ബ്രഹ്മാദിസ്തമ്ബപര്യ്യന്തം സര്വം മിഥ്യൈവ കേവലമ്
ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ഒരു പുല്ല് വരെ എല്ലാം ശരിക്കും മിഥ്യയാണ്.
അതീവ സുഖദം സാരം ഭുക്തിദം മുക്തിദം പരമ്
അത് അത്യന്തം സന്തോഷം നൽകുന്ന സാരവും, ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്ന പരമാവധിയുമാണ്.
യോഗിനാമപി സിദ്ധാനാം യതീനാം ച തപസ്വിനാമ്
യോഗികൾക്കും സിദ്ധന്മാർക്കും യതികൾക്കും തപസ്സുകാര്ക്കും പോലും,
ഭസ്മസാച്ച ഭവേത്പാപം യദുപസ്പര്ശമാത്രതഃ
അക്കരിയുടെ സ്പർശം മാത്രം കൊണ്ടു പാപം നശിക്കുന്നു.
തതോ രോഗാ ഹി വേപന്തേ പാപാനി ച ഭയാനി ച
അതിനാൽ രോഗങ്ങൾ വിറയ്ക്കുന്നു, പാപങ്ങളും ഭയങ്ങളും കൂടി.
താവന്നിബദ്ധഃ സംസാരേ കാരാഗാരേ വിധേര്ജനഃ
വിഭവത്തിന്റെ കാരാഗൃഹത്തിൽ ഒരാൾ സാംസാരിക ബന്ധത്തിൽ കുടുങ്ങിയിരിക്കുന്നവരെ,
കൃതകര്മൌഘഭോഗാഖ്യനിഗഡച്ഛേദകാരണമ്
ചെയ്ത കർമ്മങ്ങളുടെ അനുഭവങ്ങൾ എന്ന പേരിലുള്ള കെട്ടുകൾ മുറിക്കുന്നതിന്റെ കാരണമാണ് അത്.
ഗോലോകമാര്ഗസോപാനം നിസ്താരേ ബീജകാരണമ് 2.36.
ഗോലോകത്തിലേക്കുള്ള മാർഗത്തിന്റെ പടവുമാണ്, മോക്ഷത്തിന് വിത്താകാരണമാണ്.
സാരം ച സര്വതപസാം യോവാനാം സാധനം തഥാ
എല്ലാ തപസ്സിന്റെയും സാരവും, യുവാക്കൾക്കുള്ള ഉപായവുമാണ് അത്.
ദാനാനാം തീര്ഥശൌചാനാം യജ്ഞാദീനാം പുരന്ദര
ദാനങ്ങൾക്കും തീർത്ഥസ്നാനങ്ങൾക്കും യാഗാദികൾക്കും, പുരന്ദരാ,
പുംസാം ലക്ഷം പിതൄണാം ച ശതം മാതാമഹസ്യ ച
പുരുഷന്മാർക്ക് ലക്ഷവും, പിതാക്കന്മാർക്ക് നൂറും, അമ്മാവന് വേണ്ടി,
സഹോദരം കലത്രം ച വക്തും ശിഷ്യം ച കിങ്കരമ്
സഹോദരനും ഭാര്യയും, ശിഷ്യനും ദാസനും,
സ്വാത്മാനം ച സതീര്ഥ്യം ച ഗുരുപത്നീം ഗുരോഃ സുതമ്
സ്വയം, സഹയാത്രികൻ, ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യ, ഗുരുവിന്റെ മകൻ,
മന്ത്രഗ്രഹണമാത്രേണ ജീവന്മുക്തോ ഭവേന്നരഃ
മന്ത്രം സ്വീകരിക്കുന്നത് മാത്രം കൊണ്ടു ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മോക്ഷം ലഭിക്കും.
അനേകജന്മപര്യ്യന്തം ദീക്ഷാഹീനോ ഭവേന്നരഃ
ദീക്ഷയില്ലാതെ ഒരാൾ അനേകം ജന്മങ്ങൾ അങ്ങനെ തന്നെ തുടരുന്നു.
സപ്തജന്മസു ദേവാനാം കൃത്വാ സേവാം സ്വകര്മതഃ
സ്വന്തം കർമ്മഫലപ്രകാരം ഏഴു ജന്മങ്ങൾ ദേവന്മാരെ സേവിച്ചാൽ,
ജന്മത്രയം ഭാസ്കരം ച സേവിത്വാ മാനവഃ ശുചിഃ
മൂന്നു ജന്മങ്ങള് സൂര്യനെ സേവിച്ചാല് മനുഷ്യന് ശുദ്ധനാകുന്നു.
