യത്തോയകണികാസ്പര്ശഃ പാപിനാം ച പിതാമഹ
അതിന്റേതായ ഒരു തുള്ളി വെള്ളം പോലും പാപികൾക്ക് ശുദ്ധീകരണമായിരിക്കും, പിതാമഹാ.
ഇത്യേവം കഥിതം ബ്രഹ്മന്ഗംഗാപദ്യൈകവിംശതിമ്
ഇങ്ങനെ, ബ്രഹ്മാവേ, ഗംഗയുടെ മഹത്വം പറഞ്ഞ ഇരുപത്തൊന്ന് ശ്ലോകങ്ങൾ ഇവിടെ സമാപിക്കുന്നു.
നിത്യം യോ ഹി പഠേദ്ഭക്ത്യാ സംപൂജ്യ ച സുരേശ്വരീമ്
ആ ശ്ലോകങ്ങൾ ഭക്തിയോടെ ദിവസേന പാരായണം ചെയ്ത് ദേവതകളുടെ ദേവിയെ ആരാധിക്കുന്നവൻ,
അപുത്രോ ലഭതേ പുത്രം ഭാര്യാഹീനോ ലഭേത്പ്രിയാമ്
മകനില്ലാത്തവന് മകൻ ലഭിക്കും, ഭാര്യയില്ലാത്തവന് പ്രിയപ്പെട്ട ഭാര്യയും ലഭിക്കും.
അസ്പഷ്ടകീര്തിഃ സുയശാ മൂര്ഖോ ഭവതി പണ്ഡിതഃ
പ്രശസ്തിയില്ലാത്തവന് നല്ല പേര് ലഭിക്കും, മണ്ടനായവൻ പണ്ഡിതനാകും.
ശുഭം ഭവേത്തു ദുഃസ്വപ്നം ഗങ്ഗാസ്നാനഫലം ലഭേത്
ദുർസ്വപ്നം ശുഭമായിത്തീരും, ഗംഗാസ്നാനഫലം ലഭിക്കും.
നാരായണ ഉവാച ജഗാമ താം ഗൃഹീത്വാ ച യത്ര നഷ്ടശ്ച സാഗരാഃ ।। 2.10.
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: അവൻ അവളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട്, സാഗരന്മാർ നശിച്ച സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.
വൈകുണ്ഠം തേ യയുസ്തൂര്ണം ഗങ്ഗായാഃ സ്പര്ശവായുനാ
ഗംഗയുടെ സ്പർശം ലഭിച്ച കാറ്റിൽ കയറി, അവർ വേഗത്തിൽ വൈകുണ്ഠത്തിൽ എത്തി.
ഇത്യേവം കഥിതം സര്വം ഗങ്ഗോപാഖ്യാനമുത്തമമ്
ഇങ്ങനെ ഗംഗയുടെ അത്യുത്തമമായ കഥ മുഴുവൻ പറഞ്ഞുതീർന്നു.
നാരദ ഉവാച ദ്രവതാം ച ഗതായാം ച രാധായാം കിം ബഭൂവ ഹ
നാരദൻ ചോദിച്ചു: രാധാ പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ പിന്നെ എന്താണ് സംഭവിച്ചത്?
തത്രസ്ഥാശ്ച ജനാ യേ യേ തേ ച കിം ചക്രുരുദ്യമമ്
അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരും എന്താണ് ചെയ്തത്?
നാരായണ ഉവാച കൃഷ്ണഃ സംപൂജ്യ താം രാധാമവസദ്രാസമണ്ഡലേ
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: കൃഷ്ണൻ രാധയെ ആരാധിച്ചു, രാസമണ്ഡലത്തിൽ തന്നെ തുടരുകയും ചെയ്തു.
കൃഷ്ണേന പൂജിതാം താം തു സംപൂജ്യാദൃതമാനസാഃ
കൃഷ്ണൻ ആദരപൂർവം ആരാധിച്ച രാധയെ, ഭക്തിപൂർവം മനസ്സോടെ മറ്റുള്ളവരും ആരാധിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ കൃഷ്ണ സംഗീതം ച സരസ്വതീ
ഇതിനിടയിൽ കൃഷ്ണനും സരസ്വതിയും ചേർന്ന് പാടുകയായിരുന്നു.
