മഹാവാഗ്മീ കവീന്ദ്രശ്ച ത്രൈലോക്യവിജയീ ഭവേത് 2.4.
വ്യക്തമായ വാഗ്മി, മഹാകവി, മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും ജയിക്കാനാവുന്നവൻ ആകുന്നു.
ഇദം തേ കാണ്വശാഖോക്തം കഥിതം കവചം മുനേ
കാണ്വശാഖയിൽ പറഞ്ഞ ഈ കവചം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു, മഹർഷേ.
നാരായണ ഉവാച മഹാമുനിര്യാജ്ഞവല്ക്യോ യേന തുഷ്ടാവ താം പുരാ
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: പുരാതനകാലത്ത് മഹർഷി യാജ്ഞവൽക്ക്യൻ അവളെ സ്തുതിച്ച് ആരാധിച്ചു.
ഗുരുശാപാച്ച സ മുനിര്ഹതവിദ്യോ ബഭൂവ ഹ
ഗുരുവിന്റെ ശാപം മൂലം ആ മുനി വിദ്യയില്ലാതെയായി.
സംപ്രാപ്യ തപസാ സൂര്യ്യം കോണാര്കേ ദൃഷ്ടിഗോചരേ
കഠിനതപസ്സിലൂടെ യാജ്ഞവൽക്ക്യൻ കോണാർക്കിൽ സൂര്യനെ നേരിൽ കാണാൻ സാധിച്ചു.
സൂര്യ്യസ്തം പാഠയാമാസ വേദവേദാങ്ഗമീശ്വരഃ
വേദങ്ങളും അതിന്റെ ശാഖകളും അറിയുന്ന ദൈവമായ സൂര്യൻ അവനെ പഠിപ്പിച്ചു.
തമിത്യുക്ത്വാ ദീനനാഥോ ഹ്യന്തര്ദ്ധാനം ജഗാമ സഃ
അവനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ദീനരുടെ രക്ഷകനായ ദൈവം അപ്രത്യക്ഷനായി.
യാജ്ഞവല്ക്യ ഉവാച ഗുരുശാപാത്സ്മൃതിഭ്രഷ്ടം വിദ്യാഹീനം ച ദുഃഖിതമ്
യാജ്ഞവൽക്ക്യൻ പറഞ്ഞു: ഗുരുവിന്റെ ശാപം കൊണ്ടു ഞാൻ ഓർമ്മയും വിദ്യയും നഷ്ടപ്പെട്ട് ദുഃഖിതനാണ്.
ജ്ഞാനം ദേഹി സ്മൃതിം ദേഹി വിദ്യാം വിദ്യാധിദേവതേ
ജ്ഞാനം തരിക, ഓർമ്മ തരിക, വിദ്യയുടെ ദേവതേ, എനിക്ക് വിദ്യയും തരിക.
ഗ്രന്ഥനിര്മിതിശക്തിം ച സച്ഛിഷ്യം സുപ്രതിഷ്ഠിതമ്
ഗ്രന്ഥങ്ങൾ രചിക്കാൻ ശക്തിയും, നല്ലതും ഉറച്ചതുമായ ശിഷ്യനെയും എനിക്കു തരിക.
ലുപ്താം സര്വാം ദൈവവശാന്നവാം കുരു പുനഃ പുനഃ
ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടം കൊണ്ടു നഷ്ടപ്പെട്ടതെല്ലാം വീണ്ടും വീണ്ടും എനിക്കു തിരിച്ചു തരിക.
ബ്രഹ്മസ്വരൂപാ പരമാ ജ്യോതീരൂപാ സനാതനീ 2.5.
നീ ബ്രഹ്മത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരമാണ്, പരമമായത്, ശാശ്വതമായ പ്രകാശരൂപമാണ്.
യയാ വിനാ ജഗത്സര്വം ശശ്വജ്ജീവന്മൃതം സദാ
നിന്നില്ലാതെ ഈ ലോകം മുഴുവൻ എന്നും ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന മരിച്ചവരുപോലെയാണ്.
യയാ വിനാ ജഗത്സര്വം മൂകമുന്മത്തവത്സദാ
നിന്നില്ലാതെ ഈ ലോകം മുഴുവൻ എന്നും വാക്കില്ലാത്തവരും ഭ്രാന്തന്മാരുമാണ്.
ഹിമചന്ദനകുന്ദേന്ദുകുമുദാമ്ഭോജ സന്നിഭാ
നീ ഹിമം, ചന്ദനം, കുണ്ടപൂവ്, ചന്ദ്രൻ, കുമുദം, അമ്പുജം എന്നിവയോട് സമാനമാണ്.
വിസര്ഗബിന്ദുമാത്രാണാം യദധിഷ്ഠാനമേവ ച
വിശർഗ്ഗവും ബിന്ദുവും എന്നാക്ഷരങ്ങളുടെ ആധിപത്യശക്തി നീയാണു.
