സസ്മിതം ശോഭിതം ശശ്വദമൂല്യാഽഽപീതവാസസാ
എപ്പോഴും പുഞ്ചിരിയോടെ, ഭംഗിയോടെ, വിലകൂടിയ മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച് അവൻ ദൃശ്യമാണ്.
സുഖദൃശ്യം ച ശാന്തം ച രാധാകാന്തമനന്തകമ്
കാണാൻ അത്യന്തം ആനന്ദകരവും ശാന്തവുമാണ്, രാധയുടെ അനന്തമായ പ്രിയനാണ് അവൻ.
രാസമണ്ഡലമധ്യസ്ഥം രത്നസിംഹാസനസ്ഥിതമ്
രാസമണ്ഡലത്തിന്റെ നടുവിൽ രത്നസിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു അവൻ.
കൌസ്തുഭേന മണീന്ദ്രേണ സുന്ദരം വക്ഷസോജ്ജ്വലമ്
കൗസ്തുഭമണിയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട മനോഹരമായ നെഞ്ച് പ്രകാശിക്കുന്നു.
ചാരുചമ്പകമാലാബ്ജമാലതീമാല്യമണ്ഡിതമ്
കാമ്പക, താമര, മാലതി പൂക്കളുടെ മനോഹരമായ മാലകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ധ്യായന്തി ചൈവമ്ഭൂതം വൈ ഭക്താ ഭക്തിപരിപ്ലുതാഃ
ഭക്തിഭാവത്തിൽ മുഴുകിയ ഭക്തർ ഇങ്ങനെ അവനെ ധ്യാനിക്കുന്നു.
കരോതി ലേഖനം കര്മാനുരൂപം സര്വദേഹിനാമ്
എല്ലാ ജീവികളുടെയും പ്രവർത്തനത്തിന് അനുസരിച്ച് അവൻ അവരുടെ കർമ്മങ്ങൾ എഴുതുന്നു.
വിഷ്ണുഃ പാതാ ച സര്വേഷാം യദ്ഭയാത്പാതി സന്തതമ് 2.34.
വിഷ്ണു എല്ലാവരെയും സംരക്ഷിക്കുന്നു; അവന്റെ ഭയത്തിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും കാവൽ നിൽക്കുന്നു.
ശിവോ മൃത്യുഞ്ജയശ്ചൈവ ജ്ഞാനിനാം ച ഗുരോര്ഗുരുഃ
ശിവൻ, മരണം ജയിച്ചവൻ, ജ്ഞാനികൾക്കും ഗുരുക്കന്മാരുടെ ഗുരുവുമാണ്.
പരമാനന്ദ യുക്തശ്ച ഭക്തിവൈരാഗ്യസംയുതഃ
പരമാനന്ദം നിറഞ്ഞവനും ഭക്തിയും വൈരാഗ്യവും ചേർന്നവനുമാണ് അവൻ.
തപനശ്ച പ്രതപതി യദ്ഭയാത്സന്തതം സതി
അവന്റെ ഭയത്തിൽ സൂര്യൻ എപ്പോഴും പ്രകാശിക്കുന്നു.
യദാജ്ഞയാ ദഹേദ്വഹ്നിര്ജലമേവ സുശീതലമ്
അവന്റെ ആജ്ഞയാൽ അഗ്നി കത്തുന്നു, വെള്ളം തണുത്തതായിരിക്കുന്നു.
ഭ്രമന്തി രാശിചക്രാണി ഗ്രഹാ വൈ യദ്ഭയേന ച
അവന്റെ ഭയത്തിൽ ഗ്രഹങ്ങളും രാശികളും സഞ്ചരിക്കുന്നു.
ഭയാത്ഫലാനി പക്വാനി നിഷ്ഫലാസ്തരവോ ഭയാത്
അവന്റെ ഭയത്തിൽ പഴങ്ങൾ പാകപ്പെടുന്നു, മരങ്ങൾ ഫലം കൊടുക്കാതിരിക്കുന്നു.
തഥാ സ്ഥലേ ജലസ്ഥാശ്ച ന ജീവന്തി യദാജ്ഞയാ
അതു പോലെ, നിലത്തും വെള്ളത്തിലും ജീവികൾ അവന്റെ ആജ്ഞയില്ലാതെ ജീവിക്കില്ല.
കാലശ്ച കലയേത്സര്വം ഭ്രമത്യേവ യദാജ്ഞയാ
കാലം എല്ലാം അളക്കുന്നു, അവന്റെ ആജ്ഞയാൽ മാത്രമേ സഞ്ചരിക്കൂ.
