താമിത്യുവാച സന്തുഷ്ടസ്ത്വരോദീച്ചാപി നാരദ
അവള് കരയുമ്പോള് സന്തുഷ്ടനായ നാരദന് അവളോട് പറഞ്ഞു.
യമ ഉവാച അന്തേ യാസ്യസി ഗോലോകേ ശ്രീകൃഷ്ണഭവനം ശുഭേ
യമന് പറഞ്ഞു: അവസാനം നീ ഗോലോകത്തിലേക്ക്, ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ പുണ്യനിലയത്തിലേക്ക് പോകും.
ഗത്വാ ച സ്വഗൃഹം ഭദ്രേ സാവിത്ര്യാശ്ച വ്രതം കുരു
നല്ലഭാഗ്യവതിയായവളേ, നീ വീട്ടിലേക്ക് പോയി സാവിത്രിയുടെ വ്രതം ആചരിക്കണം.
ജ്യേഷ്ഠേ ശുക്ലചതുര്ദശ്യാം സാവിത്ര്യാശ്ച വ്രതം ശുഭമ്
ജ്യേഷ്ഠമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പതിനാലാം തീയതിയിൽ സാവിത്രി വ്രതം ഭക്തിപൂർവ്വം ആചരിക്കണം.
ദ്വ്യഷ്ടവര്ഷവ്രതം ചേദം പ്രത്യബ്ദം പക്ഷമേവ ച
ഈ വ്രതം ഇരുപത്തിയെട്ട് വർഷം, ഓരോ വർഷവും ഓരോ പക്ഷവും ആചരിക്കണം.
പ്രതിമങ്ഗലവാരേ ച ദേവീം മങ്ഗലചണ്ഡികാമ്
ഓരോ മംഗളാഴ്ചയും മംഗളചണ്ഡികാദേവിയെ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിക്കണം.
തഥാ ചാഷാഢസംക്രാന്ത്യാം മനസാ സര്വസിദ്ധിദാമ് 2.34.
അതു പോലെ തന്നെ, ആശാഢസംക്രമണദിവസത്തിൽ മനസ്സോടെ എല്ലാ സിദ്ധികളും നൽകുന്ന അവളെ ആരാധിക്കണം.
ഉപോഷ്യ ശുക്ലാഷ്ടമ്യാം ച പ്രതിമാസേ വരപ്രദാമ്
ഓരോ മാസവും ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ അഷ്ടമിയിൽ ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ച്, വരദായിനിയായ അവളെ ആരാധിക്കണം.
പ്രകൃതിം ജഗദമ്ബാം ച പതിപുത്രവതീം സതീമ്
ലോകത്തിന്റെ ആദിപ്രകൃതിയായ, ഭർത്താവിനും പുത്രന്മാർക്കും അനുഗ്രഹം ലഭിച്ച സതിയായ അമ്മയെ ആരാധിക്കണം.
യാ നാരീ പൂജയേദ്ഭക്ത്യാ ധനസന്താനഹേതവേ
ധനംക്കും സന്താനത്തിനും വേണ്ടി ഭക്തിയോടെ അവളെ ആരാധിക്കുന്ന സ്ത്രീക്ക്—
ഇത്യുക്ത്വാ താം ധര്മരാജോ ജഗാമ നിജമന്ദിരമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ധർമ്മരാജാവ് തന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
സാവിത്രീ സത്യവന്തം ച വൃത്താന്തം ച യഥാക്രമമ്
സാവിത്രി സംഭവിച്ച എല്ലാ കാര്യങ്ങളും സത്യവാനെ ക്രമത്തിൽ പറഞ്ഞു.
സാവിത്രീജനകഃ പുത്രാന്സ പ്രാപദ്വൈ ക്രമേണ ച
സാവിത്രിയുടെ അച്ഛൻ പിന്നീട് ഒരൊന്നായി പുത്രന്മാരെ ലഭിച്ചു.
ലക്ഷവര്ഷം സുഖം ഭുക്ത്വാ പുണ്യക്ഷേത്രേ ച ഭാരതേ
ഭാരതത്തിലെ പുണ്യഭൂമിയിൽ ലക്ഷവർഷം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു.
സവിതുശ്ചാധിദേവീ യാ മന്ത്രാധിഷ്ഠാതൃദേവതാ
സവിചുവിന്റെ അദ്ധിദേവതയും മന്ത്രത്തിന് ശക്തി നൽകുന്ന ദേവതയും അവളാണ്.
ഇത്യേവം കഥിതം വത്സ സാവിത്ര്യാഖ്യാനമുത്തമമ്
ഇങ്ങനെ, കുട്ടിയേ, സാവിത്രിയുടെ മഹത്തായ കഥ പറഞ്ഞുതീർന്നു.
