സ്മരണം കീര്ത്തനം വിഷ്ണോരര്ചനം പാദസേവനമ്
വിഷ്ണുവിനെ ഓർക്കൽ, കീർത്തനം, അർച്ചന, പാദസേവനം,
ചരണോദകപാനം ച തന്മംത്രജപനം പരമ്
അവന്റെ പാദജലം കുടിക്കൽ, അതിന്റെ മന്ത്രങ്ങൾ ജപിക്കൽ എന്നിവയും,
ഇദം മൃത്യുഞ്ജയജ്ഞാനം ദത്തം മൃത്യുഞ്ജയേന മേ
മൃത്യുവിനെ ജയിച്ച ജ്ഞാനം എനിക്ക് മൃത്യുഞ്ജയൻ തന്നതാണ്.
സ ജന്മദാതാ സ ഗുരുഃ സ ച ബന്ധുഃ സതാം പരഃ
അവൻ ജന്മദാതാവും ഗുരുവും സന്മാർഗ്ഗികളുടെ പരമസുഹൃത്തുമാണ്.
ദര്ശയേദന്യമാര്ഗം ച വിനാ ശ്രീകൃഷ്ണസേവനമ്
ശ്രീകൃഷ്ണസേവനമില്ലാതെ മറ്റൊരു മാർഗ്ഗം കാണിക്കുന്നവൻ,
സന്തതം ജഗതാം കൃഷ്ണനാമ മങ്ഗലകാരണമ്
കൃഷ്ണനാമം എല്ലായ്പ്പോഴും ലോകങ്ങൾക്ക് മംഗളത്തിന്റെ കാരണമാണ്.
തേഭ്യോഽപ്യപൈതി കാലശ്ച മൃത്യുസ്സ്യാദ്രോഗ ഏവ ച
അവരിൽ നിന്ന് കാലം പോലും വിട്ടുപോകുന്നു; മരണം രോഗം പോലെയാവുന്നു.
കൃഷ്ണമന്ത്രോപാസകശ്ച ബ്രാഹ്മണഃ ശ്വപചോഽപി വാ 2.36.
കൃഷ്ണമന്ത്രം ഉപാസിക്കുന്നവൻ ബ്രാഹ്മണനാകട്ടെ, അതല്ലാത്തവനാകട്ടെ,
ബ്രഹ്മണാ പൂജിതഃ സോഽപി മധുപര്കാദിനാ ച യഃ
ബ്രഹ്മാവുൾപ്പെടെ മധുപർക്കാദി സമർപ്പണങ്ങളാൽ ആരാധിക്കപ്പെട്ടവൻ,
ജ്ഞാനസാരം തപഃസാരം ബ്രഹ്മസാരം പരം ശിവമ്
അത് ജ്ഞാനത്തിന്റെ സാരം, തപസ്സിന്റെ സാരം, പരമമായ ബ്രഹ്മത്തിന്റെ സാരം, ഉത്തമമായ മംഗളമാണ്.
ബ്രഹ്മാദിസ്തമ്ബപര്യ്യന്തം സര്വം മിഥ്യൈവ കേവലമ്
ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ഒരു പുല്ല് വരെ എല്ലാം ശരിക്കും മിഥ്യയാണ്.
അതീവ സുഖദം സാരം ഭുക്തിദം മുക്തിദം പരമ്
അത് അത്യന്തം സന്തോഷം നൽകുന്ന സാരവും, ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്ന പരമാവധിയുമാണ്.
യോഗിനാമപി സിദ്ധാനാം യതീനാം ച തപസ്വിനാമ്
യോഗികൾക്കും സിദ്ധന്മാർക്കും യതികൾക്കും തപസ്സുകാര്ക്കും പോലും,
ഭസ്മസാച്ച ഭവേത്പാപം യദുപസ്പര്ശമാത്രതഃ
അക്കരിയുടെ സ്പർശം മാത്രം കൊണ്ടു പാപം നശിക്കുന്നു.
തതോ രോഗാ ഹി വേപന്തേ പാപാനി ച ഭയാനി ച
അതിനാൽ രോഗങ്ങൾ വിറയ്ക്കുന്നു, പാപങ്ങളും ഭയങ്ങളും കൂടി.
