മാദൃശീം കിംകരീ നാഥ ന പരിത്യക്തുമര്ഹസി
സ്വാമിയേ, എന്നെപ്പോലെയുള്ള ഒരു ദാസിയെ ഉപേക്ഷിക്കരുതേ.
തവ വാക്യം മഹാദേവ കരിഷ്യാമ്യേവ പാലനമ് 4.6.
മഹാദേവാ, നിങ്ങളുടെ കല്പന ഞാൻ നിർബന്ധമായും പാലിക്കും.
ഇത്യേവം വചനം ശ്രുത്വാ വിരരാമ മഹേശ്വരഃ
ഇങ്ങനെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം മഹേശ്വരൻ മൗനം പാലിച്ചു.
തത്പ്രതിജ്ഞാപാലനായ പാര്വതീ ജാംബവദ്ഗൃഹേ
ആ പ്രതിജ്ഞ പാലിക്കാൻ പാർവതി ജാംബവന്റെ വീട്ടിൽ ജനിച്ചു.
ലലാഭ ഭാരതേ ജന്മ നിംദിതേ ഭാല്ലുകേ ഗൃഹേ
ഭാരതഭൂമിയിൽ, അപമാനിതനായ ഭല്ലൂകന്റെ വീട്ടിൽ അവൾ ജനിച്ചു.
ഹിമാലയാംശോ ഭല്ലൂകോ ജാംബവാന്നാമ കിംകരഃ
ഹിമാലയന്റെ ഒരു ഭാഗമായ ഭല്ലൂകൻ, ജാംബവൻ എന്ന ദാസനായിരുന്നു.
രാമസ്യ വരദാനേന ചിരംജീവീ ശ്രിയാ യുതഃ
രാമന്റെ അനുഗ്രഹംകൊണ്ട് അവൻ ദീർഘായുസ്സും സമ്പത്തും നേടി.
സര്വേഷാം ച സുരാണാം വൈ വംശാ ഗച്ഛംതു ഭൂതലമ്
എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും വംശങ്ങൾ ഭൂമിയിലേക്കു വരട്ടെ.
കമലാകലയാ സര്വാ ഭവംതു നൃപകന്യകാഃ
കമലാദേവിയുടെ ഭാഗംകൊണ്ട് എല്ലാവരും രാജകുമാരികളാവട്ടെ.
ധര്മോഽയമംശരൂപേണ പാംഡുപുത്രോ യുധിഷ്ഠിരഃ
ധർമ്മൻ, പാണ്ഡുവിന്റെ മകനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരനായി ഭാഗമായി ജനിച്ചു.
നകുലഃ സഹദേവശ്ച സ്വര്വൈദ്യാംശസമുദ്ഭവൌ । സൃര്യാംശഃ കര്ണവീരശ്ച വിദുരഃ സ യമഃ സ്വയമ് ।। 4.6.
നകുലനും സഹദേവനും അശ്വിനീദേവന്മാരുടെ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്. കര്ണൻ, വീരനായവൻ, സൂര്യന്റെ ഭാഗമാണ്. വിദ്യുരൻ തന്നെയാണ് യമൻ.
ദുര്യോധനഃ കലേരംശഃ സമുദ്രാംശശ്ച ശംതനുഃ
ദുര്യോധനൻ കലിയുടെ ഭാഗമാണ്, ശന്തനു സമുദ്രത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.
ഹുതാശനാംശോ ഭഗവാന്ധൃഷ്ടദ്യുമ്നോ മഹാബലഃ
മഹാബലശാലിയായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ അഗ്നിദേവന്റെ ഭാഗമാണ്.
വസുദേവഃ കശ്യപാംശോഽപ്യദിത്യംശാ ച ദേവകീ
വസുദേവൻ കശ്യപന്റെ ഭാഗമാണ്, ദേവകി ആദിത്യദേവന്മാരുടെ ഭാഗമാണ്.
ദ്രൌപദീ കമലാംശാ ച യജ്ഞകുംഡസമുദ്ഭവാ
ദ്രൗപദി കമലാദേവിയുടെ ഭാഗമാണ്, യജ്ഞകുണ്ഡത്തിൽ നിന്നാണ് അവൾ ജനിച്ചത്.