നാരദ ഉവാച സാവിത്രീയമസംവാദേ ശ്രുതം സുവിമലം യശഃ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: സാവിത്രിയെ കുറിച്ചുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ ഈ വിശുദ്ധമായ പ്രശസ്തകഥ ഞാൻ കേട്ടു.
തദ്ഗുണോത്കീര്ത്തനം സത്യം മംഗലാനാം ച മങ്ഗലമ്
അവളുടെ ഗുണങ്ങൾ പാടുന്നത് സകല മംഗളങ്ങളിലും ഏറ്റവും ഉത്തമമായ മംഗളമാണ്.
കേനാദൌ പൂജിതാ സാഽപി കിമ്ഭൂതാ കേന വാ പുരാ
ആദിയിൽ ആരാണ് അവളെ ആദരിച്ച് പൂജിച്ചത്? അവളുടെ സ്വഭാവം എങ്ങനെയായിരുന്നു? പുരാതനകാലത്ത് ആരാണ് അവളെ ആരാധിച്ചത്?
നാരായണ ഉവാച ദേവീ വാമാംശസംഭൂതാ ചാസീത്സാ രാസമണ്ഡലേ
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: ദേവി വലതുഭാഗത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ച് രാസമണ്ഡലത്തിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
അതീവ സുന്ദരീ ശ്യാമാ ന്യഗ്രോധപരിമണ്ഡലാ
അവൾ അത്യന്തം മനോഹരിയാണു്, കറുത്ത നിറവും, വടവൃക്ഷംപോലെ വിശാലമായ രൂപവും അവള്ക്കുണ്ട്.
ശ്വേതചമ്പകവര്ണാഭാ സുഖദൃശ്യാ മനോഹരാ
അവളുടെ പ്രകാശം വെള്ളി ചമ്പകപ്പൂവിന്റെപോലെയാണ്; കാണുമ്പോൾ മനസ്സിനെ ആകർഷിക്കുന്നതും ആഹ്ലാദകരവുമാണ് അവൾ.
ശരന്മധ്യാഹ്നപദ്മാനാം ശോഭാശോഭിതലോചനാ
ശരത്കാലത്തിലെ ഉച്ചക്കാല പദ്മങ്ങളുടെ ഭംഗിയിൽ അവളുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങുന്നു.
സമാ രൂപേണ വര്ണേന തേജസാ വയസാ ത്വിഷാ
രൂപത്തിലും നിറത്തിലും പ്രകാശത്തിലും യൗവനത്തിലും കാന്തിയിലും അവൾ സമമാണ്.
സ്മിതേന വീക്ഷണേനൈവ വചസാ ഗമനേന ച
അവളുടെ പുഞ്ചിരിയിലും കാഴ്ചയിലും വാക്കിലും നടപ്പിലും മാത്രം,
തദ്വാമാംശാ മഹാലക്ഷ്മീര്ദക്ഷിണാംശാ ച രാധികാ 2.35.
അവളുടെ ഇടത്തേ ഭാഗത്തു നിന്നു് മഹാലക്ഷ്മിയും വലത്തേ ഭാഗത്തു നിന്നു് രാധികയും ഉദിച്ചുവന്നു.
മഹാലക്ഷ്മീശ്ച തത്പശ്ചാച്ചകമേ കമനീയകമ്
അതിനുശേഷം മഹാലക്ഷ്മി ഏറ്റവും മനോഹരമായ രൂപം സ്വീകരിച്ചു.
ദക്ഷിണാംശോ വൈ ദ്വിഭുജോ വാമാംശശ്ച ചതുര്ഭുജഃ
വലത്തേ ഭാഗം രണ്ടുകൈകളും ഇടത്തേ ഭാഗം നാലുകൈകളും ഉള്ളതാണ്.
ലക്ഷ്യതേ ദൃശ്യതേ വിശ്വം സ്നിഗ്ധദൃഷ്ട്യാ യയാഽനിശമ്
അവളുടെ സ്നേഹപൂർവ്വമായ കാഴ്ചകൊണ്ടു് ഈ ലോകം എല്ലാം എപ്പോഴും കാണപ്പെടുന്നു.
ദ്വിഭുജോ രാധികാകാന്തോ ലക്ഷ്മീകാന്തശ്ചതുര്ഭുജഃ
രണ്ടുകൈകളുള്ളവൻ രാധികയുടെ പ്രിയനാണ്; നാലുകൈകളുള്ളവൻ ലക്ഷ്മിയുടെ പ്രിയനാണ്.