ശുദ്ധസത്ത്വസ്വരൂപാ ത്വം കോപഹിംസാവിവര്ജിതാ ത്വം മയാ പൂജിതാ സാധ്വി ജനനീ ച യഥാഽദിതിഃ 2.46.
നീ ശുദ്ധമായ സത്ത്വസ്വഭാവമുള്ളവളാണ്, കോപമോ ഹിംസയോ ഇല്ലാത്തവളാണ്. സദ്ഗുണമുള്ളവളേ, ഞാൻ നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു; നീ അദിതിപോലൊരു മാതാവാണ്.
ദയാരൂപാ ച ഭഗിനീ ക്ഷമാരൂപാ യഥാ പ്രസൂഃ
നീ കരുണയുടെ രൂപവും സഹനത്തിന്റെ മാതൃസ്വരൂപവും ഉള്ള സഹോദരിയാണു.
അഹം കരോമി ത്വാം പൂജ്യാം മമ പ്രീതിശ്ച വര്ദ്ധതേ
ഞാൻ നിന്നെ ആരാധനാർഹയാക്കുന്നു; അതോടെ എന്റെ സ്നേഹം കൂടി വർധിക്കുന്നു.
തഥാഽപി തവ പൂജാം വൈ വര്ദ്ധയാമി പുനഃ പുനഃ
എങ്കിലും ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നത് തുടരുന്നു.
പഞ്ചമ്യാം മനസാഖ്യായാം മാസാന്തേ വാ ദിനേ ദിനേ
മനസാ എന്ന പേരിലുള്ള അഞ്ചാം തീയതിയിൽ, മാസാവസാനത്തോ ഓരോ ദിവസവും,
യശസ്വിനഃ കീര്ത്തിമന്തോ വിദ്യാവന്തോ ഗുണാന്വിതാഃ
പ്രശസ്തരും കീർത്തിയുള്ളവരും വിദ്യയുള്ളവരും ഗുണസമ്പന്നരുമായവർ,
ലക്ഷ്മീഹീനാ ഭവിഷ്യന്തി തേഷാം നാഗഭയം സദാ
അവർ ലക്ഷ്മിയെ നഷ്ടപ്പെടും; അവർക്കു എപ്പോഴും പാമ്പുകളുടെ ഭയം ഉണ്ടാകും.
നാരായണാംശോ ഭഗവാഞ്ജരത്കാരുര്മുനീശ്വരഃ
നാരായണന്റെ അംശമായ ഭാഗ്യശാലിയായ ജരത്കാരു മുനി,
അസ്മാകം രക്ഷണായൈവ തേന ത്വം മനസാഭിധാ
നമ്മുടെ രക്ഷയ്ക്കായി, അതുകൊണ്ടു നിന്നെ മനസ്സിൽ വിളിക്കുന്നു.
തേന ത്വം മനസാദേവീ പൂജിതാ വന്ദിതാ ഭവേ
അതിനാൽ, ദേവി, നിന്നെ മനസ്സിൽ ആരാധിക്കുകയും വന്ദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
തേന ത്വാം മനസാദേവീം പ്രവദന്തി പുരാവിദഃ 2.46.
അതിനാൽ, പുരാതന ശാസ്ത്രം അറിയുന്നവർ നിന്നെ മനസ്സിലെ ദേവിയായി വിളിക്കുന്നു.
യോ ഹി യദ്ഭാവയേന്നിത്യം ശതം പ്രാപ്നോതി തത്സമമ്
ആരും എന്തിനെയാണ് നിരന്തരം ചിന്തിക്കുന്നത്, അതിന്റെ നൂറിരട്ടി ഫലം അവൻ നേടും.
നിര്ജഗാമ സ്വഭവനം ഭൂഷാവാസപരിച്ഛദാമ്
അവൾ ആഭരണങ്ങളും വസ്ത്രങ്ങളും അനുചരങ്ങളുമായി സ്വന്തം ഭവനത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി.