ജ്വലദഗ്നൌ പതന്തം ച ഗഭീരേ ച ജലാര്ണവേ
ജ്വലിച്ചുകിടക്കുന്ന അഗ്നിയിലേക്കും ആഴമുള്ള സമുദ്രത്തിലേക്കും വീഴുന്നവനെപ്പോലെ,
നാനാശസ്ത്രാസ്ത്രവിദ്ധം ച രണേഷു വിഷമേഷു ച 2.34.
വിവിധ ആയുധങ്ങളാൽ കുത്തേറ്റു, ഭയങ്കരമായ യുദ്ധഭൂമികളിൽ കുടുങ്ങിയവനെപ്പോലെ,
ശയാനം തന്ത്രമന്ത്രൈശ്ച കാലേ കാലോ ഹരേദ്ഭയാത്
മന്ത്രവാദങ്ങളാൽ ബന്ധിച്ച നിലയിൽ കിടക്കുമ്പോൾ, ഭയത്താൽ സമയമെത്തുമ്പോൾ കാലം അവനെ പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നു.
കൂര്മോഽനന്തം സ ച ക്ഷോണീം സമുദ്രാന്സപ്തപര്വതാന്
ആ ആമ അനന്തനെ താങ്ങുന്നു, അവൻ ഭൂമിയെ, ഏഴു സമുദ്രങ്ങളെയും പർവതങ്ങളെയും താങ്ങുന്നു.
യതഃ സര്വാണി ഭൂതാനി ലീയന്തേഽന്തേ ച തത്ര വൈ
എല്ലാ ജീവികളും അവസാനം അവിടെയാണ് ലയിക്കുന്നത്.
അഷ്ടാവിംശച്ഛക്രപാതേ ബ്രഹ്മണസ്സ്യാദഹര്നിശമ്
ഇരുപത്തിയെട്ട് ഇന്ദ്രന്മാരുടെ കാലഘട്ടം കഴിഞ്ഞാൽ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഒരു പകലും ഒരു രാത്രിയും പൂർത്തിയാകും.
യുഗേ നരാണാം ശക്രായുരേവം സംഖ്യാവിദോ വിദുഃ
യുഗത്തിൽ ഇന്ദ്രന്റെ ആയുസ്സ് എത്രയാണെന്ന് എണ്ണങ്ങൾ അറിയുന്നവർക്ക് അറിയാം.
ഋതുഭിഃ ഷഡ്ഭിരേവാബ്ദം ശതാബ്ദം ബ്രഹ്മണോ വയഃ
ആറ് ঋതുക്കളാൽ ഒരു വർഷം കടക്കുന്നു; നൂറു വർഷം ബ്രഹ്മാവിന്റെ പ്രായമാണ്.
ചക്ഷുര്നിമീലനേ തസ്യ ലയം പ്രാകൃതികം വിദുഃ
അവൻ കണ്ണടയ്ക്കുമ്പോൾ, അതിനെ പ്രകൃതിയിൽ ലയമെന്ന് അവർ പറയുന്നു.
ലീനാ ധാതരി ധാതാ ച ശ്രീകൃഷ്ണേ നാഭിപങ്കജേ
സൃഷ്ടാവും സൃഷ്ടിയും ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ നാഭിയിൽ ഉള്ള താമരയിൽ ലയിക്കുന്നു.
വിലീനാ വാമപാര്ശ്വേ ച കൃഷ്ണസ്യ പരമാത്മനഃ
അല്ലെങ്കിൽ കൃഷ്ണന്റെ ഇടതുവശത്താണ്, പരമാത്മാവായ കൃഷ്ണനിൽ, എല്ലാം ലയിക്കുന്നത്.
ശിവാധാരേ ശിവേ ലീനാ ജ്ഞാനാനന്ദേ സനാതനേ 2.34.
ശിവന്റെ ആധാരത്തിൽ, ശിവനിൽ, ശാശ്വതമായ ജ്ഞാനാനന്ദത്തിൽ എല്ലാം ലയിക്കുന്നു.
തസ്യ ജ്ഞാനേ വിലീനശ്ച ബഭൂവാഥ ക്ഷണം ഹരേഃ
അവന്റെ ജ്ഞാനത്തിൽ, ഹരിയിൽ ഒരു നിമിഷം ലയനം സംഭവിച്ചു.
സാ ച കൃഷ്ണസ്യ ബുദ്ധൌ ച ബുദ്ധ്യധിഷ്ഠാതൃദേവതാ
അവൾ കൃഷ്ണന്റെ ബുദ്ധിയിൽ ബുദ്ധിക്ക് അധിഷ്ഠാനമായ ദേവതയാണ്.