ദ്രവ്യാണ്യേതാനി മൂലേന ദത്ത്വാ സ്തോത്രം പഠേത്സുധീഃ
ഈ ദ്രവ്യങ്ങൾ വിധിപ്രകാരം അർപ്പിച്ച ശേഷം, ജ്ഞാനികൾ സ്തോത്രം പാരായണം ചെയ്യണം.
സാവിത്രീതി ചതുര്ഥ്യന്തം വഹ്നിജായാന്തമേവ ച
സാവിത്രി മന്ത്രം നാലാമത്തെ വിവക്തിയിൽ തീരുകയും 'അഗ്നിയിൽ ജനിച്ചവൾ' എന്നതിൽ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യണം.
ശ്രീം ഹ്രീം ക്ലീം സാവിത്ര്യൈ സ്വാഹാ വിപ്രജീവനരൂപം ച നിബോധ കഥയാമി തേ
ശ്രീം, ഹ്രീം, ക്ലീം, സാവിത്ര്യൈ സ്വാഹാ; ബ്രാഹ്മണരുടെ ജീവിതരൂപം ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നു, കേൾക്കു.
കൃഷ്ണേന ദത്താ സാവിത്രീ ഗോലോകേ ബ്രഹ്മണേ പുരാ
ഗോലോകത്തിൽ കൃഷ്ണൻ ബ്രഹ്മാവിന് സാവിത്രി മുമ്പ് നൽകിയിരുന്നു.
ബ്രഹ്മാ കൃഷ്ണാജ്ഞയാ ഭക്ത്യാ പര്യഷ്ടൌദ്വേദമാതരമ്
കൃഷ്ണന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം, ഭക്തിയോടെ ബ്രഹ്മാവ് വേദമാതാവിനെ ചുറ്റി വണങ്ങി.
ദ്വിജാതീനാം ജാതിരൂപേ പ്രസന്നാ ഭവ സുന്ദരി।।2.23.
രണ്ടാമതുണ്ടാകുന്നവരുടെ ജനനരൂപത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കണം, സുന്ദരിയേ.
നിത്യേ നിത്യപ്രിയേ ദേവി നിത്യാനന്ദസ്വരൂപിണി
ശാശ്വതിയായ ദേവി, എന്നും പ്രിയപ്പെട്ടവളേ, എന്നും ആനന്ദസ്വരൂപിണിയായവളേ.
സര്വസ്വരൂപേ വിപ്രാണാം മന്ത്രസാരേ പരാത്പരേ
സകല രൂപങ്ങളുടെയും സാക്ഷാത്കാരമായവളേ, ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ മന്ത്രങ്ങളുടെ സാരമായവളേ, പരമോന്നതമായവളേ.
വിപ്രപാപേന്ധദാഹായ ജ്വലദഗ്നിശിഖോപമേ
ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ പാപങ്ങൾ ദഹിപ്പിക്കാൻ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അഗ്നിശിഖയെപ്പോലെയുള്ളവളേ.
കായേന മനസാ വാചാ യത്പാപം കുരുതേ ദ്വിജഃ
ബ്രാഹ്മണൻ ശരീരത്താൽ, മനസ്സാൽ, വാക്കിലൂടെ ചെയ്യുന്ന ഏതു പാപവും—
ഇത്യുക്ത്വാ ജഗതാം ധാതാ തത്ര തസ്ഥൌ ച സംസദി
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവ് ആ സഭയിൽ തന്നെ നിലകൊണ്ടു.
അനേന സ്തവരാജേന സംസ്തൂയാശ്വപതിര്നൃപഃ
രാജാവേ, ഈ സ്തുതികളുടെ രാജാവായ സ്തോത്രംകൊണ്ട് അശ്വപതി മഹതിയെ സ്തുതിക്കുന്നു.
സ്തവരാജമിദം പുണ്യം ത്രിസന്ധ്യായാം ച യഃ പഠേത്
ദിവസത്തിലെ മൂന്നു സംധ്യകളിലും ഈ പുണ്യമായ സ്തോത്രരാജം ആരെങ്കിലും പാരായണം ചെയ്താൽ—
നാരായണ ഉവാച ദദര്ശ തത്ര താം ദേവീം സഹസ്രാര്കസമപ്രഭാമ്
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: അവിടെ, ആയിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള ദേവിയെ അവൻ കണ്ടു.
ഉവാച സാ തം രാജാനം പ്രസന്നാ സസ്മിതാ സതീ
പ്രസന്നമായും പുഞ്ചിരിയോടെയും ആ ദേവി ആ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
സാവിത്ര്യുവാച വാഞ്ഛിതം തവ പത്ന്യാശ്ച സര്വം ദാസ്യാമി നിശ്ചിതമ്
സാവിത്രി പറഞ്ഞു: നിനക്കും നിന്റെ ഭാര്യയ്ക്കും ആഗ്രഹമുള്ളതെല്ലാം ഞാൻ ഉറപ്പായും നൽകും.
സാധ്വീ കന്യാഭിലാഷം ച കരോതി തവ കാമിനീ
നിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവൾ ഒരു സദ്വൃത്തയുള്ള കന്യകയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഇത്യുക്ത്വാ സാ മഹാദേവീ ബ്രഹ്മലോകം ജഗാമ ഹ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം മഹാദേവി ബ്രഹ്മലോകത്തേക്ക് പോയി.
രാജ്ഞോ ധനാച്ച സാവിത്ര്യാ ബഭൂവ കമലാ കലാ
രാജാവിന്റെ സമ്പത്തിൽ നിന്നു സാവിത്രിയുടെ അനുഗ്രഹത്തോടെ കമല എന്ന കലാവതിയായവൾ ജനിച്ചു.
കാലേന സാ വര്ദ്ധമാനാ ബഭൂവ ച ദിനേ ദിനേ
കാലക്രമേണ അവൾ ദിവസംപ്രതി വളർന്നു.
സാ വരം വരയാമാസ ദ്യുമത്സേനാത്മജം തദാ
അപ്പോൾ അവൾ ദ്യുമത്സേനന്റെ മകനെയാണ് വരനായി തിരഞ്ഞെടുത്തു.
രാജാ തസ്മൈ ദദൌ താം ച രത്നഭൂഷണഭൂഷിതാമ്
രാജാവ് അവളെ രത്നാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞവളായി അവനു നൽകി.
സ ച സംവത്സരേഽതീതേ സത്യവാന്സത്യവിക്രമഃ 2.24.
ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സത്യവാൻ, സത്യവിക്രമനായവൻ—
ജഗാമ തത്ര സാവിത്രീ തത്പശ്ചാദ്ദൈവയോഗതഃ
അതിനുശേഷം ദൈവാനുഗ്രഹത്താൽ സാവിത്രി അവിടെ എത്തി.
യമസ്തജ്ജീവപുരുഷം ബദ്ധ്വാങ്ഗുഷ്ഠസമം മുനേ
യമൻ ആ ജീവനെ അങ്ങൂഷ്ഠം വലുപ്പം മാത്രം ആക്കി ബന്ധിച്ചു, മഹർഷേ.
പശ്ചാത്താം സുന്ദരീം ദൃഷ്ട്വാ യമഃ സംയമിനീപതിഃ
പിന്നീട് ആ സുന്ദരിയായ സ്ത്രീയെ കണ്ടപ്പോൾ, യമൻ, സംയമനത്തിന്റെ അധിപൻ,
യമ ഉവാച യദി യാസ്യസി കാന്തേന സാര്ധം ദേഹം തദാ ത്യജ
യമൻ പറഞ്ഞു: നീ പ്രിയനോടൊപ്പം പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഈ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കണം.
ഗന്തും മര്ത്ത്യോ ന ശക്നോതി ഗൃഹീത്വാ പാഞ്ചഭൌതികമ്
അഞ്ചു ഘടകങ്ങളിൽ നിന്നുണ്ടായ ഈ ശരീരം പിടിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ, മനുഷ്യൻ പോകാൻ കഴിയില്ല.
പൂര്ണശ്ച ഭര്ത്തുസ്തേ കാലഃ ഹ്യഭവദ്ഭാരതേ സതി
ഭാരതത്തിൽ നീ കഴിയുമ്പോൾ, നിന്റെ ഭർത്താവിന് നിശ്ചയിച്ച സമയമൊക്കെ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
കര്മണാ ജായതേ ജന്തുഃ കര്മണൈവ പ്രലീയതേ
ജീവികൾ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ ജനിക്കുന്നു, പ്രവർത്തനത്തിലൂടെയാണ് നശിക്കുന്നതും.