പിതൄണാം മാനസീ കന്യാ ധന്യാ മാന്യാ ച യോഷിതാമ്
പിതാക്കന്മാരുടെ മനസ്സിൽ ജനിച്ച പുത്രിയും, സ്ത്രീകളിൽ ഭാഗ്യശാലിയും ആദരണീയയുമാണ് അവൾ.
തസ്യാ ഗൃഹേ ജന്മ ലഭ ശീഘ്രം നംദവ്രജം വ്രജ
നീ അവളുടെ വീട്ടിൽ വേഗത്തിൽ ജനിച്ച് നന്ദവൃന്ദാവനത്തിലേക്ക് പോവണം.
ത്വം മേ പ്രാണാധികാ രാധേ തവ പ്രാണാധികോഽപ്യഹമ്
രാധേ, നീ എനിക്ക് പ്രാണത്തേക്കാൾ പ്രിയയാളാണ്; ഞാൻ നിനക്ക് നിന്റെ പ്രാണത്തേക്കാൾ പ്രിയനാണ്.
ശ്രുത്വൈവം രാധികാ തത്ര രുരോദ പ്രേമവിഹ്വലാ
ഇങ്ങനെ കേട്ടപ്പോൾ രാധിക അവിടെ പ്രേമത്തിൽ ഉന്മാദയായി കരഞ്ഞു.
ജനുര്ലഭത ഗോപാശ്ച ഗോപ്യശ്ച പൃഥിവീതലേ
ഗോപ്പന്മാർക്കും ഗോപ്പികമാർക്കും ഭൂമിയിൽ ജന്മം ലഭിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ സര്വേ ദദൃശൂ രഥമുത്തമമ് 4.6.
അതിനിടയിൽ അവർക്കെല്ലാം അത്യുത്തമമായ ഒരു രഥം കാണാനായി.
ശ്വേതചാമരലക്ഷേണ ശോഭിതം ദര്പണായുതൈഃ
വെളുത്ത ചാമരികളും ആയിരക്കണക്കിന് കണ്ണാടികളും കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട് അതു പ്രകാശിച്ചു.
സദ്രത്നകലശാനാം ച സഹസ്രേണ സുശോഭിതമ്
മൂല്യവത്തായ രത്നങ്ങൾ നിറച്ച ആയിരം കലശങ്ങളാൽ അതു ഭംഗിയായി തിളങ്ങി.
പാര്ഷദപ്രവരൈയുക്തം ശാത കുംഭമയം ശുഭമ്
പ്രധാനപ്പെട്ട പാർഷദന്മാരാൽ കെട്ടിയ, തൂങ്ങുന്തങ്കം കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച, ശുഭമായ രഥം ആയിരുന്നു അത്.
തത്രസ്ഥം പുരുഷം ശ്യാമം സുന്ദരം കമനീയകമ്
അവിടെ, അവർ കറുത്ത നിറമുള്ള, മനോഹരനും ആകർഷകനുമായ ഒരു പുരുഷനെ കണ്ടു.
കിരീടിനം കുണ്ഡലിനം വനമാലാവിഭൂഷിതമ്
അവന്റെ തലയിൽ കിരീടവും ചെവിയിൽ കുണ്ഡലവും കാട്ടുപൂക്കളാൽ നിർമ്മിതമായ ഒരു മാലയും അലങ്കാരമായി ധരിച്ചിരുന്നു.
ചതുര്ഭുജം സ്മേരവക്ത്രം ഭക്താനുഗ്രഹകാതരമ്
അവന് നാലു കൈകളും, പുഞ്ചിരിയുള്ള മുഖവും, ഭക്തന്മാരെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ അതിയായി ആഗ്രഹവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദേവീം തദ്വാമതോ രമ്യാം ശുക്ലവര്ണാം മനോഹരാമ്
അവന്റെ ഇടതുവശത്ത്, മനോഹരവും ഉജ്ജ്വലവര്ണവും ഉള്ള ഒരു ദേവി സുന്ദരമായി നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
ശരത്പാര്വണചംദ്രാസ്യാം ശരത്പംകജലോചനാമ്
അവളുടെ മുഖം ശരത്കാലത്തിലെ പൗർണ്ണമിദ ചന്ദ്രനെപ്പോലെയും, കണ്ണുകൾ ശരത്കാലത്തിലെ താമരപൂവിനെപ്പോലെയും ആയിരുന്നു.
