ഭൂഷിതം ഭൂഷണൈ രമ്യൈസ്തദ്രൂപേണൈവ ഭൂഷിതൈഃ
അവളുടെ രൂപത്തിന് യോജിച്ച മനോഹരമായ ആഭരണങ്ങൾ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.
പ്രസന്നേക്ഷണപശ്യംതം ഭക്താനുഗ്രഹകാതരമ്
പ്രസന്നമായ കണ്ണുകൾ ഭക്തന്മാരെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ ആഗ്രഹത്തോടെ കരുണയോടെ നോക്കുന്നു.
കൌസ്തുഭാസക്തസദ്രത്നപ്രദീപ്തതേജസോജ്ജ്വലമ്
കൗസ്തുഭമണിയുടെ പ്രകാശത്തിൽ അവളുടെ ദേഹം അത്യന്തം ദീപ്തിയോടെ തിളങ്ങുന്നു.
പശ്യംതം സസ്മിതം കാംതം പശ്യംതീം വക്രചക്ഷുഷാ
അവളെ നോക്കുമ്പോൾ, അവൾ സ്നേഹപൂർവ്വം ചിരിച്ച് വക്രദൃഷ്ടിയോടെ തിരിഞ്ഞുനോക്കുന്നു.
ഈഷദ്ധാസ്യപ്രസന്നാസ്യാം ശരത്പംകജലോചനാമ്
അവളുടെ മുഖം അല്പം ചിരിയോടെ പ്രസന്നമായതും, കണ്ണുകൾ ശരത്കാലത്തിലെ താമരപൂവുപോലെയാണ്.
ബംധുജീവപ്രഭാമുഷ്ടാധരൌഷ്ഠരു ചിരാനനാമ് 4.6.
ബന്ദുജീവപൂവിന്റെ നിറംപോലുള്ള ചുവന്ന അധരങ്ങളും മുഖവും അവളെ അലങ്കരിക്കുന്നു.
മണീംദ്രാണാം പ്രഭാമോഷനഖരാജിവിരാജിതാമ്
പ്രധാനമായ മാണിക്യങ്ങളുടെ പ്രകാശം അവളുടെ ദേഹത്ത് ഭംഗിയായി തെളിയുന്നു.
അമൂല്യരത്നസാരാണാം രശനാശ്രോണിഭൂഷിതാമ്
അമൂല്യരത്നങ്ങളുടെ സാരമായ അരക്കച്ചയാൽ അവളുടെ അരം അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
മഹാമണീംദ്രസാരാണാം കിങ്കിണീമധ്യസംയുതാമ്
വലിയ രത്നങ്ങളാൽ നിർമിച്ച അരക്കച്ചയുടെ മധ്യത്തിൽ കിംകിണികൾ ഘടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
രത്നേംദ്രസാരരചിതകപോലോജ്ജ്വലകുണ്ഡലാമ്
ശ്രേഷ്ഠരത്നങ്ങളാൽ നിർമ്മിച്ച കുണ്ഡലങ്ങൾ കപോളത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.
ഖഗേംദ്രചംചുനാസാഗ്ര ഗജേംദ്രമൌക്തികാന്വിതാമ്
പക്ഷിരാജാവിന്റെ ചുണ്ടുപോലെയുള്ള മൂക്കുത്തും ആനമുത്തും മൂക്കിന്റെ അഗ്രത്തിൽ അലങ്കാരമായി ഉണ്ട്.
മാലയാ കൌസ്തുഭേംദ്രാണാം വക്ഷഃസ്ഥലസുശോഭിതാമ്
കൗസ്തുഭമണികളാൽ നിർമ്മിച്ച മാല അവളുടെ വക്ഷസ്ഥലത്ത് ഭംഗിയായി അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
രത്നാംഗുലീയ നികരൈഃ കരാംഗുലിവിഭൂഷിതാമ്
രത്നങ്ങളാൽ നിർമ്മിച്ച വളകളാൽ അവളുടെ വിരലുകൾ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
സൂക്ഷ്മസൂത്രാകൃതൈ രമ്യൈര്ഭൂഷിതാ ശംഖഭൂഷണൈഃ
സൂക്ഷ്മമായ നൂലിൽ കെട്ടിയ മനോഹരമായ ശംഖാഭരണങ്ങൾ അവൾ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.
പ്രതപ്തസ്വര്ണവര്ണാഭാമാച്ഛാദ്യ ചാരുവിഗ്രഹാമ്
ഉരുകിയ പൊന്നിന്റെ നിറംപോലുള്ള വസ്ത്രം അവളുടെ മനോഹരമായ ദേഹം മൂടുന്നു.
ഭൂഷിതാം ഭൂഷണൈഃ സര്വൈഃ സൌംദര്യേണ വിഭൂഷിതൈഃ തുഷ്ടുവുസ്തേ സുരാഃ സര്വേ പൂര്ണസര്വമനോരഥാഃ।।4.6.
എല്ലാ ആഭരണങ്ങളും സൗന്ദര്യത്തോടുകൂടി ധരിച്ച അവളെ ദേവന്മാർ എല്ലാവരും പൂർണ്ണമായ ആശയോടെ സ്തുതിച്ചു.
