നാരായണ ഉവാച തതോ ഹി ബ്രഹ്മണാ പശ്ചാത്തതശ്ച പൃഥുനാ പുരാ
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവും, പിന്നെ പൃഥുവും മുമ്പ് ചെയ്തിരുന്നു.
തതഃ സര്വൈര്മുനീന്ദ്രൈശ്ച മനുഭിര്നാരദാദിഭിഃ
അതിനുശേഷം സകല മുനിമാരും, മനുക്കളും, നാരദനും മറ്റുള്ളവരും പൂജിച്ചു.
ഓം ഹ്രീം ശ്രീം വാം വസുധായൈ സ്വാഹാ
ഓം ഹ്രീം ശ്രീം വാം വസുധായൈ സ്വാഹാ.
ശ്വേതചമ്പകവര്ണാഭാം ശതചന്ദ്രസമപ്രഭാമ് 2.8.
വെളുത്ത ചമ്പകപൂവിനപോലെയും നൂറ് ചന്ദ്രന്മാരുടെ പ്രകാശംപോലെയും ദീപ്തിയുള്ളവൾ.
രത്നാധാരാം രത്നഗര്ഭാം രത്നാകരസമന്വിതാമ്
രത്നങ്ങളുടെ ആധാരം, രത്നങ്ങൾ നിറഞ്ഞവൾ, രത്നസമ്പത്തുള്ളവൾ.
ധ്യാനേനാനേന സാ ദേവീ സര്വൈര്വൈ പൂജിതാ ഭവേത്
ഈ ധ്യാനത്താൽ ആ ദേവിയെ എല്ലാവരും പൂജിക്കണം.
വിഷ്ണുരുവാച ജയേഽജയേ ജയാധാരേ ജയശീലേ ജയപ്രദേ
വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: ജയത്തിലും പരാജയത്തിലും, ജയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം, ജയത്തിന്റെ സ്വഭാവം, ജയം നൽകുന്നവളെ.
സര്വാധാരേ സര്വബീജേ സര്വശക്തിസമന്വിതേ
സകലത്തിന്റെയും ആധാരമായവളേ, എല്ലായിടത്തെയും വിത്തായവളേ, എല്ലാ ശക്തികളും നിറഞ്ഞവളേ.
സര്വസസ്യാലയേ സര്വസസ്യാഡ്യേ സര്വസസ്യദേ
എല്ലാ വിളകളുടെയും വാസസ്ഥലമായവളേ, എല്ലാ വിളകളാൽ സമൃദ്ധയായവളേ, എല്ലാ വിളകളും നൽകുന്നവളേ.
മങ്ഗലേ മങ്ഗലാധാരേ മാങ്ഗല്യേ മങ്ഗലപ്രദേ
മംഗളമായവളേ, മംഗളത്തിന്റെ ആധാരമായവളേ, മംഗളസ്വഭാവമുള്ളവളേ, മംഗളം നൽകുന്നവളേ.
ഭൂമേ ഭൂമിപസര്വസ്വേ ഭൂമിപാലപരായണേ
ഭൂമിയായവളേ, ഭൂമിയിലെ എല്ലാ സമ്പത്തിന്റെയും ഉടമയായവളേ, ഭൂമിയെ സംരക്ഷിക്കുന്നവരുടെ പരമാശ്രയമായവളേ.
ഇദം സ്തോത്രം മഹാപുണ്യം താം സംപൂജ്യ ച യഃ പഠേത്
ആ മഹാപുണ്യമായ സ്തോത്രം ആരെങ്കിലും അവളെ ആരാധിച്ച് വായിച്ചാൽ,
ഭൂമിദാനകൃതം പുണ്യം ലഭതേ പഠനാജ്ജനഃ
അത് വായിക്കുന്നവന് ഭൂമി ദാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.
അമ്ബുവീചീഭൂഖനനാത്പാപാന്മുച്യേത സ ധ്രുവമ് 2.8.
ജലം അല്ലെങ്കിൽ മണ്ണ് കുഴിച്ചാൽ, അവൻ നിർബന്ധമായി പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.
പരഭൂശ്രാദ്ധജാത്പാപാന്മുച്യതേ നാത്ര സംശയഃ
മറ്റുള്ളവരുടെ ഭൂമിയിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്തതിൽ നിന്നുള്ള പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് സംശയമില്ലാതെ മോചനം ലഭിക്കും.
പാപേന മുച്യതേ പ്രാജ്ഞഃ സ്തോത്രസ്യ പഠനാന്മുനേ
മുനിവേ, ഈ സ്തോത്രം വായിക്കുന്ന ജ്ഞാനികൾക്ക് പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.
