ഭൂഷിതം ഭൂഷിതൈര്ദിവ്യൈരാശ്രമൈഃ ശതകോടിഭിഃ
അത് അനേകം ദിവ്യമായ, ഭംഗിയായി അലങ്കരിച്ച ആശ്രമങ്ങളാൽ ഭൂഷിതമായിരുന്നു.
അതീവ വലയാകാരം യഥാ പൂര്ണേന്ദുമണ്ഡലമ്
അത് അത്യന്തം വൃത്താകൃതിയിലായിരുന്നു, പൂർണ്ണചന്ദ്രന്റെ ചക്രംപോലെ.
സുദുര്ഗമം ച ശത്രൂണാമന്യേഷാം സുഗമം സുഖമ് 2.17.
ശത്രുക്കൾക്കു അതിൽ കടക്കാൻ അത്യന്തം ദുഷ്കരവും, മറ്റുള്ളവർക്കു എളുപ്പവും സുഖകരവുമായിരുന്നു.
രാജിതം ദ്വാദശദ്വാരൈര്ദ്വാരപാലസമന്വിതൈഃ
പന്ത്രണ്ട് വാതിലുകളും ഓരോന്നിലും വാതിലുരക്ഷകരും ഉണ്ടായതുകൊണ്ട് നഗരം ഭംഗിയായി തിളങ്ങുകയായിരുന്നു.
മണീന്ദ്രസാരഖചിതൈഃ ശോഭിതം ലക്ഷമന്ദിരൈഃ
പ്രധാന രത്നങ്ങൾ പതിപ്പിച്ച ലക്ഷക്കണക്കിന് മന്ദിരങ്ങൾ അവിടെ അലങ്കാരമായി നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
രത്നചിത്രകപാടാദ്യൈഃ സദ്രത്നകലശാന്വിതൈഃ
രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച വാതിലുകളും രത്നങ്ങളാൽ പൂശിയ കലശങ്ങളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
പരിതോ രക്ഷിതം ശശ്വദ്ദാനവൈഃ ശതകോടിഭിഃ
അത് എല്ലായ്പ്പോഴും അനേകം ദാനവന്മാരാൽ ചുറ്റും കാത്തുസൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സുന്ദരൈശ്ച സുവേഷൈശ്ച നാനാലങ്കാരഭൂഷിതൈഃ
സുന്ദരരും മനോഹരമായ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചും വിവിധ ആഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദ്വാരേ നിയുക്തം പുരുഷം ശൂലഹസ്തം ച സസ്മിതമ്
വാതിലിൽ കുന്തം പിടിച്ച് പുഞ്ചിരിയോടെ ഒരാൾ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
കഥയാമാസ വൃത്താന്തം ജഗാമ തദനുജ്ഞയാ
അവൻ സംഭവങ്ങൾ വിശദമായി പറഞ്ഞു, അനുമതി വാങ്ങി പുറപ്പെട്ടു.
ന കൈശ്ചിദ്വാരിതോ ദൂതോ ദൂതരൂപേണ തസ്യ ച
അവൻ ദൂതന്റെ രൂപം ധരിച്ച് വന്നപ്പോൾ ആരും അവനെ തടഞ്ഞില്ല.
രണസ്യ സര്വവൃത്താന്തം വിജ്ഞാപയിതുമീശ്വരമ്
യുദ്ധത്തിലെ എല്ലാം സംഭവങ്ങളും അറിയിക്കാൻ അവൻ ഭഗവാന്റെ അടുക്കൽ പോയി.
സ ഗത്വാ ശംഖചൂഡം തം ദദര്ശ സുമനോഹരമ് 2.17.
അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ, അവൻ അത്യന്തം മനോഹരനായ ശംഖചൂഡനെ കണ്ടു.
മണീന്ദ്രഖചിതം ചിത്രം രത്നദണ്ഡസമന്വിതമ്
മുത്തുകളും രത്നങ്ങളും പതിപ്പിച്ച മനോഹരമായ ഒരു ദണ്ഡം അവന്റെ കൈയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഭൃത്യേന ഹസ്തവിധൃതം സ്വര്ണച്ഛത്രം മനോഹരമ്
ഒരു ഭൃത്യൻ കൈയിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന പൊന്നിൻ കുട അവനെ തണുപ്പിച്ചു.
