ബഭൂവ ശരണാപന്നോ ഭീതോ ദൈത്യേഷു ചന്ദ്രമാഃ 2.58.
ദൈത്യന്മാരെ ഭയന്ന് ചന്ദ്രൻ അഭയം തേടി ഓടി.
അഭയം ച ദദൌ തസ്മൈ കൃപയാ ഭൃഗുനന്ദനഃ
ഭൃഗുവിന്റെ പുത്രൻ കരുണയോടെ അവനു അഭയം നൽകി.
സഭായാം ജഹസുര്ഹൃഷ്ടാ ബലിനോ ദിതിനന്ദനാഃ
സഭയിൽ ശക്തരായ ദിതിയുടെ പുത്രന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.
സതീസതീത്വധ്വംസേന പാപിഷ്ഠചന്ദ്രമണ്ഡലേ
ശുദ്ധത നഷ്ടപ്പെട്ടതുകൊണ്ട്, പാപിയായ ചന്ദ്രൻ തന്റെ തേജസ് നഷ്ടപ്പെട്ടു.
ഉവാച തം മഹാഭീതം ശുക്രോ വേദവിദാം വരഃ
വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ശുക്രൻ അതീവ ഭയപ്പെട്ട അവനോട് പറഞ്ഞു.
ശുക്ര ഉവാച ദുര്നീതം കര്മ തേ പുത്ര നീചവന്നയശസ്കരമ്
ശുക്രൻ പറഞ്ഞു: മകനേ, നിന്റെ പ്രവൃത്തി ദുഷ്ടവും നിന്ദ്യവും താഴ്ന്നവരുടെ പ്രവൃത്തിപോലുമാണ്.
രാജസൂയസ്യ സുഫലേ നിര്മലേ കീര്ത്തിമണ്ഡലേ
രാജസൂയയാഗത്തിന്റെ ശുദ്ധവും ഉജ്ജ്വലവുമായ കീർത്തിവലയത്തിൽ,
ത്യജ ദേവഗുരൌ പത്നീം പ്രസൂമിവ മഹാസതീമ്
ദേവഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെ, എത്ര മഹാസതിയായാലും, ഉപയോഗിച്ച പുഷ്പം പോലെ ഉപേക്ഷിക്കണം.
ശമ്ഭോഃ സുരാണാമീശസ്യ ഗുരുപുത്രസ്യ വേധസഃ
അവൾ ദേവന്മാരുടെ ഇശ്വരനായ ശംഭുവിന്റെ ഭാര്യയും, ഗുരുവിന്റെ പുത്രനായ സൃഷ്ടാവിന്റെ ഭാര്യയുമാണ്.
ശത്രോരപി ഗുണാ വാച്യാ ദോഷാ വാച്യാ ഗുരോരപി
ശത്രുവിന്റെ ഗുണങ്ങൾ പോലും പറയണം; ഗുരുവിന്റെ ദോഷങ്ങൾ പോലും വെളിപ്പെടുത്തണം.
സ ശത്രുര്മേ സുരഗുരുഃ പരോ വിശ്വേ നിശാകര യത്ര ലോകാശ്ച ധര്മിഷ്ഠാസ്തത്ര ധര്മഃ സനാതനഃ 2.58.
ദേവഗുരു എങ്കിൽ എനിക്കു ശത്രുവാണ്, ചന്ദ്രനേ; എങ്കിലും ധർമ്മശീലികൾ എവിടെയുണ്ടോ അവിടെ ശാശ്വതധർമ്മം നിലനിൽക്കുന്നു.
യതോ ധര്മസ്തതഃ കൃഷ്ണോ യതഃ കൃഷ്ണസ്തതോ ജയഃ
എവിടെ ധർമ്മം ഉണ്ടോ അവിടെ കൃഷ്ണൻ ഉണ്ടാകും; എവിടെ കൃഷ്ണൻ ഉണ്ടോ അവിടെ വിജയവും ഉണ്ടാകും.
ഹിംസകാഃ പ്രലയം യാന്തി ധര്മോ രക്ഷതി ധാര്മികമ്
ഹിംസകന്മാർ നശിക്കും; ധർമ്മം ധാർമ്മികരെ രക്ഷിക്കും.
തഥാഽപി നഹി രക്ഷന്തി ധര്മഘ്നം പാപിനം ജനമ്
എന്നിരുന്നാലും, ധർമ്മത്തെ നശിപ്പിക്കുന്ന പാപികളെ ധർമ്മം രക്ഷിക്കില്ല.