ജന്മത്രയം തം നിഷേവ്യ നിര്വിഘ്നശ്ച ഭവേന്നരഃ 2.36.
അവനെ മൂന്നു ജന്മം സേവിച്ചാല് മനുഷ്യന് എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും മാറുന്നു.
തദാ ജ്ഞാനപ്രദീപേന സമാലോച്യ മഹാമതിഃ
അപ്പോള് ജ്ഞാനത്തിന്റെ വിളക്കില് വലിയ ബുദ്ധിമാന് ആലോചിക്കുന്നു.
പ്രകൃതിം വിഷ്ണുമായാം ച ദുര്ഗാം ദുര്ഗതിനാശിനീമ്
അവന് പ്രകൃതിയെ, വിഷ്ണുവിന്റെ മായയെ, ദുർഗയെ — ദുർഗതിയെ നീക്കുന്നവളെ — ധ്യാനിക്കുന്നു.
വാണീരൂപാം ച പദ്മാം ച ഭദ്രാം കൃഷ്ണപ്രിയാത്മികാമ്
വാണിയായുള്ള സരസ്വതിയെ, പദ്മയെ, ഭദ്രയെ, കൃഷ്ണന് പ്രിയമായ ആത്മാവിനെയും അവന് ചിന്തിക്കുന്നു.
തത്പ്രസാദാദ്ഭവേജ്ജ്ഞാനീ ജ്ഞാനാനന്ദം തദാ ഭജേത്
അവളുടെ കൃപയാല് ജ്ഞാനി ജനിക്കുന്നു, പിന്നെ ജ്ഞാനാനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നു.
ശിവം ശിവസ്വരൂപം ച ശിവദം ശിവകാരണമ്
അവന് ശിവനെ, മംഗളത്തിന്റെ സ്വരൂപമായവനെ, മംഗളം നല്കുന്നവനെയും കാരണം ആകുന്നവനെയും ധ്യാനിക്കുന്നു.
സുഖദം മോക്ഷദം ചൈവ ദാതാരം സര്വസമ്പദാമ്
സുഖവും മോക്ഷവും നല്കുന്നവന്, എല്ലാ സമ്പത്തുകളും നല്കുന്നവന്.
ഇന്ദ്രത്വം ച മനുത്വം ച ദാതും ശക്തം ച ലീലയാ
ഇന്ദ്രനാകാനും മനുവാകാനും തന്റെ ലീലയില് അവന് കഴിവുള്ളവനാണ്.
ജന്മത്രയം തമാരാധ്യ ചാശുതോഷപ്രസാദതഃ
അവനെ മൂന്നു ജന്മം ആരാധിച്ചാല് അതിവേഗം ലഭിക്കുന്ന കൃപയാല്,
വരദസ്യ വരേണൈവ ഹരിഭക്തിം ലഭേദ്ധ്രുവമ്
വരങ്ങള് നല്കുന്നവന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു, ഒരുവന് ഉറപ്പായി ഹരിഭക്തി നേടുന്നു.
നിര്മ്മലജ്ഞാനദീപേന പ്രദീപ്തേന ച തത്ത്വവിത് 2.36.
നിര്മലമായ ജ്ഞാനദീപം തെളിഞ്ഞാല് സത്യം അറിയുന്നവന് പ്രകാശിക്കുന്നു.
ദയാനിധേഃ പ്രസാദേന നിര്മലജ്ഞാനമാലഭേത് ൧൧! യത്ര ദേഹേ ലഭേന്മന്ത്രം തദ്ദേഹാവധി ഭാരതേ
കരുണാസാഗരന്റെ കൃപയാല് നിര്മലജ്ഞാനം ലഭിക്കുന്നു; ഏത് ശരീരത്തിലാണോ മന്ത്രം ലഭിക്കുന്നത്, ആ ശരീരത്തില് ഭാരതത്തില്
തത്പാഞ്ചഭൌതികം ത്യക്ത്വാ ബിഭൃയാദ്ദിവ്യരൂപകമ്
അവന് ആ അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളാല് ഉണ്ടാക്കിയ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് ദിവ്യരൂപം സ്വീകരിക്കുന്നു.