദേവനായവന്റെ പ്രിയയായ രാധയുടെ പ്രവർത്തികൾ സത്യമായവയാണ്.
ജാനാമി തദഹം ദുര്ഗേ സര്വം പൂര്വാപരം വരമ്
ദുർഗേ, അതെല്ലാം ഞാൻ അറിയുന്നു, മുമ്പും പിന്നെയും എല്ലാം, അതിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായതും.
ന തത്സനത്കുമാരശ്ച ന ച ധര്മഃ സനാതനഃ
അത് സനത്കുമാരനും ശാശ്വതമായ ധർമ്മവും അറിയുന്നില്ല.
മത്തോ ബലവതീ ത്വം ച പ്രാണാംസ്ത്യക്തും സമുദ്യതാ
ദുർഗേ, നീ എന്നേക്കാൾ ശക്തിയുള്ളവളാണ്, ജീവൻ വിട്ട് കൊടുക്കാൻ പോലും തയാറാണ്.
ശൃണു ദുര്ഗേ പ്രവക്ഷ്യാമി രഹസ്യം പരമാദ്ഭുതമ്
ദുർഗേ, കേൾക്കു, ഞാൻ നിന്നോട് അത്ഭുതകരമായ ഒരു രഹസ്യം പറയും.
പുരാ വൃന്ദാവനേ രമ്യേ ഗോലോകേ രാസമണ്ഡലേ
പണ്ടെ, മനോഹരമായ വൃന്ദാവനത്തിൽ, ഗോലോകത്തിൽ, രാസമണ്ഡലത്തിനുള്ളിൽ—
രത്നസിംഹാസനേ രമ്യേ തസ്ഥൌ തത്ര ജഗത്പതിഃ
അവിടെ, രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച സിംഹാസനത്തിൽ, ലോകങ്ങളുടെ നാഥൻ ഇരുന്നു.
രിരംസോസ്തസ്യ ജഗതാം പത്യുസ്തന്മല്ലികാവനേ
ലോകങ്ങളുടെ അധിപൻ ആ മല്ലികാവനത്തിൽ ആസ്വദിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ ദുര്ഗേ ദ്വിധാരൂപോ ബഭൂവ സഃ
അപ്പോൾ, ദുർഗേ, അവൻ രണ്ടു രൂപം ധരിച്ചു.
ബഭൂവ രമണീ രമ്യാ രാസേശാ രമണോത്സുകാ 2.48.
അവിടെ, ആഹ്ലാദത്തിൽ താല്പര്യമുള്ള, രാസനൃത്തത്തിന്റെ നാഥയായ മനോഹരിയായവൾ ഉദിച്ചു.
വഹ്നിശുദ്ധാംശുകാധാനാ കോടിപൂര്ണശശിപ്രഭാ
അവൾ അഗ്നിയിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച വസ്ത്രം ധരിച്ചിരുന്നതും, കോടിയോളം പൂർണ്ണചന്ദ്രന്മാരെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശം ഉഴറുന്നതുമായിരുന്നു.
സസ്മിതാ സുദതീ ശുദ്ധാ ശരത്പദ്മനിഭാനനാ
പുഞ്ചിരിയോടെ, മനോഹരമായ പല്ലുകളോടെ, ശുദ്ധയുമായി, അവളുടെ മുഖം ശരത്കാലത്തിലെ താമരപൂവിനെപ്പോലെയായിരുന്നു.
രത്നമാലാം ച ദധതീ ഗ്രീഷ്മസൂര്യ്യസമപ്രഭാമ്
അവൾ രത്നമാല ധരിച്ചിരുന്നതും, വേനൽക്കാലത്തിലെ സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചിരുന്നതുമാണ്.
സംയുക്തം വര്തുലോത്തുംഗം സുമേരു ഗിരിസന്നിഭമ്
അവളുടെ മുലകൾ വട്ടവും ഉയരവും നിറഞ്ഞതും, സുമേരു പർവ്വതത്തെപ്പോലെയുമായിരുന്നു.
മാംഗല്യം മംഗലാര്ഹം ച സ്തനയുഗ്മം ച ബിഭ്രതീ
അവൾ മംഗളകരവും, ആരാധനാർഹവുമായ ഇരട്ട മുലകൾ വഹിച്ചിരുന്നു.
കാമാതുരഃ സസ്മിതാം താം ദദര്ശ രസികേശ്വരഃ
ആനന്ദത്തിന്റെ നാഥൻ, ആഗ്രഹത്തിൽ മുഴുകി, പുഞ്ചിരിയോടെ നിന്ന രാധയെ നോക്കി.
ദൃഷ്ട്വാ ചൈനം സുകാന്തം ച സാ ദധാര ഹരേഃ പുരഃ
അവളും, അത്ര സുന്ദരനായ ഹരിയെ കണ്ട്, അവന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു.
രാധാ ഭജതി തം കൃഷ്ണം സ ച താം ച പരസ്പരമ്
രാധാ ആ കൃഷ്ണനെ ആരാധിച്ചു; കൃഷ്ണനും അവളെ ആരാധിച്ചു, ഇരുവരും പരസ്പരം.
ഭവനം ധാവനം രാസേ സ്മരത്യാലിംഗനം ജപന്
നൃത്തത്തിൽ ഒരുമിച്ച് ഓടിയും കൂടിയും താമസിച്ച ഓർമ്മകളെ, അവളെ അണക്കി പിടിച്ച ഓർമ്മകളെ, അവൻ ജപിച്ചു.