നാരായണ ഉവാച ശംഖചൂഡസ്യ രൂപേണ രേമേ തദ്രാമയാ സഹ
നാരായണന് പറഞ്ഞു: ശംഖചൂഡന്റെ രൂപത്തില് അവന് തന്റെ പ്രിയയോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു.
ശംഖചൂഡസ്യ കവചം ഗൃഹീത്വാ മായയാ ഹരിഃ
ഹരി തന്റെ മായയാല് ശംഖചൂഡന്റെ കവചം എടുത്തു.
ദുന്ദുഭിം വാദയാമാസ തുലസീദ്വാരസന്നിധൌ
തുളസിയുടെ വാസസ്ഥലത്തിന്റെ വാതിലിനരികില് അവന് ദുണ്ടുഭി വായിച്ചു.
തച്ഛ്രുത്വാ സാ ച സാധ്വീ ച പരമാനന്ദസംയുതാ
അത് കേട്ടതോടെ ആ സതീ പരമാനന്ദത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ ധനം ദത്ത്വാ കാരയാമാസ മങ്ഗലമ്
ബ്രാഹ്മണന്മാര്ക്ക് ധനം നല്കി, അവള് മംഗളകര്മ്മങ്ങള് നടത്തിച്ചു.
അവരുഹ്യ രഥാദ്ദേവോ ദേവ്യാശ്ച ഭവനം യയൌ
ദേവന് രഥത്തില് നിന്ന് ഇറങ്ങി, ദേവിയുടെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോയി.
ദൃഷ്ട്വാ ച പുരതഃ കാന്തം ശാന്തം കാന്താ മുദാഽന്വിതാ
തന്റെ പ്രിയനെ മുന്നില് കണ്ട്, ശാന്തനും മനോഹരനുമായിരുന്ന പ്രിയയോട് അവള് ആനന്ദംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞു.
രത്നസിംഹാ സനേ രമ്യേ വാസയാമാസ കാമുകീ
രത്നങ്ങളാല് അലങ്കരിച്ച സിംഹാസനത്തില് ആ കാമിനിയെ ഇരിപ്പിച്ചു.
അദ്യ മേ സഫലം ജന്മ ഹ്യദ്യ മേ സഫലാഃ ക്രിയാഃ 2.21.
ഇന്ന് എന്റെ ജന്മം സഫലമായി; ഇന്ന് എന്റെ കര്മ്മങ്ങള് ഫലപ്രദമായി.
സസ്മിതാ സകടാക്ഷം ച സകാമാ പുലകാഞ്ചിതാ
പുഞ്ചിരിയോടെ, കണ്മുട്ടിപ്പാര്ത്തു, ആഗ്രഹത്തോടെ, ആനന്ദം കൊണ്ടു ശരീരം പുളകിതമായി.
തുലസ്യുവാച കഥം ബഭൂവ വിജയസ്തന്മേ ബ്രൂഹി കൃപാനിധേ
തുലസീ പറഞ്ഞു: കരുണയുടെ സമുദ്രമേ, ആ വിജയം എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു എന്ന് ദയവായി എനിക്ക് പറയൂ.
തുലസീവചനം ശ്രുത്വാ പ്രഹസ്യ കമലാപതിഃ
തുലസിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു ലക്ഷ്മിയുടെ നാഥൻ സ്നേഹത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു.
ശ്രീഹരിരുവാച നാശോ ബഭൂവ സര്വേഷാം ദാനവാനാം ച കാമിനി
ശ്രീഹരി പറഞ്ഞു: സുന്ദരിയേ, എല്ലാ ദാനവരും നശിച്ചു.
പ്രീതിം ച കാരയാമാസ ബ്രഹ്മാ ച സ്വയമാവയോഃ
ബ്രഹ്മാവു തന്നെ ഞങ്ങള്ക്കിടയിൽ സ്നേഹം ഉണ്ടാക്കിച്ചു.
മയാഽഽഗതം സ്വഭവനം ശിവലോകം ശിവോ ഗതഃ
ഞാൻ എന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് മടങ്ങി, ശിവൻ ശിവലോകത്തിലേക്ക് പോയി.
രേമേ രമാപതിസ്തത്ര രാമയാ സഹ നാരദ സര്വം വിതര്കയാമാസ കസ്ത്വമേവേത്യുവാച ഹ
അവിടെ ലക്ഷ്മിയുടെ ഭർത്താവു രാമയോടൊപ്പം സന്തോഷിച്ചു; നാരദൻ എല്ലാം ആലോചിച്ചു, 'നീ ആരാണ് സത്യത്തിൽ?' എന്ന് ചോദിച്ചു.
