സര്വസമ്പത്സ്വരൂപായൈ സര്വദാത്ര്യൈ നമോ നമഃ
സകല സമ്പത്തുകളുടെ സ്വരൂപമായവളെ, എല്ലാം നൽകുന്നവളെ, ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിക്കുന്നു.
ഹരിഭക്തിപ്രദാത്ര്യൈ ച ഹര്ഷദാത്ര്യൈ നമോ നമഃ
ഹരിയിലേക്കുള്ള ഭക്തി നൽകുന്നവളെ, സന്തോഷം നൽകുന്നവളെ, ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിക്കുന്നു.
കൃഷ്ണശോഭാസ്വരൂ പായൈ രത്നാഢ്യായൈ നമോ നമഃ
കൃഷ്ണന്റെ ഭംഗിയുടെ സ്വരൂപമായവളെ, രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവളെ, ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിക്കുന്നു.
സസ്യാധിഷ്ഠാതൃദേവ്യൈ ച സസ്യലക്ഷ്മ്യൈ നമോ നമഃ
വിളവുകളുടെ രക്ഷാധികാരിയായ ദേവിയെ, വിളവുകളുടെ ഐശ്വര്യമായവളെ, ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിക്കുന്നു.
വൈകുണ്ഠേ ച മഹാലക്ഷ്മീര്ലക്ഷ്മീഃ ക്ഷീരോദസാഗരേ
വൈകുണ്ഠത്തിൽ മഹാലക്ഷ്മി, ക്ഷീരസാഗരത്തിലെ ലക്ഷ്മിയാണ്.
ഗൃഹലക്ഷ്മീശ്ച ഗൃഹിണാം ഗേഹേ ച ഗൃഹദേവതാ
അവൾ ഗൃഹലക്ഷ്മിയും ഗൃഹിണികളുടെ വീടുകളിൽ ഗൃഹദേവതയും ആകുന്നു.
അദിതിര്ദേവമാതാ ത്വം കമലാ കമലാലയേ 2.39.
നീ ദേവമാതാവായ അദിതിയും, താമരയിൽ വസിക്കുന്ന കമലയും ആകുന്നു.
ത്വം ഹി വിഷ്ണുസ്വരൂപാ ച സര്വാധാരാ വസുന്ധരാ
നീ വിഷ്ണുവിന്റെ സ്വരൂപവും, എല്ലാറ്റിനും ആധാരമായ ഭൂമിയും ആകുന്നു.
ക്രോധഹിംസാവര്ജിതാ ച വരദാ ച ശുഭാനനാ
നിനക്കു കോപമോ ഹിംസയോ ഇല്ല, നീ വരദായിനിയും ശുഭമുഖിയുമാണ്.
യയാ വിനാ ജഗത്സര്വം ഭസ്മീഭൂതമസാരകമ്
നിനക്ക് ഇല്ലാതെ ഈ ലോകം മുഴുവൻ ചാരവും അർത്ഥശൂന്യവും ആകുന്നു.
സര്വേഷാം ച പരാ ത്വം ഹി സര്വബാന്ധവരൂപിണീ
നീ എല്ലാവരിലും പരമമായവളും, എല്ലാ ബന്ധുക്കളുടെ രൂപവും ആകുന്നു.
ത്വയാ ഹീനോ ബന്ധുഹീനസ്ത്വയാ യുക്തഃ സബാന്ധവഃ
നിനക്ക് ഇല്ലാത്തവൻ ബന്ധുക്കളില്ലാത്തവനാണ്; നിന്നോടൊപ്പം ഉള്ളവൻ എല്ലാ ബന്ധുക്കളോടും കൂടിയവനാണ്.
സ്തനന്ധയാനാം ത്വം മാതാ ശിശൂനാം ശൈശവേ യഥാ
കുടിയിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ അമ്മയായവളെ, ബാല്യത്തിൽ കുട്ടികൾക്ക് അമ്മപോലെയാണ് നീ.
ത്യക്തസ്തനോ മാതൃഹീനഃ സ ചേജ്ജീവതി ദൈവതഃ
കുഞ്ഞിന് അമ്മയുടെ പാലില്ലാതെ പോയാൽ, ദൈവാനുഗ്രഹത്താൽ മാത്രമേ ജീവിക്കാൻ കഴിയൂ.
