അക്ഷൌഹിണീനാം ശതകം സമരേ സ ജഘാന ഹ
യുദ്ധഭൂമിയിൽ അവൻ നൂറ് അക്ഷൗഹിണി സൈന്യങ്ങളെ സംഹരിച്ചു.
പപൌ രക്തം ദാനവാനാം ക്രുദ്ധാ സാ ശതഖര്പരമ്
കോപത്തോടെ അവൾ ദാനവരുടെ രക്തം നൂറ് ഖർപരം കുടിച്ചു.
സ്കന്ദസ്യ ശരജാലേന ദാനവാഃ ക്ഷതവിക്ഷതാഃ 2.19.
സ്കന്ദന്റെ അമ്പുകളുടെ മഴയിൽ ദാനവർ പരിക്കേറ്റും ചിതറുകയും ചെയ്തു.
വൃഷപര്വാ വിപ്രചിത്തിര്ദമ്ഭശ്ചാപി വികങ്കനഃ
വൃഷപർവാ, വിപ്രചിത്തി, ഡംഭൻ, വികങ്കനൻ ഇവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
കാലീ ജഗാമ സമരമരക്ഷത്കാര്ത്തികം ശിവഃ
കാളി യുദ്ധഭൂമിയിൽ പ്രവേശിച്ചു, ശിവൻ കാർത്തികയെ രക്ഷിച്ചു.
സര്വേ ദേവാശ്ച ഗന്ധര്വാ യക്ഷരാക്ഷസകിന്നരാഃ
എല്ലാ ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, കിന്നരന്മാർ എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
സാ ച ഗത്വാ ച സംഗ്രാമം സിംഹനാദം ചകാര ഹ
അവൾ യുദ്ധഭൂമിയിൽ എത്തി സിംഹനാദം മുഴക്കി.
അട്ടാട്ടഹാസമശിവം ചകാര ച പുനഃ പുനഃ
അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ഭയാനകവും ഉഗ്രവുമായ ചിരി മുഴക്കി.
ഉഗ്രദംഷ്ട്രാ ചോഗ്രചണ്ഡാ കൌട്ടരീ ച പപൌ മധു
ഭയാനകമായ പല്ലുകളും ക്രൂരമായ കോപവും ഉള്ള കൗട്ടരി ആ മധു കുടിച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാ കാലീം ശങ്ഖചൂഡഃ ശീഘ്രമാജിം സമായയൌ
കാളിയെ കണ്ടപ്പോൾ ശംഖചൂഡൻ വേഗത്തിൽ യുദ്ധഭൂമിയിൽ പ്രവേശിച്ചു.
കാലീ ചിക്ഷേപ ചാഗ്നേയം പ്രലയാഗ്നിശിഖോപമമ്
കാളി പ്രളയാഗ്നിയുടെ ജ്വാലയെപ്പോലെയുള്ള അഗ്നേയാസ്ത്രം എറിഞ്ഞു.
ചിക്ഷേപ വാരുണം സാ ച തത്തീവ്രം മഹദദ്ഭുതമ്
അവൾ അതീവ അത്ഭുതകരമായ വാരുണാസ്ത്രവും എറിഞ്ഞു.
മാഹേശ്വരം പ്രചിക്ഷേപ കാലീ വഹ്നിശിഖോപമമ് 2.19.
കാളി അഗ്നിജ്വാലപോലുള്ള മഹേശ്വരാസ്ത്രം എറിഞ്ഞു.
നാരായണാസ്ത്രം സാ ദേവീ ചിക്ഷിപേ മന്ത്രപൂര്വകമ്
ദേവി മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് നാരായണാസ്ത്രം എറിഞ്ഞു.
ഊര്ധ്വം ജഗാമ തച്ഛസ്ത്രം പ്രലയാഗ്നിശിഖോപമമ് ബ്രഹ്മാസ്ത്രം സാ ച ചിക്ഷേപ യത്നതോ മന്ത്രപൂര്വകമ്
ആ ആയുധം പ്രളയാഗ്നിജ്വാലയെപ്പോലെ മുകളിലേക്ക് ഉയർന്നു; അവൾ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് ശ്രദ്ധയോടെ ബ്രഹ്മാസ്ത്രവും എറിഞ്ഞു.
ബ്രഹ്മാസ്ത്രേണ മഹാരാജ നിര്വാണം ച ചകാര ഹ
ബ്രഹ്മാസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, മഹാരാജാവേ, അവൾ സമാധാനം ഉണ്ടാക്കി.
