മദ്ഭക്താനാം ച മേ നിന്ദാ യത്ര യത്ര ഭവേത്സുരാഃ
എവിടെയായാലും, ദേവന്മാരേ, എന്റെ ഭക്തന്മാരെ അപമാനിക്കുന്നതുണ്ടെങ്കിൽ—
മദ്ഭക്തിഹീനോ യോ മൂഢോ യോ ഭുങ്ക്തേ ഹരിവാസരേ
എനിക്ക് ഭക്തിയില്ലാത്തവനും, മൂഢനും, ഹരിദിനത്തിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവനും—
മന്നാമവിക്രയീ യശ്ച വിക്രീണാതി സ്വകന്യകാമ്
എന്റെ നാമം വിൽക്കുന്നവനും, സ്വന്തം മകളെ വിൽക്കുന്നവനും—
പാപിനാം യോ ഗൃഹം യാതി ശൂദ്രശ്രാദ്ധാന്നഭോജിനാമ്
പാപികളുടെ വീട്ടിൽ പോകുന്നവനും, ശൂദ്രരുടെ ശ്രാദ്ധഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവനും—
ശൂദ്രാണാം ശവദാഹീ ച ഭാഗ്യഹീനശ്ച വാഡവഃ
ശൂദ്രന്മാരിൽ ശവദാഹം ചെയ്യുന്നവനും, ദുർഭാഗ്യശാലിയായ കുതിരവ്യാപാരിയും—
ശൂദ്രാണാം സൂപകാരോ യോ ബ്രാഹ്മണോ വൃഷവാഹകഃ
ശൂദ്രന്മാർക്ക് ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യുന്നവനും, കാളയെ ഓടിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണനും—
വിപ്രോ യവനസേവീ ച ദേവലഃ ശൂദ്രയാജകഃ
യവനന്മാരെ സേവിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണനും, ദേവാലയപൂജാരിയും, ശൂദ്രപുരോഹിതനും—
വിശ്വാസഘാതീ മിത്രഘ്നോ നരഘാതീ കൃതഘ്നകഃ 2.38.
വിശ്വാസം വഞ്ചിക്കുന്നവനും, സുഹൃത്തിനെ കൊല്ലുന്നവനും, മനുഷ്യനെ കൊല്ലുന്നവനും, കൃതഘ്നനും.
അശുദ്ധഹൃദയഃ കൂരോ ഹിംസകോ നിന്ദകോ ദ്വിജഃ
ഹൃദയം അശുദ്ധമായ, ക്രൂരനും മറ്റുള്ളവരെ നിന്ദിക്കുന്നവനും ആയ ബ്രാഹ്മണൻ.
യോ വിപ്രഃ പുംശ്ചലീപുത്രോ മഹാപാപീ ച തത്പതിഃ
വഞ്ചനക്കാരിയായ സ്ത്രീയുടെ മകനായ ബ്രാഹ്മണനും, വലിയ പാപി ആയവനും, അവന്റെ ഭർത്താവും.
തൃണം ഛിനത്തി നഖരൈസ്തൈര്വാ യോ ഹി ലിഖേന്മഹീമ്
നഖങ്ങൾ കൊണ്ട് പുല്ല് വെട്ടുന്നവൻ, അല്ലെങ്കിൽ ഭൂമിയെ നഖങ്ങൾ കൊണ്ട് ചുരണ്ടുന്നവൻ.
സൂര്യ്യോദയേ ച ദ്വിര്ഭോജീ ദിവാശായീ ച വാഡവഃ
സൂര്യോദയത്തിന് ശേഷം രണ്ടുതവണ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവനും, പകലിൽ ഉറങ്ങുന്നവനും കുതിരയെന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
ആചാരഹീനോ യോ വിപ്രോ യശ്ച ശൂദ്രപ്രതിഗ്രഹീ
ശുദ്ധമായ ആചാരം ഇല്ലാത്ത ബ്രാഹ്മണനും, ശൂദ്രനിൽ നിന്ന് ദാനം സ്വീകരിക്കുന്നവനും.
സ്നിഗ്ധപാദശ്ച നഗ്നോ വാ യഃ ശേതേ ജ്ഞാനദുര്ബലഃ
കാൽ എണ്ണയോടെ തേച്ചിരിക്കുന്നവനും, നഗ്നനായി ഉറങ്ങുന്നവനും, അറിവിൽ ദുർബലനുമായവനും.
ശിരസ്നാതശ്ച തൈലേന യോഽന്യദങ്ഗമുപസ്പൃശേത്
തലയിൽ എണ്ണയിട്ട് കുളിച്ച് പിന്നെ മറ്റുഭാഗം സ്പർശിക്കുന്നവൻ.
