ഏതത്തേ കഥിതം സര്വം കിം ഭൂയഃ ശ്രോതുമിച്ഛസി
ഇവയെല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നു; ഇനി എന്താണ് നീ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?
ഇത്യേവമുക്ത്വാ സാ രാധാ രക്തപങ്കജലോചനാ 2.11.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, താമരപ്പൂവിന്റെ ചുവപ്പുള്ള കണ്ണുകളോടെ രാധാ നില്ക്കുന്നു.
ഗങ്ഗാ രഹസ്യം യോഗേന ജ്ഞാത്വാ വൈ സിദ്ധയോഗിനീ
ഗംഗാ എന്ന സിദ്ധയോഗിനി യോഗശക്തിയാൽ ആ രഹസ്യം അറിഞ്ഞു.
രാധാ യോഗേന വിജ്ഞായ സര്വത്രാവസ്ഥിതാം ച താമ്
രാധാ യോഗം ഉപയോഗിച്ച് അവളെ എല്ലായിടത്തും നിലനിൽക്കുന്നവളായി കണ്ടു.
ഗംഗാ രഹസ്യം യോഗേന ജ്ഞാത്വാ വൈ സിദ്ധയോഗിനീ
ഗംഗാ എന്ന സിദ്ധയോഗിനി യോഗശക്തിയാൽ ആ രഹസ്യം അറിഞ്ഞു.
ഗോലോകം ചൈവ വൈകുണ്ഠം ബ്രഹ്മലോകാദികം തഥാ
ഗോലോകവും വൈകുണ്ഠവും ബ്രഹ്മലോകം മുതലായതും,
സര്വതോ ജലശൂന്യം ച ശുഷ്കപങ്കജഗോലകമ്
എവിടെയും വെള്ളം ഇല്ലാതെ ഉണങ്ങിയ താമരകളാൽ നിറഞ്ഞ ഒരു ലോകമായിരുന്നു.
ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാനന്തധര്മേന്ദ്രേന്ദുദിവാകരാഃ
ബ്രഹ്മാവു, വിഷ്ണു, ശിവൻ, അനന്തൻ, ധർമ്മൻ, ഇന്ദ്രൻ, ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ—
ഗോലോകം ച സമാജഗ്മുഃ ശുഷ്കകണ്ഠൌഷ്ഠതാലുകാഃ
അവരൊക്കെയും ഉണങ്ങിയ തൊണ്ടയും അധരവും നാവുംകൊണ്ട് ഗോലോകത്തിലേക്ക് എത്തി.
വരം വരേണ്യം വരദം വരിഷ്ഠം വരകാരണമ്
വരങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ, ഏറ്റവും ഉത്തമൻ, അനുഗ്രഹദായകൻ, ശ്രേഷ്ഠൻ, എല്ലാ വരങ്ങൾക്കും കാരണമാകുന്നവൻ—
നിരീഹം ച നിരാകാരം നിര്ലിപ്തം ച നിരാശ്രയമ്
ആഗ്രഹമില്ലാത്തവൻ, രൂപരഹിതൻ, അശുദ്ധിയില്ലാത്തവൻ, ആശ്രയമില്ലാത്തവൻ—
സ്വേച്ഛാമയം ച സാകാരം ഭക്താനുഗ്രഹവിഗ്രഹമ് ।। 2.11.
സ്വേച്ഛയുള്ളവൻ, രൂപമുള്ളവൻ, ഭക്തന്മാരെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നവന്റെ ദേഹമായവൻ.
പരം പരേശം പരമം പരമാത്മാനമീശ്വരമ്
പരമമായ, അതീതമായ, പരമാത്മാവായ, എല്ലാറ്റിനും അധിപനായ പ്രഭുവിനെ.
സഗദ്ഗദാ സാശ്രുനേത്രാഃ പുലകാങ്കിതവിഗ്രഹാഃ
കമ്പിക്കുന്ന ശബ്ദം, കണ്ണുനിറയെ കണ്ണുനീര്, രോമാഞ്ചം നിറഞ്ഞ ശരീരം ഇവയോടെ.
ജ്യോതിര്മയം പരം ബ്രഹ്മ സര്വകാരണകാരണമ്
പ്രഭയുള്ള, പരമമായ ബ്രഹ്മം, എല്ലാകാരണങ്ങളുടെയും കാരണം.
സേവ്യമാനം ച ഗോപാലൈഃ ശ്വേതചാമരവായുനാ
ഗോപന്മാര് സേവനം ചെയ്യുന്നു, വെള്ള ചാമരവായു കൊണ്ട് ശീതളമാക്കുന്നു.
വല്ഗുവേഷൈഃ പരിവൃതം ഗോപൈശ്ച ശതകോടിഭിഃ
നൂറ്റുകോടികള് ഗോപന്മാര് മനോഹരമായ വേഷത്തില് ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുന്നു.
നവീനനീരദശ്യാമം കിശോരം പീതവാസസമ്
പുതിയ മഴമേഘം പോലെ കറുത്ത, യൗവനത്തില് തിളങ്ങുന്ന, മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ചവന്.
കോടിചന്ദ്രപ്രഭാജുഷ്ടപുഷ്ടശ്രീയുക്തവിഗ്രഹമ്
കോടി ചന്ദ്രന്മാരുടെ പ്രകാശംപോലുള്ള, സമ്പൂര്ണ്ണ സൗന്ദര്യത്തോടെ അലങ്കരിച്ച രൂപം.
കോടികന്ദര്പസൌന്ദര്യ്യലീലാലാവണ്യവിഗ്രഹമ്
കോടി മന്മഥന്മാരുടെ സൗന്ദര്യവും ലാളിത്യവും നിറഞ്ഞ രൂപം.
ഭൂഷണൈര്ഭൂഷിതാഭിശ്ച മഹാരത്നവിനിര്മിതൈഃ
വലിയ രത്നങ്ങളില് നിര്മ്മിച്ച ആഭരണങ്ങള് അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
പ്രാണാധികപ്രിയതമാരാധാവക്ഷഃസ്ഥലസ്ഥിതമ് പരിപൂര്ണതമം രാസേ ദദൃശുഃ സര്വതഃ സുരാഃ ।। 2.11.
ജീവനേക്കാള് പ്രിയപ്പെട്ടവന്, ആരാധനയോടെ ഭക്തന്റെ നെഞ്ചില് വിശ്രമിക്കുന്നവന്, സമ്പൂര്ണ്ണമായും എല്ലാ ദിശകളിലും രാസമണ്ഡലത്തില് ദേവന്മാര് കണ്ടു.
മുനയോ മാനവാഃ സിദ്ധാസ്തപസാ ച തപസ്വിനഃ
മുനികള്, മനുഷ്യര്, സിദ്ധന്മാര്, തപസ്സുകൊണ്ട് തപസ്വികള്.
പരസ്പരം സമാലോച്യ തേ തമൂചുശ്ചതുര്മുഖമ്
അവര് പരസ്പരം ആലോചിച്ച്, നാലുമുഖനായവനോടു പറഞ്ഞു.
ബ്രഹ്മാ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ സ്ഥിതം വിഷ്ണോസ്തു ദക്ഷിണേ
ബ്രഹ്മാവ് ആ വാക്കുകള് കേട്ട്, വിഷ്ണുവിന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് നിന്നു.
പരമാനന്ദയുക്തം ച പരമാനന്ദരൂപകമ്
പരമാനന്ദം നിറഞ്ഞ, പരമാനന്ദസ്വരൂപിയായവന്.
സര്വം സമാനവേഷം ച സഭാനാസനസംസ്ഥിതമ്
എല്ലാവരും ഒരേപോലെയുള്ള വേഷത്തില്, സഭയില് ഇരുന്നു.
ദ്വിഭുജം മുരലീഹസ്തം വനമാലാവിഭൂഷിതമ്
രണ്ടു കൈകളോടെ, ഒരു മൂരളി കൈവശം, വനമാല അണിഞ്ഞവന്.
അതീവ കമനീയം ച സുന്ദരം ശാന്തവിഗ്രഹമ്
അത്യന്തം ആകര്ഷകവും മനോഹരവും ശാന്തമായ രൂപവും ഉള്ളവന്.
വാസസാ യശസാഽഽകൃത്യാ മൂര്ത്യാ സുന്ദരയാ സമമ്
വസ്ത്രത്തില്, കീര്ത്തിയില്, രൂപത്തില്, സൗന്ദര്യത്തില് ഒരുപോലെയുള്ളവന്.