നാരദ ഉവാച പരഭൂമൌ ശ്രാദ്ധരൂപം കൂപേ കുപദജം തഥാ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: മറ്റൊരാളുടെ ഭൂമിയിൽ ശ്രാദ്ധം നടത്തുന്നത്, കിണറ്റിൽ അല്ലെങ്കിൽ കിണറ്റിൽ നിന്നുള്ളതും,
അമ്ബുവീചീഭൂഖനനബീജത്യാഗജമേവ ച
ജലം അല്ലെങ്കിൽ മണ്ണ് കുഴിച്ചതിൽ നിന്നുള്ളതോ, വിത്ത് ഉപേക്ഷിച്ചതിൽ നിന്നുള്ളതോ,
അന്യദ്വാ പൃഥിവീജന്യം പാപം യത്പ്രശ്നതഃ പരമ്
അല്ലെങ്കിൽ ഭൂമിയിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന മറ്റേതെങ്കിലും ഗുരുതരമായ പാപം,
നാരായണ ഉവാച സന്ധ്യാപൂതായ വിപ്രായ സ യായാദ്വിഷ്ണുമന്ദിരമ്
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: സന്ധ്യാകാല ശുദ്ധിയോടെ ബ്രാഹ്മണനുവേണ്ടി വിഷ്ണുമന്ദിരത്തിലേക്ക് പോകണം.
ഭൂമിം ച സര്വസസ്യാഢ്യാ ബ്രാഹ്മണായ ദദാതി യഃ
എല്ലാ വിളകളാൽ സമൃദ്ധമായ ഭൂമി ബ്രാഹ്മണന് ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ,
ഗ്രാമം ഭൂമിം ച ധാന്യം ച യോ ദദാത്യാദദാതി യഃ
ഗ്രാമം, ഭൂമി, ധാനം എന്നിവ നൽകുന്നവൻ അല്ലെങ്കിൽ സ്വീകരിക്കുന്നവൻ,
ഭൂമിദാനം ച തത്കാലേ യഃ സാധുശ്ചാനുമോദതേ
അപ്പോഴത്തെ ഭൂമി ദാനം സന്മാർഗ്ഗത്തിൽ അംഗീകരിക്കുന്നവൻ,
സ്വദത്താം പരദത്താം വാ ബ്രഹ്മവൃത്തിം ഹരേത്തു യഃ
സ്വയം നൽകിയതോ മറ്റൊരാൾ നൽകിയതോ ആയ ബ്രാഹ്മണന്റെ ഉപജീവനം എടുത്തുപോകുന്നവൻ,
തത്പുത്രപൌത്രപ്രഭൃതിര്ഭൂമിഹീനഃ ശ്രിയാ ഹതഃ
തനിക്കൊപ്പം പുത്രന്മാരും മക്കളും ഉള്ളവനും ഭൂമി നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ, ഐശ്വര്യവും നശിച്ചുപോകും.
ഗവാം മാര്ഗം വിനിഷ്കൃഷ്യ യശ്ച സസ്യം ദദാതി സഃ 2.9.
ആട് കടന്നുപോകുന്ന വഴിയെ മാറ്റി അവിടെ വിളവിടുന്നവൻ—
ഗോഷ്ഠം തഡാഗം നിഷ്കൃഷ്യ മാര്ഗം സസ്യം ദദാതി യഃ
പശുക്കളെ കെട്ടുന്നിടം അല്ലെങ്കിൽ കുളം നീക്കി, അവിടത്തെ വഴി അല്ലെങ്കിൽ വിളവ് മറ്റൊരാൾക്ക് കൊടുക്കുന്നവൻ—
ന പഞ്ചപിണ്ഡമുദ്ധൃത്യ സ്നാതി കൂപേ പരസ്യ യഃ
അന്യന്റെ കിണറ്റിൽ അഞ്ചു പിണ്ഡം അർപ്പിക്കാതെ തന്നെ കുളിക്കുന്നവൻ—
കാമീ ഭൂമൌ ച രഹസി ബീജത്യാഗം കരോതി യഃ
കാമം കൊണ്ടു രഹസ്യമായി നിലത്തേക്ക് വിത്ത് കളയുന്നവൻ—
അമ്ബുവീച്യമ്ബുഖനനം യഃ കരോതി ച മാനവഃ
യാരെങ്കിലും വെള്ളത്തിൽ തിരമുണ്ടാക്കുകയോ വെള്ളം തേടി കുഴിയെടുക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവൻ—