കാലചക്രം ഭ്രമത്യേവ മദീയം ച ദിവാനിശമ്
കാലചക്രം പകലും രാത്രിയും എപ്പോഴും ചുറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു, അതുപോലെ എന്റെതും.
കീര്തിഃ പൃഥ്വ്യാം പുണ്യമദ്യ കഥാമാത്രാവശേഷിതമ്
ഇന്ന് ഭൂമിയിൽ പ്രശസ്തിയും പുണ്യവും കഥകളായി മാത്രം ശേഷിച്ചിരിക്കുന്നു.
ബഭൂവുര്ബഹവോ ഭൂമൌ മഹാബല പരാക്രമാഃ
ഭൂമിയിൽ അനേകം ശക്തിയും വീര്യവും ഉള്ളവർ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.
ഉപസ്ഥിതോഽപി കാലോഽയം വാതോ വാതി നിരംതരമ്
കാലം എത്തിയിട്ടും, കാറ്റ് തുടർച്ചയായി വീശിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
വ്യാധയഃ സംതി ദേഹേഷു മൃത്യുശ്ചരതി ജംതുഷു
രോഗങ്ങൾ ശരീരങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നു, മരണവും എല്ലാ ജീവികളിലും സഞ്ചരിക്കുന്നു.
ബ്രാഹ്മണ്യനിഷ്ഠാ വിപ്രാശ്ച തപോനിഷ്ഠാസ്തപോധനാഃ 4.6.
ബ്രഹ്മത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ള ദ്വിജന്മാർക്കും തപസ്സിൽ നിലനിൽക്കുന്ന വ്രതികളുമാണ് തപസ്സിൽ സമ്പന്നർ.
തേ സര്വേ മദ്ഭയാദ്ഭീതാഃ സ്വകര്മധര്മതത്പരാഃ
അവർ എല്ലാവരും എന്റെ ഭയത്താൽ ഭീതരായി, തങ്ങളുടെ കര്ത്തവ്യങ്ങളിലും ധർമ്മപ്രവൃത്തികളിലും ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ദേവാഃ കാലസ്യ കാലോഽഹം വിധാതാ ധാതുരേവ ച
ദേവന്മാരിൽ ഞാൻ തന്നെ കാലം; ഞാൻ സൃഷ്ടാവും നിലനിറുത്തുന്നവനും ആകുന്നു.
മമാജ്ഞയാഽയം സംഹര്താ നാമ്രാ തേന ഹരഃ സ്മൃതഃ
എന്റെ ആജ്ഞയാൽ അവൻ സംഹാരകനാകുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ ഹരൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
ബ്രഹ്മാദിതൃണപര്യന്തം സര്വേഷാമഹമീശ്വരഃ
ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ഒരു പുല്ല് വരെ എല്ലാം, ഞാൻ എല്ലാവരുടെയും ഇശ്വരനാണ്.
അഹം യാന്സംഹരിഷ്യാമി കസ്തേഷാമപി രക്ഷിതാ
ഞാൻ ആരെയാണോ സംഹരിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്, അവരുടെ രക്ഷകൻ ആരാകും?
സര്വേഷാമപി സംഹര്താ സ്രഷ്ടാ പാതാഽഹമേവ ച
എല്ലാവരുടെയും സൃഷ്ടാവും സംഹാരകനും രക്ഷകനും ഞാൻ തന്നെയാണ്.
ഭക്താ മമാനുഗാ നിത്യം മത്പാദാര്ചനതത്പരാഃ
എന്റെ ഭക്തന്മാർ എപ്പോഴും എന്നെ അനുഗമിച്ച്, എന്റെ പാദങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നതിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു.
സര്വേ നശ്യംതി ബ്രഹ്മാണ്ഡേ പ്രഭവംതി പുനഃപുനഃ
ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിലെ എല്ലാം നശിക്കുകയും വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
അതോ വിപശ്ചിതഃ സര്വേ ദാസ്യം വാംഛംതി നോ വരമ്
അതുകൊണ്ട് എല്ലാ ജ്ഞാനികളും എനിക്ക് ദാസ്യമായിരിക്കാൻ മാത്രമേ ആഗ്രഹിക്കൂ, മറ്റേതെങ്കിലും വരം അല്ല.
ജന്മമൃത്യുജരാവ്യാധി ഭയം ച യമയാതനാ 4.6.
