മൃത്യോമൃര്ത്യുസ്വരൂപേണ മൃത്യുസംസാരഖണ്ഡന
മരണത്തെയും അതിജീവിക്കുന്നവനേ, മരണത്തിന്റെ രൂപം ധരിക്കുന്നവനേ, മരണവും ജനനവും എന്ന ബന്ധനം നശിപ്പിക്കുന്നവനേ.
കാലരൂപം കലയതാം കാലകാലേശ കാരണ
കാലത്തിന്റെ രൂപം ധ്യാനിക്കുന്നവരിൽ കാലത്തെ മനസ്സിലാക്കുന്നവനേ, എല്ലാ കാരണങ്ങളുടെയും അധിപനേ.
ഗുണാതീത ഗുണാധാര ഗുണബീജ ഗുണാത്മക
ഗുണങ്ങളെ അതിജീവിച്ചവനേ, ഗുണങ്ങൾക്ക് ആധാരമായവനേ, ഗുണങ്ങളുടെ വിത്തായവനേ, ഗുണങ്ങളിൽ തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നവനേ.
ബ്രഹ്മസ്വരൂപ ബ്രഹ്മജ്ഞ ബ്രഹ്മഭാവേ ച തത്പര
ബ്രഹ്മത്തിന്റെ സ്വരൂപനായവനേ, ബ്രഹ്മത്തെ അറിയുന്നവനേ, ബ്രഹ്മാവസ്ഥയിൽ ലീനനായവനേ.
ഇതി സ്തുത്വാ ശിവം നത്വാ പുരസ്തസ്ഥൌ മുനീശ്വരഃ
ഇങ്ങനെ ശിവനെ സ്തുതിച്ച് നമസ്കരിച്ച ശേഷം ആ മഹർഷി അവന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നു.
അസിതേന കൃതം സ്തോത്രം ഭക്തിയുക്തശ്ച യഃ പഠേത്
അസി്തൻ രചിച്ച ഈ സ്തോത്രം ഭക്തിയോടെ ആരെങ്കിലും ചൊല്ലുകയാണെങ്കിൽ,
സ ലഭേദ്വൈ ഷ്ണവം പുത്രം ജ്ഞാനിനം ചിരജീവിനമ് 4.30.
അവന് വിഷ്ണുഭക്തനായ, ജ്ഞാനിയുമായ, ദീർഘായുസ്സുള്ള ഒരു മകൻ ലഭിക്കും.
അഭാര്യോ ലഭതേ ഭാര്യാം സുശീലാം ച പതിവ്ര താമ്
ഭാര്യയില്ലാത്തവന് നല്ല ഗുണങ്ങളുള്ള, ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ള ഒരു ഭാര്യ ലഭിക്കും.
ഇദം സ്തോത്രം പുരാ ദത്തം ബ്രഹ്മണാ ച പ്രചേതസേ
ഈ സ്തോത്രം പുരാതനകാലത്ത് ബ്രഹ്മാവു പ്രചേതസിന് നൽകിയതാണു.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച ഉവാച ബ്രഹ്മണഃ പുത്രം സ്വഭക്തം ഭക്തവ ത്സലഃ
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ഭക്തനോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ ബ്രഹ്മാവിന്റെ മകനോട് അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ശംകര ഉവാച പുത്രസ്തേ ഭവിതാ സത്യം മദംശേന ച മത്സമഃ
ശങ്കരൻ പറഞ്ഞു: നിന്റെ മകൻ സത്യമായും ജനിക്കും; എന്റെ അംശം ഉൾക്കൊണ്ടു എനിക്കു തുല്യനായവനാകും.
ദാസ്യാമി മന്ത്രമതുലം സര്വേഷാം ച സുദുര്ലഭമ്
എല്ലാവർക്കും വളരെ അപൂർവമായ, തുല്യമായില്ലാത്ത ഒരു മന്ത്രം ഞാൻ നിന്നെ നൽകും.
സ്തോത്രം പൂജാവിധാനം ച കവചം പരമാദ്ഭുതമ്
സ്തുതികളും, പൂജയുടെ വിധിയും, അത്യന്തം അത്ഭുതകരമായ കാവചവും,
വരം ദാതുമിഷ്ടദേവീ പ്രത്യക്ഷാ ഭവിതേതി ച
പ്രിയപ്പെട്ട ദേവി നേരിട്ട് പ്രത്യക്ഷമായി വരും, ഇഷ്ടമായ വരം നൽകാൻ.
