ശങ്കരസ്തേന ശൂലേന ദാനവസ്യാസ്ഥിജാലകമ്
ആ ത്രിശൂലത്തോടെ ശങ്കരൻ ദാനവന്റെ അസ്ഥികൂടം തകർത്തു.
പ്രേമ്ണാ ച പ്രേരയാമാസ ലവണോദേ ച സാഗരേ
സ്നേഹത്തോടെ അവനെ ഉപ്പു കടലിലേക്ക് അയച്ചു.
നാനാപ്രകാരരൂപാ ച ശ്രേഷ്ഠാ പൂതാ സുരാര്ചനേ
വിവിധ മനോഹരമായ രൂപങ്ങളിലായി, ദേവതാരാധനയില് ഏറ്റവും ഉത്തമവും വിശുദ്ധവുമാണ് അവ.
തീര്ഥതോയസ്വരൂപം ച പവിത്രം ശംകരം വിനാ
ക്ഷേത്രജലത്തിന്റെ സ്വരൂപം ശുദ്ധവും പവിത്രവുമാണ്, ശങ്കരനെ ഒഴികെ.
സ സ്നാതഃ സര്വതീര്ഥേഷു യഃ സ്നാതഃ ശംഖവാരിണാ
ശംഖജലത്തില് സ്നാനം ചെയ്യുന്നവന് എല്ലാ തീര്ഥജലങ്ങളിലും സ്നാനം ചെയ്തതുപോലെയാണ്.
തത്രൈവ സതതം ലക്ഷ്മീര്ദൂരീഭൂതമമങ്ഗലമ് ഭീതാ രുഷ്ടാ യാതി ലക്ഷ്മീഃ സ്ഥലമന്യം സ്ഥലാത്തതഃ ।।2.20.
അവിടെ എപ്പോഴും ലക്ഷ്മി നിലകൊള്ളുന്നു, ദുർഭാഗ്യങ്ങൾ അകറ്റപ്പെടുന്നു; ഭയത്തിലും കോപത്തിലും ലക്ഷ്മി ആ സ്ഥലം വിട്ട് മറ്റിടത്തേക്ക് പോകുന്നു.
ശിവശ്ച ദാനവം ഹത്വാ ശിവലോകം ജഗാമ സഃ
ശിവന് ദാനവനെ സംഹരിച്ച് ശിവലോകത്തിലേക്ക് പോയി.
സുരാഃ സ്വവിഷയം പ്രാപുഃ പരമാനന്ദസംയുതാഃ
ദേവന്മാര് പരമാനന്ദത്തോടെ തങ്ങളുടെ ലോകങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി.
ബഭൂവ പുഷ്പവൃഷ്ടിശ്ച ശിവസ്യോപരി സന്തതമ്
ശിവന്റെ മേല് തുടർച്ചയായി പുഷ്പവൃഷ്ടി ഉണ്ടായി.
നാരദ ഉവാച തുലസ്യാ കേന രൂപേണ തന്മേ വ്യാഖ്യാതുമര്ഹസി
നാരദന് ചോദിച്ചു: തുളസിക്ക് ഏത് രൂപത്തിലായിരുന്നു? അതു ദയവായി എനിക്ക് വിശദീകരിക്കണം.
നാരായണ ഉവാച ശംഖചൂഡസ്യ രൂപേണ രേമേ തദ്രാമയാ സഹ
നാരായണന് പറഞ്ഞു: ശംഖചൂഡന്റെ രൂപത്തില് അവന് തന്റെ പ്രിയയോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു.
ശംഖചൂഡസ്യ കവചം ഗൃഹീത്വാ മായയാ ഹരിഃ
ഹരി തന്റെ മായയാല് ശംഖചൂഡന്റെ കവചം എടുത്തു.
ദുന്ദുഭിം വാദയാമാസ തുലസീദ്വാരസന്നിധൌ
തുളസിയുടെ വാസസ്ഥലത്തിന്റെ വാതിലിനരികില് അവന് ദുണ്ടുഭി വായിച്ചു.
തച്ഛ്രുത്വാ സാ ച സാധ്വീ ച പരമാനന്ദസംയുതാ
അത് കേട്ടതോടെ ആ സതീ പരമാനന്ദത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ ധനം ദത്ത്വാ കാരയാമാസ മങ്ഗലമ്
ബ്രാഹ്മണന്മാര്ക്ക് ധനം നല്കി, അവള് മംഗളകര്മ്മങ്ങള് നടത്തിച്ചു.