ഭ്രാതൃഭിഃ പൂജിതാ ശശ്വന്മാന്യാ വന്ദ്യാ ച സര്വതഃ
അവളെ സഹോദരന്മാർ എല്ലായ്പ്പോഴും ആരാധിച്ചു; അവൾ എല്ലായിടത്തും ആദരിക്കപ്പെടുകയും വന്ദിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
താം സ്നാപയിത്വാ ക്ഷീരേണ പൂജയാമാസ സാദരമ് തദാ ദേവൈഃ പൂജിതാ സാ സ്വര്ഗലോകം പുനര്യയൌ
അവളെ പാലിൽ കുളിപ്പിച്ച ശേഷം, വലിയ ആദരവോടെ പൂജിച്ചു. ദേവന്മാർ അവളെ ആരാധിച്ചതിനുശേഷം, അവൾ വീണ്ടും സ്വർഗ്ഗലോകത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
ഇദം സ്തോത്രം പുണ്യബീജം താം സംപൂജ്യ ച യഃ പഠേത്
ആരെങ്കിലും അവളെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ച് ഈ പുണ്യഫലമുള്ള സ്തോത്രം പാരായണം ചെയ്താൽ—
വിഷം ഭവേത്സുധാതുല്യം സിദ്ധസ്തോത്രം യദാ പഠേത്
അവൻ ഈ സിദ്ധമായ സ്തോത്രം ജപിക്കുമ്പോൾ, വിഷം പോലും അമൃതംപോലെയാകും.
സര്പശായീ ഭവേത്സോഽപി നിശ്ചിതം സര്പവാഹനഃ
അവൻ നിർബന്ധമായി പാമ്പിന്മേൽ കിടക്കുന്നവനോ, പാമ്പിനെ വാഹനമാക്കുന്നവനോ ആകും.
നാരദ ഉവാച തജ്ജന്മചരിതം ബ്രഹ്മഞ്ഛ്രോതുമിച്ഛാമി തത്ത്വതഃ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: ബ്രഹ്മനേ, അവളുടെ ജനനവും ജീവിതവും യഥാർത്ഥത്തിൽ ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
നാരായണ ഉവാച ഗവാം പ്രധാനാ സുരഭീ ഗോലോകേ ച സമുദ്ഭവാ
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: പശുക്കളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനി സുരഭിയാണ്; അവൾ ഗോലോകത്തിൽ ജനിച്ചു.
സര്വാദിസൃഷ്ടേഃ കഥനം കഥയാമി നിശാമയ
സൃഷ്ടിയുടെ ആദ്യം മുതൽ കഥ ഞാൻ പറയാം; ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.
ഏകദാ രാധികാനാഥോ രാധയാ സഹ കൌതുകാത്
ഒരു ദിവസം രാധയുടെ നാഥൻ, രാധയോടൊപ്പം, കൗതുകത്തോടെ—
സഹസാ തത്ര രഹസി വിജഹാര ച കൌതുകാത്
അപ്രത്യക്ഷമായ ഒരു സ്ഥലത്ത്, ആനന്ദത്തോടെ കളിച്ചു.
സസൃജേ സുരഭീം ദേവീം ലീലയാ വാമപാര്ശ്വതഃ
അവൻ തന്റെ ഇടതുഭാഗത്ത് നിന്ന്, കളിയോടെ, ദേവിയായ സുരഭിയെ സൃഷ്ടിച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാ സവത്സാം സുരഭീം രത്നഭാണ്ഡേ ദുദോഹ സഃ
കുട്ടിയോടൊപ്പം സുരഭിയെ കണ്ടു, രത്നപാത്രത്തിൽ അവളെ പാലുൾപ്പിച്ചു.
തദുഷ്ണം ച പയഃ സ്വാദു പപൌ ഗോപീപതിഃ സ്വയമ്
ആ ചൂടും മധുരവുമായ പാലു്, ഗോപികകളുടെ നാഥൻ സ്വയം കുടിച്ചു.
ദീര്ഘേ ച വിസ്തൃതേ ചൈവ പരിതഃ ശതയോജനമ്
അപ്പോൾ, നൂറു യോജനവ്യാപകമായ, വിശാലമായ ഒരു തടാകം അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ഗോപികാനാം ച രാധായാഃ ക്രീഡാവാപീ ബഭൂവ സാ 2.47.
അത് രാധയും ഗോപികകളും കളിക്കുന്ന തടാകമായി മാറി.
ബഭൂവ കാമധേനൂനാം സഹസാ ലക്ഷകോടയഃ
അപ്രത്യക്ഷമായി, ലക്ഷക്കണക്കിന് കാമധേനുക്കൾ അവിടെ ഉദിച്ചു.
താസാം പുത്രാശ്ച പൌത്രാശ്ച സംബഭൂവുരസംഖ്യകാഃ
അവയുടെ മക്കളും മുമ്മക്കളും അനേകം അനേകം ജനിച്ചു.