അത്രിഃ പുലസ്ത്യഃ പുലഹോ മരീചിര്ഭൃഗുരങ്ഗിരാഃ
അത്രി, പുലസ്ത്യൻ, പുലഹൻ, മരീചി, ഭൃഗു, അങ്കിരാസ്,
ശങ്കുഃ ശങ്ഖഃ പഞ്ചശിഖഃ പ്രചേതാസ്തേ തപോധനാഃ
ശങ്കു, ശംഖൻ, പഞ്ചശിഖൻ, പ്രചേതാസ്—ഇവരാണ് തപസ്സിൽ സമ്പന്നരായവർ.
കലത്രവന്തസ്തേ സര്വേ സംസാരം കര്തുമു ന്മുഖാഃ
അവർക്കൊക്കെയും ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവർ ലോകജീവിതം തുടരാൻ ആഗ്രഹിച്ചവരാണ്.
തദസ്തു ച കഥാ ബഹ്വീ മുനിവംശാനുകീര്തനീ
അങ്ങനെയാകട്ടെ; ഈ മഹാമുനികളുടെ വംശങ്ങളെക്കുറിച്ച് അനേകം കഥകൾ ഉണ്ട്.
പ്രചേതസഃ സുതഃ ശ്രീമാനസിതോ മുനിപുങ്ഗവഃ
പ്രചേതസിന്റെ മകൻ ആയിരുന്ന അസി്തൻ മഹത്വമുള്ള ഒരു മഹർഷിയായിരുന്നു.
ന ബഭൂവ സുതസ്തസ്യ പ്രാണാംസ്ത്യക്തും സമുദ്യതഃ
അവനു ജീവൻ വിട്ട് കൊടുക്കാൻ തയ്യാറായ ഒരു മകനുമില്ലായിരുന്നു.
മന്ത്രാധിഷ്ഠാതൃദേവീം തേ സദ്യഃ സാക്ഷാദ്ഭവിഷ്യതി 4.30.
മന്ത്രങ്ങൾക്ക് അധിപതിയായ ദേവി ഉടൻ തന്നെ നേരിട്ട് നിന്റെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും.
ശ്രുത്വൈതച്ചരിതം വിപ്രോ ജഗാമ ശിവസന്നിധിമ്
ഈ കഥ കേട്ട ശേഷം ആ ബ്രാഹ്മണൻ ശിവന്റെ സന്നിധിയിൽ എത്തി.
സകലത്രോ യഥാ യോഗീ തുഷ്ടാവ യോഗിനാം ഗുരുമ്
ഭാര്യയോടൊപ്പം, യോഗിക്ക് യോജിച്ച രീതിയിൽ, അവൻ യോഗികളിലെ ഗുരുവിനെ സ്തുതിച്ചു.
അസിത ഉവാച യോഗീന്ദ്രാണാം ച യോഗീന്ദ്ര ഗുരൂണാം ഗുരവേ നമഃ
അസി്തൻ പറഞ്ഞു: യോഗികളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനും ഗുരുക്കന്മാരുടെ ഗുരുവിനും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
മൃത്യോമൃര്ത്യുസ്വരൂപേണ മൃത്യുസംസാരഖണ്ഡന
മരണത്തെയും അതിജീവിക്കുന്നവനേ, മരണത്തിന്റെ രൂപം ധരിക്കുന്നവനേ, മരണവും ജനനവും എന്ന ബന്ധനം നശിപ്പിക്കുന്നവനേ.
കാലരൂപം കലയതാം കാലകാലേശ കാരണ
കാലത്തിന്റെ രൂപം ധ്യാനിക്കുന്നവരിൽ കാലത്തെ മനസ്സിലാക്കുന്നവനേ, എല്ലാ കാരണങ്ങളുടെയും അധിപനേ.
ഗുണാതീത ഗുണാധാര ഗുണബീജ ഗുണാത്മക
ഗുണങ്ങളെ അതിജീവിച്ചവനേ, ഗുണങ്ങൾക്ക് ആധാരമായവനേ, ഗുണങ്ങളുടെ വിത്തായവനേ, ഗുണങ്ങളിൽ തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നവനേ.
ബ്രഹ്മസ്വരൂപ ബ്രഹ്മജ്ഞ ബ്രഹ്മഭാവേ ച തത്പര
ബ്രഹ്മത്തിന്റെ സ്വരൂപനായവനേ, ബ്രഹ്മത്തെ അറിയുന്നവനേ, ബ്രഹ്മാവസ്ഥയിൽ ലീനനായവനേ.
