തം ശിവഃ ശേഖരേ കൃത്വാ ചാഭവച്ചന്ദ്രശേഖരഃ
ശിവൻ ചന്ദ്രനെ കിരീടത്തിൽ വെച്ച് ചന്ദ്രശേഖരനായി അറിയപ്പെട്ടു.
ദക്ഷകന്യാഃ പതിം മുക്തം ദൃഷ്ട്വാ ച രുരുദുഃ പുനഃ 1.9.
ദക്ഷന്റെ പുത്രിമാർ ഭർത്താവിനെ മോചിതനായി കണ്ടപ്പോൾ വീണ്ടും കരഞ്ഞു.
ഉച്ചൈശ്ച രുരുദുര്ഗത്വാ നിഹത്യാങ്ഗം പുനഃ പുനഃ
അവൾകൾ ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞു, നിലത്ത് വീണു, വീണ്ടും വീണ്ടും ശരീരം അടിച്ചു.
ദക്ഷകന്യാ ഊചുഃ സൌഭാഗ്യമസ്തു നസ്താത ഗതഃ സ്വാമീ ഗുണാന്വിതഃ
ദക്ഷന്റെ പുത്രിമാർ പറഞ്ഞു: 'അച്ഛാ, ഞങ്ങൾക്ക് സൗഭാഗ്യം ഉണ്ടാകട്ടെ; ഗുണമുള്ള ഭർത്താവ് നമ്മിൽ നിന്ന് അകന്നു.'
സ്ഥിതേ ചക്ഷുഷി ഹേ താത ദൃഷ്ടം ധ്വാന്തമയം ജഗത്
കണ്ണുകൾ തുറന്നിരിക്കുമ്പോഴും, പ്രിയനേ, ലോകം ഇരുണ്ടതുപോലെയാണ് തോന്നുന്നത്.
പതിരേവ ഗതിഃ സ്ത്രീണാം പതിഃ പ്രാണാശ്ച സമ്പദഃ
സ്ത്രീകൾക്ക് ഭർത്താവാണ് ഏക മാർഗവും, ഭർത്താവാണ് ജീവനും സമ്പത്തും.
പതിര്നാരായണഃ സ്ത്രീണാം വ്രതം ധര്മഃ സനാതനഃ
സ്ത്രീകൾക്ക് നാരായണനാണ് ഭർത്താവ്; ഭർത്താവിനോടുള്ള ഭക്തിയും സേവനവുമാണ് അവളുടെ ശാശ്വതധർമ്മം.
സ്നാനം ച സര്വതീര്ഥേഷു സര്വയജ്ഞേഷു ദക്ഷിണാ
എല്ലാ തിരുത്തികളിലും സ്നാനം ചെയ്യുകയും, എല്ലാ യാഗങ്ങളിലും ദാനം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നത്,
ദേവാര്ചനം ചാനശനം സര്വാണി ച തപാംസി ച
ദേവതകളെ ആരാധിക്കുകയും, ഉപവാസം പാലിക്കുകയും, എല്ലാ വ്രതങ്ങളും അനുഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്,
സര്വേഷാം ബാന്ധവാനാം ച പ്രിയഃ പുത്രശ്ച യോഷിതാമ്
എല്ലാ ബന്ധുക്കളിൽക്കും സ്ത്രീകൾക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടത് മകനാണ്.
അസദ്വംശപ്രസൂതാ യാ സാ ദ്വേഷ്ടി സ്വാമിനം സദാ
ദുഷ്ടവംശത്തിൽ ജനിച്ച സ്ത്രീ ഭർത്താവിനെ എപ്പോഴും വെറുക്കുന്നു.
പതിതം രോഗിണം ദുഷ്ടം നിര്ധനം ഗുണഹീനകമ് 1.9.
ഭർത്താവ് വീണുപോയവനോ, രോഗിയോ, ദുഷ്ടനോ, ദരിദ്രനോ, ഗുണഹീനനോ ആയാലും,
സഗുണം നിര്ഗുണം വാപി ദ്വേഷ്ടി യാ സംത്യജേത്പതിമ്
ഗുണമുള്ളവനോ ഗുണമില്ലാത്തവനോ ആയാലും, ഭർത്താവിനെ വെറുക്കി ഉപേക്ഷിക്കുന്ന സ്ത്രീ,
കീടൈഃ ശുനകതുല്യൈശ്ച ഭക്ഷിതാ സാ ദിവാനിശമ്
അവളെ പുഴുക്കളും നായ്ക്കളുപോലുള്ള ജീവികളും പകലും രാത്രിയും തിന്നുന്നു.