താവന്നിബദ്ധഃ സംസാരേ കാരാഗാരേ വിധേര്ജനഃ
വിഭവത്തിന്റെ കാരാഗൃഹത്തിൽ ഒരാൾ സാംസാരിക ബന്ധത്തിൽ കുടുങ്ങിയിരിക്കുന്നവരെ,
കൃതകര്മൌഘഭോഗാഖ്യനിഗഡച്ഛേദകാരണമ്
ചെയ്ത കർമ്മങ്ങളുടെ അനുഭവങ്ങൾ എന്ന പേരിലുള്ള കെട്ടുകൾ മുറിക്കുന്നതിന്റെ കാരണമാണ് അത്.
ഗോലോകമാര്ഗസോപാനം നിസ്താരേ ബീജകാരണമ് 2.36.
ഗോലോകത്തിലേക്കുള്ള മാർഗത്തിന്റെ പടവുമാണ്, മോക്ഷത്തിന് വിത്താകാരണമാണ്.
സാരം ച സര്വതപസാം യോവാനാം സാധനം തഥാ
എല്ലാ തപസ്സിന്റെയും സാരവും, യുവാക്കൾക്കുള്ള ഉപായവുമാണ് അത്.
ദാനാനാം തീര്ഥശൌചാനാം യജ്ഞാദീനാം പുരന്ദര
ദാനങ്ങൾക്കും തീർത്ഥസ്നാനങ്ങൾക്കും യാഗാദികൾക്കും, പുരന്ദരാ,
പുംസാം ലക്ഷം പിതൄണാം ച ശതം മാതാമഹസ്യ ച
പുരുഷന്മാർക്ക് ലക്ഷവും, പിതാക്കന്മാർക്ക് നൂറും, അമ്മാവന് വേണ്ടി,
സഹോദരം കലത്രം ച വക്തും ശിഷ്യം ച കിങ്കരമ്
സഹോദരനും ഭാര്യയും, ശിഷ്യനും ദാസനും,
സ്വാത്മാനം ച സതീര്ഥ്യം ച ഗുരുപത്നീം ഗുരോഃ സുതമ്
സ്വയം, സഹയാത്രികൻ, ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യ, ഗുരുവിന്റെ മകൻ,
മന്ത്രഗ്രഹണമാത്രേണ ജീവന്മുക്തോ ഭവേന്നരഃ
മന്ത്രം സ്വീകരിക്കുന്നത് മാത്രം കൊണ്ടു ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മോക്ഷം ലഭിക്കും.
അനേകജന്മപര്യ്യന്തം ദീക്ഷാഹീനോ ഭവേന്നരഃ
ദീക്ഷയില്ലാതെ ഒരാൾ അനേകം ജന്മങ്ങൾ അങ്ങനെ തന്നെ തുടരുന്നു.
സപ്തജന്മസു ദേവാനാം കൃത്വാ സേവാം സ്വകര്മതഃ
സ്വന്തം കർമ്മഫലപ്രകാരം ഏഴു ജന്മങ്ങൾ ദേവന്മാരെ സേവിച്ചാൽ,
ജന്മത്രയം ഭാസ്കരം ച സേവിത്വാ മാനവഃ ശുചിഃ
മൂന്നു ജന്മങ്ങള് സൂര്യനെ സേവിച്ചാല് മനുഷ്യന് ശുദ്ധനാകുന്നു.
ജന്മത്രയം തം നിഷേവ്യ നിര്വിഘ്നശ്ച ഭവേന്നരഃ 2.36.
അവനെ മൂന്നു ജന്മം സേവിച്ചാല് മനുഷ്യന് എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും മാറുന്നു.
തദാ ജ്ഞാനപ്രദീപേന സമാലോച്യ മഹാമതിഃ
അപ്പോള് ജ്ഞാനത്തിന്റെ വിളക്കില് വലിയ ബുദ്ധിമാന് ആലോചിക്കുന്നു.
പ്രകൃതിം വിഷ്ണുമായാം ച ദുര്ഗാം ദുര്ഗതിനാശിനീമ്
അവന് പ്രകൃതിയെ, വിഷ്ണുവിന്റെ മായയെ, ദുർഗയെ — ദുർഗതിയെ നീക്കുന്നവളെ — ധ്യാനിക്കുന്നു.