തേന ത്വാം മനസാദേവീം പ്രവദന്തി പുരാവിദഃ 2.46.
അതിനാൽ, പുരാതന ശാസ്ത്രം അറിയുന്നവർ നിന്നെ മനസ്സിലെ ദേവിയായി വിളിക്കുന്നു.
യോ ഹി യദ്ഭാവയേന്നിത്യം ശതം പ്രാപ്നോതി തത്സമമ്
ആരും എന്തിനെയാണ് നിരന്തരം ചിന്തിക്കുന്നത്, അതിന്റെ നൂറിരട്ടി ഫലം അവൻ നേടും.
നിര്ജഗാമ സ്വഭവനം ഭൂഷാവാസപരിച്ഛദാമ്
അവൾ ആഭരണങ്ങളും വസ്ത്രങ്ങളും അനുചരങ്ങളുമായി സ്വന്തം ഭവനത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി.
ഭ്രാതൃഭിഃ പൂജിതാ ശശ്വന്മാന്യാ വന്ദ്യാ ച സര്വതഃ
അവളെ സഹോദരന്മാർ എല്ലായ്പ്പോഴും ആരാധിച്ചു; അവൾ എല്ലായിടത്തും ആദരിക്കപ്പെടുകയും വന്ദിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
താം സ്നാപയിത്വാ ക്ഷീരേണ പൂജയാമാസ സാദരമ് തദാ ദേവൈഃ പൂജിതാ സാ സ്വര്ഗലോകം പുനര്യയൌ
അവളെ പാലിൽ കുളിപ്പിച്ച ശേഷം, വലിയ ആദരവോടെ പൂജിച്ചു. ദേവന്മാർ അവളെ ആരാധിച്ചതിനുശേഷം, അവൾ വീണ്ടും സ്വർഗ്ഗലോകത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
ഇദം സ്തോത്രം പുണ്യബീജം താം സംപൂജ്യ ച യഃ പഠേത്
ആരെങ്കിലും അവളെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ച് ഈ പുണ്യഫലമുള്ള സ്തോത്രം പാരായണം ചെയ്താൽ—
വിഷം ഭവേത്സുധാതുല്യം സിദ്ധസ്തോത്രം യദാ പഠേത്
അവൻ ഈ സിദ്ധമായ സ്തോത്രം ജപിക്കുമ്പോൾ, വിഷം പോലും അമൃതംപോലെയാകും.
സര്പശായീ ഭവേത്സോഽപി നിശ്ചിതം സര്പവാഹനഃ
അവൻ നിർബന്ധമായി പാമ്പിന്മേൽ കിടക്കുന്നവനോ, പാമ്പിനെ വാഹനമാക്കുന്നവനോ ആകും.
നാരദ ഉവാച തജ്ജന്മചരിതം ബ്രഹ്മഞ്ഛ്രോതുമിച്ഛാമി തത്ത്വതഃ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: ബ്രഹ്മനേ, അവളുടെ ജനനവും ജീവിതവും യഥാർത്ഥത്തിൽ ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
നാരായണ ഉവാച ഗവാം പ്രധാനാ സുരഭീ ഗോലോകേ ച സമുദ്ഭവാ
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: പശുക്കളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനി സുരഭിയാണ്; അവൾ ഗോലോകത്തിൽ ജനിച്ചു.
സര്വാദിസൃഷ്ടേഃ കഥനം കഥയാമി നിശാമയ
സൃഷ്ടിയുടെ ആദ്യം മുതൽ കഥ ഞാൻ പറയാം; ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.
ഏകദാ രാധികാനാഥോ രാധയാ സഹ കൌതുകാത്
ഒരു ദിവസം രാധയുടെ നാഥൻ, രാധയോടൊപ്പം, കൗതുകത്തോടെ—
സഹസാ തത്ര രഹസി വിജഹാര ച കൌതുകാത്
അപ്രത്യക്ഷമായ ഒരു സ്ഥലത്ത്, ആനന്ദത്തോടെ കളിച്ചു.
