ഖഗേംദ്രചംചുനാസാഗ്ര ഗജേംദ്രമൌക്തികാന്വിതാമ്
പക്ഷിരാജാവിന്റെ ചുണ്ടുപോലെയുള്ള മൂക്കുത്തും ആനമുത്തും മൂക്കിന്റെ അഗ്രത്തിൽ അലങ്കാരമായി ഉണ്ട്.
മാലയാ കൌസ്തുഭേംദ്രാണാം വക്ഷഃസ്ഥലസുശോഭിതാമ്
കൗസ്തുഭമണികളാൽ നിർമ്മിച്ച മാല അവളുടെ വക്ഷസ്ഥലത്ത് ഭംഗിയായി അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
രത്നാംഗുലീയ നികരൈഃ കരാംഗുലിവിഭൂഷിതാമ്
രത്നങ്ങളാൽ നിർമ്മിച്ച വളകളാൽ അവളുടെ വിരലുകൾ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
സൂക്ഷ്മസൂത്രാകൃതൈ രമ്യൈര്ഭൂഷിതാ ശംഖഭൂഷണൈഃ
സൂക്ഷ്മമായ നൂലിൽ കെട്ടിയ മനോഹരമായ ശംഖാഭരണങ്ങൾ അവൾ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.
പ്രതപ്തസ്വര്ണവര്ണാഭാമാച്ഛാദ്യ ചാരുവിഗ്രഹാമ്
ഉരുകിയ പൊന്നിന്റെ നിറംപോലുള്ള വസ്ത്രം അവളുടെ മനോഹരമായ ദേഹം മൂടുന്നു.
ഭൂഷിതാം ഭൂഷണൈഃ സര്വൈഃ സൌംദര്യേണ വിഭൂഷിതൈഃ തുഷ്ടുവുസ്തേ സുരാഃ സര്വേ പൂര്ണസര്വമനോരഥാഃ।।4.6.
എല്ലാ ആഭരണങ്ങളും സൗന്ദര്യത്തോടുകൂടി ധരിച്ച അവളെ ദേവന്മാർ എല്ലാവരും പൂർണ്ണമായ ആശയോടെ സ്തുതിച്ചു.
തവ ചരണസരോജേ മന്മനശ്ചംചരീകോ ഭ്രമതു സതതമീശ പ്രേമഭക്ത്യാ സരോജേ
എൻ മനസ്സ്, കിടിലം പോലെ, നിന്റെ പാദപദ്മങ്ങളിൽ സ്നേഹവും ഭക്തിയുമോടെ എപ്പോഴും സഞ്ചരിക്കട്ടെ, പ്രഭോ.
വിഷയമതിവിനിംദ്യം സൃഷ്ടിസംഹാരരൂപമപനയ തവ ഭക്തിം ദേഹി പാദാരവിംദേ
സമ്പൂർണ്ണമായും ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, സൃഷ്ടിയും ലയവും ആയ ആ വസ്തുക്കൾ വിട്ട്, നിന്റെ പാദപദ്മങ്ങളിൽ എനിക്ക് ഭക്തി നൽകണമേ.
തവ നിജജനസാര്ദ്ധം സംഗമോ മേ മദീശ ഭവതു വിഷയബംധച്ഛേദനേ തീക്ഷ്ണഖങ്ഗഃ। തവ ചരണസരോജേ സ്ഥാനദാനൈകഹേതുര്ജനുഷി ജനുഷി ഭക്തിം ദേഹി പാദാരവിന്ദേ
പ്രഭോ, നിന്റെ ഭക്തജനങ്ങളോടൊപ്പം എനിക്ക് സദാ സങ്കൽപ്പം ഉണ്ടാകട്ടെ. ലോകബന്ധങ്ങൾ തകർക്കുന്ന ശക്തമായ വാൾപോലെ വിരക്തി എനിക്ക് ഉണ്ടാകട്ടെ. ജന്മം ജന്മം നിന്റെ പാദപദ്മങ്ങളിൽ ഭക്തി ലഭിക്കട്ടെ; അതിൽ സ്ഥാനം നേടാൻ അതാണ് ഏക മാർഗം.
ഇത്യേവം സ്തവനം കൃത്വാ പരിപൂര്ണൈകസാനസാഃ
ഇങ്ങനെ ഈ സ്തുതി അർപ്പിച്ചപ്പോൾ അവർ പൂർണ്ണമായും തൃപ്തരായി.
സുരാണാം സ്തവനം ശ്രുത്വാ താനു വാച കൃപാനിധിഃ
ദേവന്മാരുടെ സ്തുതി കേട്ട ദയാസാഗരൻ അവരോട് പറഞ്ഞു.
ശിവാശ്രയാണാം കുശലം പ്രഷ്ടും യുക്തം ന സാംപ്രതമ്
ശിവന്റെ സംരക്ഷണത്തിലുള്ളവരുടെ ക്ഷേമം ഇപ്പോൾ ചോദിക്കുന്നത് ഉചിതമല്ല.
