പാഠശ്ചതുര്ണാം വേദാനാം പ്രാദക്ഷിണ്യം ഭുവസ്തഥാ 2.27.
നാലു വേദങ്ങളും പാരായണം ചെയ്യുന്നത് ഭൂമിയെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുന്നതുപോലെയാണ്.
പുരാണേഷു ച വേദേഷു ചേതിഹാസേഷു സര്വതഃ
പുരാണങ്ങളിലും വേദങ്ങളിലും എല്ലായിതിഹാസങ്ങളിലും,
തദ്വര്ണനം ച തദ്ധ്യാനം തന്നാമഗുണകീര്ത്തനമ്
അത് വിവരിക്കൽ, അതിനെ ധ്യാനിക്കുക, അതിന്റെ നാമവും ഗുണങ്ങളും പാടുക,
തത്പാദോദകനൈവേദ്യഭക്ഷണം നിത്യമേവ ച
അതിന്റേത് പാദജലം, നൈവേദ്യം എന്നിവ എല്ലായ്പ്പോഴും സ്വീകരിക്കുക.
ഭജ കൃഷ്ണം പരം ബ്രഹ്മ നിര്ഗുണം പ്രകൃതേഃ പരമ്
കൃഷ്ണനെ, പരമമായ ബ്രഹ്മവും ഗുണങ്ങൾക്കപ്പുറവും പ്രകൃതിയ്ക്ക് അതീതനുമായവനെ ഭജിച്ചുകൊൾക.
ഏതത്തേ കഥിതം സര്വം വിപാകം കര്മണാം നൃണാമ്
മനുഷ്യരുടെ എല്ലാ കര്മഫലങ്ങളും ഞാന് നിന്നോട് വിശദമായി പറഞ്ഞുതന്നു.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച സാശ്രുനേത്രാ സപുലകാ യമം പുനരുവാച സാ
ശ്രീനാരായണന് പറഞ്ഞു: കണ്ണീരോടെ, രോമാഞ്ചത്തോടെ അവള് വീണ്ടും യമനോടു പറഞ്ഞു.
സാവിത്ര്യുവാച ശ്രോതൄണാം ചൈവ വക്തൄണാം ജന്മമൃത്യുജരാഹരമ്
സാവിത്രി പറഞ്ഞു: കേൾക്കുന്നവർക്കും പറയുന്നവർക്കും ജനനം, മരണം, വൃദ്ധാവസ്ഥ എന്നിവയെ അകറ്റുന്നു.
ദാനാനാം ച വ്രതാനാം ച സിദ്ധീനാം തപസാം പരമ്
ദാനങ്ങളിൽ, വ്രതങ്ങളിൽ, സിദ്ധികളിൽ, തപസ്സുകളിൽ ഇതാണ് ഏറ്റവും ഉന്നതം.
മുക്തത്വമമരത്വം വാ സര്വസിദ്ധിത്വമേവ വാ
മോക്ഷമോ അമരത്വമോ അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാ സിദ്ധികളും ലഭിക്കാമോ—
ഭജാമി കേന വിധിനാ ശ്രീകൃഷ്ണം പ്രകൃതേഃ പരമ്
പ്രകൃതിക്ക് അതീതനായ ശ്രീകൃഷ്ണനെ ഞാൻ എങ്ങനെ ഭജിക്കണം എന്ന് പറയൂ.
ശുഭകര്മ്മവിപാകം ച ശ്രുതം നൃണാം മനോഹരമ്
മനുഷ്യരുടെ ശുഭഫലങ്ങൾ കേട്ടപ്പോൾ മനസ്സിനെ ആകർഷിച്ചു.
ഇത്യുക്ത്വാ സാ സതീ ബ്രഹ്മന്ഭക്തിനമ്രാത്മകന്ധരാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ഭക്തിയോടെ തലകുനിഞ്ഞ് ആ സതീ, മഹർഷേ,
സാവിത്ര്യുവാച ധര്മാംശം യം സുതം പ്രാപ ധര്മരാജം നമാമ്യഹമ്
സാവിത്രി പറഞ്ഞു: ധർമ്മത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച പുത്രനായ ധർമ്മരാജാവിനെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
സമതാ സര്വഭൂതേഷു യസ്യ സര്വസ്യ സാക്ഷിണഃ
എല്ലാ ജീവികളോടും സമതയുള്ളവനും എല്ലാറ്റിനും സാക്ഷിയായവനും ആയവൻ—
യേനാന്തശ്ച കൃതോ വിശ്വേ സര്വേഷാം ജീവിനാം പരമ് 2.28.
