സ്വദത്താം പരദത്താം വാ ബ്രഹ്മവൃത്തിം ഹരേത്തു യഃ
സ്വയം നൽകിയതോ മറ്റൊരാൾ നൽകിയതോ ആയ ബ്രാഹ്മണന്റെ ഉപജീവനം ആരെങ്കിലും കൈവശമാക്കുകയാണെങ്കിൽ—
ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി വിഡ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി
അവൻ ആറായിരം വർഷം അവിടെ മലഭക്ഷണം ചെയ്ത് കഴിയേണ്ടി വരും.
പരകീയതഡാഗേ ച തഡാഗം യഃ കരോതി ച 2.30.
മറ്റൊരാളുടെ കുളത്തിൽ ആരെങ്കിലും പുതിയ കുളം നിർമ്മിച്ചാൽ—
തദ്രേണുമാനവര്ഷം ച തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി
ആ കുളത്തിന്റെ പൊടിപടലങ്ങൾ എത്രയോ വർഷം അവൻ അവിടെ ആ പൊടി ഭക്ഷിച്ച് കഴിയേണ്ടി വരും.
ഏകാകീ മിഷ്ടമശ്നാതി ശ്ലേഷ്മകുണ്ഡം പ്രയാതി സഃ
ആസ്വാദ്യമായ ഭക്ഷണം ഒറ്റയ്ക്ക് കഴിക്കുന്നവൻ കഫം നിറഞ്ഞ കുളത്തിലേക്ക് പോകും.
പൂര്ണമബ്ദശതം ചൈവ സ പ്രേതോ ഭാരതേ ഭവേത്
അവൻ ഒരു നൂറ്റാണ്ട് ഭാരതഭൂമിയിൽ പ്രേതനായി കഴിയേണ്ടി വരും.
പിതരം മാതരം ചൈവ ഗുരും ഭാര്യ്യാം സുതം സുതാമ്
തന്തയെ, മാതാവിനെ, ഗുരുവിനെ, ഭാര്യയെ, മകനെയോ മകളെയോ ഉപദ്രവിക്കുന്നവൻ—
പൂര്ണമബ്ദസഹസ്രം ച തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി
അവൻ അവിടെ ആയിരം വർഷം ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കഴിയേണ്ടി വരും.
ദൃഷ്ട്വാതിഥിം വക്രചക്ഷുഃ കരോതി യോ ഹി മാനവഃ
അഥിതിയെ കുഴഞ്ഞുനോക്കുന്ന മനുഷ്യൻ—
യാനി കാനി ച പാപാനി ബ്രഹ്മഹത്യാദികാനി ച
ബ്രഹ്മഹത്യയടക്കമുള്ള എല്ലാ പാപങ്ങളും അവനിൽ വരും.
പൂര്ണമബ്ദശതം ചൈവ തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി
അവൻ അവിടെ നൂറു വർഷം ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കഴിയേണ്ടി വരും.
ദത്ത്വാ ദ്രവ്യം ച വിപ്രായ ചാന്യസ്മൈ ദീയതേ യദി
ബ്രാഹ്മണനു സമർപ്പിച്ച ധനം പിന്നീടു മറ്റൊരാൾക്കു നൽകുകയാണെങ്കിൽ—
തതോ ഭവേത്സ ചണ്ഡാലസ്ത്രിജന്മനി തതഃ ശുചിഃ തതോ ഭവേന്മാനവശ്ച ദരിദ്രോഽല്പായുരേവ ച ।।2.30.
അവൻ അടുത്ത ജന്മത്തിൽ ചണ്ഡാളനായി ജനിക്കും, പിന്നെ ശുദ്ധനാകും, പിന്നെ ദരിദ്രനും ചുരുങ്ങിയ ആയുസ്സുള്ളവനും ആകും.
പുമാംസം കാമിനീ വാഽപി കാമിനീം വാ പുമാനഥ
പുരുഷൻ സ്ത്രീയോടോ, സ്ത്രീ പുരുഷനോടോ കാമഭാവത്തോടെ സമീപിച്ചാൽ—
പൂര്ണമബ്ദശതം ചൈവ തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി
അവൻ അവിടെ നൂറു വർഷം ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കഴിയേണ്ടി വരും.
