അഹം യാന്സംഹരിഷ്യാമി കസ്തേഷാമപി രക്ഷിതാ
ഞാൻ ആരെയാണോ സംഹരിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്, അവരുടെ രക്ഷകൻ ആരാകും?
സര്വേഷാമപി സംഹര്താ സ്രഷ്ടാ പാതാഽഹമേവ ച
എല്ലാവരുടെയും സൃഷ്ടാവും സംഹാരകനും രക്ഷകനും ഞാൻ തന്നെയാണ്.
ഭക്താ മമാനുഗാ നിത്യം മത്പാദാര്ചനതത്പരാഃ
എന്റെ ഭക്തന്മാർ എപ്പോഴും എന്നെ അനുഗമിച്ച്, എന്റെ പാദങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നതിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു.
സര്വേ നശ്യംതി ബ്രഹ്മാണ്ഡേ പ്രഭവംതി പുനഃപുനഃ
ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിലെ എല്ലാം നശിക്കുകയും വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
അതോ വിപശ്ചിതഃ സര്വേ ദാസ്യം വാംഛംതി നോ വരമ്
അതുകൊണ്ട് എല്ലാ ജ്ഞാനികളും എനിക്ക് ദാസ്യമായിരിക്കാൻ മാത്രമേ ആഗ്രഹിക്കൂ, മറ്റേതെങ്കിലും വരം അല്ല.
ജന്മമൃത്യുജരാവ്യാധി ഭയം ച യമയാതനാ 4.6.
ജനനം, മരണം, വയസ്സാകൽ, രോഗം, ഭയം, യമന്റെ യാതനകൾ—
ഭക്താ ന ലിപ്താഃ പാപേഷു പുണ്യേഷു സര്വക ര്മിണഃ
എന്റെ ഭക്തന്മാർ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും ചെയ്താലും പാപത്തിലും പുണ്യത്തിലും അകപ്പെടുന്നില്ല.
അഹം പ്രാണശ്ച ഭക്താനാം ഭക്താഃ പ്രാണാ മമാപി ച
എന്റെ ഭക്തന്മാരുടെ ജീവൻ ഞാൻ തന്നെയാണ്, ഭക്തന്മാരും എന്റെ ജീവൻ തന്നെയാണ്.
ചക്രം സുദര്ശനം നാമ ഷോഡശാരം സുതീക്ഷ്ണകമ്
സുദർശനം എന്ന ചക്രം പതിനാറ് അരകളും അത്യന്തം മൂർച്ചയുമുള്ളതുമാണ്.
ഭക്താന്തികേ തു തച്ചക്രം ദത്ത്വാ രക്ഷാര്ഥമീപ്സിതമ്
ഭക്തന്റെ സമീപത്ത് ആ ചക്രം സംരക്ഷണത്തിനായി നൽകപ്പെടുന്നു.
ന മേ സ്വാസ്ഥ്യം ച വൈകുംഠേ ഗോലോകേ രാധികാംതികേ
വൈകുണ്ഠത്തിലും ഗോളോകത്തിലും രാധികയുടെ അടുത്തിലും എനിക്ക് ശാന്തി ഇല്ല.
പ്രാണേഭ്യഃ പ്രേയസീ രാധാ സ്ഥിതോരസി ദിവാനിശമ്
എന്റെ ജീവനെക്കാൾ പ്രിയങ്കരിയാണ് രാധ, അവൾ പകൽ രാത്രിയില്ലാതെ എപ്പോഴും എന്റെ നെഞ്ചിൽ വസിക്കുന്നു.
ഭക്തദത്തം ച യദ്ദ്രവ്യം ഭക്ത്യാ ഽശ്നാമി സുരേശ്വരാഃ
ദേവന്മാരേ, ഭക്തൻ ഭക്തിപൂർവ്വം സമർപ്പിക്കുന്ന ഏതു ഭോജനവും ഞാൻ ഭക്തിയോടെ സ്വീകരിക്കുന്നു.
സ്ത്രീപുത്രസ്വജനാംസ്ത്യക്ത്വാ ധ്യായംതേ മാമഹര്നിശമ്
ഭാര്യയെയും മക്കളെയും ബന്ധുക്കളെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, അവർ പകലും രാത്രിയും എന്നെ ധ്യാനിക്കുന്നു.
ദുഷ്ടാ യദാ മേ ഭക്താനാം ബ്രാഹ്മണാനാം ഗവാമപി
ദുഷ്ടർ എന്റെ ഭക്തന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും പശുക്കളെയും ഉപദ്രവിക്കുമ്പോൾ,
തഥാഽചിരം തേ നശ്യംതി യഥാ വഹ്നൌ തൃണാനി ച 4.6.
