മഹാമായാ ച പ്രകൃതിഃ സര്വശക്തിമതീശ്വരീ
മഹാമായയാണ് പ്രകൃതി; അവൾ സർവ്വശക്തിയുള്ള ഈശ്വരിയാണ്.
സാവിത്രീ വേദമാതാ ച വേദാധിഷ്ഠാതൃദേവതാ
സാവിത്രി വേദങ്ങളുടെ മാതാവും വേദങ്ങളുടെ അധിഷ്ഠാനദേവതയുമാണ്.
സര്വവിദ്യാധിദേവീ സാ പൂജ്യാ ച വിദുഷാം പുരാ
അവൾ എല്ലാ വിദ്യകളുടെയും അധിദേവതയും, പണ്ടുകാലം മുതൽ പണ്ഡിതന്മാർ ആരാധിക്കുന്നവളുമാണ്.
യത്സേവയാ യത്തപസാ പ്രദാത്രീ സര്വസംപദാമ്
ആവളെ സേവിച്ചും തപസ്സു ചെയ്തും എല്ലാ സമ്പത്തുകളും ലഭിക്കുന്നു.
യത്സേവയാ യത്തപസാ സര്വവിശ്വേഷു പൂജിതാ
ആൾക്കൂട്ടങ്ങളിലൊക്കെയും അവളെ ആരാധിച്ചത് അവളുടെ സേവയാലും തപസ്സാലുമാണ്.
സര്വേശ്വരീ സര്വവന്ദ്യാ സര്വേശം പ്രാപ യാ പതിമ്
എല്ലാവർക്കും ആരാധ്യയും സർവ്വേശ്വരിയുമായ അവൾ സർവ്വേശ്വരനെ ഭർത്താവായി ലഭിച്ചു.
കൃഷ്ണവാമാംശസമ്ഭൂതാ കൃഷ്ണപ്രേമാധിദേവതാ
കൃഷ്ണന്റെ ഇടതുഭാഗത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച അവൾ കൃഷ്ണന്റെ പ്രേമത്തിന്റെ പ്രധാന ദേവതയാണ്.
സര്വാധികം ച രൂപം ച സൌഭാഗ്യം മാനഗൌരവമ് 2.7.
അവള്ക്ക് അതിലധികം സൌന്ദര്യവും ഐശ്വര്യവും മാനപൂജ്യതയും ഉണ്ട്.
തപശ്ചകാര സാ പൂര്വം ശതശൃങ്ഗേ ച പര്വതേ
പണ്ടു അവൾ ശതശൃംഗപർവതത്തിൽ തപസ് ചെയ്തു.
കൃശാം നിഃശ്വാസരഹിതാം ദൃഷ്ട്വാ ചന്ദ്രകലോപമാമ്
ക്ഷീണമായും ശ്വാസം ഇല്ലാതെയും ചന്ദ്രന്റെ കലയുപമയുമായ അവളെ കണ്ടു.
വരം തസ്യൈ ദദൌ സാരം സര്വേഷാമപി ദുര്ലഭമ്
അവള്ക്ക് എല്ലാവർക്കും അപൂർവമായ അത്യുത്തമമായ ഒരു വരം അവൻ നൽകി.
സൌഭാഗ്യേന ച മാനേന പ്രേമ്ണാ വൈ ഗൌരവേണ ച
സൗഭാഗ്യത്തിലും മാനത്തിലും പ്രേമത്തിലും ഗൗരവത്തിലും,
വരിഷ്ഠാ ച ഗരിഷ്ഠാ ച സംസ്തുതാ പൂജിതാ മയാ
അവൾ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠയും മഹത്വമുള്ളതുമായി, എന്റെ വന്ദനയും ആരാധനയും ലഭിച്ചു.
ഇത്യുക്ത്വാ ജഗതാം നാഥശ്ചക്രേ തച്ചേതനാം തതഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ലോകങ്ങളുടെ നാഥൻ ആ ചൈതന്യം സൃഷ്ടിച്ചു.