വേണുവീണാഗ്രംഥഹസ്താം ഭക്താനുഗ്രഹകാതരാമ്
അവളുടെ കൈകളിൽ വേണുവും വീണയും ഉണ്ടായിരുന്നു; ഭക്തന്മാരെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ അവൾ ആഗ്രഹത്തോടെ നിന്നു.
അപരാം ദക്ഷിണേ രമ്യാം ശതചംദ്രസമപ്രഭാമ് 4.6.
അവന്റെ വലതുവശത്ത് മറ്റൊരു മനോഹരമായ ദേവി, നൂറു ചന്ദ്രന്മാരുടെ പ്രകാശംപോലെയുള്ള ദീപ്തിയോടെ നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
സദ്രത്നകുണ്ഡലാഭ്യാം ച സുകപോലവിരാജി താമ്
അവളുടെ കവിളുകൾ മനോഹരമായി തിളങ്ങിയത് രത്നക്കുണ്ഡലങ്ങൾ അണിഞ്ഞിരുന്നതുകൊണ്ടായിരുന്നു.
അമൂല്യരത്നകേയൂരകരകംകണശോഭിതാമ്
അവൾ അമൂല്യമായ രത്നങ്ങളാൽ നിർമ്മിതമായ കൈവളകളും കങ്കണങ്ങളും അണിഞ്ഞിരുന്നു.
മണീംദ്രകിംകിണീയുക്തമധ്യദേശസമന്വിതാമ്
അവളുടെ നടുവിൽ മണികൾക്കും കിംകിണികൾക്കും ചേർന്ന ഒരു അരമണിയുണ്ടായിരുന്നു.
പ്രഫുല്ല മാലതീമാലാസംയുക്തകബരീയുതാമ്
അവളുടെ മുടിയിൽ പുഷ്പിച്ച മാലതിപ്പൂക്കളാൽ നിർമ്മിതമായ ഒരു പൂമാല അണിഞ്ഞിരുന്നു.
കസ്തൂരീബിംദുസംയുക്തസിന്ദുരതിലകാന്വിതാമ്
അവളുടെ നെറ്റിയിൽ കസ്തൂരി ചിതറുകളും ചുവന്ന സിന്ദൂരപ്പൊട്ടും ടിലകവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
സഹസ്രദലസംസക്തലീലാകമലസംയുതാമ്
അവൾ ആയിരം ദളങ്ങളുള്ള താമരയും അതിനോടൊപ്പം ഒരു ലീലാതാമരയും അണിഞ്ഞിരുന്നു.
അവരുഹ്യ രഥാത്തൂര്ണ സസ്ത്രീകഃ സഹപാര്ഷദഃ
അവൻ ഭാര്യകളും അനുചിതരുമാരുമായി ചേർന്ന് വേഗത്തിൽ രഥത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി.
ദേവാ ഗോപ്യശ്ച ഗോപാശ്ച തസ്ഥുഃ പ്രാംജലയോ മുദാ
ദേവന്മാരും ഗോപികകളും ഗോപന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ കയ്യുകൂപ്പി അവിടെ നിന്നു.
ഗത്വാ നാരായണോ ദേവോ വിലീനഃ കൃഷ്ണവിഗ്രഹേ
അവിടെ എത്തിച്ചേരുമ്പോൾ നാരായണൻ കൃഷ്ണന്റെ രൂപത്തിൽ ലയിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ തത്ര ശാതകുംഭമയാദ്രഥാത് 4.6.
അപ്പോൾ സ്വർണ്ണത്തിൽ നിർമ്മിച്ച രഥത്തിൽ നിന്ന്,
ആജഗാമ ചതുര്ബാഹുര്വനമാലാവിഭൂഷിതഃ
നാലു കൈകളും കാട്ടുപൂക്കളാൽ നിർമ്മിതമായ മാലയും അണിഞ്ഞ ഒരാൾ അവിടെ എത്തി.
സര്വാലംകാരശോഭാ ഢ്യഃ സൂര്യകോടിസമപ്രഭഃ
അവൻ എല്ലാ ആഭരണങ്ങളാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, കോടിയടി സൂര്യന്മാരുടെ പ്രകാശംപോലെ തിളങ്ങി.
സംവിലീനേ ഹരേരംഗേ ശ്വേതദ്വീപനിവാസിനി
ഹരിയുടെ ലീല അവസാനിച്ചപ്പോൾ, ശ്വേതദ്വീപത്തിൽ അവൾ താമസിച്ചു.
ശുദ്ധസ്ഫടികസംകാശോ നാമ്നാ സംകര്ഷണഃ സ്മൃതഃ
ശുദ്ധമായ സ്ഫടികംപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നവനാണ് സംകർഷണൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്.