ജനനം, മരണം, വയസ്സാകൽ, രോഗം, ഭയം, യമന്റെ യാതനകൾ—
ഭക്താ ന ലിപ്താഃ പാപേഷു പുണ്യേഷു സര്വക ര്മിണഃ
എന്റെ ഭക്തന്മാർ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും ചെയ്താലും പാപത്തിലും പുണ്യത്തിലും അകപ്പെടുന്നില്ല.
അഹം പ്രാണശ്ച ഭക്താനാം ഭക്താഃ പ്രാണാ മമാപി ച
എന്റെ ഭക്തന്മാരുടെ ജീവൻ ഞാൻ തന്നെയാണ്, ഭക്തന്മാരും എന്റെ ജീവൻ തന്നെയാണ്.
ചക്രം സുദര്ശനം നാമ ഷോഡശാരം സുതീക്ഷ്ണകമ്
സുദർശനം എന്ന ചക്രം പതിനാറ് അരകളും അത്യന്തം മൂർച്ചയുമുള്ളതുമാണ്.
ഭക്താന്തികേ തു തച്ചക്രം ദത്ത്വാ രക്ഷാര്ഥമീപ്സിതമ്
ഭക്തന്റെ സമീപത്ത് ആ ചക്രം സംരക്ഷണത്തിനായി നൽകപ്പെടുന്നു.
ന മേ സ്വാസ്ഥ്യം ച വൈകുംഠേ ഗോലോകേ രാധികാംതികേ
വൈകുണ്ഠത്തിലും ഗോളോകത്തിലും രാധികയുടെ അടുത്തിലും എനിക്ക് ശാന്തി ഇല്ല.
പ്രാണേഭ്യഃ പ്രേയസീ രാധാ സ്ഥിതോരസി ദിവാനിശമ്
എന്റെ ജീവനെക്കാൾ പ്രിയങ്കരിയാണ് രാധ, അവൾ പകൽ രാത്രിയില്ലാതെ എപ്പോഴും എന്റെ നെഞ്ചിൽ വസിക്കുന്നു.
ഭക്തദത്തം ച യദ്ദ്രവ്യം ഭക്ത്യാ ഽശ്നാമി സുരേശ്വരാഃ
ദേവന്മാരേ, ഭക്തൻ ഭക്തിപൂർവ്വം സമർപ്പിക്കുന്ന ഏതു ഭോജനവും ഞാൻ ഭക്തിയോടെ സ്വീകരിക്കുന്നു.
സ്ത്രീപുത്രസ്വജനാംസ്ത്യക്ത്വാ ധ്യായംതേ മാമഹര്നിശമ്
ഭാര്യയെയും മക്കളെയും ബന്ധുക്കളെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, അവർ പകലും രാത്രിയും എന്നെ ധ്യാനിക്കുന്നു.
ദുഷ്ടാ യദാ മേ ഭക്താനാം ബ്രാഹ്മണാനാം ഗവാമപി
ദുഷ്ടർ എന്റെ ഭക്തന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും പശുക്കളെയും ഉപദ്രവിക്കുമ്പോൾ,
തഥാഽചിരം തേ നശ്യംതി യഥാ വഹ്നൌ തൃണാനി ച 4.6.
അവർ തീയിൽ പുല്ല് കത്തുന്നതുപോലെ ഉടൻ നശിച്ചുപോകുന്നു.
യാസ്യാമി പൃഥിവീം ദേവാ യാത യൂയം സ്വമാലയമ്
ദേവന്മാരേ, ഞാൻ ഭൂമിയിൽ പോകുന്നു; നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങൂ.
ഇത്യുക്ത്വാ ജഗതാം നാഥോ ഗോപാനാ ഹൂയ ഗോപികാഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ലോകങ്ങളുടെ നാഥൻ ഗോപ്പന്മാരെയും ഗോപ്പികമാരെയും വിളിച്ചു.
ഗോപാ ഗോപ്യശ്ച ശൃണുത യാത നംദവ്രജം പരമ്
ഗോപ്പന്മാരേ, ഗോപ്പികമാരേ, കേൾക്കൂ: നിങ്ങൾ പരമമായ നന്ദവൃന്ദാവനത്തിലേക്ക് പോവൂ.
വൃഷഭാനുപ്രിയാ സാധ്വീ നംദഗോപകലാവതീ
വൃഷഭാനുവിന്റെ പ്രിയയും, നന്ദഗോപന്റെ ഗുണങ്ങൾ അലങ്കരിച്ച സതിയും,