ഇന്ദ്രസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ പ്രഹസ്യ ജ്ഞാനിനാം ഗുരുഃ
ഇന്ദ്രന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ജ്ഞാനികളുടെ ഗുരു പുഞ്ചിരിച്ചു.
ദുര്വാസാ ഉവാച ആപാതതോ ദുഃഖബീജം പരിണാമസുഖാവഹമ്
ദുര്വാസ പറഞ്ഞു: ആദിയിൽ ഇത് ദുഃഖത്തിന്റെ വിത്തുപോലെയാണെങ്കിലും, അവസാനം സന്തോഷം നൽകുന്നു.
സ്വഗര്ഭയാതനാനാശപീഡാഖണ്ഡനകാരണമ്
സ്വന്തം ഗർഭത്തിൽ നിന്നുള്ള വേദനയും കഷ്ടതയും നശിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ കാരണമാണിത്.
കര്മവൃക്ഷാങ്കുരച്ഛേദകാരണം സര്വതാരകമ്
കർമ്മത്തിന്റെ വൃക്ഷത്തിന്റെ മുളകൾ മുറിച്ചുകളയാൻ ഇതാണ് കാരണം; എല്ലാം രക്ഷിക്കുന്നതുമാണിത്.
ദാനേന തപസാ വാഽപി വ്രതേനാനശനാദിനാ
ദാനംകൊണ്ടോ, തപസ്സുകൊണ്ടോ, വ്രതം പാലിച്ചോ, ഉപവാസം ചെയ്തോ,
കാമ്യാനാം കര്മണാം ചൈവ മൂലം സംഛിദ്യ യത്നതഃ
ആശയോടെ ചെയ്യുന്ന കർമ്മങ്ങളുടെ മൂലങ്ങൾ ശ്രദ്ധയോടെ മുറിച്ചുകളയണം.
യത്കര്മ സാത്ത്വികം കുര്യ്യാദസംകല്പിതമേവ ച
യാതൊരു പ്രവൃത്തിയും സാത്വികമായും സ്വാർത്ഥമില്ലാതെ ചെയ്യണം.
സാംസാരികാണാമേതത്തു നിര്വാണം മോചകം വിദുഃ 2.36.
സാംസാരികർക്ക് ഇതാണ് മോക്ഷവും വിമോചനവുമെന്നു അറിയപ്പെടുന്നു.
സേവാം കുര്വന്തി തേ നിത്യം വിധായോത്തമദേഹകമ്
അവരാണ് ഉത്തമമായ ശരീരം പ്രാപിച്ചു എന്നും സേവനം ചെയ്യുന്നത്.
ഹരിസേവാദിരൂപാം ച മുക്തിമിച്ഛന്തി വൈഷ്ണവാഃ
ഹരിയുടെ സേവനത്തിലും അതുപോലുള്ള കാര്യങ്ങളിലും മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നത് വൈഷ്ണവരാണ്.
സ്മരണം കീര്ത്തനം വിഷ്ണോരര്ചനം പാദസേവനമ്
വിഷ്ണുവിനെ ഓർക്കൽ, കീർത്തനം, അർച്ചന, പാദസേവനം,
ചരണോദകപാനം ച തന്മംത്രജപനം പരമ്
അവന്റെ പാദജലം കുടിക്കൽ, അതിന്റെ മന്ത്രങ്ങൾ ജപിക്കൽ എന്നിവയും,
ഇദം മൃത്യുഞ്ജയജ്ഞാനം ദത്തം മൃത്യുഞ്ജയേന മേ
മൃത്യുവിനെ ജയിച്ച ജ്ഞാനം എനിക്ക് മൃത്യുഞ്ജയൻ തന്നതാണ്.
സ ജന്മദാതാ സ ഗുരുഃ സ ച ബന്ധുഃ സതാം പരഃ
അവൻ ജന്മദാതാവും ഗുരുവും സന്മാർഗ്ഗികളുടെ പരമസുഹൃത്തുമാണ്.
ദര്ശയേദന്യമാര്ഗം ച വിനാ ശ്രീകൃഷ്ണസേവനമ്
ശ്രീകൃഷ്ണസേവനമില്ലാതെ മറ്റൊരു മാർഗ്ഗം കാണിക്കുന്നവൻ,
സന്തതം ജഗതാം കൃഷ്ണനാമ മങ്ഗലകാരണമ്
കൃഷ്ണനാമം എല്ലായ്പ്പോഴും ലോകങ്ങൾക്ക് മംഗളത്തിന്റെ കാരണമാണ്.