സന്താഡ്യ ച ഗുരും വിപ്രം രക്തപാതം ച കാരയേത്
ഗുരുവിനെയോ ബ്രാഹ്മണനെയോ അടിച്ചാൽ, അല്ലെങ്കിൽ രക്തം വാർപ്പിച്ചാൽ—
തതോ ഭവേദ്വ്യാധജന്മ സപ്തജന്മസു ഭാരതേ
അതിനുശേഷം, ആൾഭാരതദേശത്ത് ഏഴു ജന്മങ്ങൾ രോഗിയായിത്തന്നെ ജനിക്കും.
അശ്രു സ്രവന്തം ഗായന്തം ഭക്തം ദൃഷ്ട്വാ ച ഗദ്ഗദമ്
കണ്ണുനീർ വീഴ്ത്തിയും, ഗാനം പാടുമ്പോൾ ശബ്ദം തളർന്നു പോകുന്ന ഭക്തനെ കണ്ടാൽ—
സ വസേദശ്രുകുണ്ഡേ ച തദ്ഭോജീ ശതവത്സരമ്
അവൻ അശ്രുകുണ്ടയിൽ നൂറുവർഷം വസിച്ചു അവിടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കും.
കരോതി ഖലതാം ശശ്വദശുദ്ധഹൃദയോ നരഃ
ഹൃദയം എപ്പോഴും അശുദ്ധമായ ഒരാൾ ദുഷ്ടനായി മാറുന്നു.
തതഃ സ ഗാര്ദഭീം യോനിമവാപ്നോതി ത്രിജന്മനി
അതിനുശേഷം, അവൻ മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ കഴുതയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കും.
ബധിരം യോ ഹസത്യേവ നിന്ദത്യേവ ഹി മാനവഃ
ഏതെങ്കിലും മനുഷ്യൻ ഒരു ചെവികേട് ഉള്ളവനെ പരിഹസിക്കുകയോ അപമാനിക്കുകയോ ചെയ്താൽ—
തതോ ഭവേത്സ ബധിരോ ദരിദ്രഃ സപ്തജന്മസു ।। 2.30.
അവൻ പിന്നെ ഏഴു ജന്മങ്ങൾ ബധിരനും ദരിദ്രനും ആയിരിക്കും.
ലോഭാത്സ്വപാലനാര്ഥായ ജീവിനം ഹന്തി യോ നരഃ
സ്വന്തം സമ്പത്ത് സംരക്ഷിക്കാൻ, ലാഭം കൊണ്ടു ജീവനെ കൊല്ലുന്നവൻ—
തതോ ഭവേത്സ ശശകോ മീനശ്ച സപ്തജന്മസു
അവൻ പിന്നെ ഏഴു ജന്മങ്ങൾ മുയലായും മീനായും ജനിക്കും.
സ്വകന്യാപാലനം കൃത്വാ വിക്രീണാതി ഹി യോ നരഃ
സ്വന്തം മകളെ വളർത്തി, പിന്നീട് അവളെ വിറ്റ് വിടുന്നവൻ—
കന്യാലോമപ്രമാണാബ്ദം തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി
മകളുടെ ശരീരത്തിൽ എത്ര മുടിയുണ്ടോ, അത്ര വർഷം അവിടെ ഇരുന്നു ഭക്ഷണം കഴിക്കും.
മാംസഭാരം മൂര്ധ്നി കൃത്വാ രക്തധാരാം ലിഹേത്ക്ഷുധാ
തലയിൽ മാംസഭാരം വച്ചും, വിശപ്പുകൊണ്ട് രക്തം ചൊരിയുന്ന ഒഴുക്കു നക്കിയും അവൻ കഴിയുന്നു.
ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി വ്യാധശ്ച സപ്തജന്മസു
ആറ് ആയിരം വർഷം, ഏഴു ജന്മങ്ങൾ അവൻ വേട്ടക്കാരനായി ജനിക്കും.
സപ്തജന്മസു മണ്ഡൂകോ ജലൌകാഃ സപ്തജന്മസു
ഏഴു ജന്മങ്ങൾ അവൻ തവളയായും, ഏഴു ജന്മങ്ങൾ ജലൗകയായും ജനിക്കും.