അവർ തീയിൽ പുല്ല് കത്തുന്നതുപോലെ ഉടൻ നശിച്ചുപോകുന്നു.
യാസ്യാമി പൃഥിവീം ദേവാ യാത യൂയം സ്വമാലയമ്
ദേവന്മാരേ, ഞാൻ ഭൂമിയിൽ പോകുന്നു; നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങൂ.
ഇത്യുക്ത്വാ ജഗതാം നാഥോ ഗോപാനാ ഹൂയ ഗോപികാഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ലോകങ്ങളുടെ നാഥൻ ഗോപ്പന്മാരെയും ഗോപ്പികമാരെയും വിളിച്ചു.
ഗോപാ ഗോപ്യശ്ച ശൃണുത യാത നംദവ്രജം പരമ്
ഗോപ്പന്മാരേ, ഗോപ്പികമാരേ, കേൾക്കൂ: നിങ്ങൾ പരമമായ നന്ദവൃന്ദാവനത്തിലേക്ക് പോവൂ.
വൃഷഭാനുപ്രിയാ സാധ്വീ നംദഗോപകലാവതീ
വൃഷഭാനുവിന്റെ പ്രിയയും, നന്ദഗോപന്റെ ഗുണങ്ങൾ അലങ്കരിച്ച സതിയും,
പിതൄണാം മാനസീ കന്യാ ധന്യാ മാന്യാ ച യോഷിതാമ്
പിതാക്കന്മാരുടെ മനസ്സിൽ ജനിച്ച പുത്രിയും, സ്ത്രീകളിൽ ഭാഗ്യശാലിയും ആദരണീയയുമാണ് അവൾ.
തസ്യാ ഗൃഹേ ജന്മ ലഭ ശീഘ്രം നംദവ്രജം വ്രജ
നീ അവളുടെ വീട്ടിൽ വേഗത്തിൽ ജനിച്ച് നന്ദവൃന്ദാവനത്തിലേക്ക് പോവണം.
ത്വം മേ പ്രാണാധികാ രാധേ തവ പ്രാണാധികോഽപ്യഹമ്
രാധേ, നീ എനിക്ക് പ്രാണത്തേക്കാൾ പ്രിയയാളാണ്; ഞാൻ നിനക്ക് നിന്റെ പ്രാണത്തേക്കാൾ പ്രിയനാണ്.
ശ്രുത്വൈവം രാധികാ തത്ര രുരോദ പ്രേമവിഹ്വലാ
ഇങ്ങനെ കേട്ടപ്പോൾ രാധിക അവിടെ പ്രേമത്തിൽ ഉന്മാദയായി കരഞ്ഞു.
ജനുര്ലഭത ഗോപാശ്ച ഗോപ്യശ്ച പൃഥിവീതലേ
ഗോപ്പന്മാർക്കും ഗോപ്പികമാർക്കും ഭൂമിയിൽ ജന്മം ലഭിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ സര്വേ ദദൃശൂ രഥമുത്തമമ് 4.6.
അതിനിടയിൽ അവർക്കെല്ലാം അത്യുത്തമമായ ഒരു രഥം കാണാനായി.
ശ്വേതചാമരലക്ഷേണ ശോഭിതം ദര്പണായുതൈഃ
വെളുത്ത ചാമരികളും ആയിരക്കണക്കിന് കണ്ണാടികളും കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട് അതു പ്രകാശിച്ചു.
സദ്രത്നകലശാനാം ച സഹസ്രേണ സുശോഭിതമ്
മൂല്യവത്തായ രത്നങ്ങൾ നിറച്ച ആയിരം കലശങ്ങളാൽ അതു ഭംഗിയായി തിളങ്ങി.
പാര്ഷദപ്രവരൈയുക്തം ശാത കുംഭമയം ശുഭമ്
പ്രധാനപ്പെട്ട പാർഷദന്മാരാൽ കെട്ടിയ, തൂങ്ങുന്തങ്കം കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച, ശുഭമായ രഥം ആയിരുന്നു അത്.
തത്രസ്ഥം പുരുഷം ശ്യാമം സുന്ദരം കമനീയകമ്
അവിടെ, അവർ കറുത്ത നിറമുള്ള, മനോഹരനും ആകർഷകനുമായ ഒരു പുരുഷനെ കണ്ടു.