യഃ ശൂദ്രേണാഭ്യനുജ്ഞാതോ ഭുങ്ക്തേ ശൂദ്രാന്നമേവ ച
ശൂദ്രന്റെ അനുമതിയോടെ ശൂദ്രന്റെ അന്നം കഴിക്കുന്നവൻ—
വാഗ്ദുഷ്ടാ കടുവാചാ യാ താഡയേത്സ്വാമിനം സദാ 2.30.
ദുഷ്ടമായ വാക്കുകൾ സംസാരിച്ച്, എപ്പോഴും ഭർത്താവിനെ കഠിനമായി സംസാരിച്ച് അടിക്കുന്ന സ്ത്രീ—
താഡിതാ യമദൂതേന ദണ്ഡേന ച ചതുര്യുഗമ്
അവളെ യമദൂതൻ നാലു യുഗം ദണ്ഡം കൊണ്ട് അടിക്കും.
വിഷേണ ജീവിനം ഹന്തി നിര്ദയോ യോ ഹി പാമരഃ
വിഷം ഉപയോഗിച്ച് ജീവിയെ ക്രൂരതയോടെ കൊല്ലുന്ന പാപി—
തതോ ഭവേന്നൃഘാതീ ച വ്രണീ സ്യാത്സപ്തജന്മസു
അവൻ മനുഷ്യഹന്താവായി ഏഴു ജന്മം മുഴുവൻ വ്രണങ്ങൾ അനുഭവിക്കും.
ദണ്ഡേന താഡയേദ്യോ ഹി വൃഷം ച വൃഷവാഹകഃ
കാളയെ ഓടിക്കുന്നവൻ ദണ്ഡം കൊണ്ട് കാളയെ അടിക്കുന്നുവെങ്കിൽ—
പ്രതപ്തതൈലകുണ്ഡേ ച സ തിഷ്ഠതി ചതുര്യുഗമ്
അവൻ നാലു യുഗം തിളച്ച എണ്ണക്കടവിൽ നില്ക്കേണ്ടി വരും.
ദന്തേന ഹന്തി ജീവം യോ ലൌഹേന ബഡിശേന വാ
പല്ലുകൊണ്ടോ ഇരുമ്പ് കൊക്കുകൊണ്ടോ ജീവിയെ കൊല്ലുന്നവൻ—
തതഃ സ്വയോനിം സംപ്രാപ്യ ചോദരവ്യാധിസംയുതഃ
അവൻ വീണ്ടും സ്വന്തം ജന്മം പ്രാപിച്ച് വയറുവ്യാധി അനുഭവിക്കും.
യോ ഭുംക്തേ ച വൃഥാ മാംസം മത്സ്യഭോജീ ച ബ്രാഹ്മണഃ
നിരാവശ്യമായി മാംസം കഴിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണനും മീൻ ഭക്ഷിക്കുന്നവനും—
സ്വലോമമാനവര്ഷം ച തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി
അവൻ തന്റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ രോമത്തിനും ഒരു വർഷം വീതം സ്വന്തം മാംസം കഴിച്ച് അവിടെ നില്ക്കും.
ബ്രാഹ്മണഃ ശൂദ്രയാജീ യഃ ശൂദ്രശ്രാദ്ധാന്നഭോജകഃ 2.30.
ശൂദ്രർക്കായി യാഗം ചെയ്യുന്ന ബ്രാഹ്മണനും ശൂദ്രന്റെ ശ്രാദ്ധാന്നം കഴിക്കുന്നവനും—
യാവല്ലോമപ്രമാണാബ്ദം യജമാനസ്യ സുവ്രതേ
സുശീലേ, യജമാനന്റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ രോമത്തിനും തുല്യമായ വർഷങ്ങൾക്കായി—
തതോ ഭാരതമാഗത്യ സ ശൂദ്രഃ സപ്തജന്മസു
അതിനുശേഷം ഭാരതഭൂമിയിൽ ആ മനുഷ്യൻ ഏഴു ജന്മങ്ങൾ ശൂദ്രനായി ജനിക്കും.
ലഘും കൂരം മഹാന്തം വാ സര്പം ഹന്തി ച യോ നരഃ
ഏതെങ്കിലും മനുഷ്യൻ ചെറിയതോ വലിയതോ ഭയങ്കരമായതോ ആയ പാമ്പിനെ കൊന്നാൽ—
സര്പേണ ഭക്ഷിതഃ സോഽപി യമദൂതേന താഡിതഃ
അവൻ പാമ്പ് കഴിച്ചുതിന്നുകയും യമദൂതൻ അടിക്കുകയും ചെയ്യും.