തേഭ്യോഽപ്യപൈതി കാലശ്ച മൃത്യുസ്സ്യാദ്രോഗ ഏവ ച
അവരിൽ നിന്ന് കാലം പോലും വിട്ടുപോകുന്നു; മരണം രോഗം പോലെയാവുന്നു.
കൃഷ്ണമന്ത്രോപാസകശ്ച ബ്രാഹ്മണഃ ശ്വപചോഽപി വാ 2.36.
കൃഷ്ണമന്ത്രം ഉപാസിക്കുന്നവൻ ബ്രാഹ്മണനാകട്ടെ, അതല്ലാത്തവനാകട്ടെ,
ബ്രഹ്മണാ പൂജിതഃ സോഽപി മധുപര്കാദിനാ ച യഃ
ബ്രഹ്മാവുൾപ്പെടെ മധുപർക്കാദി സമർപ്പണങ്ങളാൽ ആരാധിക്കപ്പെട്ടവൻ,
ജ്ഞാനസാരം തപഃസാരം ബ്രഹ്മസാരം പരം ശിവമ്
അത് ജ്ഞാനത്തിന്റെ സാരം, തപസ്സിന്റെ സാരം, പരമമായ ബ്രഹ്മത്തിന്റെ സാരം, ഉത്തമമായ മംഗളമാണ്.
ബ്രഹ്മാദിസ്തമ്ബപര്യ്യന്തം സര്വം മിഥ്യൈവ കേവലമ്
ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ഒരു പുല്ല് വരെ എല്ലാം ശരിക്കും മിഥ്യയാണ്.
അതീവ സുഖദം സാരം ഭുക്തിദം മുക്തിദം പരമ്
അത് അത്യന്തം സന്തോഷം നൽകുന്ന സാരവും, ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്ന പരമാവധിയുമാണ്.
യോഗിനാമപി സിദ്ധാനാം യതീനാം ച തപസ്വിനാമ്
യോഗികൾക്കും സിദ്ധന്മാർക്കും യതികൾക്കും തപസ്സുകാര്ക്കും പോലും,
ഭസ്മസാച്ച ഭവേത്പാപം യദുപസ്പര്ശമാത്രതഃ
അക്കരിയുടെ സ്പർശം മാത്രം കൊണ്ടു പാപം നശിക്കുന്നു.
തതോ രോഗാ ഹി വേപന്തേ പാപാനി ച ഭയാനി ച
അതിനാൽ രോഗങ്ങൾ വിറയ്ക്കുന്നു, പാപങ്ങളും ഭയങ്ങളും കൂടി.
താവന്നിബദ്ധഃ സംസാരേ കാരാഗാരേ വിധേര്ജനഃ
വിഭവത്തിന്റെ കാരാഗൃഹത്തിൽ ഒരാൾ സാംസാരിക ബന്ധത്തിൽ കുടുങ്ങിയിരിക്കുന്നവരെ,
കൃതകര്മൌഘഭോഗാഖ്യനിഗഡച്ഛേദകാരണമ്
ചെയ്ത കർമ്മങ്ങളുടെ അനുഭവങ്ങൾ എന്ന പേരിലുള്ള കെട്ടുകൾ മുറിക്കുന്നതിന്റെ കാരണമാണ് അത്.
ഗോലോകമാര്ഗസോപാനം നിസ്താരേ ബീജകാരണമ് 2.36.
ഗോലോകത്തിലേക്കുള്ള മാർഗത്തിന്റെ പടവുമാണ്, മോക്ഷത്തിന് വിത്താകാരണമാണ്.
സാരം ച സര്വതപസാം യോവാനാം സാധനം തഥാ
എല്ലാ തപസ്സിന്റെയും സാരവും, യുവാക്കൾക്കുള്ള ഉപായവുമാണ് അത്.
ദാനാനാം തീര്ഥശൌചാനാം യജ്ഞാദീനാം പുരന്ദര
ദാനങ്ങൾക്കും തീർത്ഥസ്നാനങ്ങൾക്കും യാഗാദികൾക്കും, പുരന്ദരാ,