സുവേഷം സുന്ദരം രമ്യം രത്നഭൂഷണഭൂഷിതമ്
അവൻ മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ചവനും രത്നാഭരണങ്ങൾ ധരിച്ചവനും ആകർഷകവേഷത്തിൽ തിളങ്ങുന്നവനും ആയിരുന്നു.
ദാനവേന്ദ്രൈഃ പരിവൃതം സുവേഷം ച ത്രികോടിഭിഃ
അവനെ മുപ്പതു കോടിയോളം ദാനവാധിപന്മാർ മനോഹരമായ വേഷത്തിൽ ചുറ്റി നിന്നു.
ഏവംഭൂതം ച തം ദൃഷ്ട്വാ പുഷ്പദന്തഃ സവിസ്മയഃ
ഇങ്ങനെ ഉള്ള അവനെ കണ്ടപ്പോൾ പുഷ്പദന്തൻ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി നിന്നു.
പുഷ്പദന്ത ഉവാച യദുക്തം ശങ്കരേണൈവ തദ്ബ്രവീമി നിശാമയ
പുഷ്പദന്തൻ പറഞ്ഞു: 'ശങ്കരൻ പറഞ്ഞത് ഞാൻ പറയാം, ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.'
രാജ്യം ദേഹി ച ദേവാനാമധികാരം ച സാമ്പ്രതമ്
'ഇപ്പോൾ തന്നെ രാജ്യംയും അധികാരവും ദേവന്മാർക്ക് കൊടുക്കണം.'
ദത്ത്വാ ത്രിശൂലം ഹരിണാ തുഭ്യം പ്രസ്ഥാപിതഃ ശിവഃ
'തൃശൂലം നിനക്കു നൽകി ഹരിയും ശിവനും നിന്നെ സമീപം അയച്ചു.'
വിഷയം ദേഹി തേഷാം ച യുദ്ധം വാ കുരു നിശ്ചിതമ്
'അവർക്കു അവരുടെ ദേശം കൊടുക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ യുദ്ധം നടത്തുക.'
ദൂതസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ ശങ്ഖചൂഡഃ പ്രഹസ്യ ച 2.17.
ദൂതന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു ശംഖചൂഡൻ ചിരിച്ചു.
സ ഗത്വോവാച തൂര്ണം തം വടമൂലസ്ഥമീശ്വരമ്
അവൻ വേഗത്തിൽ പോയി, വടവൃക്ഷത്തിന്റെ അടിയിൽ ഇരിക്കുന്ന ഭഗവാനോട് പറഞ്ഞു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ സ്കന്ദ ആജഗാമ ശിവാന്തികമ്
അത്തവണ സ്കന്ദൻ ശിവന്റെ മുമ്പിൽ എത്തി.
വിശാലാക്ഷശ്ച ബാണശ്ച പിങ്ഗലാക്ഷോ വികമ്പനഃ
വിശാലാക്ഷൻ, ബാണൻ, പിംഗലാക്ഷൻ, വികംപനൻ ഇവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
കപിലാക്ഷോ ദീര്ഘദംഷ്ട്രോ വികടസ്താമ്രലോചനഃ
കപിലാക്ഷൻ, ദീർഘദംഷ്ട്രൻ, വികടൻ, താമ്രലോചനൻ ഇവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ബലോന്മത്തോ രണശ്ലാഘീ ദുര്ജയോ ദുര്ഗമസ്തഥാ
ബലത്തിൽ അഭിമാനമുള്ള ബാലോന്മത്തൻ, രണശ്ലാഘി, ദുര്ജയൻ, ദുര്ഗമൻ എന്നിവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
വസവോ വാസവാദ്യാശ്ച ആദിത്യാ ദ്വാദശ സ്മൃതാഃ
വാസവനും വസുക്കളും, പന്ത്രണ്ടു ആദിത്യന്മാരും ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.
കുബേരശ്ച യമശ്ചൈവ ജയന്തോ നലകൂബരഃ
കുബേരനും യമനും, ജയന്തനും നളകൂബേരനും.