ജജാപ പരമം മന്ത്രം സോഽസിതഃ ശതവത്സരമ്
അസിതൻ ആ പരമോന്നതമായ മന്ത്രം നൂറുവർഷം ജപിച്ചു.
പുത്രസ്തേ ഭവിതാ സത്യം മഹാജ്ഞാനീ സുതേതി ച
നിന്റെ മകനായി ജനിക്കും; മഹത്തായ ജ്ഞാനിയും സത്യസന്താനവുമാണ് അവൻ.
കാലേന ച സുതസ്തസ്യ ശിവാംശേന ബഭൂവ ഹ 4.30.
കാലക്രമേണ അവനു ശിവന്റെ അംശം ഉൾക്കൊണ്ട മകൻ ജനിച്ചു.
സുയജ്ഞനൃപതേഃ കന്യാം രത്നമാലാവതീം മുദാ
സുയജ്ഞനൃപന്റെ മകളായ രത്നമാലാവതിയെ സന്തോഷത്തോടെ വിവാഹം ചെയ്തു.
സ്ഥാനേ സ്ഥാനേ ച രഹസി ശതവര്ഷം തയാ സഹ
വിവിധ ഒറ്റപ്പെട്ട ഇടങ്ങളിൽ അവളോടൊപ്പം നൂറുവർഷം കഴിച്ചു.
കാലാന്തരേ സ വിരതോ ബഭൂവ മുനിപുംഗവഃ
കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആ മഹർഷി സകലത്തിൽ നിന്നും വിട്ടുനിന്നു.
ഉത്ഥായ രാത്രൌ ശയനാദ്വിരക്തശ്ച തപോധനഃ
രാത്രിയിൽ കിടക്കയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു, ആ തപസ്സുകാരൻ ലോകമോഹത്തിൽ നിന്ന് വിട്ടുപോയി.
നിദ്രാം ത്യക്ത്വാ ച തത്കാന്താ ന ദൃഷ്ട്വാ സ്വാമിനം സതീ
ഉണർന്നു ഭർത്താവിനെ കാണാതിരുന്നപ്പോൾ, ആ വിശുദ്ധ സ്ത്രീ ഉറക്കം ഉപേക്ഷിച്ചു.
ഉത്തിഷ്ഠന്തീ നിര്വിശന്തീ രുരോദോച്ചൈര്മുഹുര്മുഹുഃ
എഴുന്നേറ്റ് തിരഞ്ഞു, അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞു.
ആഹാരം ച പരിത്യജ്യ പ്രാണാംസ്തത്യാജ സുന്ദരീ
ഭക്ഷണം ഉപേക്ഷിച്ച്, ആ സുന്ദരി ജീവൻ വിട്ടു.
തപശ്ചകാര സ മുനിര്ഗന്ധമാദനഗഹ്വരേ
ആ മুনি ഗന്ധമാദനഗുഹകളിൽ കഠിനതപസ്സു ചെയ്തു.
തം ദദര്ശ ഹ ദൈവേന രമ്ഭാ ശൃംഗാരലോലുപാ
ദൈവാനുഗ്രഹത്താൽ, രംഭാ, കാമത്തിൽ ആഗ്രഹമുള്ളവൾ, അവനെ കണ്ടു.
സാ ച തം കഥയാമാസ നിര്ജനേ സമുപസ്ഥിതാ 4.30.
അവൾ ഒറ്റപ്പെട്ട സ്ഥലത്ത് അടുത്തു ചെന്നു, അവനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
രമ്ഭോവാച ത്യക്ത്വാ കഠോരം രഹസി ഭജ മാം സുഖദായികാമ്
രംഭാ പറഞ്ഞു: കഠിനമായ തപസ്സു ഉപേക്ഷിച്ച്, ഈ ഒറ്റപ്പെടലിൽ എന്നെ ആസ്വദിക്കൂ; ഞാൻ സന്തോഷം നൽകുന്നവളാണ്.
ത്വം വരേഷു വരഃ പൃഥ്വ്യാം വരാരോഹാ സ്വയംവരാ
ഭൂമിയിലെ എല്ലാ പുരുഷന്മാരിലും നീ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ; ഞാൻ ഏറ്റവും സുന്ദരിയും സ്വയം വരചെയ്യാൻ അർഹയുമാണ്.
യജ്ഞം കുര്വന്തി ഭൂപാലാ ഭാരതേ സ്വര്ഗഹേതുകമ്
ഭാരതത്തിൽ രാജാക്കന്മാർ സ്വർഗസുഖത്തിനായി യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തുന്നു.