തേന ത്വാം സാ വൃണോത്യേവ യതസ്ത്വദ്ദേഹസമ്ഭവാ
അവൾ നിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്, അതുകൊണ്ടാണ് അവൾ നിന്നെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ ധാതാ ച താം സമര്പ്യ ജഗാമ സഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, സ്രഷ്ടാവ് അവളെ സമർപ്പിച്ച് അവിടെ നിന്ന് പോയി.
ശയ്യാം രതികരീം കൃത്വാ പുഷ്പചന്ദനചര്ചിതാമ്
പൂക്കളും ചന്ദനവും അണിഞ്ഞ രതിസുഖത്തിനായി ഒരു കിടക്ക ഒരുക്കി.
ഗാം പൃഥ്വീം ച ഗതാ യസ്മാത്സ്വസ്ഥാനം പുനരാഗതാ 2.12.
ഭൂമിയിലേക്കും നിലത്തേക്കും പോയി, പിന്നെ തന്റെ സ്ഥലത്തേക്ക് തിരികെവന്നു.
മൂര്ച്ഛാം സമ്പ്രാപ സാ ദേവീ നവസങ്ഗമമാത്രതഃ
പുതിയ ഐക്യത്തിന്റെ അതേ നിമിഷത്തിൽ ആ ദേവി ബോധംകെട്ടുപോയി.
തദ്ദൃഷ്ട്വാ ദുഃഖിതാ വാണീ സാപത്ന്യേര്ഷ്യാവിവര്ജിതാ
അത് കണ്ടു വാണി ദുഃഖിതയായി; സഹപത്നിയോടുള്ള അസൂയ അവള്ക്കില്ലായിരുന്നു.
ഗങ്ഗയാ സഹിതസ്യൈവ തിസ്രോ ഭാര്യാ രമാപതേഃ
ഗംഗയോടൊപ്പം ലക്ഷ്മീപതിക്ക് മൂന്ന് ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു.
നാരദ ഉവാച തുലസീ കുത്ര സമ്ഭൂതാ കാ വാ സാ പൂര്വജന്മനി
നാരദൻ ചോദിച്ചു: തുളസി എവിടെയാണ് ജനിച്ചത്? അവൾക്ക് മുൻജന്മത്തിൽ ആരായിരുന്നു?
കസ്യ വാ സാ കുലേ ജാതാ കസ്യ കന്യാ തപസ്വിനീ
അവൾ ഏത് കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചു? ആ തപസ്വിനി ആരുടെ മകളായിരുന്നു?
നിര്വികല്പം നിരീഹം ച സര്വസാക്ഷിസ്വരൂപകമ്
അവൻ മാറ്റമില്ലാത്തവനും ആഗ്രഹമില്ലാത്തവനും എല്ലാം കാണുന്ന സാക്ഷ്യസ്വരൂപനുമാണ്.
സര്വാരാധ്യം ച സര്വേശം സര്വജ്ഞം സര്വകാരണമ്
എല്ലാവർക്കും ആരാധ്യനും സർവ്വേശ്വരനും എല്ലാം അറിയുന്നവനും എല്ലാറ്റിനും കാരണം ആണവൻ.
കഥമേതാദൃശീ ദേവീ വൃക്ഷത്വം സമവാപ ഹ
ഇത്ര മഹത്തായ ഒരു ദേവി എങ്ങനെ ഒരു വൃക്ഷമായി മാറി?
സന്ദിഗ്ധം മേ മനോ ലോലം പ്രേരയേന്മാം മുഹുര്മുഹുഃ ।। ഛേത്തുമര്ഹസി സന്ദേഹം സര്വസന്ദേഹഭഞ്ജനാ
എന്റെ മനസ്സ് സംശയത്തിൽ ആകുലമായി വീണ്ടും വീണ്ടും ഉണർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; എല്ലാ സംശയങ്ങളും നീക്കുന്നവനേ, ഈ സംശയം നീ നീക്കണം.
നാരായണ ഉവാച യശസ്വീ കീര്തിമാംശ്ചൈവ വിഷ്ണോരംശസമുദ്ഭവഃ
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: പ്രശസ്തനും മഹത്വമുള്ളവനും വിഷ്ണുവിന്റെ അംശത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവനുമായിരുന്നു.