ഗൃധ്രഃ കോടിസഹസ്രാണി ശതജന്മാനി സൂകരഃ
അവൾ കോടിയോളം ജന്മങ്ങൾ കിഴുവായായി, നൂറു ജന്മങ്ങൾ പന്നിയായി ജനിക്കും.
തതോ മാനവജന്മാനി ലഭേച്ചേത്പൂര്വകര്മണഃ
അതിനുശേഷം, മുൻപത്തെ കർമ്മം അനുസരിച്ച്, മനുഷ്യജന്മം ലഭിക്കാം.
ദേഹി നഃ കാന്തദാനം ച കാമപൂരം വിധേഃ സുത
സൃഷ്ടാവിന്റെ പുത്രനേ, ഞങ്ങൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവരെ അനുഗ്രഹമായി നൽകൂ; ഞങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റൂ.
കന്യാനാം വചനം ശ്രുത്വാ ദക്ഷഃ ശംകരസന്നിധിമ്
കന്യാകളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ദക്ഷൻ ശിവന്റെ സന്നിധിയിൽ എത്തി.
ദക്ഷസ്തസ്യാശിഷം കൃത്വാ സമുവാച കൃപാനിധിമ്
ദക്ഷൻ അവർക്കു അനുഗ്രഹം നൽകി, കരുണാനിധിയോടു这样 പറഞ്ഞു.
ദക്ഷ ഉവാച മത്സുതാനാം ച പ്രാണാനാം പരമേവ പ്രിയം പതിമ്
ദക്ഷൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ മക്കൾക്ക് ഭർത്താവാണ് ജീവനിലും അധികം പ്രിയം.
ന ചേദ്ദദാസി ജാമാതര്മമ ജാമാതരം വിധുമ്
എന്റെ മരുമകനായി ചന്ദ്രനേ നൽകുന്നില്ലെങ്കിൽ,
ദക്ഷസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ തമുവാച കൃപാനിധിഃ 1.9.
ദക്ഷന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, കരുണാനിധി അവനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
ശിവ ഉവാച നാഹം ദാതും സമര്ഥശ്ച ചന്ദ്രം ച ശരണാഗതമ്
ശിവൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ അഭയം തേടിയ ചന്ദ്രനെ ഞാൻ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ കഴിയില്ല.
ശിവസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ ദക്ഷസ്തം ശപ്തുമുദ്യതഃ
ശിവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ദക്ഷൻ അവനെ ശപിക്കാൻ തയ്യാറായി.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ കൃഷ്ണോ വൃദ്ധബ്രാഹ്മണരൂപധൃക്
അത്തവണ കൃഷ്ണൻ വൃദ്ധബ്രാഹ്മണന്റെ രൂപത്തിൽ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ദത്ത്വാ ശുഭാശിഷം തൌ സ ബ്രഹ്മജ്യോതിഃ സനാതനഃ
ആ ശാശ്വതമായ ബ്രഹ്മം ഇരുവർക്കും ശുഭാശംസകൾ നൽകി പ്രകാശിച്ചു.
ശ്രീഭഗവാനുവാച ആത്മാനം രക്ഷ ദക്ഷായ ദേഹി ചന്ദ്രം സുരേശ്വര
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: ദക്ഷാ, നീ നിന്നെ രക്ഷിക്കൂ; ചന്ദ്രനെ ദേവന്മാരുടെ അധിപന് നൽകൂ.
തപസ്വിനാം വരഃ ശാന്തസ്ത്വമേവം വൈഷ്ണവാഗ്രണീഃ
നീ തപസ്സുകാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും ശാന്തനും വൈഷ്ണവന്മാരിൽ പ്രധാനനും ആണു.
ദക്ഷഃ ക്രോധീ ച ദുര്ദ്ധര്ഷസ്തേജസ്വീ ബ്രഹ്മണഃ സുതഃ
ദക്ഷൻ കോപമുള്ളവനും അതിജീവിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവനും പ്രകാശമുള്ളവനും ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രനുമാണ്.
നാരായണവചഃ ശ്രുത്വാ ഹസിത്വാ ശങ്കരഃ സ്വയമ്
നാരായണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ശങ്കരൻ സ്വയം ചിരിച്ചു.