നിശ്ചിംതാ ഭവതാത്രൈവ കാ ചിംതാ വോ മയി സ്ഥിതേ
ഇവിടെ നിങ്ങൾക്ക് ഒന്നും ചിന്തിക്കേണ്ടതില്ല; ഞാൻ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് എന്ത് ഭയം?
യുഷ്മാകം യമഭിപ്രായം സര്വം ജാനാമി നിശ്ചിതമ്
നിങ്ങളുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ഞാൻ തീർച്ചയായും അറിയുന്നു.
മഹത്ക്ഷുദ്രം ച യത്കര്മ സര്വം കാലകൃതം സുരാഃ
ദേവന്മാരേ, വലിയതും ചെറുതുമായ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും കാലം കൊണ്ടാണ് നടക്കുന്നത്.
പരിപക്വഫലാഃ കാലേ കാലേ പക്വഫലാന്വിതാഃ 4.6.
സമയമാകുമ്പോൾ പഴങ്ങൾ പാകംവരുന്നു; ഓരോ സമയത്തും പാകംവന്ന പഴങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.
സ്വകര്മഫലനിഷ്ഠം ച സര്വകാലേഽപ്യുപസ്ഥിതമ്
സ്വന്തം പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലം എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാസമയത്തും ഉണ്ടാകും.
കാലേ കാര്യവശാത്സര്വേ ഭവംത്യേവാപ്രിയാഃ പ്രിയാഃ
സമയമനുസരിച്ച്, കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടു, എല്ലാം പ്രിയമായോ അപ്രിയമായോ മാറുന്നു.
സ്വകര്മഫലപാകേന സര്വേ കാലവശം ഗതാഃ
സ്വന്തം പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലം പാകംവരുമ്പോൾ എല്ലാവരും കാലത്തിന്റെ അധീനരാവുന്നു.
പൃഥിവ്യാം തത്ക്ഷണേനൈവ സപ്തമന്വതരം ഗതമ്
അന്നേ അതേ സമയത്ത് ഭൂമിയിൽ ഏഴാമത്തെ മനുവിന്റെ കാലഘട്ടം കടന്നുപോയി.
കാലചക്രം ഭ്രമത്യേവ മദീയം ച ദിവാനിശമ്
കാലചക്രം പകലും രാത്രിയും എപ്പോഴും ചുറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു, അതുപോലെ എന്റെതും.
കീര്തിഃ പൃഥ്വ്യാം പുണ്യമദ്യ കഥാമാത്രാവശേഷിതമ്
ഇന്ന് ഭൂമിയിൽ പ്രശസ്തിയും പുണ്യവും കഥകളായി മാത്രം ശേഷിച്ചിരിക്കുന്നു.
ബഭൂവുര്ബഹവോ ഭൂമൌ മഹാബല പരാക്രമാഃ
ഭൂമിയിൽ അനേകം ശക്തിയും വീര്യവും ഉള്ളവർ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.
ഉപസ്ഥിതോഽപി കാലോഽയം വാതോ വാതി നിരംതരമ്
കാലം എത്തിയിട്ടും, കാറ്റ് തുടർച്ചയായി വീശിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
വ്യാധയഃ സംതി ദേഹേഷു മൃത്യുശ്ചരതി ജംതുഷു
രോഗങ്ങൾ ശരീരങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നു, മരണവും എല്ലാ ജീവികളിലും സഞ്ചരിക്കുന്നു.
ബ്രാഹ്മണ്യനിഷ്ഠാ വിപ്രാശ്ച തപോനിഷ്ഠാസ്തപോധനാഃ 4.6.
ബ്രഹ്മത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ള ദ്വിജന്മാർക്കും തപസ്സിൽ നിലനിൽക്കുന്ന വ്രതികളുമാണ് തപസ്സിൽ സമ്പന്നർ.
തേ സര്വേ മദ്ഭയാദ്ഭീതാഃ സ്വകര്മധര്മതത്പരാഃ
അവർ എല്ലാവരും എന്റെ ഭയത്താൽ ഭീതരായി, തങ്ങളുടെ കര്ത്തവ്യങ്ങളിലും ധർമ്മപ്രവൃത്തികളിലും ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ദേവാഃ കാലസ്യ കാലോഽഹം വിധാതാ ധാതുരേവ ച
ദേവന്മാരിൽ ഞാൻ തന്നെ കാലം; ഞാൻ സൃഷ്ടാവും നിലനിറുത്തുന്നവനും ആകുന്നു.
മമാജ്ഞയാഽയം സംഹര്താ നാമ്രാ തേന ഹരഃ സ്മൃതഃ
എന്റെ ആജ്ഞയാൽ അവൻ സംഹാരകനാകുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ ഹരൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
ബ്രഹ്മാദിതൃണപര്യന്തം സര്വേഷാമഹമീശ്വരഃ
ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ഒരു പുല്ല് വരെ എല്ലാം, ഞാൻ എല്ലാവരുടെയും ഇശ്വരനാണ്.