സസൃജേ സുരഭീം ദേവീം ലീലയാ വാമപാര്ശ്വതഃ
അവൻ തന്റെ ഇടതുഭാഗത്ത് നിന്ന്, കളിയോടെ, ദേവിയായ സുരഭിയെ സൃഷ്ടിച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാ സവത്സാം സുരഭീം രത്നഭാണ്ഡേ ദുദോഹ സഃ
കുട്ടിയോടൊപ്പം സുരഭിയെ കണ്ടു, രത്നപാത്രത്തിൽ അവളെ പാലുൾപ്പിച്ചു.
തദുഷ്ണം ച പയഃ സ്വാദു പപൌ ഗോപീപതിഃ സ്വയമ്
ആ ചൂടും മധുരവുമായ പാലു്, ഗോപികകളുടെ നാഥൻ സ്വയം കുടിച്ചു.
ദീര്ഘേ ച വിസ്തൃതേ ചൈവ പരിതഃ ശതയോജനമ്
അപ്പോൾ, നൂറു യോജനവ്യാപകമായ, വിശാലമായ ഒരു തടാകം അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ഗോപികാനാം ച രാധായാഃ ക്രീഡാവാപീ ബഭൂവ സാ 2.47.
അത് രാധയും ഗോപികകളും കളിക്കുന്ന തടാകമായി മാറി.
ബഭൂവ കാമധേനൂനാം സഹസാ ലക്ഷകോടയഃ
അപ്രത്യക്ഷമായി, ലക്ഷക്കണക്കിന് കാമധേനുക്കൾ അവിടെ ഉദിച്ചു.
താസാം പുത്രാശ്ച പൌത്രാശ്ച സംബഭൂവുരസംഖ്യകാഃ
അവയുടെ മക്കളും മുമ്മക്കളും അനേകം അനേകം ജനിച്ചു.
പൂജാം ചകാര ഭഗവാന്സുരഭ്യാശ്ച പുരാ മുനേ
മുന്പ്, മഹർഷേ, ഭഗവാൻ സുരഭിയെ ആരാധിച്ചു.
ദീപാന്വിതാ പരദിനേ ശ്രീകൃഷ്ണസ്യാജ്ഞയാ ഭവേ
അടുത്ത ദിവസം, ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ദീപങ്ങളോടെ പൂജ നടത്തി.
ധ്യാനം സ്തോത്രം മൂലമന്ത്രം യദ്യത്പൂജാവിധിക്രമമ്
ധ്യാനം, സ്തുതി, മുഖ്യ മന്ത്രം, പൂജാവിധികൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ,
ഓം സുരഭ്യൈ നമ ഇതി മന്ത്രോഽയം തു ഷഡക്ഷരഃ
ഓം സുരഭ്യൈ നമഃ എന്നതാണ് ആറക്ഷരമുള്ള ഈ മന്ത്രം.
സ്ഥിതം ധ്യാനം യജുര്വേദേ പൂജനം സര്വസമ്മതമ്
സ്ഥിരമായ ധ്യാനം യജുർവേദത്തിൽ കാണാം, പൂജയും എല്ലാവരും അംഗീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ലക്ഷ്മീസ്വരൂപാം പരമാം രാധാസഹചരീം പരാമ്
അവൾ ലക്ഷ്മിയുടെ രൂപവും, പരമമായതും, രാധയുടെ ഉന്നതസുഹൃത്തും ആണു.
പവിത്രരൂപാം പൂജ്യാം ച ഭക്താനാം സര്വകാമദാമ്
അവൾ വിശുദ്ധമായ രൂപവും, ആരാധനാർഹയും, ഭക്തന്മാരുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നവളുമാണ്.
ഘടേ വാ ധേനുശിരസി ബദ്ധസ്തംഭേ ഗവാം ച വാ 2.47.
കുടത്തിൽ, പശുവിന്റെ തലയിൽ, കയറ്റിയിരിക്കുന്ന തൂണിൽ, അല്ലെങ്കിൽ പശുക്കളിൽ എവിടെയായാലും,
ദീപാന്വിതാ പരദിനേ പൂര്വാഹ്ണേ ഭക്തിസംയുതഃ
വിളക്കോടുകൂടി, അടുത്ത ദിവസം, രാവിലെ, ഭക്തിയോടെ,
ഏകദാ ത്രിഷു ലോകേഷു വാരാഹേ വിഷ്ണുമായയാ
ഒരു പ്രാവശ്യം മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും, വാരാഹ കാലത്ത്, വിഷ്ണുവിന്റെ മായയാൽ,