ദേവാ ഗച്ഛംതു പൃഥിവീമംശേന ഭാരഹാരകാഃ
ദേവന്മാർ ഭൂഭാരമൊഴിക്കാൻ ഭാഗങ്ങളായി ഭൂമിയിലേക്കു വരട്ടെ.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ ഭഗവാന്വിരരാമ ച നാരദ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ഭഗവാൻ നാരദൻ മൗനം പാലിച്ചു.
കൃഷ്ണസ്യ വാമേ വാഗ്ദേവീ ദക്ഷിണേ കമലാലയാ
കൃഷ്ണന്റെ ഇടതു വശത്ത് വാഗ്ദേവിയും, വലതു വശത്ത് കമലാദേവിയും ഇരിക്കുന്നു.
ഗോപ്യോ ഗോപാശ്ച പരിതോ രാധാ വക്ഷഃസ്ഥലസ്ഥിതാ
ഗോപികളും ഗോപന്മാരും ചുറ്റും നിന്നു, രാധാ നിന്റെ നെഞ്ചത്ത് തന്നെ നില്ക്കുന്നു.
ശൃണു നാഥ പ്രവക്ഷ്യാമി കിംകരീവചനം പ്രഭോ
നാഥാ, ദയവായി കേൾക്കൂ, ഞാൻ ദാസിയുടെ വാക്കുകൾ പറയാം.
ചക്ഷുര്നിമീലനം കര്തുമശക്താ തവ ദര്ശനേ 4.6.
നിനയെ കാണുമ്പോൾ എന്റെ കണ്ണ് മടക്കാൻ പോലും എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല.
കിയത്കാലാംതരേണൈവ മേലനം മേ ത്വയാ സഹ
കുറച്ചു നേരം മാത്രം വേർപിരിഞ്ഞാൽ പോലും, ഉടൻ തന്നെ ഞാൻ നിന്നോടൊപ്പം ചേരുന്നു.
നിമേഷം ച യുഗശതം ഭവിതാ മേ ത്വയാ വിനാ
പക്ഷേ, നിന്റെ കൂടെ ഇല്ലാത്ത ഒരു നിമിഷം പോലും എനിക്ക് നൂറു കാലങ്ങളായാണ് തോന്നുന്നത്.
മാതരം പിതരം ബംധും ഭ്രാതരം ഭഗിനീം സുതമ്
അമ്മ, അച്ഛൻ, ബന്ധുക്കൾ, സഹോദരൻ, സഹോദരി, മകൻ—
കരോഷി മായയാ ഛന്നാ മാം ചേന്മായേശ ഭൂതലേ
മായയുടെ നാഥാ, ഭൂമിയിൽ നീ എന്നെ മായയാൽ മറച്ചുവെച്ചാൽ—
അനുക്ഷണം മമ മനോമധുപോ മധുസൂദന
മധുസൂദനാ, ഓരോ നിമിഷവും എന്റെ മനസ്സ് തേനീച്ചപോലെ നിന്നിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു.
യത്രയത്ര ച യസ്യാം വാ യോനൌ ജന്മ ഭവത്വിദമ്
എന്ത് സ്ഥലത്തോ, ഏത് ഗർഭത്തിലോ എനിക്ക് ജനനം കിട്ടിയാലും—
കൃഷ്ണസ്ത്വം രാധികാഽഹം ച പ്രേമസൌഭാഗ്യമാവയോഃ
നീ കൃഷ്ണൻ, ഞാൻ രാധിക, നമ്മുടെ പ്രേമത്തിന് ഇതാണ് ഭാഗ്യം.
യഥാ തന്വാ സഹ പ്രാണാഃ ശരീരം ഛായയാ സഹ
ശരീരം പ്രാണനോടൊപ്പം, ഛായ ശരീരത്തോടൊപ്പം ഉണ്ടാകുന്നതുപോലെ—
ചക്ഷുര്നിമേഷവിച്ഛേദോ ഭവിതാ നാവയോര്ഭുവി
നമ്മുടെ ഇടയിൽ ഭൂമിയിൽ ഒരു കണ്ണ് മടക്കലിന്റെ ഇടവേള പോലും ഉണ്ടാകില്ല.