ഇതി സ്തുത്വാ ശിവം നത്വാ പുരസ്തസ്ഥൌ മുനീശ്വരഃ
ഇങ്ങനെ ശിവനെ സ്തുതിച്ച് നമസ്കരിച്ച ശേഷം ആ മഹർഷി അവന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നു.
അസിതേന കൃതം സ്തോത്രം ഭക്തിയുക്തശ്ച യഃ പഠേത്
അസി്തൻ രചിച്ച ഈ സ്തോത്രം ഭക്തിയോടെ ആരെങ്കിലും ചൊല്ലുകയാണെങ്കിൽ,
സ ലഭേദ്വൈ ഷ്ണവം പുത്രം ജ്ഞാനിനം ചിരജീവിനമ് 4.30.
അവന് വിഷ്ണുഭക്തനായ, ജ്ഞാനിയുമായ, ദീർഘായുസ്സുള്ള ഒരു മകൻ ലഭിക്കും.
അഭാര്യോ ലഭതേ ഭാര്യാം സുശീലാം ച പതിവ്ര താമ്
ഭാര്യയില്ലാത്തവന് നല്ല ഗുണങ്ങളുള്ള, ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ള ഒരു ഭാര്യ ലഭിക്കും.
ഇദം സ്തോത്രം പുരാ ദത്തം ബ്രഹ്മണാ ച പ്രചേതസേ
ഈ സ്തോത്രം പുരാതനകാലത്ത് ബ്രഹ്മാവു പ്രചേതസിന് നൽകിയതാണു.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച ഉവാച ബ്രഹ്മണഃ പുത്രം സ്വഭക്തം ഭക്തവ ത്സലഃ
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ഭക്തനോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ ബ്രഹ്മാവിന്റെ മകനോട് അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ശംകര ഉവാച പുത്രസ്തേ ഭവിതാ സത്യം മദംശേന ച മത്സമഃ
ശങ്കരൻ പറഞ്ഞു: നിന്റെ മകൻ സത്യമായും ജനിക്കും; എന്റെ അംശം ഉൾക്കൊണ്ടു എനിക്കു തുല്യനായവനാകും.
ദാസ്യാമി മന്ത്രമതുലം സര്വേഷാം ച സുദുര്ലഭമ്
എല്ലാവർക്കും വളരെ അപൂർവമായ, തുല്യമായില്ലാത്ത ഒരു മന്ത്രം ഞാൻ നിന്നെ നൽകും.
സ്തോത്രം പൂജാവിധാനം ച കവചം പരമാദ്ഭുതമ്
സ്തുതികളും, പൂജയുടെ വിധിയും, അത്യന്തം അത്ഭുതകരമായ കാവചവും,
വരം ദാതുമിഷ്ടദേവീ പ്രത്യക്ഷാ ഭവിതേതി ച
പ്രിയപ്പെട്ട ദേവി നേരിട്ട് പ്രത്യക്ഷമായി വരും, ഇഷ്ടമായ വരം നൽകാൻ.
ജജാപ പരമം മന്ത്രം സോഽസിതഃ ശതവത്സരമ്
അസിതൻ ആ പരമോന്നതമായ മന്ത്രം നൂറുവർഷം ജപിച്ചു.
പുത്രസ്തേ ഭവിതാ സത്യം മഹാജ്ഞാനീ സുതേതി ച
നിന്റെ മകനായി ജനിക്കും; മഹത്തായ ജ്ഞാനിയും സത്യസന്താനവുമാണ് അവൻ.
കാലേന ച സുതസ്തസ്യ ശിവാംശേന ബഭൂവ ഹ 4.30.
കാലക്രമേണ അവനു ശിവന്റെ അംശം ഉൾക്കൊണ്ട മകൻ ജനിച്ചു.
സുയജ്ഞനൃപതേഃ കന്യാം രത്നമാലാവതീം മുദാ
സുയജ്ഞനൃപന്റെ മകളായ രത്നമാലാവതിയെ സന്തോഷത്തോടെ വിവാഹം ചെയ്തു.
സ്ഥാനേ സ്ഥാനേ ച രഹസി ശതവര്ഷം തയാ സഹ
വിവിധ ഒറ്റപ്പെട്ട ഇടങ്ങളിൽ അവളോടൊപ്പം നൂറുവർഷം കഴിച്ചു.
കാലാന്തരേ സ വിരതോ ബഭൂവ മുനിപുംഗവഃ
കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആ മഹർഷി സകലത്തിൽ നിന്നും വിട്ടുനിന്നു.