യാരാണ് സകലജീവികൾക്കും ലോകത്തിൽ അവസാനം വരുത്തുന്നത്, അവൻ ഉന്നതനാണ്.
ബിഭര്തി ദണ്ഡം ദണ്ഡ്യായ പാപിനാം ശുദ്ധിഹേതവേ
പാപികൾക്ക് ശിക്ഷ നൽകാനും അവരെ ശുദ്ധീകരിക്കാനുമാണ് അവൻ ദണ്ഡം കൈവശം വയ്ക്കുന്നത്.
വിശ്വേ യഃ കലയത്യേവ സര്വായുശ്ചാപി സന്തതമ്
ലോകത്തിലെ എല്ലാവർക്കും ജീവകാലം എപ്പോഴും അളക്കുന്നത് അവനാണ്.
തപസ്വീ വൈഷ്ണവോ ധര്മ്മീ സംയമീ വിജിതേന്ദ്രിയഃ
തപസ്സുകാരൻ, വിഷ്ണുഭക്തൻ, ധാർമ്മികൻ, ആത്മസംയമനം പുലർത്തുന്നവൻ, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവൻ,
സ്വാത്മാരാമഞ്ച സര്വജ്ഞോ മിത്രം പുണ്യകൃതാം ഭവേത്
സ്വന്തം ആത്മാവിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവൻ, എല്ലാം അറിയുന്നവൻ, സത്കർമ്മം ചെയ്യുന്നവർക്കു സ്നേഹിതൻ.
യജ്ജന്മ ബ്രഹ്മണോ വംശേ ജ്വലന്തം ബ്രഹ്മതേജസാ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ വംശത്തിൽ ജനിച്ചവൻ, ബ്രഹ്മതേജസ്സിൽ ജ്വലിക്കുന്നവൻ.
ഇത്യുക്ത്വാ സാ ച സാവിത്രീ പ്രണനാമ യമം മുനേ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് സാവിത്രി യമനെ നമസ്കരിച്ചു, മഹർഷേ.
ഇദം യമാഷ്ടകം നിത്യം പ്രാതരുത്ഥായ യഃ പഠേത്
പ്രഭാതത്തിൽ എഴുന്നേറ്റു ഈ യമാഷ്ടകം ദിവസവും ആരെങ്കിലും വായിച്ചാൽ,
മഹാപാപീ യദി പഠേന്നിത്യം ഭക്ത്യാ ച നാരദ
നാരദാ, വലിയ പാപിയാണെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ ദിവസവും ഇത് വായിച്ചാൽ,
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മവൈവര്ത്തേ മഹാപുരാണേ ദ്വിതീയേ പ്രകൃതിഖണ്ഡേ നാരദനാരായണസംവാദേ സാവിത്രീകൃതയമസ്തോത്രം നാമാഷ്ടാവിംശോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീബ്രഹ്മവൈവർത മഹാപുരാണത്തിൽ, രണ്ടാം ഭാഗമായ പ്രകൃതിഖണ്ഡത്തിൽ, നാരദനും നാരായണനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ, സാവിത്രി രചിച്ച യമസ്തോത്രം എന്ന അദ്ധ്യായം ഇരുപത്തിയെട്ടാമത് അവസാനിക്കുന്നു.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച കര്മ്മാശുഭവിപാകം ച താമുവാച രവേഃ സുതഃ
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: രവിയുടെ മകൻ അവളോട് ദുഷ്കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു.
യമ ഉവാച കര്മാശുഭവിപാകം ച കഥയാമി നിശാമയ
യമൻ പറഞ്ഞു: ദുഷ്കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലങ്ങൾ ഞാൻ പറയാം, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കു.
നാനാപ്രകാരം സ്വര്ഗം ച യാതി ജീവഃ സുകര്മണാ
നല്ല പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്താൽ, ജീവൻ പലവിധ സ്വർഗങ്ങളിൽ എത്തുന്നു.
നരകാണാം ച കുണ്ഡാനി സന്തി നാനാവിധാനി ച
നരകങ്ങളിൽ പലവിധ കുഴികൾയും ഉണ്ട്.
വിസ്തൃതാനി ഗഭീരാണി ക്ലേശദാനി ച ജീവിനാമ്
അവ വലിയതും ആഴമുള്ളതും ജീവികൾക്ക് വേദന നൽകുന്നതുമാണ്.