യയാ വിനാഽത്ര സംഖ്യാകൃത്സംഖ്യാം കര്ത്തും ന ശക്നുതേ
നീ ഇല്ലാതെ സംഖ്യകൾ അറിയുന്നവനും ഇവിടെ എണ്ണാൻ കഴിയില്ല.
വ്യാഖ്യാസ്വരൂപാ യാ ദേവീ വ്യാഖ്യാധിഷ്ഠാതൃദേവതാ
വ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ സ്വരൂപവും അതിന്റെ ആധിപത്യദേവതയും ആയ ദേവിയാണ് നീ.
സ്മൃതിശക്തി ജ്ഞാനശക്തി ബുദ്ധിശക്തിസ്വരൂപിണീ
സ്മരണയുടെ ശക്തിയും ജ്ഞാനത്തിന്റെ ശക്തിയും ബുദ്ധിയുടെ ശക്തിയും നിറഞ്ഞ ദേവിയാണ് അവൾ.
സനത്കുമാരോ ബ്രഹ്മാണം ജ്ഞാനം പപ്രച്ഛ യത്ര വൈ
സനത്കുമാരൻ ബ്രഹ്മാവിനോട് ജ്ഞാനം ചോദിച്ചിടത്താണ് ഇത് സംഭവിച്ചത്.
തദാഽഽജഗാമ ഭഗവാനാത്മാ ശ്രീകൃഷ്ണ ഈശ്വരഃ
അപ്പോള് തന്നെ ദൈവസ്വരൂപനായ ശ്രീകൃഷ്ണന്, പരമേശ്വരന്, അവിടെ എത്തി.
സ ച തുഷ്ടാവ താം ബ്രഹ്മാ ചാജ്ഞയാ പരമാത്മനഃ 2.5.
അപ്പോള് ബ്രഹ്മാവു പരമാത്മാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം അവളെ സ്തുതിച്ചു.
യദാഽപ്യനന്തം പപ്രച്ഛ ജ്ഞാനമേകം വസുന്ധരാ
ഒരു ദിവസം ഭൂമി അനന്തനായവനോടു ഒരു ജ്ഞാനം ചോദിച്ചു.
തദാ ത്വാം ച സ തുഷ്ടാവ സംത്രസ്തഃ കശ്യപാജ്ഞയാ
അപ്പോള് കശ്യപന്റെ ആജ്ഞയോടെ ഭയപ്പെട്ട് അവനും നിന്നെ സ്തുതിച്ചു.
വ്യാസഃ പുരാണസൂത്രം ച സമപൃച്ഛത വാല്മികിമ്
വ്യാസന് പുരാണസൂത്രത്തെ കുറിച്ച് വാല്മീകിയോട് ചോദിച്ചു.
തദാ ചകാര സിദ്ധാന്തം ത്വദ്വരേണ മുനീശ്വരഃ
അപ്പോള് നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താല് മഹാമുനി ആ ഗ്രന്ഥം രചിച്ചു.
പുരാണസൂത്രം ശ്രുത്വാ സ വ്യാസഃ കൃഷ്ണകലോദ്ഭവഃ തദാ ത്വത്തോ വരം പ്രാപ്യ സ കവീന്ദ്രോ ബഭൂവ ഹ
പുരാണസൂത്രം കേട്ട ശേഷം കൃഷ്ണയുഗത്തില് ജനിച്ച വ്യാസന് നിന്നില് നിന്ന് അനുഗ്രഹം ലഭിച്ച് കവികളിൽ പ്രധാനനായി.
തദാ വൈ വേദഭാഗം ച പുരാണാനി ചകാര ഹ
അപ്പോള് അവന് വേദഭാഗങ്ങളും പുരാണങ്ങളും വിഭജിച്ചു.
ക്ഷണം ത്വാമേവ സംചിന്ത്യ തസ്യൈ ജ്ഞാനം ദദൌ വിഭുഃ
ഒരു നിമിഷം നിന്നെ ധ്യാനിച്ച്, ഭഗവാന് അവള്ക്ക് ജ്ഞാനം നല്കി.
ദിവ്യം വര്ഷസഹസ്രം ച സ ത്വാം ദധ്യൌ ച പുഷ്കരേ ഉവാച ശബ്ദശാസ്ത്രം ച തദര്ഥം ച സുരേശ്വരമ്
ദൈവീയമായ ആയിരം വര്ഷങ്ങള് അവന് പുഷ്കരത്തില് നിന്നെ ധ്യാനിച്ചു; പിന്നെ ശബ്ദശാസ്ത്രവും അതിന്റെ അര്ത്ഥവും ദേവേന്ദ്രനോട് പഠിപ്പിച്ചു.