സ്വധര്മ്മനിരതൈര്വാഽപി വിരതൈര്വാ സ്വതന്ത്രകൈഃ
തങ്ങളുടെ ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവരും, വ്രതം പാലിക്കുന്നവരും, സ്വതന്ത്രരായവരും,
ഏതത്തേ കഥിതം സാധ്വി കുണ്ഡസംഖ്യാനിരൂപണമ്
സാധ്വി, കുഴികളുടെ എണ്ണവും വിവരണവും ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മവൈവര്ത്തേ മഹാപുരാണേ നാരദനാരായണസംവാദേ ദ്വിതീയേ പ്രകൃതിഖണ്ഡേ സാവിത്ര്യുപാഖ്യാനേ യമസാവിത്രീസംവാദേ നരകകുണ്ഡസംഖ്യാനം നാമൈകോനത്രിംശോ ഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, മഹാപുരാണമായ ബ്രഹ്മവൈവർതത്തിൽ, നാരദനും നാരായണനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ, പ്രകൃതിഖണ്ഡത്തിലെ സാവിത്രിയുടെ കഥയിൽ, യമനും സാവിത്രിയും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ, നരകകുഴികളുടെ എണ്ണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഇരുപത്തൊൻപതാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
2.30 യമ ഉവാച തപസ്വീ ബ്രഹ്മചാരീ ച ന യാതി നരകം യതിഃ
യമൻ പറഞ്ഞു: തപസ്സുകാരനും ബ്രഹ്മചാരിയും സന്ന്യാസിയും നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നില്ല.
കടുവാചാ ബാന്ധവാംശ്ച ഖലത്വേന ച യോ നരഃ
ബന്ധുക്കളോട് കടുപ്പമുള്ളവാക്ക് പറയുന്നവനും, ദുഷ്ടത കാണിക്കുന്നവനും,
ഗാത്രലോമപ്രമാണാബ്ദം തത്ര സ്ഥിത്വാ ഹുതാശനേ
അവിടെ ശരീരത്തിലെ രോമം വളരാൻ എത്രകാലം വേണ്ടുവോ അത്രയും കാലം അഗ്നിയിൽ കിടക്കേണ്ടിവരും.
ബ്രാഹ്മണം തൃഷിതം ക്ഷുബ്ധം പ്രതപ്തം ഗൃഹമാഗതമ്
ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ദാഹിച്ചും ഉല്ലാസം നഷ്ടപ്പെട്ടും വേദനയോടെ വീട്ടിൽ എത്തിയാൽ,
തത്ര ലോമപ്രമാണാബ്ദം സ്ഥിത്വാ തത്ര ച ദുഃഖിതഃ
അവിടെ രോമം വളരാൻ എത്രകാലം വേണ്ടുവോ അത്രയും കാലം വേദനയോടെ കഴിയേണ്ടിവരും.
രവിവാരാര്കസംക്രാന്ത്യാമമായാം ശ്രാദ്ധവാസരേ
ആദിത്യനു സമർപ്പിച്ച ഞായറാഴ്ചകളിലും, സൂര്യന്റെ സംക്രമണകാലത്തും, മാഘമാസത്തിലും, ശ്രാദ്ധദിനത്തിലും—
സ യാതി ക്ഷാരകുണ്ഡം ച സൂത്രമാനാബ്ദമേവ ച
അവിടെ അത്തരം പാപങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവൻ ഉപ്പുവെള്ളക്കുളത്തിൽ ഒരു വർഷം കഴിയേണ്ടി വരും.
സ്വദത്താം പരദത്താം വാ ബ്രഹ്മവൃത്തിം ഹരേത്തു യഃ
സ്വയം നൽകിയതോ മറ്റൊരാൾ നൽകിയതോ ആയ ബ്രാഹ്മണന്റെ ഉപജീവനം ആരെങ്കിലും കൈവശമാക്കുകയാണെങ്കിൽ—
ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി വിഡ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി
അവൻ ആറായിരം വർഷം അവിടെ മലഭക്ഷണം ചെയ്ത് കഴിയേണ്ടി വരും.
പരകീയതഡാഗേ ച തഡാഗം യഃ കരോതി ച 2.30.
മറ്റൊരാളുടെ കുളത്തിൽ ആരെങ്കിലും പുതിയ കുളം നിർമ്മിച്ചാൽ—
തദ്രേണുമാനവര്ഷം ച തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി
ആ കുളത്തിന്റെ പൊടിപടലങ്ങൾ എത്രയോ വർഷം അവൻ അവിടെ ആ പൊടി ഭക്ഷിച്ച് കഴിയേണ്ടി വരും.