തുഷ്ടോ ബ്രഹ്മാ ദദൌ തസ്യൈ മഹാരത്നാഢ്യമാലികാമ്
സന്തോഷത്തോടെ ബ്രഹ്മാവ് അവളെ വലിയ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ഒരു ഹാരമൊന്നു നൽകി.
കൃഷ്ണഃ കൌസ്തുഭരത്നം ച സര്വ രത്നാത്പരം വരമ്
കൃഷ്ണൻ എല്ലാ രത്നങ്ങളിലും ശ്രേഷ്ഠമായ കൗസ്തുഭം അവളെ സമ്മാനിച്ചു.
നാരായണശ്ച ഭഗവന്വനമാലാം മനോഹരാമ് 2.10.
നാരായണൻ, ഭഗവാൻ, മനോഹരമായ വനമാല അവളെ നൽകി.
വിഷ്ണുമായാ ഭഗവതീ മൂലപ്രകൃതിരീശ്വരീ
വിഷ്ണുമായ, ഭഗവതി, ആദിപ്രകൃതി, ഈശ്വരി.
ധര്മബുദ്ധിം ച ധര്മസ്തു യശശ്ച വിപുലം ഭവേ
ധർമ്മൻ അവളെ ധർമ്മബുദ്ധിയും വലിയ പ്രശസ്തിയും നൽകി.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ ശമ്ഭുര്ബ്രഹ്മണാ പ്രേരിതോ മുഹുഃ
ഇതിനിടയിൽ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആവശ്യം അനുസരിച്ച് ശംഭു വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രേരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
മൂര്ച്ഛാം പ്രാപുഃ സുരാഃ സര്വേ ചിത്രപുത്തലികാ യഥാ
എല്ലാ ദേവന്മാരും ചിത്രപാവകളെപ്പോലെ ബോധംകെട്ടുപോയി.
സ്ഥലം സര്വം ജലാകീര്ണം ഹീനരാധാഹരിം തഥാ
രാധയും ഹരിയും ഇല്ലാതെ, മുഴുവൻ നിലവും വെള്ളത്തിൽ മൂടപ്പെട്ടു.
ധ്യാനേന ധാതാ ബുബുധേ സര്വമേതദഭീപ്സിതമ്
ധ്യാനത്തിലൂടെ സ്രഷ്ടാവ് ആഗ്രഹിച്ച എല്ലാം മനസ്സിലാക്കി.
തതോ ബ്രഹ്മാദയഃ സര്വേ തുഷ്ടുവുഃ പരമേശ്വരമ്
അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവും മറ്റുള്ളവരും പരമേശ്വരനെ സ്തുതിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ തത്ര വാഗ്ബഭൂവാശരീരിണീ
അതിനിടയിൽ അവിടെ ഒരു ശരീരമില്ലാത്ത ശബ്ദം ഉയർന്നു.
സര്വാത്മാഽഹമിയം ശക്തിര്ഭക്താനുഗ്രഹവിഗ്രഹാ
എല്ലാവരുടെയും ആത്മാവും ഞാൻ തന്നെയാണ്; ഭക്തന്മാരെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ രൂപംകൊണ്ട ശക്തി ഞാൻ തന്നെയാണ്.
മനവോ മാനവാഃ സര്വേ മുനയശ്ചൈവ വൈഷ്ണവാഃ 2.10.
എല്ലാ മനുക്കളും, മനുഷ്യരും, വിഷ്ണുവിനെ ഭജിക്കുന്ന എല്ലാ മുനികളും,
മൂര്തിം ദ്രഷ്ടും ച സുവ്യഗ്രാ യൂയം യദി സുരേശ്വരാഃ
ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുക്കളായ നിങ്ങൾ ആ രൂപം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ,
സ്വയം വിധാതാ ത്വം ബ്രഹ്മന്നാജ്ഞാം കുരു ജഗദ്ഗുരോ
അപ്പോൾ, ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവും ഗുരുവുമായ ബ്രഹ്മാ, നീ തന്നെ ആജ്ഞ നൽകണം.
അപൂര്വമന്ത്രനികരൈഃ സര്വാഭീഷ്ടഫലപ്രദൈഃ
പുതിയ മന്ത്രങ്ങളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ കൊണ്ട്, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും ഫലം നൽകുന്നവയാൽ,