ചണ്ഡാലഃ ശതജന്മാനി ഭാരതേ സൂകരോ ഭവേത്
നൂറു ജന്മങ്ങൾ ചണ്ഡാളനായി ജനിച്ചശേഷം ഭാരതഭൂമിയിൽ അവൻ പന്നിയായി ജനിക്കും.
വ്യാഘ്രശ്ച സപ്തജന്മാനി വൃകശ്ചൈവ ത്രിജന്മനി
ഏഴു ജന്മങ്ങൾ കടുവയായി, മൂന്ന് ജന്മങ്ങൾ ചിരുതയായി അവൻ ജനിക്കും.
ഗ്രാമം വാ നഗരം വാഽപി ദാഹനം യഃ കരോതി ച
ആരും ഒരു ഗ്രാമം അല്ലെങ്കിൽ നഗരം കത്തിച്ചാൽ,
തതഃ പ്രേതോ ഭവേത്സദ്യോ വഹ്നിവക്ത്രോ ഭ്രമേന്മഹീമ്
അവൻ ഉടനെ അഗ്നിമുഖനായ പ്രേതനായി ഭൂമിയിൽ അലഞ്ഞുതിരിയും.
തതോ ഭവേന്മഹാശൂലീ മാനവഃ സപ്തജന്മസു
അതിനുശേഷം ഏഴു ജന്മങ്ങൾ മനുഷ്യരിൽ വലിയ കുന്തധാരിയായി ജനിക്കും.
പരകര്ണോപജാപേന പരനിന്ദാം കരോതി യഃ
മറ്റൊരാളുടെ ചെവിയിൽ ചൊല്ലി മറ്റൊരാളെ അപവാദം പറയുന്നവൻ,
സൂചീമുഖേ സ ച വസേത്സൂചീവിദ്ധോ യുഗത്രയമ്
അവൻ സൂചിമുഖനരകത്തിൽ മൂന്നു യുഗങ്ങൾ സൂചികുത്തു സഹിച്ചുകൊണ്ട് താമസിക്കും.
വജ്രകീടഃ സപ്തജനൌ ഭസ്മകീടസ്തതഃ പരമ്
ഏഴു ജന്മങ്ങൾ വജ്രകീടമായും, അതിന് ശേഷം ചാരകീടമായും ജനിക്കും.
ഗൃഹിണാം ച ഗൃഹം ഭിത്ത്വാ വസ്തുതേയം കരോതി യഃ
ഏതെങ്കിലും ഗൃഹസ്ഥന്റെ വീട്ടിൽ കയറി വസ്തു മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ,
തതോ ഭവേത്സപ്തജനൌ ഗോജാതിര്വ്യാധിസംയുതഃ 2.30.
അവൻ ഏഴു ജന്മങ്ങൾ രോഗബാധിതമായ പശുവായി ജനിക്കും.
തതോ ഭവേന്മാനവശ്ച നിത്യരോഗീ ദരിദ്രകഃ
അതിനുശേഷം അവൻ മനുഷ്യനായി ജനിക്കും, എപ്പോഴും രോഗിയും ദരിദ്രനുമാവും.
സാമാന്യദ്രവ്യചൌരശ്ച യാതി നക്രമുഖം യുഗമ്
സാധാരണ വസ്തുക്കൾ മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ ഒരു യുഗം മുക്രനരകത്തിൽ പോകും.
ഹന്തി ഗാശ്ച ഗജാംശ്ചൈവ തുരഗാംശ്ച നരാംസ്തഥാ
ആരും പശുക്കളെയും ആനകളെയും കുതിരകളെയും മനുഷ്യരെയും കൊല്ലുകയാണെങ്കിൽ,
താഡിതോ യമദൂതേന ഗജദന്തേന സന്തതമ് ഗോജാതിമ്ലേച്ഛജാതിശ്ച തതഃ ശുദ്ധോ ഭവേന്നരഃ
അവൻ യമദൂതൻ ആനക്കൊമ്പ് കൊണ്ട് എപ്പോഴും അടിക്കപ്പെടും; പിന്നെ പശുവായോ മ്ളേച്ഛരാശിയിലോ ജനിച്ച് ശുദ്ധനാകും.
ജലം പിബന്തീം തൃഷിതാം ഗാം വാരയതി യോ നരഃ
ദാഹംകൂടിയ പശുവിന് വെള്ളം കുടിക്കാനാകാതെ തടയുന്നവൻ,
നരകം ഗോമുഖാകാരം കൃമിതപ്തോദകാന്വിതമ്
അവൻ പാമ്പുകളും കീടങ്ങളും നിറഞ്ഞ് തിളച്ചിരിക്കുന്ന വെള്ളം നിറഞ്ഞ പശുവിന്റെ വായ് രൂപത്തിലുള്ള നരകത്തിൽ പോകുന്നു.
