മൂര്ച്ഛാം പ്രാപുഃ സുരാഃ സര്വേ ചിത്രപുത്തലികാ യഥാ
എല്ലാ ദേവന്മാരും ചിത്രപാവകളെപ്പോലെ ബോധംകെട്ടുപോയി.
സ്ഥലം സര്വം ജലാകീര്ണം ഹീനരാധാഹരിം തഥാ
രാധയും ഹരിയും ഇല്ലാതെ, മുഴുവൻ നിലവും വെള്ളത്തിൽ മൂടപ്പെട്ടു.
ധ്യാനേന ധാതാ ബുബുധേ സര്വമേതദഭീപ്സിതമ്
ധ്യാനത്തിലൂടെ സ്രഷ്ടാവ് ആഗ്രഹിച്ച എല്ലാം മനസ്സിലാക്കി.
തതോ ബ്രഹ്മാദയഃ സര്വേ തുഷ്ടുവുഃ പരമേശ്വരമ്
അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവും മറ്റുള്ളവരും പരമേശ്വരനെ സ്തുതിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ തത്ര വാഗ്ബഭൂവാശരീരിണീ
അതിനിടയിൽ അവിടെ ഒരു ശരീരമില്ലാത്ത ശബ്ദം ഉയർന്നു.
സര്വാത്മാഽഹമിയം ശക്തിര്ഭക്താനുഗ്രഹവിഗ്രഹാ
എല്ലാവരുടെയും ആത്മാവും ഞാൻ തന്നെയാണ്; ഭക്തന്മാരെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ രൂപംകൊണ്ട ശക്തി ഞാൻ തന്നെയാണ്.
മനവോ മാനവാഃ സര്വേ മുനയശ്ചൈവ വൈഷ്ണവാഃ 2.10.
എല്ലാ മനുക്കളും, മനുഷ്യരും, വിഷ്ണുവിനെ ഭജിക്കുന്ന എല്ലാ മുനികളും,
മൂര്തിം ദ്രഷ്ടും ച സുവ്യഗ്രാ യൂയം യദി സുരേശ്വരാഃ
ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുക്കളായ നിങ്ങൾ ആ രൂപം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ,
സ്വയം വിധാതാ ത്വം ബ്രഹ്മന്നാജ്ഞാം കുരു ജഗദ്ഗുരോ
അപ്പോൾ, ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവും ഗുരുവുമായ ബ്രഹ്മാ, നീ തന്നെ ആജ്ഞ നൽകണം.
അപൂര്വമന്ത്രനികരൈഃ സര്വാഭീഷ്ടഫലപ്രദൈഃ
പുതിയ മന്ത്രങ്ങളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ കൊണ്ട്, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും ഫലം നൽകുന്നവയാൽ,
മന്മന്ത്രം കവചം സ്തോത്രം കൃത്വാ യത്നേന ഗോപയ
എന്റെ മന്ത്രവും കാവചവും സ്തോത്രവും ഒരുക്കി, അതിനെ ശ്രദ്ധയോടെ സംരക്ഷിക്കണം.
സഹസ്രേഷു ശതേഷ്വേകോ മന്മന്ത്രോപാസകോ ഭവേത്
ആയിരങ്ങൾക്കും നൂറുകൾക്കും ഇടയിൽ ഒരാൾ മാത്രം എന്റെ മന്ത്രത്തെ ആരാധിക്കും.
അന്യഥാ ച ഭവിഷ്യന്തി സര്വേ ഗോലോകവാസിനഃ
അല്ലെങ്കിൽ, എല്ലാവരും ഗോലോകത്തിൽ വസിക്കുന്നവരാകും.
ജനാഃ പഞ്ചപ്രകാരാശ്ച യുക്താഃ സ്രഷ്ടുര്ഭവേ ഭവേ
ഓരോ സൃഷ്ടിയിലും സ്രഷ്ടാവിനൊപ്പം അഞ്ചു തരത്തിലുള്ള ആളുകൾ ഉണ്ടാകും.
അധോനിവാസിനഃ കേചിദ്ബ്രഹ്മലോകനിവാസിനഃ
ചിലർ താഴെ വസിക്കുന്നു, ചിലർ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ വസിക്കുന്നു.
ഇദം കര്തും മഹാദേവഃ കരോതു സുരസംസദി
ദേവസഭയിൽ ഈ കാര്യം മഹാദേവൻ നിർവഹിക്കട്ടെ.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ ഗഗനേ വിരരാമ സനാതനഃ 2.10.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, സനാതനൻ ആകാശത്ത് മൗനം പാലിച്ചു.
ബ്രഹ്മണോ വചനം ശ്രുത്വാ ജ്ഞാനേശോ ജ്ഞാനിനാം വരഃ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ജ്ഞാനത്തിന്റെ നാഥനും ജ്ഞാനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമായവൻ,
സംയുക്തം വിഷ്ണുമായാദ്യൈര്മന്ത്രാദ്യൈഃ ശാസ്ത്രമുത്തമമ്
വിഷ്ണുമായയും മറ്റും ചേർത്ത്, മന്ത്രാദികൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ഉത്തമമായ ശാസ്ത്രം രചിച്ചു.
ഗംഗാതോയമുപസ്പൃശ്യ മിഥ്യാ യദി വദേജ്ജനഃ
ഗംഗാജലം സ്പർശിച്ച് ഒരാൾ അസത്യമായി സംസാരിച്ചാൽ,
ഇത്യുക്തേ ശങ്കരേ ബ്രഹ്മന്ഗോലോകേ സുരസംസദി
ശങ്കരൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാ, ഗോലോകത്തിലെ ദേവസഭയിൽ,
തേ തം ദൃഷ്ട്വാ ച സംഹൃഷ്ടാഃ സംസ്തൂയ പുരുഷോത്തമമ്
അവർ അവനെ കണ്ടു സന്തോഷിച്ചു, പുരുഷോത്തമനെ സ്തുതിച്ചു.
കാലേന ശമ്ഭുര്ഭഗവാഞ്ഛാസ്ത്രദീപം ചകാര സഃ
കാലം കഴിഞ്ഞ്, മഹാത്മാവായ ശംഭു ആയുധങ്ങളേക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ഗ്രന്ഥം രചിച്ചു.
സാ ചൈവം ദ്രവരൂപാ യാ ഗങ്ഗാ ഗോലോകസമ്ഭവാ
ഗോലോകത്തിൽ നിന്നു ഉദിച്ച ഗംഗാ അപ്പോൾ ദ്രവരൂപത്തിൽ ആയിരുന്നു.
സ്ഥാനേ സ്ഥാനേ സ്ഥാപിതാ സാ കൃഷ്ണേന പരമാത്മനാ
കൃഷ്ണൻ, പരമാത്മാവ്, അവളെ പല സ്ഥലങ്ങളിലും സ്ഥാപിച്ചു.
നാരദ ഉവാച ക്വ ഗതാ സാ മഹാഭാഗാ തന്മേ വ്യാഖ്യാതുമര്ഹസി
നാരദൻ ചോദിച്ചു: ആ മഹാഭാഗ്യവതിയായവൾ എവിടേക്കു പോയി? ദയവായി അതു എനിക്ക് വിശദീകരിക്കണം.
നാരായണ ഉവാച ജഗാമ തം ച വൈകുണ്ഠം ശാപാന്തേ പുനരേവ സാ
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: ശാപം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, അവൾ വീണ്ടും വൈകുണ്ഠത്തിലേക്കു മടങ്ങി.
ഭാരതം ഭാരതീ ത്യക്ത്വാ ചാഗമത്തദ്ധരേഃ പദമ്
ഭാരതിയിൽ ഭാരതത്തിൽ വിട്ട്, അവൾ ഹരിയുടെ പദത്തിലേക്കു പോയി.
ഗങ്ഗാ സരസ്വതീ ലക്ഷ്മീശ്ചൈതാസ്തിസ്രഃ പ്രിയാ ഹരേഃ
ഗംഗാ, സരസ്വതി, ലക്ഷ്മി ഇവരാണു ഹരിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവൾ.
നാരദ ഉവാച ധാതുഃ കമണ്ഡലുസ്ഥാ ച ശങ്കരസ്യ ശിരോഗതാ
നാരദൻ ചോദിച്ചു: അവൾ ബ്രഹ്മാവിന്റെ കമണ്ഡലുവിലും ശങ്കരന്റെ തലയിൽവുമുണ്ടായിരുന്നു.