വ്രതോപവാസഹീനോ യഃ സന്ധ്യാഹീനോഽശുചിര്ദ്വിജഃ
വ്രതവും ഉപവാസവും പാലിക്കാതെയും, സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യാതെയും, അശുദ്ധനായ ബ്രാഹ്മണൻ.
യത്ര തത്ര ഹരേരര്ചാ ഹരേരുത്കീര്ത്തനം ശുഭമ് 2.38.
എവിടെയായാലും ഹരിയുടെ പൂജയോ, ഹരിയുടെ ശുഭമായ കീർത്തനമോ ഉണ്ടെങ്കിൽ.
യത്ര പ്രശംസാ കൃഷ്ണസ്യ തദ്ഭക്തസ്യ പിതാമഹ
എവിടെയായാലും കൃഷ്ണന്റെ മഹത്വം അല്ലെങ്കിൽ ഭക്തന്റെ മഹത്വം പാടുന്നിടത്ത്, പിതാമഹാ.
യത്ര ശങ്ഖധ്വനിഃ ശങ്ഖഃ ശിലാ ച തുലസീദലമ്
എവിടെയായാലും ശംഖനാദം, ശംഖം, ശില, അല്ലെങ്കിൽ തുളസിയില ഉണ്ടെങ്കിൽ.
ശിവലിങ്ഗാര്ചനം യത്ര തസ്യ ചോത്കീര്ത്തനം ശുഭമ്
എവിടെയായാലും ശിവലിംഗത്തിന് അർച്ചനയോ, അവന്റെ ശുഭമായ കീർത്തനമോ നടക്കുമ്പോൾ.
വിപ്രാണാം സേവനം യത്ര തേഷാം വൈ ഭോജനം ശുഭമ്
എവിടെയായാലും ബ്രാഹ്മണന്മാരെ സേവിക്കുന്നതോ, അവരുടെ ശുഭമായ ഭോജനമോ നടക്കുമ്പോൾ.
ഇത്യുക്ത്വാ ച സുരാന്സര്വാന്രമാമാഹ രമാപതിഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, ലക്ഷ്മിയുടെ നാഥൻ എല്ലാ ദേവന്മാരോടും പറഞ്ഞു, പിന്നെ രാമനോട് അഭിമുഖമായി.
ഇത്യുക്ത്വാ താം ജഗന്നാഥോ ബ്രഹ്മാണം പുനരാഹ ച
ഇങ്ങനെ അവളോട് പറഞ്ഞ ശേഷം, ലോകനാഥൻ വീണ്ടും ബ്രഹ്മാവിനോട് പറഞ്ഞു.
ഇത്യുക്ത്വാ കമലാകാന്തോ ദേവശ്ചാന്തരധാന്മുനേ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, കമലാകാന്തനായ ദേവൻ, മഹർഷേ, അപ്രത്യക്ഷനായി.
മന്ഥാനം മന്ദരം കൃത്വാ കൂര്മം കൃത്വാ ച ഭാജനമ്
മന്ദരപർവ്വതം മത്തായി ഉപയോഗിച്ച്, ആമയെ പാത്രമാക്കി.
ധന്വന്തരിം ച പീയൂഷമുച്ചൈഃശ്രവസമീപ്സിതമ്
ധന്വന്തരി, അമൃതം, ആഗ്രഹിച്ച ഉച്ചൈശ്രവസ് കുതിരയും.
വനമാലാം ദദൌ സാ ച ക്ഷീരോദശായിനേ മുനേ 2.38.
അവൾ കാട്ടുപൂക്കളാൽ നിർമ്മിച്ച മാല ക്ഷീരസമുദ്രത്തിൽ വിശ്രമിക്കുന്നവനു സമ്മാനിച്ചു, മഹർഷേ.
ദേവൈഃ സ്തുതാ പൂജിതാ ച ബ്രഹ്മണാ ശങ്കരേണ ച
ദേവന്മാർക്കും ബ്രഹ്മാവിനും ശങ്കരനുമുൾപ്പെടെ അവളെ സ്തുതിച്ചു ആദരിക്കുകയും ചെയ്തു.
പ്രാപുര്ദേവാഃ സ്വവിഷയം ദൈത്യൈര്ഗ്രസ്തം ഭയങ്കരൈഃ
ഭയപ്പെടുത്തുന്ന അസുരന്മാർ കൈവശമാക്കിയിരുന്ന തങ്ങളുടെ ലോകങ്ങൾ ദേവന്മാർ വീണ്ടും സ്വന്തമാക്കി.
ഇത്യേവം കഥിതം സര്വം ലക്ഷ്മ്യുപാഖ്യാനമുത്തമമ്
ഇങ്ങനെ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ അതിമനോഹരമായ കഥ മുഴുവനും പറഞ്ഞുതീർന്നു.