സുരാണാം സ്തവനം ശ്രുത്വാ താനു വാച കൃപാനിധിഃ
ദേവന്മാരുടെ സ്തുതി കേട്ട ദയാസാഗരൻ അവരോട് പറഞ്ഞു.
ശിവാശ്രയാണാം കുശലം പ്രഷ്ടും യുക്തം ന സാംപ്രതമ്
ശിവന്റെ സംരക്ഷണത്തിലുള്ളവരുടെ ക്ഷേമം ഇപ്പോൾ ചോദിക്കുന്നത് ഉചിതമല്ല.
നിശ്ചിംതാ ഭവതാത്രൈവ കാ ചിംതാ വോ മയി സ്ഥിതേ
ഇവിടെ നിങ്ങൾക്ക് ഒന്നും ചിന്തിക്കേണ്ടതില്ല; ഞാൻ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് എന്ത് ഭയം?
യുഷ്മാകം യമഭിപ്രായം സര്വം ജാനാമി നിശ്ചിതമ്
നിങ്ങളുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ഞാൻ തീർച്ചയായും അറിയുന്നു.
മഹത്ക്ഷുദ്രം ച യത്കര്മ സര്വം കാലകൃതം സുരാഃ
ദേവന്മാരേ, വലിയതും ചെറുതുമായ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും കാലം കൊണ്ടാണ് നടക്കുന്നത്.
പരിപക്വഫലാഃ കാലേ കാലേ പക്വഫലാന്വിതാഃ 4.6.
സമയമാകുമ്പോൾ പഴങ്ങൾ പാകംവരുന്നു; ഓരോ സമയത്തും പാകംവന്ന പഴങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.
സ്വകര്മഫലനിഷ്ഠം ച സര്വകാലേഽപ്യുപസ്ഥിതമ്
സ്വന്തം പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലം എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാസമയത്തും ഉണ്ടാകും.
കാലേ കാര്യവശാത്സര്വേ ഭവംത്യേവാപ്രിയാഃ പ്രിയാഃ
സമയമനുസരിച്ച്, കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടു, എല്ലാം പ്രിയമായോ അപ്രിയമായോ മാറുന്നു.
സ്വകര്മഫലപാകേന സര്വേ കാലവശം ഗതാഃ
സ്വന്തം പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലം പാകംവരുമ്പോൾ എല്ലാവരും കാലത്തിന്റെ അധീനരാവുന്നു.
പൃഥിവ്യാം തത്ക്ഷണേനൈവ സപ്തമന്വതരം ഗതമ്
അന്നേ അതേ സമയത്ത് ഭൂമിയിൽ ഏഴാമത്തെ മനുവിന്റെ കാലഘട്ടം കടന്നുപോയി.
കാലചക്രം ഭ്രമത്യേവ മദീയം ച ദിവാനിശമ്
കാലചക്രം പകലും രാത്രിയും എപ്പോഴും ചുറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു, അതുപോലെ എന്റെതും.
കീര്തിഃ പൃഥ്വ്യാം പുണ്യമദ്യ കഥാമാത്രാവശേഷിതമ്
ഇന്ന് ഭൂമിയിൽ പ്രശസ്തിയും പുണ്യവും കഥകളായി മാത്രം ശേഷിച്ചിരിക്കുന്നു.
ബഭൂവുര്ബഹവോ ഭൂമൌ മഹാബല പരാക്രമാഃ
ഭൂമിയിൽ അനേകം ശക്തിയും വീര്യവും ഉള്ളവർ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.
ഉപസ്ഥിതോഽപി കാലോഽയം വാതോ വാതി നിരംതരമ്
കാലം എത്തിയിട്ടും, കാറ്റ് തുടർച്ചയായി വീശിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
വ്യാധയഃ സംതി ദേഹേഷു മൃത്യുശ്ചരതി ജംതുഷു
രോഗങ്ങൾ ശരീരങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നു, മരണവും എല്ലാ ജീവികളിലും സഞ്ചരിക്കുന്നു.
ബ്രാഹ്മണ്യനിഷ്ഠാ വിപ്രാശ്ച തപോനിഷ്ഠാസ്തപോധനാഃ 4.6.
