ധര്മശ്ച ശനിരീശാനഃ കാമദേവശ്ച വീര്യ്യവാന്
ധർമ്മനും ശനിയും ഈശാനനും ശക്തനായ കാമദേവനും.
രക്തവസ്ത്രപരീധാനാ രക്തമാല്യാനുലേപനാ 2.17.
ചുവപ്പു വസ്ത്രം ധരിച്ച്, ചുവന്ന മാലകളും ചന്ദനവും അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
അഭയം ദദതീ ഭക്തമഭയാ സാ ഭയം രിപുമ്
ഭക്തന് ഭയമില്ലായ്മ നൽകുന്നു; ശത്രുവിന് ഭയം നൽകുന്നു.
ഖര്പരം വര്തുലാകാരം ഗമ്ഭീരം യോജനായതമ്
വട്ടാകാരവും ആഴമുള്ളതുമായ, ഒരു യോജന ദൈർഘ്യമുള്ള തലയൊടുപ്പ് അവൾ കൈയിൽ ഉണ്ട്.
ശംഖം ചക്രം ഗദാം പദ്മം ശരാംശ്ചാപം ഭയംകരമ്
ശംഖ്, ചക്രം, ഗദ, താമര, അമ്പുകൾ, ഭയങ്കരമായ വില്ല്.
വൈഷ്ണവാസ്ത്രം വാരുണാസ്ത്രമാഗ്നേയം നാഗപാശകമ്
വൈഷ്ണവായുധം, വാരുണായുധം, അഗ്നേയായുധം, നാഗപാശം.
പാര്ജന്യം വൈ പാശുപതം ജൃമ്ഭണാസ്ത്രം ച പാര്വതമ് നാനാവിധാന്യായുധാനി ദിവ്യാസ്ത്രശതകം പരമ്
പാർജന്യായുധം, പാശുപതം, ജൃംഭണായുധം, പാർവതായുധം, അനേകം വിധത്തിലുള്ള ദിവ്യായുധങ്ങൾ, നൂറ് ഉന്നതായുധങ്ങൾ.
ആഗത്യ തത്ര തസ്ഥൌ സാ യോഗിനീനാം ത്രികോടിഭിഃ
അവിടെ എത്തി, അവൾ മുപ്പതു ലക്ഷ്യോഗിനികളോടൊപ്പം നിന്നു.
ഭൂതപ്രേതപിശാചാശ്ച കൂഷ്മാണ്ഡബ്രഹ്മരാക്ഷസാഃ
ഭൂതങ്ങൾ, പ്രേതങ്ങൾ, പിശാചുകൾ, കൂഷ്മാണ്ഡങ്ങൾ, ബ്രഹ്മരാക്ഷസുകൾ.
താഭിശ്ചൈവ സഹ സ്കന്ദോ നത്വാ വൈ ചന്ദ്രശേഖരമ്
അവരോടൊപ്പം സ്കന്ദൻ ചന്ദ്രശേഖരനോട് നമസ്കരിച്ചു.
അഥ ദൂതേ ഗതേ തത്ര ശംഖചൂഡഃ പ്രതാപവാന്
അപ്പോൾ ദൂതൻ പോയതിനു ശേഷം, വീരനായ ശംഖചൂഡൻ—
രണവാര്ത്താം ച സാ ശ്രുത്വാ ശുഷ്കകണ്ഠോഷ്ഠതാലുകാ 2.17.
യുദ്ധവാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ, അവന്റെ കണ്ഠം, അധരം, താലു എന്നിവ ഉണങ്ങി.
തുലസ്യുവാച ഹേ പ്രാണാധിഷ്ഠാതൃദേവ രക്ഷ മേ ജീവനം ക്ഷണമ്
തുളസി പറഞ്ഞു: ജീവനെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ദേവാ, ഒരു നിമിഷം എങ്കിലും എന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കണമേ.
ഭുംക്ഷ്വ ജന്മസു ഭോഗ്യം തദ്യദ്വൈ മനസി വാംഛിതമ്
ഓരോ ജന്മത്തിലും മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സുഖം അനുഭവിക്കു.
ആന്ദോലയന്തി പ്രാണാ മേ മനോ ദഗ്ധം ച സന്തതമ്
എന്റെ പ്രാണൻ തുലയുന്നു, മനസ്സ് എല്ലായ്പ്പോഴും ദഹിക്കുന്നു.