യേഷാം യാ യാശ്ച ദേവ്യോ വൈ പൂജിതാസ്തസ്യ സേവയാ
അവളുടെ സേവനം ലഭിച്ചവരാൽ ആരാധിക്കപ്പെട്ട ദേവികൾ,
ദിവ്യം വര്ഷസഹസ്രം ച തപസ്തപ്ത്വാ ഹിമാലയേ
ഹിമാലയത്തിൽ ദിവ്യമായ ആയിരം വർഷം തപസ് ചെയ്തവൾ,
സരസ്വതീ തപസ്തപ്ത്വാ പര്വതേ ഗന്ധമാദനേ
സരസ്വതി ഗന്ധമാദനപർവതത്തിൽ തപസ് ചെയ്തു.
ലക്ഷ്മീര്യുഗശതം ദിവ്യം തപസ്തപ്ത്വാ ച പുഷ്കരേ 2.7.
ലക്ഷ്മി പുഷ്കരത്തിൽ ദിവ്യമായ നൂറു യുഗങ്ങൾ തപസ് ചെയ്തു.
സാവിത്രീ മലയേ തപ്ത്വാ ദ്വിജപൂജ്യാ ബഭൂവ സാ
സാവിത്രി മലയപർവതത്തിൽ തപസ് ചെയ്ത് ദ്വിജന്മാർക്ക് ആരാധ്യയായി.
ശതമന്വന്തരം തപ്തം ശംകരേണ പുരാ വിഭോ
പണ്ടു ശങ്കരൻ നൂറു മന്വന്തരങ്ങൾ തപസ് ചെയ്തു, ഭഗവനേ.
ശതമന്വന്തരം വിഷ്ണുസ്തപ്ത്വാ പാതാ ബഭൂവ ഹ
വിഷ്ണു നൂറു മന്വന്തരങ്ങൾ തപസ് ചെയ്ത് രക്ഷകനായി.
മന്വന്തരം തപസ്തേപേ ശേഷോ ഭക്ത്യാ ച നാരദ
ശേഷൻ ഒരു മന്വന്തരം ഭക്തിയോടെ തപസ് ചെയ്തു, നാരദാ.
ദിവ്യം ശതയുഗം ചൈവ വായുസ്തപ്ത്വാ ച ഭക്തിതഃ
വായു ഭക്തിപൂർവ്വം ദിവ്യമായ നൂറ് യുഗങ്ങൾ കഠിനതപസ്സു ചെയ്തതിലൂടെ ശുദ്ധനായി.
ഏവം കൃഷ്ണസ്യ തപസാ സര്വേ ദേവാശ്ച പൂജിതാഃ
ഇങ്ങനെ കൃഷ്ണന്റെ തപസ്സിലൂടെ എല്ലാ ദേവന്മാരും ആരാധിക്കപ്പെട്ടു.
ഏവം തേ കഥിതം സര്വം പുരാണം ച തഥാഽഽഗമമ്
ഇങ്ങനെ പുരാണവും ആഗമവും ഉൾപ്പെടെ എല്ലാം നിന്നോട് പറഞ്ഞുതന്നു.
നാരദ ഉവാച തസ്യ പാതേ പ്രാകൃതികഃ പ്രലയഃ പരികീര്ത്തിതഃ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: അതിന്റെ വീഴ്ച്ച സമയത്ത് സ്വാഭാവികമായ പ്രളയം വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പ്രലയേ പ്രാകൃതേ ചോക്തം തത്രാദൃഷ്ടാ വസുന്ധരാ
പ്രകൃതിപ്രളയത്തിൽ ഭൂമി അവിടെ കാണപ്പെട്ടില്ലെന്നു പറയുന്നു.
വസുന്ധരാ തിരോഭൂതാ കുത്ര വാ തത്ര തിഷ്ഠതി
ഭൂമി അപ്രത്യക്ഷമായപ്പോൾ, അവൾ അപ്പോൾ എവിടെയായിരുന്നു?
കഥം ബഭൂവ സാ ധന്യാ മാന്യാ സര്വാശ്രയാ ജയാ
അവൾ എങ്ങനെ ഭാഗ്യശാലിയും ആദരിക്കപ്പെടുന്നവളും എല്ലാറ്റിനും ആധാരവും വിജയിനിയും ആയി?
ശ്രീനാരായണ ഉവാച ആവിര്ഭാവസ്തിരോഭാവഃ സര്വേഷു പ്രലയേഷു ച
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: എല്ലാ പ്രളയങ്ങളിലും ഉദയം അപ്രത്യക്ഷതയും ഉണ്ടാകുന്നു.