ഗച്ഛ പാര്വതി കൈലാസം സുതാഭ്യാം സ്വാമി നാ സഹ
പാർവതി, നീ മക്കളോടൊപ്പം കൈലാസത്തിലേക്ക് പോവൂ, ഭർത്താവിനൊപ്പമല്ല.
ഭവിതാ കലയാ ജന്മ സര്വേഷാം ച വ്രജേശ്വരി
വ്രജേശ്വരി, എല്ലാവർക്കും ഭാഗമായ് ജനനം ഉണ്ടാകും.
പ്രണമ്യ ശ്രീഹരിം ദേവാഃ സ്വാലയം പ്രയയുര്മുദാ
ശ്രീഹരിയെ വന്ദിച്ച് ദേവന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ തങ്ങളുടെ ഭവനങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി.
ഹരിണാ യോജിതം കര്മ കര്തും വ്യഗ്രാ മഹീം യയുഃ
ഹരിയാൽ ഏൽപ്പിച്ച ദൗത്യം ചെയ്യാൻ ഉത്സുകരായി അവർ ഭൂമിയിലേക്ക് പോയി.
ഉവാച രാധികാം കൃഷ്ണോ വൃഷഭാനുഗൃഹം വ്രജ
കൃഷ്ണൻ രാധികയോട് പറഞ്ഞു: 'നീ വൃഷഭാനുവിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വ്രജയിലേക്ക് പോവൂ.'
അഹം യാസ്യാമി മഥുരാം വസുദേവാലയം പ്രിയേ
'പ്രിയേ, ഞാൻ മഥുരയിലേക്കും വസുദേവന്റെ വീട്ടിലേക്കും പോകും.'
രാധാ പ്രണമ്യ ശ്രീകൃഷ്ണം രക്തപംകജലോചനാ
കുമുദപ്പൂവുപോലുള്ള ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ രാധാ ശ്രീകൃഷ്ണനെ വന്ദിച്ചു.
സ്ഥായംസ്ഥായം ക്വചിദ്യാംതീ ഗത്വാഗത്വാ പുനഃ പുനഃ
അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും നിൽക്കുകയും, അടുത്ത് ചെന്നു പിന്നെ പിന്മാറുകയും ചെയ്തു.
പപൌ ചക്ഷുശ്ചകോരാഭ്യാം നിമേഷരഹിതാ സതീ
അവൾ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ചകോരപ്പക്ഷിയെപ്പോലെ, മടക്കം കൂടാതെ കൃഷ്ണനെ നോക്കി ആസ്വദിച്ചു.
തതഃ പ്രദക്ഷിണീകൃത്യ സപ്തധാ പരമേശ്വരീ 4.6.
അതിനുശേഷം പരമേശ്വരി അവനെ ഏഴുതവണ ചുറ്റി നടന്നു.
ആജഗ്മുര്ഗോപികാനാം ച ത്രിഃസപ്തശതകോടയഃ
പിന്നീട് മൂന്ന് ഏഴു നൂറ്റി കോടി ഗോപികൾ അവിടെ എത്തി.
ഗോപാനാം ഗോപികാനാം ച സമൂഹൈഃ സഹ രാധികാ
ഗോപന്മാരുടെയും ഗോപികമാരുടെയും കൂട്ടങ്ങളോടൊപ്പം രാധികയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ത്രയസ്ത്രിംശദ്വയസ്യാഭിര്ഗോപീഭിഃ സഹ സുംദരീ
മുപ്പത്തിരണ്ട് ജോഡി ഗോപികമാരോടൊപ്പം ആ സുന്ദരി ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഹരിണാ യോജിതം സ്ഥാനം പ്രജഗ്മുര്നംദഗോകുലമ്
ഹരിയാൽ നിശ്ചയിച്ച സ്ഥലമായ നന്ദന്റെ ഗോകുലത്തിലേക്ക് അവർ പോയി.
മഹീം ഗതായാം രാധായാം ഗോപീഭിഃ സഹ ഗോപകൈഃ
രാധാ ഗോപികമാരോടും ഗോപന്മാരോടും കൂടെ ഭൂമിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ,
സംഭാഷ്യ ഗോപാന്ഗോപീശ്ച നിയോജ്യ സ്വീയകര്മണി
അവൾ ഗോപന്മാരെയും ഗോപികമാരെയും വിളിച്ചു അവരുടെ ജോലി ഏൽപ്പിച്ചു.