തതോ നരോഽപി ഗോഹീനോ മഹാരോഗീ ദരിദ്രകഃ
അതിനുശേഷം, മനുഷ്യനായി ജനിച്ചാലും, പശുവിനെ ദ്വേഷിക്കുന്നവൻ വലിയ രോഗങ്ങളിലും ദാരിദ്ര്യത്തിലും പെടുന്നു.
ഗോഹത്യാം ബ്രഹ്മഹത്യാം ച യഃ കരോത്യതിദേശികീമ്
പശുവിനെ കൊല്ലുന്നവനും, ബ്രാഹ്മണനെ കൊല്ലുന്നവനും, ഈ വലിയ പാപങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവനും,
പ്രതിഗ്രാഹീ ച തീര്ഥേഷു ഗ്രാമയാജീ ച ദേവലഃ
പുണ്യസ്ഥലങ്ങളിൽ ദാനം സ്വീകരിക്കുന്നവനും, ഗ്രാമത്തിൽ യാഗം നടത്തുന്നവനും, വ്യാജപുരോഹിതനും,
ഗോഹത്യാം ബ്രഹ്മഹത്യാം ച സ്ത്രീഹത്യാം ച കരോതി യഃ 2.30.
പശുവിനെ, ബ്രാഹ്മണനെ, സ്ത്രീയെ കൊല്ലുന്നവനും,
കുമ്ഭീപാകേ സ ച വസേദ്യാവദിന്ദ്രാശ്ചതുര്ദശ
അവൻ കുംഭീപാകം എന്ന നരകത്തിൽ പതിനാലു ഇന്ദ്രന്മാർ ഭരിക്കുന്ന കാലം മുഴുവൻ വാസം ചെയ്യുന്നു.
ക്ഷണം പതതി വഹ്നൌ ച ക്ഷണം പതതി കണ്ടകേ
ഒരു നിമിഷം അഗ്നിയിൽ വീഴുന്നു, ഒരു നിമിഷം മുള്ളുകളിൽ വീഴുന്നു,
ക്ഷണം ച തപ്തപാഷാണേ തപ്തലോഹേ ക്ഷണം തതഃ
ഒരു നിമിഷം ചൂടുള്ള കല്ലിൽ, പിന്നെ ഒരു നിമിഷം ചൂട് ഇരുമ്പിൽ വീഴുന്നു.
കാകശ്ച സപ്തജന്മാനി സര്പസ്സ്യാത്സപ്തജന്മസു
അവൻ ഏഴു ജന്മങ്ങൾ കാക്കയായി, ഏഴു ജന്മങ്ങൾ പാമ്പായി ജനിക്കുന്നു.
തതോ ഭവേത്സ വൃഷണോ ഗലത്കുഷ്ഠീ ദരിദ്രകഃ
അതിനുശേഷം, അവൻ വൃശ്യനായും, കുഷ്ഠരോഗിയും, ദരിദ്രനായി ജനിക്കുന്നു.
സാവിത്ര്യുവാച കാ വാ നൃണാമഗമ്യാ വാ കോ വാ സന്ധ്യാവിഹീനകഃ
സാവിത്രി ചോദിച്ചു: മനുഷ്യരിൽ ആരാണ് സമീപിക്കരുതാത്തവൻ? ആരാണ് സന്ധ്യാവന്ദനം ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ?
അദീക്ഷിതഃ പുമാന്കോ വാ കോ വാ തീര്ഥേ പ്രതിഗ്രഹീ
ആരാണ് ദീക്ഷയില്ലാത്തവൻ? ആരാണ് തീർത്ഥങ്ങളിൽ ദാനം സ്വീകരിക്കുന്നവൻ?
ശൂദ്രാണാം സൂപകാരഃ കഃ പ്രമത്തോ വൃഷലീപതിഃ
ആരാണ് ശൂദ്രന്മാർക്ക് പാചകം ചെയ്യുന്നവൻ? ആരാണ് അശ്രദ്ധയുള്ളവൻ? ആരാണ് താഴ്ന്നജാതിയിലെ സ്ത്രീയുടെ ഭർത്താവ്?
യമ ഉവാച ശിവേ ച ശിവലിങ്ഗേ വാ സൂര്യ്യേ സൂര്യ്യമണൌ തഥാ
യമൻ പറഞ്ഞു: ശിവനിൽ ആയാലും ശിവലിംഗത്തിൽ ആയാലും, സൂര്യനിൽ ആയാലും സൂര്യമണിയിൽ ആയാലും,
ഗണേശേ വാ തദര്ച്ചായാമേവം സര്വത്ര സുന്ദരി 2.30.
ഗണപതിയിലോ അവന്റെ പ്രതിമകളിലോ ആയാലും, സുന്ദരിയേ, എല്ലായിടത്തും അതുപോലെയാണ്.