തവ ചരണസരോജേ മന്മനശ്ചംചരീകോ ഭ്രമതു സതതമീശ പ്രേമഭക്ത്യാ സരോജേ
എൻ മനസ്സ്, കിടിലം പോലെ, നിന്റെ പാദപദ്മങ്ങളിൽ സ്നേഹവും ഭക്തിയുമോടെ എപ്പോഴും സഞ്ചരിക്കട്ടെ, പ്രഭോ.
വിഷയമതിവിനിംദ്യം സൃഷ്ടിസംഹാരരൂപമപനയ തവ ഭക്തിം ദേഹി പാദാരവിംദേ
സമ്പൂർണ്ണമായും ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, സൃഷ്ടിയും ലയവും ആയ ആ വസ്തുക്കൾ വിട്ട്, നിന്റെ പാദപദ്മങ്ങളിൽ എനിക്ക് ഭക്തി നൽകണമേ.
തവ നിജജനസാര്ദ്ധം സംഗമോ മേ മദീശ ഭവതു വിഷയബംധച്ഛേദനേ തീക്ഷ്ണഖങ്ഗഃ। തവ ചരണസരോജേ സ്ഥാനദാനൈകഹേതുര്ജനുഷി ജനുഷി ഭക്തിം ദേഹി പാദാരവിന്ദേ
പ്രഭോ, നിന്റെ ഭക്തജനങ്ങളോടൊപ്പം എനിക്ക് സദാ സങ്കൽപ്പം ഉണ്ടാകട്ടെ. ലോകബന്ധങ്ങൾ തകർക്കുന്ന ശക്തമായ വാൾപോലെ വിരക്തി എനിക്ക് ഉണ്ടാകട്ടെ. ജന്മം ജന്മം നിന്റെ പാദപദ്മങ്ങളിൽ ഭക്തി ലഭിക്കട്ടെ; അതിൽ സ്ഥാനം നേടാൻ അതാണ് ഏക മാർഗം.
ഇത്യേവം സ്തവനം കൃത്വാ പരിപൂര്ണൈകസാനസാഃ
ഇങ്ങനെ ഈ സ്തുതി അർപ്പിച്ചപ്പോൾ അവർ പൂർണ്ണമായും തൃപ്തരായി.
സുരാണാം സ്തവനം ശ്രുത്വാ താനു വാച കൃപാനിധിഃ
ദേവന്മാരുടെ സ്തുതി കേട്ട ദയാസാഗരൻ അവരോട് പറഞ്ഞു.
ശിവാശ്രയാണാം കുശലം പ്രഷ്ടും യുക്തം ന സാംപ്രതമ്
ശിവന്റെ സംരക്ഷണത്തിലുള്ളവരുടെ ക്ഷേമം ഇപ്പോൾ ചോദിക്കുന്നത് ഉചിതമല്ല.
നിശ്ചിംതാ ഭവതാത്രൈവ കാ ചിംതാ വോ മയി സ്ഥിതേ
ഇവിടെ നിങ്ങൾക്ക് ഒന്നും ചിന്തിക്കേണ്ടതില്ല; ഞാൻ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് എന്ത് ഭയം?
യുഷ്മാകം യമഭിപ്രായം സര്വം ജാനാമി നിശ്ചിതമ്
നിങ്ങളുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ഞാൻ തീർച്ചയായും അറിയുന്നു.
മഹത്ക്ഷുദ്രം ച യത്കര്മ സര്വം കാലകൃതം സുരാഃ
ദേവന്മാരേ, വലിയതും ചെറുതുമായ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും കാലം കൊണ്ടാണ് നടക്കുന്നത്.
പരിപക്വഫലാഃ കാലേ കാലേ പക്വഫലാന്വിതാഃ 4.6.
സമയമാകുമ്പോൾ പഴങ്ങൾ പാകംവരുന്നു; ഓരോ സമയത്തും പാകംവന്ന പഴങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.
സ്വകര്മഫലനിഷ്ഠം ച സര്വകാലേഽപ്യുപസ്ഥിതമ്
സ്വന്തം പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലം എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാസമയത്തും ഉണ്ടാകും.
കാലേ കാര്യവശാത്സര്വേ ഭവംത്യേവാപ്രിയാഃ പ്രിയാഃ
സമയമനുസരിച്ച്, കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടു, എല്ലാം പ്രിയമായോ അപ്രിയമായോ മാറുന്നു.
സ്വകര്മഫലപാകേന സര്വേ കാലവശം ഗതാഃ
സ്വന്തം പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലം പാകംവരുമ്പോൾ എല്ലാവരും കാലത്തിന്റെ അധീനരാവുന്നു.
പൃഥിവ്യാം തത്ക്ഷണേനൈവ സപ്തമന്വതരം ഗതമ്
അന്നേ അതേ സമയത്ത് ഭൂമിയിൽ ഏഴാമത്തെ മനുവിന്റെ കാലഘട്ടം കടന്നുപോയി.