അവരുഹ്യ രഥാദ്ദേവോ ദേവ്യാശ്ച ഭവനം യയൌ
ദേവന് രഥത്തില് നിന്ന് ഇറങ്ങി, ദേവിയുടെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോയി.
ദൃഷ്ട്വാ ച പുരതഃ കാന്തം ശാന്തം കാന്താ മുദാഽന്വിതാ
തന്റെ പ്രിയനെ മുന്നില് കണ്ട്, ശാന്തനും മനോഹരനുമായിരുന്ന പ്രിയയോട് അവള് ആനന്ദംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞു.
രത്നസിംഹാ സനേ രമ്യേ വാസയാമാസ കാമുകീ
രത്നങ്ങളാല് അലങ്കരിച്ച സിംഹാസനത്തില് ആ കാമിനിയെ ഇരിപ്പിച്ചു.
അദ്യ മേ സഫലം ജന്മ ഹ്യദ്യ മേ സഫലാഃ ക്രിയാഃ 2.21.
ഇന്ന് എന്റെ ജന്മം സഫലമായി; ഇന്ന് എന്റെ കര്മ്മങ്ങള് ഫലപ്രദമായി.
സസ്മിതാ സകടാക്ഷം ച സകാമാ പുലകാഞ്ചിതാ
പുഞ്ചിരിയോടെ, കണ്മുട്ടിപ്പാര്ത്തു, ആഗ്രഹത്തോടെ, ആനന്ദം കൊണ്ടു ശരീരം പുളകിതമായി.
തുലസ്യുവാച കഥം ബഭൂവ വിജയസ്തന്മേ ബ്രൂഹി കൃപാനിധേ
തുലസീ പറഞ്ഞു: കരുണയുടെ സമുദ്രമേ, ആ വിജയം എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു എന്ന് ദയവായി എനിക്ക് പറയൂ.
തുലസീവചനം ശ്രുത്വാ പ്രഹസ്യ കമലാപതിഃ
തുലസിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു ലക്ഷ്മിയുടെ നാഥൻ സ്നേഹത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു.
ശ്രീഹരിരുവാച നാശോ ബഭൂവ സര്വേഷാം ദാനവാനാം ച കാമിനി
ശ്രീഹരി പറഞ്ഞു: സുന്ദരിയേ, എല്ലാ ദാനവരും നശിച്ചു.
പ്രീതിം ച കാരയാമാസ ബ്രഹ്മാ ച സ്വയമാവയോഃ
ബ്രഹ്മാവു തന്നെ ഞങ്ങള്ക്കിടയിൽ സ്നേഹം ഉണ്ടാക്കിച്ചു.
മയാഽഽഗതം സ്വഭവനം ശിവലോകം ശിവോ ഗതഃ
ഞാൻ എന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് മടങ്ങി, ശിവൻ ശിവലോകത്തിലേക്ക് പോയി.
രേമേ രമാപതിസ്തത്ര രാമയാ സഹ നാരദ സര്വം വിതര്കയാമാസ കസ്ത്വമേവേത്യുവാച ഹ
അവിടെ ലക്ഷ്മിയുടെ ഭർത്താവു രാമയോടൊപ്പം സന്തോഷിച്ചു; നാരദൻ എല്ലാം ആലോചിച്ചു, 'നീ ആരാണ് സത്യത്തിൽ?' എന്ന് ചോദിച്ചു.
തുലസ്യുവാച
തുലസീ പറഞ്ഞു:
ദൂരീകൃതം മത്സതീത്വമഥവാ ത്വാം ശപാമഹേ
എന്റെ ശുദ്ധത നഷ്ടമായിരിക്കും, അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ നിന്നെ ശപിക്കേണ്ടി വരും.
ദധാര ലീലയാ ബ്രഹ്മന്സ്വാം മൂര്തിം സുമനോഹരാമ് നവീനനീരദ ശ്യാമം ശരത്പങ്കജലോചനമ് ।। 2.21.
ബ്രഹ്മനേ, അവൻ ലീലയായി തന്റെ അതിമനോഹരമായ രൂപം സ്വീകരിച്ചു; പുതുപെയ്യുന്ന മേഘംപോലെയുള്ള കറുപ്പ്, ശരത്കാലത്തിലെ താമരപ്പൂക്കളെപ്പോലെയുള്ള കണ്ണുകൾ.
കോടികന്ദര്പലീലാഭം രത്നഭൂഷണഭൂഷിതമ്
പതിനായിരം മന്മഥന്മാരുടെ സൗന്ദര്യവും രത്നാഭരണങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ചവനായിരുന്നു.