തത്പുത്രോ ധര്മസാവര്ണിര്ധര്മിഷ്ഠോ വൈഷ്ണവഃ ശുചിഃ
അവന്റെ മകൻ ധർമ്മസാവർണി, ധാർമ്മികനും വിഷ്ണുഭക്തനും ശുദ്ധനും ആയിരുന്നു.
തത്പുത്രോ ദേവസാവര്ണിര്വിഷ്ണുവ്രതപരായണഃ
അവന്റെ മകൻ ദേവസാവർണി, വിഷ്ണുവിന്റെ വ്രതങ്ങളിൽ സ്ഥിരനായിരുന്നു.
വൃഷധ്വജശ്ച തത്പുത്രോ വൃഷധ്വജപരായണഃ 2.13.
അവന്റെ മകൻ വൃഷധ്വജൻ, വൃഷധ്വജഭക്തനായിരുന്നു.
പുത്രാദപി പരഃ സ്നേഹോ നൃപേ തസ്മിഞ്ഛിവസ്യ ച
ആ രാജാവിനെയും ശിവനെയും മകനേക്കാൾ കൂടുതലായി സ്നേഹമുണ്ടായിരുന്നു.
പൂജാം ച സര്വദേവാനാം ദൂരീഭൂതാം ചകാര സഃ
അവൻ എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും പൂജ ഉപേക്ഷിച്ചു.
മാഘേ സരസ്വതീപൂജാം ദൂരീഭൂതാം ചകാര സഃ
മാഘമാസത്തിൽ അവൻ സരസ്വതീദേവിയുടെ പൂജയും ഉപേക്ഷിച്ചു.
ന കോഽപി ദേവോ ഭൂപേന്ദ്രം ശശാപ ശിവകാരണാത്
ശിവനെ കാരണമാക്കി ആരും ആ രാജാവിനെ ശപിച്ചില്ല.
ശൂലം ഗൃഹീത്വാ തം സൂര്യ്യം ധൃതവാച്ഛങ്കരഃ സ്വയമ്
ശൂലം എടുത്ത് ശങ്കരൻ സ്വയം സൂര്യനെ തടഞ്ഞു.
ശിവസ്ത്രിശൂലഹസ്തശ്ച ബ്രഹ്മലോകം യയൌ ക്രുധാ
ശിവൻ ത്രിശൂലം കൈവശമാക്കി, കോപത്തോടെ ബ്രഹ്മലോകത്തേക്ക് പോയി.
ശൂലം ഗൃഹീത്വാ തത്രാപി ധൃതവാഞ്ഛങ്കരോ രവിമ്
അവിടെത്തിച്ചെത്തിയ ശങ്കരൻ ത്രിശൂലം എടുത്ത് രവിയെ നേരിട്ട് കാത്തുനിന്നു.
നാരായണം ച സര്വേശം തേ യയുഃ ശരണം ഭിയാ
ഭയത്താൽ അവരൊക്കെയും സർവ്വേശ്വരനായ നാരായണന്റെ ശരണം തേടി.
സര്വേ നിവേദനം ചക്രുര്ഭിയസ്തേ കാരണം ഹരൌ
അവരൊക്കെയും ഭയത്തിന്റെ കാര്യം ഹരിയോട് തുറന്നു പറഞ്ഞു.
നാരായണശ്ച കൃപയാഽഭയം തേഭ്യോ ദദൌ മുനേ 2.13.
മുനിവേ, കരുണകൊണ്ട് നാരായണൻ അവർക്കു ഭയമില്ലെന്നുറപ്പ് നൽകി.
സ്മരന്തി യേ യത്ര തത്ര മാം വിപത്തൌ ഭയാന്വിതാഃ
എവിടെയായാലും, അപകടത്തിൽ ഭയപ്പെട്ട് എന്നെ ഓർക്കുന്നവരെ
പാതാഽഹം ജഗതാം ദേവഃ കര്ത്താഽഹം സതതം സദാ
ഞാൻ ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷകനും, എല്ലായ്പ്പോഴും സൃഷ്ടാവുമാണ്.
ശിവോഽഹം ത്വമഹം ചാപി സൂര്യ്യോഽഹം ത്രിഗുണാത്മകഃ
ഞാൻ ശിവനും, നീയും, സൂര്യനും ആകുന്നു; മൂന്നു ഗുണങ്ങളുടെയും സ്വഭാവമുള്ളവനാണ് ഞാൻ.