തുലസ്യുവാച
തുലസീ പറഞ്ഞു:
ദൂരീകൃതം മത്സതീത്വമഥവാ ത്വാം ശപാമഹേ
എന്റെ ശുദ്ധത നഷ്ടമായിരിക്കും, അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ നിന്നെ ശപിക്കേണ്ടി വരും.
ദധാര ലീലയാ ബ്രഹ്മന്സ്വാം മൂര്തിം സുമനോഹരാമ് നവീനനീരദ ശ്യാമം ശരത്പങ്കജലോചനമ് ।। 2.21.
ബ്രഹ്മനേ, അവൻ ലീലയായി തന്റെ അതിമനോഹരമായ രൂപം സ്വീകരിച്ചു; പുതുപെയ്യുന്ന മേഘംപോലെയുള്ള കറുപ്പ്, ശരത്കാലത്തിലെ താമരപ്പൂക്കളെപ്പോലെയുള്ള കണ്ണുകൾ.
കോടികന്ദര്പലീലാഭം രത്നഭൂഷണഭൂഷിതമ്
പതിനായിരം മന്മഥന്മാരുടെ സൗന്ദര്യവും രത്നാഭരണങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ചവനായിരുന്നു.
തം ദൃഷ്ട്വാ കാമിനീ കാമാന്മൂര്ഛാം സംപ്രാപ ലീലയാ
അവനെ കണ്ടപ്പോൾ ആ സുന്ദരി സ്ത്രീ കാമത്തിൽ ലീലയായി ബോധംകെട്ടുപോയി.
ഹേ നാഥ തേ ദയാ നാസ്തി പാഷാണ സദൃശസ്യ ച
പ്രഭോ, നിനക്കു കരുണയില്ല, നിന്റെ ഹൃദയം കല്ലുപോലെയാണ്.
പാഷാണസദൃശസ്ത്വം ച ദയാഹീനോ യതഃ പ്രഭോ
പ്രഭോ, നീ കല്ലുപോലെയാണ്, അതുകൊണ്ട് നിനക്കു ദയയില്ല.
യേ വദന്തി ദയാസിന്ധും ത്വാം തേ ഭ്രാന്താ ന സംശയഃ
നിനെയാണ് കരുണാസാഗരം എന്ന് പറയുന്നവർ തീർച്ചയായും തെറ്റിദ്ധരിപ്പിച്ചവരാണ്.
ദുര്വൃത്തസ്ത്വം ച സര്വജ്ഞോ ന ജാനാസി പരവ്യഥാമ്
നീ ദുഷ്ടനും എല്ലാം അറിയുന്നവനുമാണെങ്കിലും, മറ്റുള്ളവരുടെ ദു:ഖം നിനക്ക് മനസ്സിലാവുന്നില്ല.
ഇത്യുക്ത്വാ ച മഹാസാധ്വീ നിപത്യ ചരണേ ഹരേഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ മഹാസതീ ശ്രീഹരിയുടെ പാദങ്ങളിൽ വീണു.
തസ്യാശ്ച കരുണാം ദൃഷ്ട്വാ കരുണാമയസാഗരഃ
അവളുടെ ദയ കാണുമ്പോൾ കരുണയുടെ സമുദ്രം ഉണർന്നു.
ശ്രീഭഗവാനുവാച ത്വദര്ഥേ ശങ്ഖചൂഡശ്ച ചകാര സുചിരം തപഃ
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: നിന്റെ خاطرത്തിന് ശംഖചൂഡൻ വളരെക്കാലം കഠിനതപം ചെയ്തു.
കൃത്വാ ത്വാം കാമിനീം കാമീ വിജഹാര ച തത്ഫലാത് 2.21.
നിനക്കു സ്ത്രീരൂപം നൽകി ആ കാമനാശയനായവൻ നിന്നോടൊപ്പം സുഖം അനുഭവിച്ചു. അതിന്റെ ഫലമായാണ് ഇതെല്ലാം സംഭവിച്ചത്.
ഇദം ശരീരം ത്യക്ത്വാ ച ദിവ്യം ദേഹം വിധായ ച
ഇതായ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് ദൈവികമായ ഒരു രൂപം സ്വീകരിച്ചു.