യസ്യ ചിത്തം പരസ്ത്രീഷു സോഽശുചിഃ സര്വകര്മസു ।। ന കര്മഫലഭാക്പാപീ നിന്ദ്യോ വിശ്വേഷു സര്വതഃ 2.58.
ആളൊരാളുടെ മനസ്സ് മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യകളിലാണെങ്കിൽ, അവൻ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളിലും അശുദ്ധനാണ്; അവൻ പാപിയാണ്, പ്രവർത്തിയുടെ ഫലം ലഭിക്കില്ല, എല്ലായിടത്തും അവൻ നിന്ദിതനാണ്.
സതീത്വം മേ നാശയസി യക്ഷ്മഗ്രസ്തോ ഭവിഷ്യസി
നീ എന്റെ സതിത്വം നശിപ്പിക്കുന്നു; അതിനാൽ നീ ക്ഷയം പിടിക്കും.
ദുഷ്ടാനാം ദര്പഹാ കൃഷ്ണോ ദര്പം തേ നിഹനിഷ്യതി
ദുഷ്ടരുടെ അഹങ്കാരം തകർക്കുന്ന കൃഷ്ണൻ, നിന്റെ അഹങ്കാരവും തകർക്കും.
ഇത്യുക്ത്വാ താരകാ സാധ്വീ രുരോദ ച മുഹുര്മുഹുഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, സദാചാരവതിയായ താര വീണ്ടും വീണ്ടും കരഞ്ഞു.
ബ്രഹ്മാണം പരമാത്മാനമാകാശം പവനം ധരാമ്
ബ്രഹ്മാവിനെ, പരമാത്മാവിനെ, ആകാശത്തെ, കാറ്റിനെ, ഭൂമിയെ—
താരകാവചനം ശ്രുത്വാ ന ഭീതഃ സ ചുകോപ ഹ
താരയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടിട്ടും, അവൻ ഭയപ്പെട്ടില്ല; പകരം കോപിച്ചു.
രഥം ച ചാലയാമാസ മനോയായീ മനോഹരമ്
അവൻ മനസ്സുകൊണ്ടു തന്നെ സഞ്ചരിക്കുന്ന മനോഹരമായ രഥം മുന്നോട്ട് നീക്കി.
വിസ്പന്ദകേ സുരവനേ ചന്ദനേ പുഷ്പഭദ്രകേ
വിശ്പന്ദക എന്ന ദൈവിക വനത്തിൽ, ചന്ദനവും പുഷ്പഭദ്രകവൃക്ഷങ്ങളും ഇടയിൽ,
സുഗന്ധി പുഷ്പതല്പേ ച പുഷ്പചന്ദനവായുനാ
സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പങ്ങൾ വിരിച്ച കിടക്കയിൽ, പുഷ്പവും ചന്ദനവും കലർന്ന മധുരവായു വീശുമ്പോൾ,
ശൈലേ ശൈലേ നദേ നദ്യാം ശൃംഗാരം കുര്വതോസ്തയോഃ
പർവ്വതങ്ങളിലൊക്കെയും, നദികളിലുമൊക്കെയും, ഇരുവരും പ്രേമവിനോദത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
ബഭൂവ ശരണാപന്നോ ഭീതോ ദൈത്യേഷു ചന്ദ്രമാഃ 2.58.
ദൈത്യന്മാരെ ഭയന്ന് ചന്ദ്രൻ അഭയം തേടി ഓടി.
അഭയം ച ദദൌ തസ്മൈ കൃപയാ ഭൃഗുനന്ദനഃ
ഭൃഗുവിന്റെ പുത്രൻ കരുണയോടെ അവനു അഭയം നൽകി.
സഭായാം ജഹസുര്ഹൃഷ്ടാ ബലിനോ ദിതിനന്ദനാഃ
സഭയിൽ ശക്തരായ ദിതിയുടെ പുത്രന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.
സതീസതീത്വധ്വംസേന പാപിഷ്ഠചന്ദ്രമണ്ഡലേ
ശുദ്ധത നഷ്ടപ്പെട്ടതുകൊണ്ട്, പാപിയായ ചന്ദ്രൻ തന്റെ തേജസ് നഷ്ടപ്പെട്ടു.
ഉവാച തം മഹാഭീതം ശുക്രോ വേദവിദാം വരഃ
വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ശുക്രൻ അതീവ ഭയപ്പെട്ട അവനോട് പറഞ്ഞു.
ശുക്ര ഉവാച ദുര്നീതം കര്മ തേ പുത്ര നീചവന്നയശസ്കരമ്
ശുക്രൻ പറഞ്ഞു: മകനേ, നിന്റെ പ്രവൃത്തി ദുഷ്ടവും നിന്ദ്യവും താഴ്ന്നവരുടെ പ്രവൃത്തിപോലുമാണ്.