ബ്രഹ്മഹത്യാഷോഡശാംശ പാതകം ച ഭവേദ്ധ്രുവമ്
ബ്രാഹ്മണഹത്യയുടെ പത്താറിൽ ഒരു ഭാഗം തുല്യമായ പാപം ഉറപ്പായും ഉണ്ടാകും.
വിപ്രപത്നീസതീനാം ച ഗമനം വൈ ബലേന ചേത്
ബ്രാഹ്മണരുടെ ഭാര്യകളെയും സത്യവ്രത സ്ത്രീകളെയും ബലാൽക്കാരം ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ,
ധര്മ്മം ചര മഹാഭാഗ ബ്രാഹ്മണീം ത്യജ സാമ്പ്രതമ്
മഹാഭാഗവാനേ, നീ ധർമ്മം അനുഷ്ഠിച്ച് ഇപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീയെ വിട്ടൊഴിയണം.
ഉപായേന ച തേ പാപം ദൂരീഭൂതം ഭവേന്നനു
ശരിയായ മാർഗ്ഗം സ്വീകരിച്ചാൽ നിന്റെ പാപം തീർച്ചയായും അകറ്റപ്പെടും.
ശസ്ത്രഹീനം ച ഭീതം ച ദീനം ച ശരണാര്ഥിനമ്
ആയുധമില്ലാത്തവനും ഭയപ്പെട്ടവനും ദു:ഖിതനുമായ അഭയം തേടുന്നവനെയും
രാജസൂയശതാനാം ച രക്ഷിതാ ലഭതേ ഫലമ്
അത്തരം ഒരാളെ രക്ഷിക്കുന്നവൻ നൂറ് രാജസൂയയാഗത്തിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.
ഇത്യുക്ത്വാ വൈ ദൈത്യഗുരുഃ സ്വര്ഗേ മന്ദാകിനീതടേ 2.58.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ദൈത്യഗുരു സ്വർഗത്തിലെ മന്ദാകിനി തീരത്ത് നിന്നു.
വിഷ്ണുപാദാബ്ജജാതേന തന്നൈവേദ്യം ശുഭപ്രദമ്
വിഷ്ണുവിന്റെ പാദകമലത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച നൈവേദ്യം ശുഭഫലമാണ് നൽകുന്നത്.
ക്രോഡേ കൃത്വാ തു തം ഭീതം സജ്ജിതം പാപകര്മണാ
പാപകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്ത ഭയപ്പെട്ടവനെ തന്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തി,
ശുക്ര ഉവാച സത്യം വ്രതഫലം ചൈവ സത്യം സത്യവചഃ ഫലമ്
ശുക്രൻ പറഞ്ഞു: സത്യം വ്രതഫലമാണ്; സത്യവാകിന്റെ ഫലവും സത്യമാണ്.
തീര്ഥസ്നാനഫലം സത്യം സത്യം ദാനഫലം യദി
തീർത്ഥസ്നാനത്തിന്റെ ഫലം സത്യമായാൽ, ദാനഫലവും സത്യമാണ്.
വിപ്രം ത്രിസന്ധ്യാഹീനം യാ വിഷ്ണുപൂജാവിഹീ നകമ്
മൂന്നു സന്ധ്യകളും വിഷ്ണുപൂജയും ഉപേക്ഷിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ—
സ്വഭാര്യ്യാവഞ്ചനം കൃത്വാ യഃ പ്രയാതി പരസ്ത്രിയമ്
തന്റെ ഭാര്യയെ വഞ്ചിച്ച് മറ്റൊരു സ്ത്രീയിലേക്കു പോകുന്നവൻ—
വാചാ വാ താഡയേത്കാന്തം ദുശ്ശീലാ ദുര്മുഖാ ച യാ
ദുർവൃത്തയുമായ ദുർമുഖയായ സ്ത്രീ വാക്കിലൂടെ ഭർത്താവിനെ വേദനിപ്പിച്ചാൽ—
അനൈവേദ്യം വൃഥാന്നം ച യശ്ച ഭുങ്ക്തേ ഹരേര്ദ്വിജഃ
ഹരിക്ക് സമർപ്പിക്കാത്ത അന്നം അല്ലെങ്കിൽ നിർർഥകമായ അന്നം ഭോജിക്കുന്ന ദ്വിജൻ—
അമ്ബുവാച്യം ഭൂഖനനം യഃ കരോതി നരാ ധമഃ
ജലം ഉപയോഗിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുകയോ ഭൂമി തുരക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ—