ലക്ഷ്മീഃ സരസ്വതീ ഗങ്ഗാ തുലസീ ചാപി നാരദ
നാരദാ, ലക്ഷ്മി, സരസ്വതി, ഗംഗ, തുളസി ഇവരും കൂടി—
സദ്യസ്തദ്ദേഹജാതാ ച ബഭൂവ ഗണ്ഡകീ നദീ
അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഉടൻ തന്നെ ഗണ്ഡകി എന്ന നദി ഉദിച്ചുവന്നു.
കുര്വന്തി തത്ര കീടാശ്ച ശിലാം ബഹുവിധാം മുനേ
അവിടെ, മഹർഷേ, കീടങ്ങൾ പലതരം കല്ലുകൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു.
സ്ഥലസ്ഥാഃ പിങ്ഗലാ ജ്ഞേയാശ്ചോപതാപാദ്ധരേരിതി
ഭൂമിയിൽ കാണുന്നവയെ പിങ്ങള എന്നറിയപ്പെടുന്നു, ഹരിയുടെ അനുഭവത്തിൽ പീഡിതരായവയാണവ.
നാരദ ഉവാച തസ്യാഃ പൂജാവിധാനം ച സ്തോത്രം കിം ന ശ്രുതം മയാ
നാരദൻ ചോദിച്ചു: അവളുടെ പൂജാവിധിയും സ്തോത്രവും ഞാൻ ഇതുവരെ കേട്ടിട്ടില്ല.
കേന പൂജ്യാ സ്തുതാ കേന പുരാ പ്രഥമതോ മുനേ
ആദ്യം ആരാണ് അവളെ പൂജിക്കുകയും സ്തുതിക്കുകയും ചെയ്തതെന്ന് പറയാമോ, മഹർഷേ?
സൂത ഉവാച കഥാം കഥിതുമാരേഭേ പുണ്യരൂപാം പുരാതനീമ്
സൂതൻ പറഞ്ഞു: പുരാതനവും പുണ്യപ്രദവുമായ ആ കഥ പറയാൻ അദ്ദേഹം തുടങ്ങി.
നാരായണ ഉവാച രമാസമാം താം സൌഭാഗ്യാം ചകാര ഗൌരവേണ ച
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: അവളെ രമയുടേതുപോലെ ഭാഗ്യശാലിയാക്കി, വലിയ ബഹുമാനവും നൽകി.
സേഹേ ലക്ഷ്മീശ്ച ഗംഗാ ച തസ്യാശ്ച നവസംഗമമ്
ലക്ഷ്മിയും ഗംഗയും അവളുടെ പുതിയ ബന്ധം സഹിച്ചു.
സാ താം ജഘാന കലഹേ മാനിനീ ഹരിസന്നിധൌ
ഹരിയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ അവൾ അഭിമാനത്തോടെ തർക്കത്തിൽ അവളെ അടിച്ചു.
സര്വസിദ്ധേശ്വരീ ദേവീ ജ്ഞാനിനീ സിദ്ധയോഗിനീ
സകലസിദ്ധികളുടെ അധിപതിയായ ദേവിയും, ജ്ഞാനവതിയും, സിദ്ധയോഗിനിയുമായിരുന്നു അവൾ.
ഹരിര്ന ദൃഷ്ട്വാ തുലസീം ബോധയിത്വാ സരസ്വതീമ്
ഹരി, തുളസിയെ കാണാതെ, സരസ്വതിയെ ഉപദേശിച്ചു.
തത്ര ഗത്വാ ച സ്നാത്വാ ച തുലസ്യാ തുലസീം സതീമ്
അവിടെ ചെന്നു സ്നാനം ചെയ്ത്, വിശുദ്ധയായ തുളസിയെ തുളസി ഇലകൊണ്ട് പൂജിച്ചു.
ലക്ഷ്മീമായാകാമവാണീബീജപൂര്വം ദശാക്ഷരമ് 2.22.
ലക്ഷ്മി, മായ, കാമ, വാണി എന്നിങ്ങനെയുള്ള ബീജാക്ഷരങ്ങളാൽ തുടങ്ങുന്ന പത്ത് അക്ഷരമന്ത്രം—
ശ്രീം ഹ്രീം ക്ലീം ഐം വൃന്ദാവന്യൈ സ്വാഹാ പൂജയേച്ച വിധാനേന സര്വസിദ്ധിം ലഭേന്നരഃ
ശ്രീം ഹ്രീം ക്ലീം ഐം വൃന്ദാവന്യൈ സ്വാഹാ എന്ന മന്ത്രം ശരിയായ വിധിയിൽ പൂജിച്ചാൽ എല്ലാ സിദ്ധികളും ലഭിക്കും.
ഘൃതദീപേന ധൂപേന സിന്ദുരചന്ദനേന ച
നെയ് വിളക്ക്, ധൂപം, സിന്ദൂരം, ചന്ദനം എന്നിവകൊണ്ട്—
ഹരിസ്തോത്രേണ തുഷ്ടാ സാ ചാവിര്ഭൂയ മഹീരുഹാത്
ഹരിയുടെ സ്തോത്രത്തിൽ സന്തോഷംകൊണ്ട്, അവൾ വൃക്ഷത്തിൽ നിന്ന് പ്രത്യക്ഷമായി.
വരം തസ്യൈ ദദൌ വിഷ്ണുര്ജഗത്പൂജ്യാ ഭവേതി ച
വിഷ്ണു അവളെ അനുഗ്രഹിച്ച് പറഞ്ഞു: 'ലോകമാകെ പൂജിക്കപ്പെടുക' എന്ന്.
സര്വേ ത്വാം ധാരയിഷ്യന്തി സ്വയം മൂര്ധ്നി സുരാദയഃ
ദേവന്മാരും മറ്റുള്ളവരും നിന്നെ സ്വന്തം തലയില് വച്ചുകൊണ്ട് ആരാധിക്കും.
നാരദ ഉവാച തുലസ്യാശ്ച മഹാഭാഗ തന്മേ വ്യാഖ്യാതുമര്ഹസി
നാരദന് പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗ്യവതിയായവളെ, തുളസിയെക്കുറിച്ച് ദയവായി എനിക്ക് വിശദീകരിക്കാമോ?
നാരായണ ഉവാച ഹരിഃ സംപൂജ്യ തുഷ്ടാവ തുലസീം വിരഹാതുരഃ
നാരായണന് പറഞ്ഞു: ഹരി, വേര്പാടിന്റെ ദുഃഖത്തില് തുളസിയെ ആരാധിച്ച് സ്തുതിച്ചു.
ശ്രീഭഗവാനുവാച വിദുര്ബുധാസ്തേന വൃന്ദാം മത്പ്രിയാം താം ഭജാ മ്യഹമ്
ശ്രീഭഗവാന് പറഞ്ഞു: അതുകൊണ്ട്, ജ്ഞാനികള് വൃന്ദയെ എനിക്ക് പ്രിയമായവളെന്നു അറിയുന്നു, ഞാനും അവളെ ആരാധിക്കുന്നു.
പുരാ ബഭൂവ യാ ദേവീ ഹ്യാദൌ വൃന്ദാവനേ വനേ
പഴയകാലത്ത് വൃന്ദാവനത്തിലെ കാടില് ആദ്യം ഉണ്ടായിരുന്ന ദേവിയാണ് അവള്.
അസംഖ്യേഷു ച വിശ്വേഷു പൂജിതാ യാ നിരന്തരമ് 2.22.
അനവധി ലോകങ്ങളില് അവളെ എപ്പോഴും ആരാധിച്ചു വരുന്നു.
അസംഖ്യാനി ച വിശ്വാനി പവിത്രാണി യയാ സദാ
അവളാല് അനവധി ലോകങ്ങള് എല്ലായ്പ്പോഴും വിശുദ്ധമാകുന്നു.
ദേവാ ന തുഷ്ടാഃ പുഷ്പാണാം സമൂഹേന യയാ വിനാ
അവളില്ലാതെ പൂക്കളുടെ കൂമ്പാരങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും ദേവന്മാര്ക്ക് തൃപ്തിയില്ല.
വിശ്വേ യത്പ്രാപ്തിമാത്രേണ ഭക്ത്യാഽഽനന്ദോ ഭവേദ്ധ്രുവമ്
ഭക്തിയോടെ അവളെ ലഭിച്ചാല് മാത്രം ലോകങ്ങള്ക്കെല്ലാം ഉറപ്പായ സന്തോഷം ലഭിക്കും.
യസ്യാ ദേവ്യാ സ്തുലാ നാസ്തി വിശ്വേഷു നിഖിലേഷു ച
ആ ദേവിക്ക് എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും തുല്യമായവളാരും ഇല്ല.
കൃഷ്ണജീവനരൂപാ യാ ശശ്വത്പ്രിയതമാ സതീ
കൃഷ്ണന്റെ ജീവന് തന്നെയാണ് അവള്, ശാശ്വതമായ പ്രിയയും പാവയുമാണ്.
ഇത്യേവം സ്തവനം കൃത്വാ തത്ര തസ്ഥൌ രമാപതിഃ
ഇങ്ങനെ സ്തുതി അര്പ്പിച്ച് രമാപതി അവിടെ നിന്നു.