രാജസൂയസ്യ സുഫലേ നിര്മലേ കീര്ത്തിമണ്ഡലേ
രാജസൂയയാഗത്തിന്റെ ശുദ്ധവും ഉജ്ജ്വലവുമായ കീർത്തിവലയത്തിൽ,
ത്യജ ദേവഗുരൌ പത്നീം പ്രസൂമിവ മഹാസതീമ്
ദേവഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെ, എത്ര മഹാസതിയായാലും, ഉപയോഗിച്ച പുഷ്പം പോലെ ഉപേക്ഷിക്കണം.
ശമ്ഭോഃ സുരാണാമീശസ്യ ഗുരുപുത്രസ്യ വേധസഃ
അവൾ ദേവന്മാരുടെ ഇശ്വരനായ ശംഭുവിന്റെ ഭാര്യയും, ഗുരുവിന്റെ പുത്രനായ സൃഷ്ടാവിന്റെ ഭാര്യയുമാണ്.
ശത്രോരപി ഗുണാ വാച്യാ ദോഷാ വാച്യാ ഗുരോരപി
ശത്രുവിന്റെ ഗുണങ്ങൾ പോലും പറയണം; ഗുരുവിന്റെ ദോഷങ്ങൾ പോലും വെളിപ്പെടുത്തണം.
സ ശത്രുര്മേ സുരഗുരുഃ പരോ വിശ്വേ നിശാകര യത്ര ലോകാശ്ച ധര്മിഷ്ഠാസ്തത്ര ധര്മഃ സനാതനഃ 2.58.
ദേവഗുരു എങ്കിൽ എനിക്കു ശത്രുവാണ്, ചന്ദ്രനേ; എങ്കിലും ധർമ്മശീലികൾ എവിടെയുണ്ടോ അവിടെ ശാശ്വതധർമ്മം നിലനിൽക്കുന്നു.
യതോ ധര്മസ്തതഃ കൃഷ്ണോ യതഃ കൃഷ്ണസ്തതോ ജയഃ
എവിടെ ധർമ്മം ഉണ്ടോ അവിടെ കൃഷ്ണൻ ഉണ്ടാകും; എവിടെ കൃഷ്ണൻ ഉണ്ടോ അവിടെ വിജയവും ഉണ്ടാകും.
ഹിംസകാഃ പ്രലയം യാന്തി ധര്മോ രക്ഷതി ധാര്മികമ്
ഹിംസകന്മാർ നശിക്കും; ധർമ്മം ധാർമ്മികരെ രക്ഷിക്കും.
തഥാഽപി നഹി രക്ഷന്തി ധര്മഘ്നം പാപിനം ജനമ്
എന്നിരുന്നാലും, ധർമ്മത്തെ നശിപ്പിക്കുന്ന പാപികളെ ധർമ്മം രക്ഷിക്കില്ല.
ബ്രഹ്മഹത്യാഷോഡശാംശ പാതകം ച ഭവേദ്ധ്രുവമ്
ബ്രാഹ്മണഹത്യയുടെ പത്താറിൽ ഒരു ഭാഗം തുല്യമായ പാപം ഉറപ്പായും ഉണ്ടാകും.
വിപ്രപത്നീസതീനാം ച ഗമനം വൈ ബലേന ചേത്
ബ്രാഹ്മണരുടെ ഭാര്യകളെയും സത്യവ്രത സ്ത്രീകളെയും ബലാൽക്കാരം ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ,
ധര്മ്മം ചര മഹാഭാഗ ബ്രാഹ്മണീം ത്യജ സാമ്പ്രതമ്
മഹാഭാഗവാനേ, നീ ധർമ്മം അനുഷ്ഠിച്ച് ഇപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീയെ വിട്ടൊഴിയണം.
ഉപായേന ച തേ പാപം ദൂരീഭൂതം ഭവേന്നനു
ശരിയായ മാർഗ്ഗം സ്വീകരിച്ചാൽ നിന്റെ പാപം തീർച്ചയായും അകറ്റപ്പെടും.
ശസ്ത്രഹീനം ച ഭീതം ച ദീനം ച ശരണാര്ഥിനമ്
ആയുധമില്ലാത്തവനും ഭയപ്പെട്ടവനും ദു:ഖിതനുമായ അഭയം തേടുന്നവനെയും
രാജസൂയശതാനാം ച രക്ഷിതാ ലഭതേ ഫലമ്
അത്തരം ഒരാളെ രക്ഷിക്കുന്നവൻ നൂറ് രാജസൂയയാഗത്തിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.