സുപ്രസന്നസ്വരൂപാ ത്വം മേ പ്രസന്നാ ഭവാമ്ബികേ
നീ അത്യന്തം ദയയുള്ള സ്വരൂപമാണ്; അമ്മേ, എനിക്കു ദയയുള്ളവളാവേണമേ.
വയം യാവത്ത്വയാ ഹീനാ ബന്ധുഹീനാശ്ച ഭിക്ഷുകാഃ
നിനക്ക് ഇല്ലാതെ ഞങ്ങൾ ബന്ധുക്കളില്ലാത്തവരും ഭിക്ഷക്കാരുമാണ്.
രാജ്യം ദേഹി ശ്രിയം ദേഹി ബലം ദേഹി സുരേശ്വരി 2.39.
രാജ്യം തരേണം, ഐശ്വര്യം തരേണം, ശക്തി തരേണം, ദേവതകളുടെ ദേവിയേ.
കാമം ദേഹി മതിം ദേഹി ഭോഗാന്ദേഹി ഹരിപ്രിയേ
ആശകൾ തരേണം, ബുദ്ധി തരേണം, ഭോഗങ്ങൾ തരേണം, ഹരിയുടെ പ്രിയയായവളേ.
സര്വാധികാരമേവം വൈ പ്രഭാവം ച പ്രതാപകമ്
ഇതാണു പരമാധികാരവും അതിന്റെ ശക്തിയും പ്രഭയും.
ഇത്യുക്ത്വാ തു മഹേന്ദ്രശ്ച സര്വൈഃ സുരഗണൈഃ സഹ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം മഹേന്ദ്രനും എല്ലാ ദേവതകളും കൂടി,
ബ്രഹ്മാ ച ശംകരശ്ചൈവ ശേഷോ ധര്മശ്ച കേശവഃ
ബ്രഹ്മാവും ശങ്കരനും ശേഷനും ധർമ്മനും കേശവനും,
ദേവേഭ്യശ്ച വരം ദത്ത്വാ പുഷ്പമാലാം മനോഹരാമ്
ദേവന്മാർക്ക് ഒരു വരവും മനോഹരമായ പൂമാലയും നൽകി,
യയുര്ദേവാശ്ച സന്തുഷ്ടാഃ സ്വം സ്വം സ്ഥാനം ച നാരദ
സന്തോഷത്തോടെ ദേവന്മാർ ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ ഇടങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി, നാരദാ.
യയതുസ്തൌ സ്വസ്വഗൃഹം ബ്രഹ്മേശാനൌ ച നാരദ
ബ്രഹ്മാവും ഈശാനനും തങ്ങളുടേതായ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി, നാരദാ.
ഇദം സ്തോത്രം മഹാപുണ്യം ത്രിസന്ധ്യം യഃ പഠേന്നരഃ
ആ മഹാപുണ്യമുള്ള സ്തോത്രം മൂന്ന് കാലങ്ങളിലും ആരെങ്കിലും വായിച്ചാൽ,
സിദ്ധസ്തോത്രം യദി പഠേത്സോഽപി കല്പതരുര്നരഃ
ആ സിദ്ധമായ സ്തോത്രം ആരെങ്കിലും വായിച്ചാൽ അവനും കല്പവൃക്ഷംപോലെ ആകും.
സിദ്ധിഃസ്തോത്രം യദി പഠേന്മാസമേകം ച സംയതഃ 2.39.
ആ സിദ്ധിസ്തോത്രം ഒരുമാസം ആത്മസംയമനത്തോടെ വായിച്ചാൽ,
നാരദ ഉവാച തസ്യ സര്വാ പുരഃപൂജേത്യുക്തം പൂര്വം ത്വയാ പ്രഭോ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: പ്രഭോ, അവനോടു മുന്നിൽ തന്നെ എല്ലാ പൂജയും നടക്കുന്നു എന്ന് മുമ്പ് നിങ്ങൾ പറഞ്ഞിരുന്നു.
തദേവ സ്ഥാപിതം പുഷ്പം ഗജേന്ദ്രസ്യൈവ മസ്തകേ
അത് തന്നെയുള്ള പൂവ് ഗജേന്ദ്രന്റെ തലയിലായിരുന്നു വെച്ചത്.
മൂര്ധ്നി ച്ഛിന്നേ ഗണപതേഃ ശനേര്ദൃഷ്ട്യാ പുരാ മുനേ
മുനിപ്രഭോ, ശനിയുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ ഗണപതിയുടെ തല വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ,