വാണീരൂപാം ച പദ്മാം ച ഭദ്രാം കൃഷ്ണപ്രിയാത്മികാമ്
വാണിയായുള്ള സരസ്വതിയെ, പദ്മയെ, ഭദ്രയെ, കൃഷ്ണന് പ്രിയമായ ആത്മാവിനെയും അവന് ചിന്തിക്കുന്നു.
തത്പ്രസാദാദ്ഭവേജ്ജ്ഞാനീ ജ്ഞാനാനന്ദം തദാ ഭജേത്
അവളുടെ കൃപയാല് ജ്ഞാനി ജനിക്കുന്നു, പിന്നെ ജ്ഞാനാനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നു.
ശിവം ശിവസ്വരൂപം ച ശിവദം ശിവകാരണമ്
അവന് ശിവനെ, മംഗളത്തിന്റെ സ്വരൂപമായവനെ, മംഗളം നല്കുന്നവനെയും കാരണം ആകുന്നവനെയും ധ്യാനിക്കുന്നു.
സുഖദം മോക്ഷദം ചൈവ ദാതാരം സര്വസമ്പദാമ്
സുഖവും മോക്ഷവും നല്കുന്നവന്, എല്ലാ സമ്പത്തുകളും നല്കുന്നവന്.
ഇന്ദ്രത്വം ച മനുത്വം ച ദാതും ശക്തം ച ലീലയാ
ഇന്ദ്രനാകാനും മനുവാകാനും തന്റെ ലീലയില് അവന് കഴിവുള്ളവനാണ്.
ജന്മത്രയം തമാരാധ്യ ചാശുതോഷപ്രസാദതഃ
അവനെ മൂന്നു ജന്മം ആരാധിച്ചാല് അതിവേഗം ലഭിക്കുന്ന കൃപയാല്,
വരദസ്യ വരേണൈവ ഹരിഭക്തിം ലഭേദ്ധ്രുവമ്
വരങ്ങള് നല്കുന്നവന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു, ഒരുവന് ഉറപ്പായി ഹരിഭക്തി നേടുന്നു.
നിര്മ്മലജ്ഞാനദീപേന പ്രദീപ്തേന ച തത്ത്വവിത് 2.36.
നിര്മലമായ ജ്ഞാനദീപം തെളിഞ്ഞാല് സത്യം അറിയുന്നവന് പ്രകാശിക്കുന്നു.
ദയാനിധേഃ പ്രസാദേന നിര്മലജ്ഞാനമാലഭേത് ൧൧! യത്ര ദേഹേ ലഭേന്മന്ത്രം തദ്ദേഹാവധി ഭാരതേ
കരുണാസാഗരന്റെ കൃപയാല് നിര്മലജ്ഞാനം ലഭിക്കുന്നു; ഏത് ശരീരത്തിലാണോ മന്ത്രം ലഭിക്കുന്നത്, ആ ശരീരത്തില് ഭാരതത്തില്
തത്പാഞ്ചഭൌതികം ത്യക്ത്വാ ബിഭൃയാദ്ദിവ്യരൂപകമ്
അവന് ആ അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളാല് ഉണ്ടാക്കിയ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് ദിവ്യരൂപം സ്വീകരിക്കുന്നു.
പരമാനന്ദസംയുക്തോ മോഹാദിഷു വിവര്ജിതഃ
പരമാനന്ദത്തോടെ ഒന്നായവനും മായയൊന്നും ഇല്ലാതവനുമാകുന്നു.
പുനശ്ച ന പിബേത്ക്ഷീരം ധൃത്വാ മാതൃസ്തനം പരമ്
അവന് വീണ്ടും പാല് കുടിക്കുകയോ അമ്മയുടെ മുലകുടിയെടുക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല.
സ്വധര്മിണാം ച ഭിക്ഷൂണാം പുനര്ജന്മ ന വിദ്യതേ
സ്വധര്മ്മത്തില് നിലകൊള്ളുന്ന സന്യാസിമാര്ക്ക് വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകുന്നില്ല.
അയം നിരൂപിതോ ധാത്രാ സ്വധര്മസ്തീര്ഥസേവിനാമ്
ക്ഷേത്രസേവനത്തില് ഏര്പ്പെട്ടവരുടെ സ്വധര്മ്മം സ്രഷ്ടാവായ ദൈവം ഇങ്ങനെ നിശ്ചയിച്ചിട്ടുണ്ട്.
വ്രതോപവാസരത ഇത്യുക്തോ വൈ വിഷ്ണുസേവിനാമ്
വ്രതങ്ങളിലും ഉപവാസങ്ങളിലും താല്പര്യമുള്ളവനാണ് വിഷ്ണുവിന്റെ ഭക്തനെന്ന് പറയപ്പെടുന്നത്.
സമാ ബുദ്ധിര്യസ്യ ശശ്വത്സ സംന്യാസീതി കീര്തിതഃ
എപ്പോഴും മനസ്സു സമമായിരിക്കുന്നവനെയാണ് സന്യാസിയായി വിളിക്കുന്നത്.
നിത്യം പ്രവാസീ നൈകത്ര സ്യാത്സംന്യാസീതി കീര്ത്തിതഃ 2.36.
എപ്പോഴും യാത്രക്കാരനായി ഒരിടത്തും സ്ഥിരമായി താമസിക്കാത്തവനെയാണ് സന്യാസിയായി പറയുന്നത്.
കിന്തു കിംചിന്ന യാചേത സ സംന്യാസീതി കീര്ത്തിതഃ
എന്തും യാചിക്കാതെ കഴിയുന്നവനെയാണ് സന്യാസിയായി വിളിക്കുന്നത്.
ധ്യായേന്നാരായണം ശശ്വത്സ സംന്യാസീതി കീര്ത്തിതഃ
എപ്പോഴും നാരായണനെ ധ്യാനിക്കുന്നവനെയാണ് സന്യാസിയായി വിളിക്കുന്നത്.
സര്വം ബ്രഹ്മമയം പശ്യേത്സ സംന്യാസീതി കീര്ത്തിതഃ
എല്ലാം ബ്രഹ്മസ്വരൂപമാണെന്ന് കാണുന്നവനെയാണ് സന്യാസിയായി വിളിക്കുന്നത്.
ക്രോധാഹങ്കാരരഹിതഃ സ സംന്യാസീതി കീര്ത്തിതഃ
കോപവും അഹങ്കാരവും ഇല്ലാത്തവനെയാണ് സന്യാസിയായി വിളിക്കുന്നത്.
ന യാചതേ ഭക്ഷണാര്ഥീ സ സംന്യാസീതി കീര്ത്തിതഃ
ഭക്ഷണം യാചിക്കാത്തവനെയാണ് സന്യാസിയായി വിളിക്കുന്നത്.
ദാരവീമപി യോഷാം ച ന സ്പൃശേദ്യഃ സ ഭിക്ഷുകഃ
മരവും സ്ത്രീകളെയും സ്പർശിക്കാത്തവനാണ് ഭിക്ഷുകൻ.
വിപര്യ്യയേ വിനാശശ്ച ജന്മയാമ്യം ഭയം ഭവേത്
ഇതിന്റെ വിപരീതം സംഭവിച്ചാൽ നാശവും നരകത്തിൽ ജനിക്കാനുള്ള ഭയവും ഉണ്ടാകും.
സുരസൂകരയോനൌ വാ ഗര്ഭേ ദുഃഖം സമം സുര
ദേവന്റെ ഗർഭത്തിലായാലും പന്നിയുടെ ഗർഭത്തിലായാലും, സമാനമായ ദു:ഖം അനുഭവപ്പെടുന്നു, ദേവനേ.
ഗര്ഭേ സ്മരന്തി സര്വേ തേ കര്മ്മ ജന്മ ശതോദ്ഭവമ് സ്വദേഹം പാതി യത്നേന സുരോ വാ കീട ഏവ വാ
ഗർഭത്തിൽ എല്ലാവരും നൂറ് ജന്മത്തിലെ കർമ്മങ്ങൾ ഓർക്കുന്നു; ദേവനായാലും കീടമായാലും, ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ ശരീരം ശ്രദ്ധയോടെ സംരക്ഷിക്കുന്നു.
യോനേരഭ്യന്തരേ ശുക്രേ പതിതേ പുരുഷസ്യ ച 2.36.
ഗർഭത്തിൽ വിത്ത് വീണാൽ, മനുഷ്യനേ,
രക്താധികേ മാതൃസമശ്ചേതരേ പിതുരാകൃതിഃ
രക്തം കൂടുതലായാൽ കുഞ്ഞ് അമ്മയെപ്പോലെയാകും; അല്ലെങ്കിൽ അച്ഛന്റെ രൂപം ഉണ്ടാകും.
രവിഭൌമഗുരൂണാം ച വാരേ ചേത്തദ്ഭവേത്സുതഃ
സൂര്യനും ചൊവ്വയും ഗുരുവും ആയ ദിവസങ്ങളിൽ ജനനം സംഭവിച്ചാൽ, ആ ദിവസത്തിനനുസരിച്ച് കുട്ടി ജനിക്കും.
പ്രഥമപ്രഹരേ ജന്മ യസ്യ സോഽല്പായുരേവ ച
ആദ്യം പ്രഹരത്തിൽ ജനിക്കുന്നവന് കുറച്ചു ആയുസ്സ് മാത്രം ഉണ്ടാകും.