തതോ ഭവേന്മാനവശ്ചാപ്യല്പായുര്ദദ്രുസംയുതഃ
അതിനുശേഷം അവൻ അല്പായുസ്സും കുഷ്ടരോഗവും അനുഭവിക്കുന്ന മനുഷ്യനായി ജനിക്കും.
വിധിം പ്രകല്പ്യ ജീവാംശ്ച ക്ഷുദ്രജന്തൂംശ്ച ഹന്തി യഃ
ആരെങ്കിലും ജാനപ്രകാരം ജീവികളെയും ചെറു ജീവികളെയും കൊല്ലുന്നവൻ—
ദിവാനിശം ഭക്ഷിതസ്തൈരനാഹാരശ്ച ശബ്ദകൃത്
അവൻ പകലും രാത്രിയും അവരാൽ തിന്നപ്പെടുകയും, ഭക്ഷണം ലഭിക്കാതെ വേദനയോടെ നിലവിളിക്കുകയും ചെയ്യും.
തതോ ഭവേത്ക്ഷുദ്രജന്തുര്ജാതിര്വൈ യാവതീ സ്മൃതാ
അതിനുശേഷം അവൻ ആ ചെറു ജീവികളുടെ ജന്മങ്ങളിൽ, ഓർക്കുന്നത്ര ജന്മങ്ങൾക്കായി, ജനിക്കും.
യോ മൂഢോ മധു ഗൃഹ്ണാതി ഹത്വാ ച മധുമക്ഷികാഃ
മധുമാക്ഷികളെ കൊന്ന് തേൻ എടുക്കുന്ന മണ്ടൻ—
ഭക്ഷിതോ ഗരലൈര്ദഗ്ധോ യമദൂതേന താഡിതഃ 2.30.
അവൻ അവയുടെ വിഷത്തിൽ കയ്പ്പും, അവരാൽ തിന്നപ്പെടുകയും, യമദൂതൻ അടിക്കുകയും ചെയ്യും.
ദണ്ഡം കരോത്യദംഡ്യേ ച വിപ്രേ ദണ്ഡം കരോതി ച
ശിക്ഷ അർഹിക്കാത്തവരെ ശിക്ഷിക്കുന്നവനും, ബ്രാഹ്മണനെ ശിക്ഷിക്കുന്നവനും—
തല്ലോമമാനവര്ഷം ച തത്ര തിഷ്ഠത്യഹര്നിശമ്
അവരുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ രോമത്തിനും തുല്യമായ വർഷങ്ങൾക്കായി അവിടെ പകലും രാത്രിയും കഴിയേണ്ടിവരും.
അര്ഥലോഭേന യോ ഭൂപഃ പ്രജാദണ്ഡം കരോതി ച
ധനലോഭം കൊണ്ടു രാജാവ് തന്റെ ജനങ്ങളെ ശിക്ഷിച്ചാൽ—
തതോ വൃശ്ചികജാതിശ്ച സപ്തജന്മസു ജായതേ
അതിനുശേഷം അവൻ ഏഴു ജന്മങ്ങൾ വിച്ചു വർഗ്ഗത്തിൽ ജനിക്കും.
ബ്രാഹ്മണഃ ശസ്ത്രധാരീ യോ ഹ്യന്യേഷാം ധാവകോ ഭവേത്
ബ്രാഹ്മണൻ ആയുധം ധരിച്ചോ മറ്റുള്ളവർക്കായി ഓടിയോ ചെയ്താൽ—
സ തിഷ്ഠതി സ്വലോമാബ്ദം കുണ്ഡാദിഷു ശരാദിഷു
അവൻ തന്റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ രോമത്തിനും തുല്യമായ വർഷങ്ങൾക്കായി കുഴികളിലും അമ്പുകളിലും കഴിയേണ്ടിവരും.
കാരാഗാരേ സാന്ധകാരേ നിബധ്നാതി പ്രജാശ്ച യഃ
ആരെങ്കിലും ജനങ്ങളെ ഇരുണ്ട ജയിലിൽ അടച്ചു വയ്ക്കുന്നവൻ—
തത്കുണ്ഡം തപ്തതോയാക്തം സാന്ധകാരം ഭയങ്കരമ്
അത് തിളച്ച വെള്ളം നിറഞ്ഞു ഇരുണ്ടും ഭയാനകവുമായ കുഴിയാണ്.