രാജാ ദിവ്യാസ്ത്രജാലേന നിര്വാണം ച ചകാര ഹ
രാജാവ് ദിവ്യായുധങ്ങളുടെ ജാലം ഉപയോഗിച്ച് സമാധാനം ഉണ്ടാക്കി.
രാജാ തീക്ഷ്ണാസ്ത്രജാലേന ശതഖണ്ഡം ചകാര ഹ
രാജാവ് കഠിനമായ ആയുധങ്ങളുടെ കൂട്ടം ഉപയോഗിച്ച് അതിനെ നൂറായി തകർത്തു.
നിക്ഷേപ്തും സാ നിഷിദ്ധാ ച വാഗ്ബഭൂവാശരീരിണീ
അവൾ അത് എറിയാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, അവളെ വിലക്കി ഒരു ദേഹരഹിത ശബ്ദം മുഴങ്ങി.
യാവദസ്ത്യേവ കണ്ഠേഽസ്യ കവചം ഹി ഹരേരിതി
ഹരിയുടെ കവചം അവന്റെ കഴുത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതുവരെ,
താവദസ്യ ജരാ മൃത്യുര്നാസ്തീതി ബ്രഹ്മണോ വരഃ
അത്രയോളം അവനെ വൃദ്ധതയും മരണമുമൊന്നും തൊടില്ല — ബ്രഹ്മാവിന്റെ അനുഗ്രഹം അതാണ്.
ശതലക്ഷം ദാനവാനാമഗ്രഹീല്ലീലയാ ക്രുധാ ദിവ്യാസ്ത്രേണ സുതീക്ഷ്ണേന വാരയാമാസ ദാനവഃ 2.19.
സൗകര്യത്തോടെയും കോപത്തോടെയും ചേർന്ന്, അവൻ ഒരു ലക്ഷത്തോളം ദാനവരെ പിടിച്ചു; അതീവ മൂർച്ചയുള്ള ദിവ്യായുധം ഉപയോഗിച്ച് ദാനവൻ അവരെ തടഞ്ഞു.
ദിവ്യാസ്ത്രൈര്ദാനവേന്ദ്രോഽയം ശതഖണ്ഡം ചകാര സഃ
ദാനവാധിപൻ ദിവ്യായുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് അവരെ നൂറായി തകർത്തു.
സര്വസിദ്ധേശ്വരഃ ശ്രീമാന്വവൃധേ ദാനവേശ്വരഃ വേഗേന മുഷ്ടിനാ കാലീ കോപയുക്താ ഭയംകരീ
സകലസിദ്ധികളുടെ അധിപനായ മഹത്വമുള്ള ദാനവേശ്വരൻ വളർന്നു; കോപത്തോടെ ഭയാനകയായ കാളി വേഗത്തിൽ മുഷ്ടിയാൽ അടിച്ചു.
ബഭഞ്ജാഥ രഥം തസ്യ ചാഹനത്സാരഥിം സതീ
ശേഷം അവൾ അവന്റെ രഥം തകർത്തു, സാരഥിയെ അടിച്ചു.
വാമഹസ്തേന ജഗ്രാഹ ശംഖചൂഡശ്ച ലീലയാ
വലതുകൈ ഉപയോഗിച്ച് കാളി ലളിതമായി ശംഖചൂഡനെ പിടിച്ചു.
ബഭ്രാമ വ്യഥയാ ദൈത്യഃ ക്ഷണം മൂര്ച്ഛാമവാപ ഹ
വേദനയിൽ ആ ദാനവൻ തളർന്നു, ഒരു നിമിഷം ബോധംകെട്ടുപോയി.
ന ചക്രേ ബാഹുയുദ്ധം സ ദേവ്യാ സഹ നനാമ താമ്
അവൻ ദേവിയുമായി കൈയേറ്റത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടില്ല, പകരം അവളെ വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു.
നാസ്ത്രം ചിക്ഷേപ താം ഭക്ത്യാ മാതൃബുദ്ധ്യാ ച വൈഷ്ണവഃ
വിഷ്ണുവിൽ ഭക്തിയോടെ, അമ്മയെപ്പോലെ പരിഗണിച്ചുകൊണ്ട്, അവൾക്കെതിരെ ആയുധം എറിഞ്ഞില്ല.
ഗൃഹീത്വാ ദാനവം ദേവീ ഭ്രാമയിത്വാ പുനഃ പുനഃ
ദേവി ആ ദാനവനെ പിടിച്ചു, വീണ്ടും വീണ്ടും ചുറ്റിച്ചു.