നോത്സൃജ്യ ബാലകം രാജാ പ്രാണാംസ്ത്യക്തും സമുദ്യതഃ
രാജാവ് കുഞ്ഞിനെ ഉപേക്ഷിക്കാതെ, തന്റെ ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കാൻ തയ്യാറായി.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ തത്ര വിമാനം ച ദദര്ശ ഹ
അത് നടക്കുമ്പോൾ അവിടെ ഒരു ദിവ്യവിമാനം രാജാവ് കണ്ടു.
തേജസാ ജ്വലിതം ശശ്വച്ഛോഭിതം ക്ഷൌമവാസസാ
തേജസ്സിൽ തിളങ്ങിയും എപ്പോഴും ഭംഗിയായി പ്രകാശിച്ചും മനോഹരമായ വസ്ത്രം ധരിച്ചവളെ.
ദദര്ശ തത്ര ദേവീം ച കമനീയാം മനോഹരാമ്
അവിടെ അവൻ അതീവ സുന്ദരിയും മനോഹരിയുമായ ദേവിയെ കണ്ടു.
ഈഷദ്ധാസ്യപ്രസന്നാസ്യാം രത്നഭൂഷണഭൂഷിതാമ്
അവളുടെ മുഖം നേരിയ പുഞ്ചിരിയോടെ സമാധാനപൂർവ്വം തിളങ്ങുന്നു; രത്നാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ താം പുരതോ രാജാ തുഷ്ടാവ പരമാദരാത് 2.43.
അവളെ നേരിൽ കണ്ട രാജാവ് അത്യന്തം ആദരവോടെ സ്തുതിച്ചു.
പപ്രച്ഛ രാജാ താം ദൃഷ്ട്വാ ഗ്രീഷ്മസൂര്യ്യസമപ്രഭാമ്
വെയിലിന്റെ പ്രകാശംപോലെയുള്ള അവളെ കണ്ട രാജാവ് ചോദിച്ചു.
പ്രിയവ്രത ഉവാച കസ്യ കന്യാ വരാരോഹേ ധന്യാ മാന്യാ ച യോഷിതാമ്
പ്രിയവ്രതൻ പറഞ്ഞു: ആരുടെ മകളാണ് നീ, മഹിളേ? സ്ത്രീകളിൽ ഏറ്റവും ഭാഗ്യവതിയും മാന്യയുമാണ് നീ.
നൃപേന്ദ്രസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ജഗന്മങ്ഗലദായിനീ
രാജാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ലോകത്തിന് മംഗളം നൽകുന്ന ദേവി,
ദേവാനാം ദൈത്യഭീതാനാം പുരാ സേനാ ബഭൂവ സാ
ദേവന്മാർ അസുരന്മാരെ ഭയപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഒരിക്കൽ അവൾ ദേവസേനയായി നിന്നു.
ദേവസേനോവാച। ബ്രഹ്മണോ മാനസീ കന്യാ ദേവസേനാഽഹമീശ്വരീ
ദേവസേന പറഞ്ഞു: ഞാൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ച മകളാണ്, ദേവസേനയും ഈശ്വരിയുമാണ് ഞാൻ.
മാതൃകാസു ച വിഖ്യാതാ സ്കന്ദസേനാ ച സുവ്രതാ
മാതാക്കളിൽ ഞാൻ പ്രശസ്തയാണ്; ഞാൻ സ്കന്ദന്റെ സേനയായും വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവളായി അറിയപ്പെടുന്നു.
പുത്രദാഽഹമപുത്രായ പ്രിയദാത്രീ പ്രിയായ ച
മകനില്ലാത്തവർക്കു ഞാൻ മക്കളെ നൽകുന്നു; പ്രിയപ്പെട്ടവർക്കു പ്രിയപ്പെട്ട അനുഗ്രഹങ്ങളും നൽകുന്നു.
സുഖം ദുഃഖം ഭയം ശോകം ഹര്ഷം മംഗലമേവ ച
സന്തോഷം, ദുഃഖം, ഭയം, ദുഃഖം, ആനന്ദം, മംഗളം — ഇതെല്ലാം,
കര്മണാ ബഹുപുത്രീ ച വംശഹീനശ്ച കര്മണാ
കർമ്മംകൊണ്ട് ഒരാൾക്ക് അനേകം മക്കളുണ്ടാകും; കർമ്മംകൊണ്ടുതന്നെ വംശം ഇല്ലാതാവുകയും ചെയ്യും.