പൂര്വം യദ്യദപത്യം ച ദേവകീവസുദേവയോഃ
ദേവകിയും വസുദേവനും മുമ്പ് ജനിച്ച എല്ലാ മക്കളും,
ശേഷാംശം സപ്തമം ഗര്ഭം മായയാഽഽകൃഷ്യ ഗോകുലേ
ശേഷന്റെ ഭാഗമായ ഏഴാമത്തെ ഗർഭം മായാ ഗോകുലത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
മൃതേ മുനൌ കിം ചകാര ശ്രീകൃഷ്ണോ ഭക്തവത്സലഃ
മഹർഷി മരിച്ചശേഷം ഭക്തജനങ്ങളുടെ രക്ഷകനായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ എന്ത് ചെയ്തു?
ശ്രീനാരായണ ഉവാച കൃത്വാ വക്ഷസി തദ്ദേഹം രുരോദോച്ചൈര്യഥാ നരഃ
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: ആ ദേഹം തന്റെ നെഞ്ചിൽ വെച്ച്, മനുഷ്യൻ പോലെ ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞു.
ബാഹുഭ്യാം ച സമാശ്ലിഷ്യ പിപേഷോദ്രിക്തമോഹതഃ
രണ്ടു കൈകളാൽ ആ ദേഹം അണച്ചു പിടിച്ചു, അതിയായ മോഹത്തിൽ ആകൃഷ്ടനായി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
രക്തമാംസാസ്ഥിഹീനം തച്ഛരീരം ച മഹാത്മനഃ
ആ മഹാത്മാവിന്റെ ശരീരത്തിൽ രക്തവും മാംസവും അസ്ഥിയും ഒന്നുമില്ലാതായിരുന്നു.
ദഗ്ധം ലോഹിതമാംസാസ്ഥി ജ്വലതാ ജഠരാഗ്നിനാ
ജ്വലിച്ച ജഠരാഗ്നിയിൽ രക്തം, മാംസം, അസ്ഥി എല്ലാം കത്തിപ്പോയിരുന്നു.
ചിതാം ചന്ദനകാഷ്ഠേന നിര്മായ മധുസൂദനഃ
മധുസൂദനൻ ചന്ദനക്കടികൊണ്ട് ഒരു ചിത നിർമ്മിച്ചു.
ദദൌ ചിതായാമഗ്നിം ച കാഷ്ഠം ദത്ത്വാ ശവോപരി
ശവത്തിന്മേൽ മരച്ചില്ലയിട്ട്, ചിതയിൽ അഗ്നി വെച്ചു.
തദ്ദേഹേ ഭസ്മസാദ്ഭൂതേ നേദുര്ദുന്ദുഭയോ ദിവി
ആ ദേഹം ചിതയിൽ കത്തിയശേഷം, ആകാശത്ത് ദുന്ദുഭികൾ മുഴങ്ങി.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ തത്ര രത്നസാരവിനിര്മിതമ്
അതിനിടയിൽ, രത്നങ്ങളുടെ സാരത്തിൽനിന്ന് നിർമ്മിച്ച ഒരു രഥം അവിടെ പ്രത്യക്ഷമായി.
പാര്ഷദപ്രവരൈര്യുക്തം ശ്രീകൃഷ്ണസദൃശൈര്വരൈഃ 4.30.
ശ്രീകൃഷ്ണനോട് സമാനമായ ഉത്തമരായ അനുചരന്മാർ ആ രഥത്തോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവരുഹ്യ രഥാത്തൂര്ണം പാര്ഷദപ്രവരാ ഹരേഃ ।। സര്വേ സമാനരൂപാസ്തേ പ്രണമ്യ രാധികേശ്വരൌ
ഹരിയുടെ പ്രധാന അനുചരന്മാർ അതിവേഗം രഥത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി, എല്ലാവരും ഒരുപോലെയുള്ള രൂപത്തിൽ രാധയെയും കൃഷ്ണനെയും നമസ്കരിച്ചു.
ധൃതവന്തം സൂക്ഷ്മദേഹം പ്രണമയ്യ മുനീശ്വരമ്
അവർ സൂക്ഷ്മശരീരം ധരിച്ചിരുന്ന മഹർഷിയെ ആദരവോടെ വന്ദിച്ചു.