ബ്രഹ്മത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ള ദ്വിജന്മാർക്കും തപസ്സിൽ നിലനിൽക്കുന്ന വ്രതികളുമാണ് തപസ്സിൽ സമ്പന്നർ.
തേ സര്വേ മദ്ഭയാദ്ഭീതാഃ സ്വകര്മധര്മതത്പരാഃ
അവർ എല്ലാവരും എന്റെ ഭയത്താൽ ഭീതരായി, തങ്ങളുടെ കര്ത്തവ്യങ്ങളിലും ധർമ്മപ്രവൃത്തികളിലും ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ദേവാഃ കാലസ്യ കാലോഽഹം വിധാതാ ധാതുരേവ ച
ദേവന്മാരിൽ ഞാൻ തന്നെ കാലം; ഞാൻ സൃഷ്ടാവും നിലനിറുത്തുന്നവനും ആകുന്നു.
മമാജ്ഞയാഽയം സംഹര്താ നാമ്രാ തേന ഹരഃ സ്മൃതഃ
എന്റെ ആജ്ഞയാൽ അവൻ സംഹാരകനാകുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ ഹരൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
ബ്രഹ്മാദിതൃണപര്യന്തം സര്വേഷാമഹമീശ്വരഃ
ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ഒരു പുല്ല് വരെ എല്ലാം, ഞാൻ എല്ലാവരുടെയും ഇശ്വരനാണ്.
അഹം യാന്സംഹരിഷ്യാമി കസ്തേഷാമപി രക്ഷിതാ
ഞാൻ ആരെയാണോ സംഹരിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്, അവരുടെ രക്ഷകൻ ആരാകും?
സര്വേഷാമപി സംഹര്താ സ്രഷ്ടാ പാതാഽഹമേവ ച
എല്ലാവരുടെയും സൃഷ്ടാവും സംഹാരകനും രക്ഷകനും ഞാൻ തന്നെയാണ്.
ഭക്താ മമാനുഗാ നിത്യം മത്പാദാര്ചനതത്പരാഃ
എന്റെ ഭക്തന്മാർ എപ്പോഴും എന്നെ അനുഗമിച്ച്, എന്റെ പാദങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നതിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു.
സര്വേ നശ്യംതി ബ്രഹ്മാണ്ഡേ പ്രഭവംതി പുനഃപുനഃ
ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിലെ എല്ലാം നശിക്കുകയും വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
അതോ വിപശ്ചിതഃ സര്വേ ദാസ്യം വാംഛംതി നോ വരമ്
അതുകൊണ്ട് എല്ലാ ജ്ഞാനികളും എനിക്ക് ദാസ്യമായിരിക്കാൻ മാത്രമേ ആഗ്രഹിക്കൂ, മറ്റേതെങ്കിലും വരം അല്ല.
ജന്മമൃത്യുജരാവ്യാധി ഭയം ച യമയാതനാ 4.6.
ജനനം, മരണം, വയസ്സാകൽ, രോഗം, ഭയം, യമന്റെ യാതനകൾ—
ഭക്താ ന ലിപ്താഃ പാപേഷു പുണ്യേഷു സര്വക ര്മിണഃ
എന്റെ ഭക്തന്മാർ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും ചെയ്താലും പാപത്തിലും പുണ്യത്തിലും അകപ്പെടുന്നില്ല.
അഹം പ്രാണശ്ച ഭക്താനാം ഭക്താഃ പ്രാണാ മമാപി ച
എന്റെ ഭക്തന്മാരുടെ ജീവൻ ഞാൻ തന്നെയാണ്, ഭക്തന്മാരും എന്റെ ജീവൻ തന്നെയാണ്.
ചക്രം സുദര്ശനം നാമ ഷോഡശാരം സുതീക്ഷ്ണകമ്
സുദർശനം എന്ന ചക്രം പതിനാറ് അരകളും അത്യന്തം മൂർച്ചയുമുള്ളതുമാണ്.
ഭക്താന്തികേ തു തച്ചക്രം ദത്ത്വാ രക്ഷാര്ഥമീപ്സിതമ്
ഭക്തന്റെ സമീപത്ത് ആ ചക്രം സംരക്ഷണത്തിനായി നൽകപ്പെടുന്നു.