കര്മണാ മൃതപുത്രശ്ച കര്മണാ ചിരജീവിനഃ 2.43.
കർമ്മംകൊണ്ട് മക്കൾ മരിക്കാം; കർമ്മംകൊണ്ടു ചിലർ ദീർഘായുസ്സോടെ ജീവിക്കും.
തസ്മാത്കര്മ പരം രാജന്സര്വേഭ്യശ്ച ശ്രുതൌ ശ്രുതമ്
അതിനാൽ രാജാവേ, എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും കേട്ടതുപോലെ കർമ്മം ഏറ്റവും പ്രധാനമാണ്.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ സാ ദേവീ ഗൃഹീത്വാ ബാലകം മുനേ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ദേവി ആ ബാലനെ എടുത്ത് കയ്യിൽ പിടിച്ചു, മഹർഷേ.
രാജാ ദദര്ശ തം ബാലം സസ്മിതം കനകപ്രഭമ്
രാജാവ് ആ ബാലനെ കണ്ടു; അവൻ പുഞ്ചിരിയോടെ പൊന്നുപോലെയുള്ള പ്രകാശത്തിൽ തിളങ്ങുന്നു.
ഗൃഹീത്വാ ബാലകം ദേവീ ഗഗനം ഗന്തുമുദ്യതാ
ബാലനെ എടുത്ത് ദേവി ആകാശത്തിലേക്ക് പോകാൻ തയ്യാറായി.
നൃപസ്തോത്രേണ സാ ദേവീ പരിതുഷ്ടാ ബഭൂവ ഹ
രാജാവിന്റെ സ്തുതിപാഠം കേട്ടു ആ ദേവി അതിയായി സന്തോഷിച്ചു.
ദേവസേനോവാച മമ പൂജാം ച സര്വത്ര കാരയിത്വാ സ്വയം കുരു
ദേവസേന പറഞ്ഞു: എവിടെയും എന്റെ പൂജ നടത്തുകയും നീയെത്തന്നെ അതു നിർവഹിക്കുകയും ചെയ്യണം.
തദാ ദാസ്യാമി പുത്രം തേ കുലപദ്മം മനോഹരമ്
അപ്പോൾ ഞാൻ നിനക്ക് ഒരു മകനെ, കുടുംബത്തിന്റെ മനോഹരമായ പുഷ്പംപോലെയുള്ളവനെ, നൽകും.
ജാതിസ്മരം ച യോഗീന്ദ്രം നാരായണപരായണമ്
അവൻ മുൻജന്മങ്ങൾ ഓർക്കുന്നവനും യോഗശ്രേഷ്ഠനും നാരായണഭക്തനുമാകും.
മത്തമാതങ്ഗലക്ഷാണാം ധൃതവന്തം ബലം ശുഭമ്
നൂറ് മദ്യപാനിയായ ആനകൾക്കുള്ള ശക്തിയോളം ഉജ്ജ്വലമായ ബലം അവനിൽ ഉണ്ടാകും.
യോഗിനം ജ്ഞാനിനം ചൈവ സിദ്ധരൂപം തപസ്വിനമ് 2.43.
അവൻ ഒരു യോഗിയും ജ്ഞാനിയും സിദ്ധസ്വരൂപിയും തപസ്സിൽ ലീനനുമായിരിക്കും.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ സാ ദേവീ തസ്മൈ തദ്ബാലകം ദദൌ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ദേവി ആ ബാലനെ അവനു നൽകി.
ജഗാമ ദേവീ സ്വര്ഗം ച ദത്ത്വാ തസ്മൈ ശുഭം വരമ് ആഗത്യ കഥയാമാസ വൃത്താന്തം പുത്രഹേതുകമ്
ശുഭമായ വരം നൽകി ദേവി സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി; പിന്നെ മകനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങൾ അവൾ വന്നു വിവരിച്ചു.
തുഷ്ടാ ബഭൂവുഃ സന്തുഷ്ടാ നരാ നാര്യശ്ച നാരദ । ദേവീം ച പൂജയാമാസ ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ ധനം ദദൌ
ആൺവരും പെൺവരും സന്തോഷത്തോടെ ദേവിയെ ആരാധിച്ചു, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ധനം നൽകി.
രാജാ ച പ്രതിമാസേഷു ശുക്ലഷഷ്ഠ്യാം മഹോത്സവമ്
രാജാവ് ഓരോ ശുക്ലപക്ഷം ആറാം തീയതിയിലും വലിയ ഉത്സവം നടത്തി.