ഏകാകീ മിഷ്ടമശ്നാതി ശ്ലേഷ്മകുണ്ഡം പ്രയാതി സഃ
ആസ്വാദ്യമായ ഭക്ഷണം ഒറ്റയ്ക്ക് കഴിക്കുന്നവൻ കഫം നിറഞ്ഞ കുളത്തിലേക്ക് പോകും.
പൂര്ണമബ്ദശതം ചൈവ സ പ്രേതോ ഭാരതേ ഭവേത്
അവൻ ഒരു നൂറ്റാണ്ട് ഭാരതഭൂമിയിൽ പ്രേതനായി കഴിയേണ്ടി വരും.
പിതരം മാതരം ചൈവ ഗുരും ഭാര്യ്യാം സുതം സുതാമ്
തന്തയെ, മാതാവിനെ, ഗുരുവിനെ, ഭാര്യയെ, മകനെയോ മകളെയോ ഉപദ്രവിക്കുന്നവൻ—
പൂര്ണമബ്ദസഹസ്രം ച തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി
അവൻ അവിടെ ആയിരം വർഷം ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കഴിയേണ്ടി വരും.
ദൃഷ്ട്വാതിഥിം വക്രചക്ഷുഃ കരോതി യോ ഹി മാനവഃ
അഥിതിയെ കുഴഞ്ഞുനോക്കുന്ന മനുഷ്യൻ—
യാനി കാനി ച പാപാനി ബ്രഹ്മഹത്യാദികാനി ച
ബ്രഹ്മഹത്യയടക്കമുള്ള എല്ലാ പാപങ്ങളും അവനിൽ വരും.
പൂര്ണമബ്ദശതം ചൈവ തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി
അവൻ അവിടെ നൂറു വർഷം ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കഴിയേണ്ടി വരും.
ദത്ത്വാ ദ്രവ്യം ച വിപ്രായ ചാന്യസ്മൈ ദീയതേ യദി
ബ്രാഹ്മണനു സമർപ്പിച്ച ധനം പിന്നീടു മറ്റൊരാൾക്കു നൽകുകയാണെങ്കിൽ—
തതോ ഭവേത്സ ചണ്ഡാലസ്ത്രിജന്മനി തതഃ ശുചിഃ തതോ ഭവേന്മാനവശ്ച ദരിദ്രോഽല്പായുരേവ ച ।।2.30.
അവൻ അടുത്ത ജന്മത്തിൽ ചണ്ഡാളനായി ജനിക്കും, പിന്നെ ശുദ്ധനാകും, പിന്നെ ദരിദ്രനും ചുരുങ്ങിയ ആയുസ്സുള്ളവനും ആകും.
പുമാംസം കാമിനീ വാഽപി കാമിനീം വാ പുമാനഥ
പുരുഷൻ സ്ത്രീയോടോ, സ്ത്രീ പുരുഷനോടോ കാമഭാവത്തോടെ സമീപിച്ചാൽ—
പൂര്ണമബ്ദശതം ചൈവ തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി
അവൻ അവിടെ നൂറു വർഷം ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കഴിയേണ്ടി വരും.
സന്താഡ്യ ച ഗുരും വിപ്രം രക്തപാതം ച കാരയേത്
ഗുരുവിനെയോ ബ്രാഹ്മണനെയോ അടിച്ചാൽ, അല്ലെങ്കിൽ രക്തം വാർപ്പിച്ചാൽ—
തതോ ഭവേദ്വ്യാധജന്മ സപ്തജന്മസു ഭാരതേ
അതിനുശേഷം, ആൾഭാരതദേശത്ത് ഏഴു ജന്മങ്ങൾ രോഗിയായിത്തന്നെ ജനിക്കും.
അശ്രു സ്രവന്തം ഗായന്തം ഭക്തം ദൃഷ്ട്വാ ച ഗദ്ഗദമ്
കണ്ണുനീർ വീഴ്ത്തിയും, ഗാനം പാടുമ്പോൾ ശബ്ദം തളർന്നു പോകുന്ന ഭക്തനെ കണ്ടാൽ—
സ വസേദശ്രുകുണ്ഡേ ച തദ്ഭോജീ ശതവത്സരമ്
അവൻ അശ്രുകുണ്ടയിൽ നൂറുവർഷം വസിച്ചു അവിടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കും.
കരോതി ഖലതാം ശശ്വദശുദ്ധഹൃദയോ നരഃ
ഹൃദയം എപ്പോഴും അശുദ്ധമായ ഒരാൾ ദുഷ്ടനായി മാറുന്നു.