തുലസീവചനം ശ്രുത്വാ ഭുക്ത്വാ പീത്വാ നൃപേശ്വരഃ
തുളസിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഭക്ഷണം കഴിച്ച് വെള്ളം കുടിച്ച്, രാജാവു—
ശങ്ഖചൂഡ ഉവാച ശുഭം ഹര്ഷം സുഖം ദുഃഖം ഭയം ശോകമമംഗലമ്
ശംഖചൂഡൻ പറഞ്ഞു: ശുഭവും സന്തോഷവും സുഖവും ദുഃഖവും ഭയവും ദുഃഖവും അശുഭവും—
കാലേ ഭവന്തി വൃക്ഷാശ്ച ശാഖാവന്തശ്ച കാലതഃ
ഇവയെല്ലാം സമയമനുസരിച്ച് ഉണ്ടാകുന്നു; മരങ്ങൾക്കും സമയമനുസരിച്ച് ശാഖകൾ വളരുന്നു.
തേഷാം ഫലാനി പക്വാനി പ്രഭവന്ത്യേവ കാലതഃ
അവയുടെ ഫലങ്ങൾ സമയമാകുമ്പോൾ മാത്രമേ പാകവുമാകൂ.
ഭവന്തി കാലേ ഭൂതാനി കാലേ കാലം പ്രയാന്തി ച
സമയമാകുമ്പോൾ ജീവികൾ ജനിക്കുന്നു, സമയമാകുമ്പോൾ അവർ വിടപറയുകയും ചെയ്യുന്നു.
സ്രഷ്ടാ ച കാലേ സൃജതി പാതാ പാതി ച കാലതഃ
സൃഷ്ടാവ് സമയമാകുമ്പോൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു; രക്ഷകൻ സമയമനുസരിച്ച് രക്ഷിക്കുന്നു.
ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാദീനാമീശ്വരഃ പ്രകൃതേഃ പരഃ।। സ്രഷ്ടാ പാതാ ച സംഹര്ത്താ സ കൃത്സ്നാംശേന സര്വദാ।2.17.
പ്രകൃതിയെക്കാൾ ഉയർന്നിരിക്കുന്ന ആ ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവിനെയും വിഷ്ണുവിനെയും ശിവനെയും മറ്റുള്ളവരെയും ഉത്ഭവിപ്പിക്കുന്നു; സൃഷ്ടാവായും രക്ഷകനായും സംഹാരകനായും എല്ലായ്പ്പോഴും പൂർണ്ണമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
കാലേ സ ഏവ പ്രകൃതിം നിര്മായ സ്വേച്ഛയാ പ്രഭുഃ
സമയമാകുമ്പോൾ ആzelfde പ്രഭു തന്റെ ഇച്ഛയാൽ പ്രകൃതിയെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
ആബ്രഹ്മസ്തംബപര്യ്യന്തം സര്വം കൃത്രിമമേവ ച
ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ഒരു പുല്ല് വരെ എല്ലാം സൃഷ്ടിച്ചതാണ്.
ഭജ സത്യം പരം ബ്രഹ്മ രാധേശം ത്രിഗുണാത്പരമ്
നീ സത്യമായ പരബ്രഹ്മാവായ രാധയുടെ പ്രഭുവിനെ, മൂന്നു ഗുണങ്ങൾക്കുമപ്പുറമുള്ളവനെ, ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്ക.
ജലം ജലേന സൃജതി ജലം പാതി ജലേന യഃ
അവൻ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് വെള്ളം സൃഷ്ടിക്കുന്നു, വെള്ളം കൊണ്ട് വെള്ളം നിലനിർത്തുന്നു.
യസ്യാജ്ഞയാ വാതി വാതഃ ശീഘ്രഗാമീ ച സന്തതമ്
അവന്റെ ആജ്ഞയാൽ കാറ്റ് എപ്പോഴും വേഗത്തിൽ വീശുന്നു.
യഥാക്ഷണം വര്ഷതീന്ദ്രോ മൃത്യുശ്ചരതി ജന്തുഷു
ഓരോ നിമിഷവും ഇന്ദ്രൻ മഴ പെയ്യിക്കുന്നു; മരണൻ ജീവികളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
മൃത്യോര്മൂലം കാലമൂലം യമസ്യ ച യമം പരമ്
മരണത്തിന്റെ മൂലകാരണം കാലമാണ്; കാലത്തിന്റെ മൂലത്തിൽ യമൻ്റെ യഥാർത്ഥ അധിപൻ ഉണ്ട്.
സംഹര്ത്താരം ച സംഹര്തുസ്തം കൃഷ്ണം ശരണം വ്രജ
സംഹാരകനെയും സംഹരിക്കുന്ന കൃഷ്ണനിൽ അഭയം പ്രാപിക്ക.